ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵା ଗାଯତ୍ରିଣୋଽର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କମର୍କିଣଃ । ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତ ଉଦ୍ଵଂଶମିଵ ଯେମିରେ
ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତ ଗାଇଥିବା ଲୋକେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ଲୋକେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରନ୍ତି, ପୁରୋହିତମାନେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଉଚ୍ଚ ପତାକା ପରି ବନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଯତ୍ସାନୋଃ ସାନୁମାରୁହଦ୍ଭୂର୍ଯସ୍ପଷ୍ଟ କର୍ତ୍ଵମ୍ । ତଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଥଂ ଚେତତି ଯୂଥେନ ଵୃଷ୍ଣିରେଜତି
ପର୍ବତରୁ ପର୍ବତକୁ ଚଡ଼ି, ଅନେକ ସ୍ପଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିବା ବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝନ୍ତି; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି କେଶିନା ହରୀ ଵୃଷଣା କକ୍ଷ୍ଯପ୍ରା । ଅଥା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପା ଗିରାମୁପଶ୍ରୁତିଂ ଚର
ତୁମେ ତୁମର ଦୁଇଟି ପିଲା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗ କର, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ନିକଟକୁ ଆସ।
ଏହି ସ୍ତୋମାଁ ଅଭି ସ୍ଵରାଭି ଗୃଣୀହ୍ଯା ରୁଵ । ବ୍ରହ୍ମ ଚ ନୋ ଵସୋ ସଚେନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞଂ ଚ ଵର୍ଧଯ
ଏହି ସ୍ତୁତିମାନେ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମର ସ୍ୱରରେ ଗାଉ, ଦୟାଳୁ ହୁଅ; ଓ ଦାନଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପୂଜାରେ ଯୋଗ ଦେଉ ଏବଂ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ବୃଦ୍ଧି କର।
ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସ୍ଯଂ ଵର୍ଧନଂ ପୁରୁନିଷ୍ଷିଧେ । ଶକ୍ରୋ ଯଥା ସୁତେଷୁ ଣୋ ରାରଣତ୍ସଖ୍ଯେଷୁ ଚ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେହି ପ୍ରଶଂସା ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଅନେକ ରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ; ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆମ ସୋମ ଓ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛନ୍ତି।
ତମିତ୍ସଖିତ୍ଵ ଈମହେ ତଂ ରାଯେ ତଂ ସୁଵୀର୍ଯେ । ସ ଶକ୍ର ଉତ ନଃ ଶକଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵସୁ ଦଯମାନଃ
ଆମେ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ଚାହୁଁଛୁ, ଧନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସୁଵିଵୃତଂ ସୁନିରଜମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଦାତମିଦ୍ଯଶଃ । ଗଵାମପ ଵ୍ରଜଂ ଵୃଧି କୃଣୁଷ୍ଵ ରାଧୋ ଅଦ୍ରିଵଃ
ବିଶାଳ ଓ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ପଥାର ମାଲିକ, ଦାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଗୋଧନ ଦିଅ; ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦିଅ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା।
ନହି ତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଉଭେ ଋଘାଯମାଣମିନ୍ଵତଃ । ଜେଷଃ ସ୍ଵର୍ଵତୀରପଃ ସଂ ଗା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଧୂନୁହି
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ଏହି ଦୁଇଟି ଜଗତ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ପାରିନାହାନ୍ତି; ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳକୁ ଜିତିବ; ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ଏକଠା କର।
ଆଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵଂ ନୂ ଚିଦ୍ଦଧିଷ୍ଵ ମେ ଗିରଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମମିମଂ ମମ କୃଷ୍ଵା ଯୁଜଶ୍ଚିଦନ୍ତରମ୍
ଯିଏ ସ୍ତୁତି ଶୁଣିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ; ଏବେ ମୋର କଥା ଗ୍ରହଣ କର; ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କର, ଯଦିଓ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦୂରତା ଅଛି।
ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଵୃଷନ୍ତମଂ ଵାଜେଷୁ ହଵନଶ୍ରୁତମ୍ । ଵୃଷନ୍ତମସ୍ଯ ହୂମହ ଊତିଂ ସହସ୍ରସାତମାମ୍
ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣୁଛୁ, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆମେ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଯିଏ ହଜାର ଗୁଣିଆ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର କୌଶିକ ମନ୍ଦସାନଃ ସୁତଂ ପିବ । ନଵ୍ଯମାଯୁଃ ପ୍ର ସୂ ତିର କୃଧୀ ସହସ୍ରସାମୃଷିମ୍
କୁଶିକଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ସୋମରସ ପାନ କର; ଆମ ନୂତନ ଜୀବନକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ା, ଅନୁପ୍ରେରଣା ପ୍ରଦାନ କର, ହଜାର ଗୀତର ଗାୟକ କର।
ପରି ତ୍ଵା ଗିର୍ଵଣୋ ଗିର ଇମା ଭଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଵୃଦ୍ଧାଯୁମନୁ ଵୃଦ୍ଧଯୋ ଜୁଷ୍ଟା ଭଵନ୍ତୁ ଜୁଷ୍ଟଯଃ
ଗୀତପ୍ରେମୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ଗୀତ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରଉ; ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଜୀବନକୁ ବଢ଼ାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୀଵୃଧନ୍ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ । ରଥୀତମଂ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାଂ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ବିସ୍ତାର ସମୁଦ୍ର ପରି; ରଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚାଳକ, ପୁରସ୍କୃତ ଧନର ମାଲିକ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ।
