ମାଦଯସ୍ଵ ସୁତେ ସଚା ଶଵସେ ଶୂର ରାଧସେ । ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୁମୁପ କାମାନ୍ସସୃଜ୍ମହେଽଥା ନୋଽଵିତା ଭଵ
ହେ ଶୂରବୀର, ଆମ ସହିତ ତୁମେ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଶକ୍ତି ଓ ଦାନରେ ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କର। ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ତୁମେ ବହୁ ଧନର ମାଲିକ। ଆମର ଇଛାଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଉଛୁ—ତେଣୁ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଏତେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ତଵୋ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯନ୍ତି ଵାର୍ଯମ୍ । ଅନ୍ତର୍ହି ଖ୍ଯୋ ଜନାନାମର୍ଯୋ ଵେଦୋ ଅଦାଶୁଷାଂ ତେଷାଂ ନୋ ଵେଦ ଆ ଭର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସମସ୍ତ ଭଲ କଥାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତା ତୁମେ ଜାଣ। ସେମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉପୋ ଷୁ ଶୃଣୁହୀ ଗିରୋ ମଘଵନ୍ମାତଥା ଇଵ । ଯଦା ନଃ ସୂନୃତାଵତଃ କର ଆଦର୍ଥଯାସ ଇଦ୍ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ, ମାଆ ଯେପରି ଶୁଣେ। ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଧନ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟବାନ କରିବ, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେବ।
ଅକ୍ଷନ୍ନମୀମଦନ୍ତ ହ୍ଯଵ ପ୍ରିଯା ଅଧୂଷତ । ଅସ୍ତୋଷତ ସ୍ଵଭାନଵୋ ଵିପ୍ରା ନଵିଷ୍ଠଯା ମତୀ ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ
ସେମାନେ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି, ପ୍ରିୟତା ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରିୟମାନେ ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନୂତନ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ସୁସଂଦୃଶଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ମଘଵନ୍ଵନ୍ଦିଷୀମହି । ପ୍ର ନୂନଂ ପୂର୍ଣଵନ୍ଧୁର ସ୍ତୁତୋ ଯାହି ଵଶାଁ ଅନୁ ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ଆସ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଆଗେ ବଢ଼—ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ସ ଘା ତଂ ଵୃଷଣଂ ରଥମଧି ତିଷ୍ଠାତି ଗୋଵିଦମ୍ । ଯଃ ପାତ୍ରଂ ହାରିଯୋଜନଂ ପୂର୍ଣମିନ୍ଦ୍ର ଚିକେତତି ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ
ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଗୋଧନରେ ଧନୀ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଚଢ଼େ। ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ଯୁକ୍ତସ୍ତେ ଅସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣ ଉତ ସଵ୍ଯଃ ଶତକ୍ରତୋ । ତେନ ଜାଯାମୁପ ପ୍ରିଯାଂ ମନ୍ଦାନୋ ଯାହ୍ଯନ୍ଧସୋ ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ
ହେ ଶତଶକ୍ତି, ତୁମର ଡାହାଣ ଓ ବାମ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେଉ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଅ—ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ଯୁନଜ୍ମି ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା କେଶିନା ହରୀ ଉପ ପ୍ର ଯାହି ଦଧିଷେ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ଉତ୍ତ୍ଵା ସୁତାସୋ ରଭସା ଅମନ୍ଦିଷୁଃ ପୂଷଣ୍ଵାନ୍ଵଜ୍ରିନ୍ସମୁ ପତ୍ନ୍ଯାମଦଃ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କେଶରୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ କରୁଛି; ଆସ, ତୁମେ ହାତରେ ବସିଛ। ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିଛି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପୂଷା ସହିତ, ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦରେ।
ଅଶ୍ଵାଵତି ପ୍ରଥମୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛତି ସୁପ୍ରାଵୀରିନ୍ଦ୍ର ମର୍ତ୍ଯସ୍ତଵୋତିଭିଃ । ତମିତ୍ପୃଣକ୍ଷି ଵସୁନା ଭଵୀଯସା ସିନ୍ଧୁମାପୋ ଯଥାଭିତୋ ଵିଚେତସଃ
ଘୋଡ଼ା ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଉପକାରରେ ଗୋଧନ ପାଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଯେପରି ନଦୀ ଓ ପାଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରଖେ।
ଆପୋ ନ ଦେଵୀରୁପ ଯନ୍ତି ହୋତ୍ରିଯମଵଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଵିତତଂ ଯଥା ରଜଃ । ପ୍ରାଚୈର୍ଦେଵାସଃ ପ୍ର ଣଯନ୍ତି ଦେଵଯୁଂ ବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯଂ ଜୋଷଯନ୍ତେ ଵରା ଇଵ
