ମକ୍ଷୂ ତା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନାପ୍ନସ ଆକ୍ଷାଣେ ଶୂର ଵଜ୍ରିଵଃ । ଯଦ୍ଧ ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯ ଦମ୍ଭଯୋ ଜାତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ସଯାଵଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେ ଦାନଶୀଳମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ଶୂର ବଜ୍ରଧାରୀ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣକୁ ବଶ କରି, ସେ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲ।
ମାକୁଧ୍ର୍ଯଗିନ୍ଦ୍ର ଶୂର ଵସ୍ଵୀରସ୍ମେ ଭୂଵନ୍ନଭିଷ୍ଟଯଃ । ଵଯଂଵଯଂ ତ ଆସାଂ ସୁମ୍ନେ ସ୍ଯାମ ଵଜ୍ରିଵଃ
ତୁମର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନ ଯାଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୂର। ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମର କୃପାରେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ।
ଅସ୍ମେ ତା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତୁ ସତ୍ଯାହିଂସନ୍ତୀରୁପସ୍ପୃଶଃ । ଵିଦ୍ଯାମ ଯାସାଂ ଭୁଜୋ ଧେନୂନାଂ ନ ଵଜ୍ରିଵଃ
ସେ ସତ୍ୟ, ଅହିଂସାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିପାରିବା, ଗାଈମାନେ ପରି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ।
ଅହସ୍ତା ଯଦପଦୀ ଵର୍ଧତ କ୍ଷାଃ ଶଚୀଭିର୍ଵେଦ୍ଯାନାମ୍ । ଶୁଷ୍ଣଂ ପରି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣିଦ୍ଵିଶ୍ଵାଯଵେ ନି ଶିଶ୍ନଥଃ
ଯେତେବେଳେ ହସ୍ତ ଓ ପଦ ବିହୀନମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ିଗଲେ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣକୁ ଘେରି ନଶ୍ଟ କରିଦେଲ।
ପିବାପିବେଦିନ୍ଦ୍ର ଶୂର ସୋମଂ ମା ରିଷଣ୍ଯୋ ଵସଵାନ ଵସୁଃ ସନ୍ । ଉତ ତ୍ରାଯସ୍ଵ ଗୃଣତୋ ମଘୋନୋ ମହଶ୍ଚ ରାଯୋ ରେଵତସ୍କୃଧୀ ନଃ
ପିଉ, ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୂର, ସୋମରସ। ତୁମେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ହେଉନାହାଁ, ଧନୀ ହେଉ, ଧନର ମାଲିକ ହେଉ। ଯିଏ ଗାଇ ଗୁଣଗାନ କରେ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଦାନଶୀଳ, ଏବଂ ଆମକୁ ମହାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଦିଅ।
ଯଜାମହ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଜ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ହରୀଣାଂ ରଥ୍ଯଂ ଵିଵ୍ରତାନାମ୍ । ପ୍ର ଶ୍ମଶ୍ରୁ ଦୋଧୁଵଦୂର୍ଧ୍ଵଥା ଭୂଦ୍ଵି ସେନାଭିର୍ଦଯମାନୋ ଵି ରାଧସା
ଆମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା। ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା, ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଉପରକୁ ହଲୁଚି, ସେ ସେନାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ, ଦାନରେ ଉଦାର।
ହରୀ ନ୍ଵସ୍ଯ ଯା ଵନେ ଵିଦେ ଵସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରୋ ମଘୈର୍ମଘଵା ଵୃତ୍ରହା ଭୁଵତ୍ । ଋଭୁର୍ଵାଜ ଋଭୁକ୍ଷାଃ ପତ୍ଯତେ ଶଵୋଽଵ କ୍ଷ୍ଣୌମି ଦାସସ୍ଯ ନାମ ଚିତ୍
ତାଙ୍କର ହରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ପରିଚିତ। ଧନୀ, ଦାନଶୀଳ, ବୃତ୍ର ସଂହାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ। ଦକ୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ରାଜ କରନ୍ତି; ମୁଁ ଦାସର ନାମ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରେଉଛି।
