ଅଧି ଦ୍ଵଯୋରଦଧା ଉକ୍ଥ୍ଯଂ ଵଚୋ ଯତସ୍ରୁଚା ମିଥୁନା ଯା ସପର୍ଯତଃ । ଅସଂଯତ୍ତୋ ଵ୍ରତେ ତେ କ୍ଷେତି ପୁଷ୍ଯତି ଭଦ୍ରା ଶକ୍ତିର୍ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ଉଭୟଙ୍କ ଉପରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖାଯାଇଛି—ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣ ଚମଚ ସହିତ ସେବା କରନ୍ତି, ଦମ୍ପତି ପରି। ତୁମ ନିୟମରେ ଅବାଧ ଥାଇ, ତୁମର ଭଲ ଶକ୍ତି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ବଢ଼ିଥାଏ।
ଆଦଙ୍ଗିରାଃ ପ୍ରଥମଂ ଦଧିରେ ଵଯ ଇଦ୍ଧାଗ୍ନଯଃ ଶମ୍ଯା ଯେ ସୁକୃତ୍ଯଯା । ସର୍ଵଂ ପଣେଃ ସମଵିନ୍ଦନ୍ତ ଭୋଜନମଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ଗୋମନ୍ତମା ପଶୁଂ ନରଃ
ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ପଥ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପଣିଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା, ଗୋଧନ ଓ ପଶୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଯଜ୍ଞୈରଥର୍ଵା ପ୍ରଥମଃ ପଥସ୍ତତେ ତତଃ ସୂର୍ଯୋ ଵ୍ରତପା ଵେନ ଆଜନି । ଆ ଗା ଆଜଦୁଶନା କାଵ୍ଯଃ ସଚା ଯମସ୍ଯ ଜାତମମୃତଂ ଯଜାମହେ
ଅଥର୍ବା ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ପଥ ଚାଲିଥିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। କାବ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଗାଁ ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ; ଆମେ ଯମଙ୍କର ଅମୃତ ଜନ୍ମକୁ ପୂଜା କରିବା।
ବର୍ହିର୍ଵା ଯତ୍ସ୍ଵପତ୍ଯାଯ ଵୃଜ୍ଯତେଽର୍କୋ ଵା ଶ୍ଲୋକମାଘୋଷତେ ଦିଵି । ଗ୍ରାଵା ଯତ୍ର ଵଦତି କାରୁରୁକ୍ଥ୍ଯସ୍ତସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭିପିତ୍ଵେଷୁ ରଣ୍ଯତି
ଯଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ପାଇଁ ବର୍ହି ଛାଡ଼ାଯାଏ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଥର କଥା କହେ ଓ ଗାୟକ ଗୀତ ଗାଏ—ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି । ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ସୋମ ଅଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ—ଆସ। ଆକାଶ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଧରୀ ଵହତୋଽପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟଶଵସମ୍ । ଋଷୀଣାଂ ଚ ସ୍ତୁତୀରୁପ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ମାନୁଷାଣାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ବହନ କରେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଋଷିମାନେଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସେ ଆସନ୍ତି।
ଆ ତିଷ୍ଠ ଵୃତ୍ରହନ୍ରଥଂ ଯୁକ୍ତା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ହରୀ । ଅର୍ଵାଚୀନଂ ସୁ ତେ ମନୋ ଗ୍ରାଵା କୃଣୋତୁ ଵଗ୍ନୁନା
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ତୁମେ ତୁମ ରଥରେ ବସ। ତୁମର ମନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ପାଥରର ଧ୍ୱନି ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣୁ।
ଇମମିନ୍ଦ୍ର ସୁତଂ ପିବ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମମର୍ତ୍ଯଂ ମଦମ୍ । ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଭ୍ଯକ୍ଷରନ୍ଧାରା ଋତସ୍ଯ ସାଦନେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅମର ଆନନ୍ଦ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଝରିଛି, ନୀତିର ଆସନରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ନୂନମର୍ଚତୋକ୍ଥାନି ଚ ବ୍ରଵୀତନ । ସୁତା ଅମତ୍ସୁରିନ୍ଦଵୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନମସ୍ଯତା ସହଃ
ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତିମଧୁର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସ, ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ଏହି ସମସ୍ତେ ମିଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଭାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମାନ କର।
ନକିଷ୍ଟ୍ଵଦ୍ରଥୀତରୋ ହରୀ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯଚ୍ଛସେ । ନକିଷ୍ଟ୍ଵାନୁ ମଜ୍ମନା ନକିଃ ସ୍ଵଶ୍ଵ ଆନଶେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଉଛ, ଚକ୍ରବାହନ କ୍ଷେତ୍ରରେ କେହି ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ। ଗତିରେ କେହି ତୁମକୁ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହିଁ, ତୁମର ଧନ-ସମ୍ପଦ ପ୍ରାପ୍ତିରେ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ଯ ଏକ ଇଦ୍ଵିଦଯତେ ଵସୁ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେଜଣେ ଏକାକି ମର୍ତ୍ୟକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
କଦା ମର୍ତମରାଧସଂ ପଦା କ୍ଷୁମ୍ପମିଵ ସ୍ଫୁରତ୍ । କଦା ନଃ ଶୁଶ୍ରଵଦ୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଗୀତ ଶୁଣିବେ? କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଣିଷ ପାଖକୁ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପଦକ୍ଷେପ କରିବା ପରି ତ୍ୱରିତ ଆସିବେ?
ଯଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ବହୁଭ୍ଯ ଆ ସୁତାଵାଁ ଆଵିଵାସତି । ଉଗ୍ରଂ ତତ୍ପତ୍ଯତେ ଶଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ ଡାକେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ମିଳେ, ଏହି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵାଦୋରିତ୍ଥା ଵିଷୂଵତୋ ମଧ୍ଵଃ ପିବନ୍ତି ଗୌର୍ଯଃ । ଯା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଯାଵରୀର୍ଵୃଷ୍ଣା ମଦନ୍ତି ଶୋଭସେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏଭଳି ଗାଈମାନେ ମଧୁର ଓ ପ୍ରବାହମୟ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ପୃଶନାଯୁଵଃ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ପୃଶ୍ନଯଃ । ପ୍ରିଯା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେନଵୋ ଵଜ୍ରଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସାଯକଂ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ପ୍ରିଶ୍ନି ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏହି ଗାଈମାନେ ବଜ୍ର ଓ ବାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ନମସା ସହଃ ସପର୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଚେତସଃ । ଵ୍ରତାନ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିରେ ପୁରୂଣି ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ନମସ୍କାର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ନିୟମବଳୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦଧୀଚୋ ଅସ୍ଥଭିର୍ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ । ଜଘାନ ନଵତୀର୍ନଵ
ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଧିଚିଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱାରା ଏକାନବେ ଶତୃମାନେକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ପର୍ଵତେଷ୍ଵପଶ୍ରିତମ୍ । ତଦ୍ଵିଦଚ୍ଛର୍ଯଣାଵତି
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଖୋଜିବାକୁ ଚାହିଁ, ଶ୍ୟେନ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନାରେ ସେ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଅତ୍ରାହ ଗୋରମନ୍ଵତ ନାମ ତ୍ଵଷ୍ଟୁରପୀଚ୍ଯମ୍ । ଇତ୍ଥା ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଗୃହେ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ନିମ୍ନ ରୂପ, ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଗୃହରେ।
କୋ ଅଦ୍ଯ ଯୁଙ୍କ୍ତେ ଧୁରି ଗା ଋତସ୍ଯ ଶିମୀଵତୋ ଭାମିନୋ ଦୁର୍ହୃଣାଯୂନ୍ । ଆସନ୍ନିଷୂନ୍ହୃତ୍ସ୍ଵସୋ ମଯୋଭୂନ୍ଯ ଏଷାଂ ଭୃତ୍ଯାମୃଣଧତ୍ସ ଜୀଵାତ୍
ଆଜି କିଏ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଗାଈମାନେକୁ ସତ୍ୟର ଜୁଆଁରେ ବାନ୍ଧୁଛି? କିଏ ଉତ୍ସାହୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୃଢ଼ ହୃଦୟବାନ୍? ସେମାନଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ ହୃଦୟରେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଆଣୁଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଜୀବନ ପାଇଁ ସେବା ପୂରଣ କଲେ?
କ ଈଷତେ ତୁଜ୍ଯତେ କୋ ବିଭାଯ କୋ ମଂସତେ ସନ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଂ କୋ ଅନ୍ତି । କସ୍ତୋକାଯ କ ଇଭାଯୋତ ରାଯେଽଧି ବ୍ରଵତ୍ତନ୍ଵେ କୋ ଜନାଯ
କିଏ ଆଶା କରେ, କିଏ ପ୍ରଶଂସିତ, କିଏ ଭୟ କରେ, କିଏ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, କିଏ ନିକଟରେ? କିଏ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, କିଏ ଧନ ପାଇଁ, କିଏ ନିଜ ପାଇଁ, କିଏ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରିବେ?
କୋ ଅଗ୍ନିମୀଟ୍ଟେ ହଵିଷା ଘୃତେନ ସ୍ରୁଚା ଯଜାତା ଋତୁଭିର୍ଧ୍ରୁଵେଭିଃ । କସ୍ମୈ ଦେଵା ଆ ଵହାନାଶୁ ହୋମ କୋ ମଂସତେ ଵୀତିହୋତ୍ରଃ ସୁଦେଵଃ
କିଏ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବିଷ, ଘିଅ, ଚମଚ ଓ ନିୟମିତ କାଳରେ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହେ? କାହା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତ୍ୱରିତ ହୋମ ନେଇଯାନ୍ତି? କିଏ ଭାବେ ସୁପୂଜିତ ପୂଜାରି ଭଲ?