ଦେବୀ ଜଳ ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଜାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ବିସ୍ତୃତ। ଦେବତାମାନେ ଧର୍ମିକକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରପ୍ରିୟଙ୍କୁ ବଧୁମାନେ ପରି ଖୁସି କରନ୍ତି।
ଅଧି ଦ୍ଵଯୋରଦଧା ଉକ୍ଥ୍ଯଂ ଵଚୋ ଯତସ୍ରୁଚା ମିଥୁନା ଯା ସପର୍ଯତଃ । ଅସଂଯତ୍ତୋ ଵ୍ରତେ ତେ କ୍ଷେତି ପୁଷ୍ଯତି ଭଦ୍ରା ଶକ୍ତିର୍ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ଉଭୟଙ୍କ ଉପରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖାଯାଇଛି—ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣ ଚମଚ ସହିତ ସେବା କରନ୍ତି, ଦମ୍ପତି ପରି। ତୁମ ନିୟମରେ ଅବାଧ ଥାଇ, ତୁମର ଭଲ ଶକ୍ତି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ବଢ଼ିଥାଏ।
ଆଦଙ୍ଗିରାଃ ପ୍ରଥମଂ ଦଧିରେ ଵଯ ଇଦ୍ଧାଗ୍ନଯଃ ଶମ୍ଯା ଯେ ସୁକୃତ୍ଯଯା । ସର୍ଵଂ ପଣେଃ ସମଵିନ୍ଦନ୍ତ ଭୋଜନମଶ୍ଵାଵନ୍ତଂ ଗୋମନ୍ତମା ପଶୁଂ ନରଃ
ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ପଥ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପଣିଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା, ଗୋଧନ ଓ ପଶୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଯଜ୍ଞୈରଥର୍ଵା ପ୍ରଥମଃ ପଥସ୍ତତେ ତତଃ ସୂର୍ଯୋ ଵ୍ରତପା ଵେନ ଆଜନି । ଆ ଗା ଆଜଦୁଶନା କାଵ୍ଯଃ ସଚା ଯମସ୍ଯ ଜାତମମୃତଂ ଯଜାମହେ
ଅଥର୍ବା ପ୍ରଥମେ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ପଥ ଚାଲିଥିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। କାବ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଗାଁ ସହିତ ଆସୁନ୍ତୁ; ଆମେ ଯମଙ୍କର ଅମୃତ ଜନ୍ମକୁ ପୂଜା କରିବା।
ବର୍ହିର୍ଵା ଯତ୍ସ୍ଵପତ୍ଯାଯ ଵୃଜ୍ଯତେଽର୍କୋ ଵା ଶ୍ଲୋକମାଘୋଷତେ ଦିଵି । ଗ୍ରାଵା ଯତ୍ର ଵଦତି କାରୁରୁକ୍ଥ୍ଯସ୍ତସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭିପିତ୍ଵେଷୁ ରଣ୍ଯତି
ଯଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ପାଇଁ ବର୍ହି ଛାଡ଼ାଯାଏ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଥର କଥା କହେ ଓ ଗାୟକ ଗୀତ ଗାଏ—ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।
ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି । ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ସୋମ ଅଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ—ଆସ। ଆକାଶ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଧରୀ ଵହତୋଽପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟଶଵସମ୍ । ଋଷୀଣାଂ ଚ ସ୍ତୁତୀରୁପ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ମାନୁଷାଣାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ବହନ କରେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଋଷିମାନେଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସେ ଆସନ୍ତି।
ଆ ତିଷ୍ଠ ଵୃତ୍ରହନ୍ରଥଂ ଯୁକ୍ତା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ହରୀ । ଅର୍ଵାଚୀନଂ ସୁ ତେ ମନୋ ଗ୍ରାଵା କୃଣୋତୁ ଵଗ୍ନୁନା
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ତୁମେ ତୁମ ରଥରେ ବସ। ତୁମର ମନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ପାଥରର ଧ୍ୱନି ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣୁ।
ଇମମିନ୍ଦ୍ର ସୁତଂ ପିବ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମମର୍ତ୍ଯଂ ମଦମ୍ । ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଭ୍ଯକ୍ଷରନ୍ଧାରା ଋତସ୍ଯ ସାଦନେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଏହା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅମର ଆନନ୍ଦ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଝରିଛି, ନୀତିର ଆସନରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ନୂନମର୍ଚତୋକ୍ଥାନି ଚ ବ୍ରଵୀତନ । ସୁତା ଅମତ୍ସୁରିନ୍ଦଵୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନମସ୍ଯତା ସହଃ
ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତିମଧୁର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସ, ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ଏହି ସମସ୍ତେ ମିଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଭାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମାନ କର।