ଯଦା ଵଜ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯମିଦଥା ରଥଂ ହରୀ ଯମସ୍ଯ ଵହତୋ ଵି ସୂରିଭିଃ । ଆ ତିଷ୍ଠତି ମଘଵା ସନଶ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜସ୍ଯ ଦୀର୍ଘଶ୍ରଵସସ୍ପତିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୁନା ମାଳା ଓ ରଥ ନେଇ, ଦୁଇଟି ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଲେ, ପୁରୁଣା କାଳରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମଘବାନ୍, ଦୀର୍ଘ କୀର୍ତ୍ତିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ସୋ ଚିନ୍ନୁ ଵୃଷ୍ଟିର୍ଯୂଥ୍ଯା ସ୍ଵା ସଚାଁ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶ୍ମଶ୍ରୂଣି ହରିତାଭି ପ୍ରୁଷ୍ଣୁତେ । ଅଵ ଵେତି ସୁକ୍ଷଯଂ ସୁତେ ମଧୂଦିଦ୍ଧୂନୋତି ଵାତୋ ଯଥା ଵନମ୍
ତାହାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ, ଦୃଢ଼ ବଳିୟସି, ତୁମ ହଳଦିଆ ଦାଢ଼ି କମ୍ପାଉଛ, ମଧୁର ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦ ଗୃହକୁ ଅବତରିବା, ବନକୁ ହଲାଇ ଦେଉଥିବା ବାତାସ ଭଳି ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅଛ ।
ଯୋ ଵାଚା ଵିଵାଚୋ ମୃଧ୍ରଵାଚଃ ପୁରୂ ସହସ୍ରାଶିଵା ଜଘାନ । ତତ୍ତଦିଦସ୍ଯ ପୌଂସ୍ଯଂ ଗୃଣୀମସି ପିତେଵ ଯସ୍ତଵିଷୀଂ ଵାଵୃଧେ ଶଵଃ
ଯିଏ ତାଙ୍କର କଥାରେ ମିଳିନା କଥା କହୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ, ଅନେକ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ—ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୌର୍ୟ କାହାଣୀକୁ ଆମେ ଗାଇ ଗୁଣଗାନ କରୁଛୁ; ପିତା ଯେପରି ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଏ, ସେପରି ସେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଥିଲେ ।
ସ୍ତୋମଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିମଦା ଅଜୀଜନନ୍ନପୂର୍ଵ୍ଯଂ ପୁରୁତମଂ ସୁଦାନଵେ । ଵିଦ୍ମା ହ୍ଯସ୍ଯ ଭୋଜନମିନସ୍ଯ ଯଦା ପଶୁଂ ନ ଗୋପାଃ କରାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ରଚିତ ହୋଇଛି—ଅପୂର୍ବ, ଦୟାଳୁଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ । ଆମେ ତାଙ୍କର ଦାୟା ଓ ଉପକାରକୁ ଜାଣୁଛୁ, ଯେପରି ଗୋପାଳକ ନିଜ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ମାକିର୍ନ ଏନା ସଖ୍ଯା ଵି ଯୌଷୁସ୍ତଵ ଚେନ୍ଦ୍ର ଵିମଦସ୍ଯ ଚ ଋଷେଃ । ଵିଦ୍ମା ହି ତେ ପ୍ରମତିଂ ଦେଵ ଜାମିଵଦସ୍ମେ ତେ ସନ୍ତୁ ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି
ଏହି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେରଣା ମଧ୍ୟ ନ ହରାଯାଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର । ଆମେ ତୁମ ଦୟାକୁ ଜାଣୁଛୁ, ହେ ଦେବତା, ନିଜ ପରିବାରରେ ଯେପରି ହୁଏ; ତୁମର ଶୁଭ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଆମ ସହିତ ରହୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମମିମଂ ପିବ ମଧୁମନ୍ତଂ ଚମୂ ସୁତମ୍ । ଅସ୍ମେ ରଯିଂ ନି ଧାରଯ ଵି ଵୋ ମଦେ ସହସ୍ରିଣଂ ପୁରୂଵସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ମଧୁର ସୋମ ରସ ପିଉ, ଯାହା ପାତ୍ରରେ ଚାପାଯାଇଛି । ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଅନେକ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଅନେକ ଧନର ମାଲିକ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵାଂ ଯଜ୍ଞେଭିରୁକ୍ଥୈରୁପ ହଵ୍ଯେଭିରୀମହେ । ଶଚୀପତେ ଶଚୀନାଂ ଵି ଵୋ ମଦେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନୋ ଧେହି ଵାର୍ଯଂ ଵିଵକ୍ଷସେ
ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୁତି ଓ ହବି ନେଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛୁ, ହେ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ନାଥ । ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଯସ୍ପତିର୍ଵାର୍ଯାଣାମସି ରଧ୍ରସ୍ଯ ଚୋଦିତା । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋତୄଣାମଵିତା ଵି ଵୋ ମଦେ ଦ୍ଵିଷୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ ଧନର ନାଥ, ଅଭାବୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିକାରମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷକ । ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଓ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଯୁଵଂ ଶକ୍ରା ମାଯାଵିନା ସମୀଚୀ ନିରମନ୍ଥତମ୍ । ଵିମଦେନ ଯଦୀଳିତା ନାସତ୍ଯା ନିରମନ୍ଥତମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କୌଶଳୀ, ଏକତାରେ ଏକାସাথে ମିଶ୍ରଣକୁ ମଥିଲା । ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ ଏହାକୁ ମଥିଲେ ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅକୃପନ୍ତ ସମୀଚ୍ଯୋର୍ନିଷ୍ପତନ୍ତ୍ଯୋଃ । ନାସତ୍ଯାଵବ୍ରୁଵନ୍ଦେଵାଃ ପୁନରା ଵହତାଦିତି
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତାରେ ଏକଠା ହେଲେ, ଯେବେ ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ ସମନ୍ୱୟରେ ବାହାରିଲେ; ଦେବତାମାନେ ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏହାକୁ ପୁଣି ଆଣିଦିଅ' ।
ମଧୁମନ୍ମେ ପରାଯଣଂ ମଧୁମତ୍ପୁନରାଯନମ୍ । ତା ନୋ ଦେଵା ଦେଵତଯା ଯୁଵଂ ମଧୁମତସ୍କୃତମ୍
ମୋର ପ୍ରସ୍ଥାନ ମଧୁର ହେଉ, ଓ ମୋର ଫେରା ମଧୁର ହେଉ । ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ତୁମର ଦେବତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ସବୁ କାମ ମଧୁର କର ।
ଭଦ୍ରଂ ନୋ ଅପି ଵାତଯ ମନୋ ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମ୍ । ଅଧା ତେ ସଖ୍ଯେ ଅନ୍ଧସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ରଣନ୍ଗାଵୋ ନ ଯଵସେ ଵିଵକ୍ଷସେ
ଆମ ମନ ପାଇଁ ଭଲ ବାତାସ ପଠାଅ, ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ । ଏଭଳି, ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ, ହେ ସୋମ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମ ଇଚ୍ଛାମାନେ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ଚାରାଗାହକୁ ଯାଏ, ସେପରି ପୂରଣ ହେଉ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ହୃଦିସ୍ପୃଶସ୍ତ ଆସତେ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସୋମ ଧାମସୁ । ଅଧା କାମା ଇମେ ମମ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵି ତିଷ୍ଠନ୍ତେ ଵସୂଯଵୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ମନକୁ ଛୁଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଗୃହରେ ବସୁଛ । ଏଭଳି, ଏହି ମୋର ଇଚ୍ଛାମାନେ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହୁଛନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ଉତ ଵ୍ରତାନି ସୋମ ତେ ପ୍ରାହଂ ମିନାମି ପାକ୍ଯା । ଅଧା ପିତେଵ ସୂନଵେ ଵି ଵୋ ମଦେ ମୃଳା ନୋ ଅଭି ଚିଦ୍ଵଧାଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ମୁଁ ତୁମ ନିୟମ ବା ଉପକାରକ କାମକୁ କେବେ ଉଲଂଘନ କରେନି, ହେ ସୋମ । ଏଭଳି, ପିତା ଯେପରି ପୁଅ ପାଇଁ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଆମଠାରୁ ଅପରାଧ ଦୂରେଇ ଦୟା କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ସମୁ ପ୍ର ଯନ୍ତି ଧୀତଯଃ ସର୍ଗାସୋଽଵତାଁ ଇଵ । କ୍ରତୁଂ ନଃ ସୋମ ଜୀଵସେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଧାରଯା ଚମସାଁ ଇଵ ଵିଵକ୍ଷସେ
ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତାମାନେ ଏକାସাথে, ଝରଣା ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଆନ୍ତି । ଶକ୍ତି ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ଜୀବନ ପାଇଁ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ପାତ୍ର ଭଳି ଆମକୁ ଧାରଣ କର, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତଵ ତ୍ଯେ ସୋମ ଶକ୍ତିଭିର୍ନିକାମାସୋ ଵ୍ଯୃଣ୍ଵିରେ । ଗୃତ୍ସସ୍ଯ ଧୀରାସ୍ତଵସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନଂ ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ଉତ୍ସାହୀମାନେ ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି । ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରେରିତମାନେ, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଧନଧାନ୍ୟର ଚରାଗାହ ଓ ଗୋଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ପଶୁଂ ନଃ ସୋମ ରକ୍ଷସି ପୁରୁତ୍ରା ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍ । ସମାକୃଣୋଷି ଜୀଵସେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଵିଶ୍ଵା ସମ୍ପଶ୍ଯନ୍ଭୁଵନା ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ପଶୁମାନେଂକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ । ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜୀବନ ପାଇଁ ସେମାନେଂକୁ ଏକଠା କର, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତୋ ଗୋପା ଅଦାଭ୍ଯୋ ଭଵ । ସେଧ ରାଜନ୍ନପ ସ୍ରିଧୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ମା ନୋ ଦୁଃଶଂସ ଈଶତା ଵିଵକ୍ଷସେ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମ ରକ୍ଷକ, ଅଦମ୍ୟ ହୁଅ । ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେଂକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ; ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନପାରୁନ୍ତୁ, ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ସୁକ୍ରତୁର୍ଵଯୋଧେଯାଯ ଜାଗୃହି । କ୍ଷେତ୍ରଵିତ୍ତରୋ ମନୁଷୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ଦ୍ରୁହୋ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଜାଗୃତ ହେଉ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କ୍ଷେତ୍ର ଦେଉଥିବା, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁତା ଓ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ତୁମେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦୋ ଶିଵଃ ସଖା । ଯତ୍ସୀଂ ହଵନ୍ତେ ସମିଥେ ଵି ଵୋ ମଦେ ଯୁଧ୍ଯମାନାସ୍ତୋକସାତୌ ଵିଵକ୍ଷସେ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମିତ୍ର ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ ସଭାରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ ସନ୍ତାନ ଓ ଘର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଚାହୁଁଛ।
ଅଯଂ ଘ ସ ତୁରୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଧତ ପ୍ରିଯଃ । ଅଯଂ କକ୍ଷୀଵତୋ ମହୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ମତିଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଧଯଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ଏହି ତିବ୍ର ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାଏ, କାରଣ ତୁମେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଅଯଂ ଵିପ୍ରାଯ ଦାଶୁଷେ ଵାଜାଁ ଇଯର୍ତି ଗୋମତଃ । ଅଯଂ ସପ୍ତଭ୍ଯ ଆ ଵରଂ ଵି ଵୋ ମଦେ ପ୍ରାନ୍ଧଂ ଶ୍ରୋଣଂ ଚ ତାରିଷଦ୍ଵିଵକ୍ଷସେ
ଏହି ଆନନ୍ଦ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଧନ ସମ୍ପଦ ଆଣିଦିଏ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ସପ୍ତଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଉଛି, ଏବଂ ଅନ୍ଧତା ଓ ବଧିରତାକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଟକାଇ ଦିଏ, କାରଣ ଉପରେ ଚାହୁଁଛ।
ପ୍ର ହ୍ଯଚ୍ଛା ମନୀଷା ସ୍ପାର୍ହା ଯନ୍ତି ନିଯୁତଃ । ପ୍ର ଦସ୍ରା ନିଯୁଦ୍ରଥଃ ପୂଷା ଅଵିଷ୍ଟୁ ମାହିନଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଯୋଜିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟମାନେ ରଥରେ ଯୋଗ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରଭଳ ପୂଷା ଏହାକୁ ଚଳାନ୍ତୁ।