ତ୍ଵମଙ୍ଗ ପ୍ର ଶଂସିଷୋ ଦେଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ ମର୍ତ୍ଯମ୍ । ନ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ମଘଵନ୍ନସ୍ତି ମର୍ଡିତେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରଵୀମି ତେ ଵଚଃ
ହେ ଦେବତା, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ଏକାକି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି। ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ମଣିଷଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି।
ମା ତେ ରାଧାଂସି ମା ତ ଊତଯୋ ଵସୋଽସ୍ମାନ୍କଦା ଚନା ଦଭନ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଚ ନ ଉପମିମୀହି ମାନୁଷ ଵସୂନି ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆ
ହେ ଧନଦାତା, ଆପଣଙ୍କର ଦାନ ଓ ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଆମଠାରୁ ହଟିଯାଉନାହିଁ। ମାନବ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆମକୁ ଦିଅ।
ପ୍ର ଯେ ଶୁମ୍ଭନ୍ତେ ଜନଯୋ ନ ସପ୍ତଯୋ ଯାମନ୍ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନଵଃ ସୁଦଂସସଃ । ରୋଦସୀ ହି ମରୁତଶ୍ଚକ୍ରିରେ ଵୃଧେ ମଦନ୍ତି ଵୀରା ଵିଦଥେଷୁ ଘୃଷ୍ଵଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ପ୍ରଜାମାନେ ପରି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି, ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଉତ୍ସାହରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ।
ତ ଉକ୍ଷିତାସୋ ମହିମାନମାଶତ ଦିଵି ରୁଦ୍ରାସୋ ଅଧି ଚକ୍ରିରେ ସଦଃ । ଅର୍ଚନ୍ତୋ ଅର୍କଂ ଜନଯନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମଧି ଶ୍ରିଯୋ ଦଧିରେ ପୃଶ୍ନିମାତରଃ
ସେମାନେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି। ରୁଦ୍ରମାନେ ଦିବରେ ନିଜ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେମାନେ ଷ୍ଟୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଜନ୍ମାଉଛନ୍ତି; ପ୍ରିଶ୍ନି ମାତା ଯୁକ୍ତ ଏହିମାନେ ମହିମା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଗୋମାତରୋ ଯଚ୍ଛୁଭଯନ୍ତେ ଅଞ୍ଜିଭିସ୍ତନୂଷୁ ଶୁଭ୍ରା ଦଧିରେ ଵିରୁକ୍ମତଃ । ବାଧନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମଭିମାତିନମପ ଵର୍ତ୍ମାନ୍ଯେଷାମନୁ ରୀଯତେ ଘୃତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଗାଈମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଦେହରେ ରୂପର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଚାଲିବା ପଥରେ ଘିଅ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ଵି ଯେ ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ସୁମଖାସ ଋଷ୍ଟିଭିଃ ପ୍ରଚ୍ଯାଵଯନ୍ତୋ ଅଚ୍ଯୁତା ଚିଦୋଜସା । ମନୋଜୁଵୋ ଯନ୍ମରୁତୋ ରଥେଷ୍ଵା ଵୃଷଵ୍ରାତାସଃ ପୃଷତୀରଯୁଗ୍ଧ୍ଵମ୍
ମାରୁତମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ଧରିଥିବା, ସେମାନେ ନ ହଲେ ଅଚଳ ଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିତ କରନ୍ତି। ମନର ତୁରନ୍ତ ଗତିରେ, ମାରୁତମାନେ ତୁମେ ଚକ୍ରରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡା ଯୋଗାଉଛ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ହେବା ପରି।
ପ୍ର ଯଦ୍ରଥେଷୁ ପୃଷତୀରଯୁଗ୍ଧ୍ଵଂ ଵାଜେ ଅଦ୍ରିଂ ମରୁତୋ ରଂହଯନ୍ତଃ । ଉତାରୁଷସ୍ଯ ଵି ଷ୍ଯନ୍ତି ଧାରାଶ୍ଚର୍ମେଵୋଦଭିର୍ଵ୍ଯୁନ୍ଦନ୍ତି ଭୂମ
ଯେତେବେଳେ ମାରୁତମାନେ ତୁମେ ଚକ୍ରରେ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡା ଯୋଗାଉଛ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛ, ସେତେବେଳେ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛ। ଲାଲ ଝରଣା ଫୁଟିଯାଏ, ଚମଡ଼ରେ ପାଣି ଝରିବା ପରି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଏହାକୁ ବିକିରଣ କରନ୍ତି।
ଆ ଵୋ ଵହନ୍ତୁ ସପ୍ତଯୋ ରଘୁଷ୍ଯଦୋ ରଘୁପତ୍ଵାନଃ ପ୍ର ଜିଗାତ ବାହୁଭିଃ । ସୀଦତା ବର୍ହିରୁରୁ ଵଃ ସଦସ୍କୃତଂ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ମରୁତୋ ମଧ୍ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ
ସାତି ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ, ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ, ତୁମର ହାତ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ବଢ଼, ବିସ୍ତୃତ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ, ମଧୁର ପାନରେ ଆନନ୍ଦ କର।