ସ୍ତୋମଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିମଦା ଅଜୀଜନନ୍ନପୂର୍ଵ୍ଯଂ ପୁରୁତମଂ ସୁଦାନଵେ । ଵିଦ୍ମା ହ୍ଯସ୍ଯ ଭୋଜନମିନସ୍ଯ ଯଦା ପଶୁଂ ନ ଗୋପାଃ କରାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ରଚିତ ହୋଇଛି—ଅପୂର୍ବ, ଦୟାଳୁଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ । ଆମେ ତାଙ୍କର ଦାୟା ଓ ଉପକାରକୁ ଜାଣୁଛୁ, ଯେପରି ଗୋପାଳକ ନିଜ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ମାକିର୍ନ ଏନା ସଖ୍ଯା ଵି ଯୌଷୁସ୍ତଵ ଚେନ୍ଦ୍ର ଵିମଦସ୍ଯ ଚ ଋଷେଃ । ଵିଦ୍ମା ହି ତେ ପ୍ରମତିଂ ଦେଵ ଜାମିଵଦସ୍ମେ ତେ ସନ୍ତୁ ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି
ଏହି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେରଣା ମଧ୍ୟ ନ ହରାଯାଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର । ଆମେ ତୁମ ଦୟାକୁ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ଦେବତା, ନିଜ ପରିବାରରେ ଯେପରି ହୁଏ; ତୁମର ଶୁଭ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଆମ ସହିତ ରହୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମମିମଂ ପିବ ମଧୁମନ୍ତଂ ଚମୂ ସୁତମ୍ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ନି ଧାରଯ ଵି ଵୋ ମଦେ ସହସ୍ରିଣଂ ପୁରୂଵସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମଧୁର ସୋମ ରସ ପିଉ, ଯାହା ପାତ୍ରରେ ଚାପାଯାଇଛି । ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଅନେକ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵାଂ ଯଜ୍ଞେଭିରୁକ୍ଥୈରୁପ ହଵ୍ଯେଭିରୀମହେ । ଶଚୀପତେ ଶଚୀନାଂ ଵି ଵୋ ମଦେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଧେହି ଵାର୍ଯଂ ଵିଵକ୍ଷସେ
ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୁତି ଓ ହବି ନେଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ହେ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ନାଥ । ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଯସ୍ପତିର୍ଵାର୍ଯାଣାମସି ରଧ୍ରସ୍ଯ ଚୋଦିତା । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋତୄଣାମଵିତା ଵି ଵୋ ମଦେ ଦ୍ଵିଷୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ ଧନର ନାଥ, ଅଭାବୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିକାରମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷକ । ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଓ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଯୁଵଂ ଶକ୍ରା ମାଯାଵିନା ସମୀଚୀ ନିରମନ୍ଥତମ୍ । ଵିମଦେନ ଯଦୀଳିତା ନାସତ୍ଯା ନିରମନ୍ଥତମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କୌଶଳୀ, ଏକତାରେ ଏକାସাথে ମିଶ୍ରଣକୁ ମଥିଲା । ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ ଏହାକୁ ମଥିଲେ ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅକୃପନ୍ତ ସମୀଚ୍ଯୋର୍ନିଷ୍ପତନ୍ତ୍ଯୋଃ । ନାସତ୍ଯାଵବ୍ରୁଵନ୍ଦେଵାଃ ପୁନରା ଵହତାଦିତି
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତାରେ ଏକଠା ହେଲେ, ଯେବେ ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ ସମନ୍ୱୟରେ ବାହାରିଲେ; ଦେବତାମାନେ ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏହାକୁ ପୁଣି ଆଣିଦିଅ' ।
ମଧୁମନ୍ମେ ପରାଯଣଂ ମଧୁମତ୍ପୁନରାଯନମ୍ । ତା ନୋ ଦେଵା ଦେଵତଯା ଯୁଵଂ ମଧୁମତସ୍କୃତମ୍
ମୋର ପ୍ରସ୍ଥାନ ମଧୁର ହେଉ, ଓ ମୋର ଫେରା ମଧୁର ହେଉ । ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ତୁମର ଦେବତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ସବୁ କାମ ମଧୁର କର ।
ଭଦ୍ରଂ ନୋ ଅପି ଵାତଯ ମନୋ ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମ୍ । ଅଧା ତେ ସଖ୍ଯେ ଅନ୍ଧସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ରଣନ୍ଗାଵୋ ନ ଯଵସେ ଵିଵକ୍ଷସେ
ଆମ ମନ ପାଇଁ ଭଲ ବାତାସ ପଠାଅ, ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ । ଏଭଳି, ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ, ହେ ସୋମ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମ ଇଚ୍ଛାମାନେ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ଚାରାଗାହକୁ ଯାଏ, ସେପରି ପୂରଣ ହେଉ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ହୃଦିସ୍ପୃଶସ୍ତ ଆସତେ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସୋମ ଧାମସୁ । ଅଧା କାମା ଇମେ ମମ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵି ତିଷ୍ଠନ୍ତେ ଵସୂଯଵୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ମନକୁ ଛୁଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଗୃହରେ ବସୁଛ । ଏଭଳି, ଏହି ମୋର ଇଚ୍ଛାମାନେ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହୁଛନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଉତ ଵ୍ରତାନି ସୋମ ତେ ପ୍ରାହଂ ମିନାମି ପାକ୍ଯା । ଅଧା ପିତେଵ ସୂନଵେ ଵି ଵୋ ମଦେ ମୃଳା ନୋ ଅଭି ଚିଦ୍ଵଧାଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ମୁଁ ତୁମ ନିୟମ ବା ଉପକାରକ କାମକୁ କେବେ ଉଲଂଘନ କରେନି, ହେ ସୋମ । ଏଭଳି, ପିତା ଯେପରି ପୁଅ ପାଇଁ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମଠାରୁ ଅପରାଧ ଦୂରେଇ ଦୟା କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ସମୁ ପ୍ର ଯନ୍ତି ଧୀତଯଃ ସର୍ଗାସୋଽଵତାଁ ଇଵ । କ୍ରତୁଂ ନଃ ସୋମ ଜୀଵସେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଧାରଯା ଚମସାଁ ଇଵ ଵିଵକ୍ଷସେ
ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତାମାନେ ଏକାସাথে, ଝରଣା ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଆନ୍ତି । ଶକ୍ତି ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ଜୀବନ ପାଇଁ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ପାତ୍ର ଭଳି ଆମକୁ ଧାରଣ କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତଵ ତ୍ଯେ ସୋମ ଶକ୍ତିଭିର୍ନିକାମାସୋ ଵ୍ଯୃଣ୍ଵିରେ । ଗୃତ୍ସସ୍ଯ ଧୀରାସ୍ତଵସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନଂ ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ଉତ୍ସାହୀମାନେ ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି । ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରେରିତମାନେ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଧନଧାନ୍ୟର ଚରାଗାହ ଓ ଗୋଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ପଶୁଂ ନଃ ସୋମ ରକ୍ଷସି ପୁରୁତ୍ରା ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍ । ସମାକୃଣୋଷି ଜୀଵସେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵିଶ୍ଵା ସମ୍ପଶ୍ଯନ୍ଭୁଵନା ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ପଶୁମାନେଂକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ । ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜୀବନ ପାଇଁ ସେମାନେଂକୁ ଏକଠା କର, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତୋ ଗୋପା ଅଦାଭ୍ଯୋ ଭଵ । ସେଧ ରାଜନ୍ନପ ସ୍ରିଧୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ମା ନୋ ଦୁଃଶଂସ ଈଶତା ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମ ରକ୍ଷକ, ଅଦମ୍ୟ ହୁଅ । ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେଂକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ; ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନପାରୁନ୍ତୁ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ସୁକ୍ରତୁର୍ଵଯୋଧେଯାଯ ଜାଗୃହି । କ୍ଷେତ୍ରଵିତ୍ତରୋ ମନୁଷୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ଦ୍ରୁହୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଜାଗୃତ ହେଉ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କ୍ଷେତ୍ର ଦେଉଥିବା, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁତା ଓ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ତୁମେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦୋ ଶିଵଃ ସଖା । ଯତ୍ସୀଂ ହଵନ୍ତେ ସମିଥେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଯୁଧ୍ଯମାନାସ୍ତୋକସାତୌ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମିତ୍ର ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ ସଭାରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ ସନ୍ତାନ ଓ ଘର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଚାହୁଁଛ।
ଅଯଂ ଘ ସ ତୁରୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଧତ ପ୍ରିଯଃ । ଅଯଂ କକ୍ଷୀଵତୋ ମହୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ମତିଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଧଯଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ଏହି ତିବ୍ର ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାଏ, କାରଣ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଅଯଂ ଵିପ୍ରାଯ ଦାଶୁଷେ ଵାଜାଁ ଇଯର୍ତି ଗୋମତଃ । ଅଯଂ ସପ୍ତଭ୍ଯ ଆ ଵରଂ ଵି ଵୋ ମଦେ ପ୍ରାନ୍ଧଂ ଶ୍ରୋଣଂ ଚ ତାରିଷଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ଏହି ଆନନ୍ଦ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଧନ ସମ୍ପଦ ଆଣିଦିଏ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଅନ୍ଧତା ଓ ବଧିରତାକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଟକାଇ ଦିଏ, କାରଣ ଉପରେ ଚାହୁଁଛ।
ପ୍ର ହ୍ଯଚ୍ଛା ମନୀଷା ସ୍ପାର୍ହା ଯନ୍ତି ନିଯୁତଃ । ପ୍ର ଦସ୍ରା ନିଯୁଦ୍ରଥଃ ପୂଷା ଅଵିଷ୍ଟୁ ମାହିନଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଯୋଜିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟମାନେ ରଥରେ ଯୋଗ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରଭଳ ପୂଷା ଏହାକୁ ଚଳାନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ତ୍ଯନ୍ମହିତ୍ଵଂ ଵାତାପ୍ଯମଯଂ ଜନଃ । ଵିପ୍ର ଆ ଵଂସଦ୍ଧୀତିଭିଶ୍ଚିକେତ ସୁଷ୍ଟୁତୀନାମ୍
ଯାହାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଏହି ଜନମାନେ ପବନ ପରି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମମାନେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି।
ସ ଵେଦ ସୁଷ୍ଟୁତୀନାମିନ୍ଦୁର୍ନ ପୂଷା ଵୃଷା । ଅଭି ପ୍ସୁରଃ ପ୍ରୁଷାଯତି ଵ୍ରଜଂ ନ ଆ ପ୍ରୁଷାଯତି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷା, ଦୁଇଁଜଣ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ସେ ଝୁଣ୍ଡ ପରି ଆଗକୁ ଆଗ୍ରସର କରେ।
ମଂସୀମହି ତ୍ଵା ଵଯମସ୍ମାକଂ ଦେଵ ପୂଷନ୍ । ମତୀନାଂ ଚ ସାଧନଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଚାଧଵମ୍
ହେ ଦେବତା ପୂଷା, ଆମେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁ। ଚିନ୍ତା ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟର ସଫଳତା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ।
ପ୍ରତ୍ଯର୍ଧିର୍ଯଜ୍ଞାନାମଶ୍ଵହଯୋ ରଥାନାମ୍ । ଋଷିଃ ସ ଯୋ ମନୁର୍ହିତୋ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଯାଵଯତ୍ସଖଃ
ଯଜ୍ଞର ଜିତା, ଘୋଡ଼ାପରି ତିବ୍ର ଗତିରଥ। ସେ ଋଷି, ମନୁଙ୍କ ଚୟିତ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରକ ମିତ୍ର।
ଆଧୀଷମାଣାଯାଃ ପତିଃ ଶୁଚାଯାଶ୍ଚ ଶୁଚସ୍ଯ ଚ । ଵାସୋଵାଯୋଽଵୀନାମା ଵାସାଂସି ମର୍ମୃଜତ୍
ଯିଏ ଚାହିଁଥିବା ଓ ପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଓ ପବିତ୍ରତାର ମାଲିକ। ହେ ବାୟୁ, ତୁମେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଜଣଙ୍କର ବସ୍ତ୍ରକୁ ପରିଷ୍କାର କରିଦେଲ।
ଇନୋ ଵାଜାନାଂ ପତିରିନଃ ପୁଷ୍ଟୀନାଂ ସଖା । ପ୍ର ଶ୍ମଶ୍ରୁ ହର୍ଯତୋ ଦୂଧୋଦ୍ଵି ଵୃଥା ଯୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ
ସେ ପୁରସ୍କାରର ମାଲିକ, ଆମ ସମୃଦ୍ଧିର ମିତ୍ର। ତାଙ୍କର ହଳଦିଆ ଦାଢ଼ି ବଢ଼ିଛି, ସେ ଅଜୟ।
ଆ ତେ ରଥସ୍ଯ ପୂଷନ୍ନଜା ଧୁରଂ ଵଵୃତ୍ଯୁଃ । ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାର୍ଥିନଃ ସଖା ସନୋଜା ଅନପଚ୍ଯୁତଃ
ହେ ପୂଷା, ତୁମ ରଥର ଯୋକୁ ଛେଗାମାନେ ଘୁଞ୍ଚାଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଚାହିଁଥିବାଙ୍କର ମିତ୍ର, ସଦା ସାଥି, ଅଚ୍ୟୁତ।
ଅସ୍ମାକମୂର୍ଜା ରଥଂ ପୂଷା ଅଵିଷ୍ଟୁ ମାହିନଃ । ଭୁଵଦ୍ଵାଜାନାଂ ଵୃଧ ଇମଂ ନଃ ଶୃଣଵଦ୍ଧଵମ୍
ପ୍ରଭଳ ପୂଷା ଆମ ଶକ୍ତିର ରଥକୁ ଯୋଗାନ୍ତୁ। ପୁରସ୍କାର ବଢ଼ାଇଥିବା, ଏହି ଆମର ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅସତ୍ସୁ ମେ ଜରିତଃ ସାଭିଵେଗୋ ଯତ୍ସୁନ୍ଵତେ ଯଜମାନାଯ ଶିକ୍ଷମ୍ । ଅନାଶୀର୍ଦାମହମସ୍ମି ପ୍ରହନ୍ତା ସତ୍ଯଧ୍ଵୃତଂ ଵୃଜିନାଯନ୍ତମାଭୁମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ନାହିଁ, ମୁଁ ଗାୟକ ଭାବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଛି। ମୁଁ ଶାପ ଦେବାଳୁ, ଦଣ୍ଡ ଦେବାଳୁ, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରେ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ଯଦୀଦହଂ ଯୁଧଯେ ସଂନଯାନ୍ଯଦେଵଯୂନ୍ତନ୍ଵା ଶୂଶୁଜାନାନ୍ । ଅମା ତେ ତୁମ୍ରଂ ଵୃଷଭଂ ପଚାନି ତୀଵ୍ରଂ ସୁତଂ ପଞ୍ଚଦଶଂ ନି ଷିଞ୍ଚମ୍
ଯଦି ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା ନ କରୁଥିବା ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାମାନେ ମିଶାଇ ନେଉଛି, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ପ୍ରବଳ ବୃଷଭ, ତିବ୍ର ସୋମ ରସ ପକାଏ ଏବଂ ପନ୍ଦରଟିଏ ପିଇଁ ଢାଳିଦେଉଛି।