ନକିଷ୍ଟ୍ଵଦ୍ରଥୀତରୋ ହରୀ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯଚ୍ଛସେ । ନକିଷ୍ଟ୍ଵାନୁ ମଜ୍ମନା ନକିଃ ସ୍ଵଶ୍ଵ ଆନଶେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଉଛ, ଚକ୍ରବାହନ କ୍ଷେତ୍ରରେ କେହି ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ। ଗତିରେ କେହି ତୁମକୁ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହିଁ, ତୁମର ଧନ-ସମ୍ପଦ ପ୍ରାପ୍ତିରେ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ଯ ଏକ ଇଦ୍ଵିଦଯତେ ଵସୁ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେଜଣେ ଏକାକି ମର୍ତ୍ୟକୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
କଦା ମର୍ତମରାଧସଂ ପଦା କ୍ଷୁମ୍ପମିଵ ସ୍ଫୁରତ୍ । କଦା ନଃ ଶୁଶ୍ରଵଦ୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଗୀତ ଶୁଣିବେ? କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଣିଷ ପାଖକୁ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପଦକ୍ଷେପ କରିବା ପରି ତ୍ୱରିତ ଆସିବେ?
ଯଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ବହୁଭ୍ଯ ଆ ସୁତାଵାଁ ଆଵିଵାସତି । ଉଗ୍ରଂ ତତ୍ପତ୍ଯତେ ଶଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ
ଯିଏ ଅନେକ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ ଡାକେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ମିଳେ, ଏହି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵାଦୋରିତ୍ଥା ଵିଷୂଵତୋ ମଧ୍ଵଃ ପିବନ୍ତି ଗୌର୍ଯଃ । ଯା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଯାଵରୀର୍ଵୃଷ୍ଣା ମଦନ୍ତି ଶୋଭସେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏଭଳି ଗାଈମାନେ ମଧୁର ଓ ପ୍ରବାହମୟ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ପୃଶନାଯୁଵଃ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ପୃଶ୍ନଯଃ । ପ୍ରିଯା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେନଵୋ ଵଜ୍ରଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସାଯକଂ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ପ୍ରିଶ୍ନି ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏହି ଗାଈମାନେ ବଜ୍ର ଓ ବାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ନମସା ସହଃ ସପର୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଚେତସଃ । ଵ୍ରତାନ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିରେ ପୁରୂଣି ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ନମସ୍କାର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ନିୟମବଳୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶାସନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦଧୀଚୋ ଅସ୍ଥଭିର୍ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ । ଜଘାନ ନଵତୀର୍ନଵ
ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଧିଚିଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱାରା ଏକାନବେ ଶତୃମାନେକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ପର୍ଵତେଷ୍ଵପଶ୍ରିତମ୍ । ତଦ୍ଵିଦଚ୍ଛର୍ଯଣାଵତି
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଖୋଜିବାକୁ ଚାହିଁ, ଶ୍ୟେନ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନାରେ ସେ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଅତ୍ରାହ ଗୋରମନ୍ଵତ ନାମ ତ୍ଵଷ୍ଟୁରପୀଚ୍ଯମ୍ । ଇତ୍ଥା ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଗୃହେ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଗାଈର ନାମକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ନିମ୍ନ ରୂପ, ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଗୃହରେ।
କୋ ଅଦ୍ଯ ଯୁଙ୍କ୍ତେ ଧୁରି ଗା ଋତସ୍ଯ ଶିମୀଵତୋ ଭାମିନୋ ଦୁର୍ହୃଣାଯୂନ୍ । ଆସନ୍ନିଷୂନ୍ହୃତ୍ସ୍ଵସୋ ମଯୋଭୂନ୍ଯ ଏଷାଂ ଭୃତ୍ଯାମୃଣଧତ୍ସ ଜୀଵାତ୍
ଆଜି କିଏ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଗାଈମାନେକୁ ସତ୍ୟର ଜୁଆଁରେ ବାନ୍ଧୁଛି? କିଏ ଉତ୍ସାହୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୃଢ଼ ହୃଦୟବାନ୍? ସେମାନଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ ହୃଦୟରେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଆଣୁଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଜୀବନ ପାଇଁ ସେବା ପୂରଣ କଲେ?