ସଖ୍ଯେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ମା ଭେମ ଶଵସସ୍ପତେ । ତ୍ଵାମଭି ପ୍ର ଣୋନୁମୋ ଜେତାରମପରାଜିତମ୍
ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଅଜୟ ଜିତିବାଳା।
ପୂର୍ଵୀରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯୋ ନ ଵି ଦସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୂତଯଃ । ଯଦୀ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଂହତେ ମଘମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅନେକ ଦାନ, ତାଙ୍କର ସହାୟତା, କେବେ ବି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଗୋଧନ ଦିଆଯାଏ, ସ୍ତୁତିକାରମାନେ ଏହି ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁରାଂ ଭିନ୍ଦୁର୍ଯୁଵା କଵିରମିତୌଜା ଅଜାଯତ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ କର୍ମଣୋ ଧର୍ତା ଵଜ୍ରୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ
କିଲ୍ଲା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଯୁବକ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ।
ତ୍ଵଂ ଵଲସ୍ଯ ଗୋମତୋଽପାଵରଦ୍ରିଵୋ ବିଲମ୍ । ତ୍ଵାଂ ଦେଵା ଅବିଭ୍ଯୁଷସ୍ତୁଜ୍ଯମାନାସ ଆଵିଷୁଃ
ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ତୁମେ ବହୁ ଗୋଧନ ଥିବା ବଳାଙ୍କ ଗୁହା ଖୋଲିଥିଲ; ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ଆସିଥିଲେ।
ତଵାହଂ ଶୂର ରାତିଭିଃ ପ୍ରତ୍ଯାଯଂ ସିନ୍ଧୁମାଵଦନ୍ । ଉପାତିଷ୍ଠନ୍ତ ଗିର୍ଵଣୋ ଵିଦୁଷ୍ଟେ ତସ୍ଯ କାରଵଃ
ହେ ବୀର, ତୁମର ଦାନରେ ମୁଁ ବିଶାଳ ନଦୀ ଅଟକି ପାରିଗଲି; ଗୀତପ୍ରେମୀ, ଏହା ଜାଣି, କବିମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ।
ମାଯାଭିରିନ୍ଦ୍ର ମାଯିନଂ ତ୍ଵଂ ଶୁଷ୍ଣମଵାତିରଃ । ଵିଦୁଷ୍ଟେ ତସ୍ଯ ମେଧିରାସ୍ତେଷାଂ ଶ୍ରଵାଂସ୍ଯୁତ୍ତିର
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମର ମାୟାବଳିରେ ଚତୁର ଶୁଷ୍ଣକୁ ଜିତିଛ; ତୁମର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଜାଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ସର୍ବଦା ଉଚ୍ଚରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରମୀଶାନମୋଜସାଭି ସ୍ତୋମା ଅନୂଷତ । ସହସ୍ରଂ ଯସ୍ଯ ରାତଯ ଉତ ଵା ସନ୍ତି ଭୂଯସୀଃ
ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଦାନ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ବେଶି ମିଳେ।
ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମ ଦୂତ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ସେହି ପୂଜାରୀ ଯିଏ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଥିବା।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ ସବୁବେଳେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଅତି ପ୍ରିୟ ହବ୍ୟବାହକ।
ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷେ । ଅସି ହୋତା ନ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ଭଲଭାବେ ପିଛାଯାଇଥିବା କୁଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦେବତାମାନେଁକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ପୂଜାରୀ।
ତାଁ ଉଶତୋ ଵି ବୋଧଯ ଯଦଗ୍ନେ ଯାସି ଦୂତ୍ଯମ୍ । ଦେଵୈରା ସତ୍ସି ବର୍ହିଷି
ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଅଛ, ସେଇ ଆଗ୍ରହୀମାନେଁକୁ ଜଗାଇଦିଅ; ଦେବତାମାନେଁ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସ।
ଘୃତାହଵନ ଦୀଦିଵଃ ପ୍ରତି ଷ୍ମ ରିଷତୋ ଦହ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନଃ
ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଦୁଷ୍ଟମାନେଁକୁ ଦହିଦିଅ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅମଙ୍ଗଳରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ଅଗ୍ନିନାଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା । ହଵ୍ଯଵାଡ୍ଜୁହ୍ଵାସ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ, ସେ ଦକ୍ଷ, ଯୁବକ ଗୃହସ୍ୱାମୀ, ହବ୍ୟବାହକ ଏବଂ ଆହ୍ୱାନକାରୀ।
କଵିମଗ୍ନିମୁପ ସ୍ତୁହି ସତ୍ଯଧର୍ମାଣମଧ୍ଵରେ । ଦେଵମମୀଵଚାତନମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗାନ୍ତି, ସେ ଋଷି, ଯଜ୍ଞରେ ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତା।
ଯସ୍ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ପତିର୍ଦୂତଂ ଦେଵ ସପର୍ଯତି । ତସ୍ଯ ସ୍ମ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ
ଯିଏ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟର ନାଥ ଏବଂ ଦୂତ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରେ, ହେ ଦେବତା, ସେଠି ପାଇଁ ତୁମେ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵଵୀତଯେ ହଵିଷ୍ମାଁ ଆଵିଵାସତି । ତସ୍ମୈ ପାଵକ ମୃଳଯ
ଯିଏ ଦେବତାମାନେଁକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ ଡାକେ, ହେ ପବିତ୍ର, ସେଠି ପାଇଁ ଦୟା କର।
ସ ନଃ ପାଵକ ଦୀଦିଵୋଽଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହା ଵହ । ଉପ ଯଜ୍ଞଂ ହଵିଶ୍ଚ ନଃ
ତେଣୁ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେଁକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ଆମର ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର।