ପୂଷେମା ଆଶା ଅନୁ ଵେଦ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭଯତମେନ ନେଷତ୍ । ସ୍ଵସ୍ତିଦା ଆଘୃଣିଃ ସର୍ଵଵୀରୋଽପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପଥରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଦାତା, ଯିଏ କେବେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଆଗରୁ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ପଥ ଜାଣି ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରପଥେ ପଥାମଜନିଷ୍ଟ ପୂଷା ପ୍ରପଥେ ଦିଵଃ ପ୍ରପଥେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଅଭି ପ୍ରିଯତମେ ସଧସ୍ଥେ ଆ ଚ ପରା ଚ ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ପଥରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦିଗନ୍ତର ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ସେ ଦୁଇଟି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ଯାଆନ୍ତି ଓ ଆସନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଣି।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଦେଵଯନ୍ତୋ ହଵନ୍ତେ ସରସ୍ଵତୀମଧ୍ଵରେ ତାଯମାନେ । ସରସ୍ଵତୀଂ ସୁକୃତୋ ଅହ୍ଵଯନ୍ତ ସରସ୍ଵତୀ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯଂ ଦାତ୍
ଉପାସକମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଚଳିଥିବାବେଳେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତି ଯା ସରଥଂ ଯଯାଥ ସ୍ଵଧାଭିର୍ଦେଵି ପିତୃଭିର୍ମଦନ୍ତୀ । ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯସ୍ଵାନମୀଵା ଇଷ ଆ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ରଥରେ ଆସନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପିତୃମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ମାଆ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଯାଂ ପିତରୋ ହଵନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞମଭିନକ୍ଷମାଣାଃ । ସହସ୍ରାର୍ଘମିଳୋ ଅତ୍ର ଭାଗଂ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନେଷୁ ଧେହି
ପିତୃମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଂଶ ଚାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଯଜ୍ମାନମାନେ ପାଇଁ ହଜାରଗୁଣ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ।
ଆପୋ ଅସ୍ମାନ୍ମାତରଃ ଶୁନ୍ଧଯନ୍ତୁ ଘୃତେନ ନୋ ଘୃତପ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତୁ । ଵିଶ୍ଵଂ ହି ରିପ୍ରଂ ପ୍ରଵହନ୍ତି ଦେଵୀରୁଦିଦାଭ୍ଯଃ ଶୁଚିରା ପୂତ ଏମି
ପାଣି, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ମାଆ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଘୃତରେ ପୁଷ୍ଟ ପାଣି ଆମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଦେବୀ ପାଣି ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଭାସି ନେଇଯାଆନ୍ତି; ମୁଁ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆସୁଛି।
ଦ୍ରପ୍ସଶ୍ଚସ୍କନ୍ଦ ପ୍ରଥମାଁ ଅନୁ ଦ୍ଯୂନିମଂ ଚ ଯୋନିମନୁ ଯଶ୍ଚ ପୂର୍ଵଃ । ସମାନଂ ଯୋନିମନୁ ସଂଚରନ୍ତଂ ଦ୍ରପ୍ସଂ ଜୁହୋମ୍ଯନୁ ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଃ
ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରଥମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରି ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଯାହା ଥିଲା ସେଠାକୁ ବହିଯାଇଛି। ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁକୁ, ଯିଏ ସେଇ ଗର୍ଭରେ ଘୁରୁଛି, ସାତଜଣ ହୋତାଙ୍କ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ଦତି ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁର୍ବାହୁଚ୍ଯୁତୋ ଧିଷଣାଯା ଉପସ୍ଥାତ୍ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୋର୍ଵା ପରି ଵା ଯଃ ପଵିତ୍ରାତ୍ତଂ ତେ ଜୁହୋମି ମନସା ଵଷଟ୍କୃତମ୍
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଏ, ଯେଉଁ କିରଣ ବାହୁଠାରୁ ଅଲତାରକୁ ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଠାରୁ, ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଁ ମନରେ ଭାବି ଓ ବଶଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ନୋ ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁରଵଶ୍ଚ ଯଃ ପରଃ ସ୍ରୁଚା । ଅଯଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ସଂ ତଂ ସିଞ୍ଚତୁ ରାଧସେ
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଇଛି, ଯେଉଁ କିରଣ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ହୋମ କରାଯାଉଛି, ଏହି ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ପଯସ୍ଵତୀରୋଷଧଯଃ ପଯସ୍ଵନ୍ମାମକଂ ଵଚଃ । ଅପାଂ ପଯସ୍ଵଦିତ୍ପଯସ୍ତେନ ମା ସହ ଶୁନ୍ଧତ
ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଔଷଧିମାନେ, ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ମୋର କଥା। ପାଣିର ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ଦୁଧ; ସେହି ଦୁଧରେ ଆମକୁ ଏକାଠି ପବିତ୍ର କର।
ପରଂ ମୃତ୍ଯୋ ଅନୁ ପରେହି ପନ୍ଥାଂ ଯସ୍ତେ ସ୍ଵ ଇତରୋ ଦେଵଯାନାତ୍ । ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତେ ଶୃଣ୍ଵତେ ତେ ବ୍ରଵୀମି ମା ନଃ ପ୍ରଜାଂ ରୀରିଷୋ ମୋତ ଵୀରାନ୍
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ଦୂରକୁ ଯାଅ, ଯାହା ଦେବମାନେଙ୍କର ପଥରୁ ଭିନ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ଓ ଶୁଣିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ କହୁଁଛି: ଆମ ପିଲାମାନେ କିମ୍ବା ପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନି।
ମୃତ୍ଯୋଃ ପଦଂ ଯୋପଯନ୍ତୋ ଯଦୈତ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ଦଧାନାଃ । ଆପ୍ଯାଯମାନାଃ ପ୍ରଜଯା ଧନେନ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଭଵତ ଯଜ୍ଞିଯାସଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଚରଣକୁ ଅନୁସରି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତୁ। ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଇମେ ଜୀଵା ଵି ମୃତୈରାଵଵୃତ୍ରନ୍ନଭୂଦ୍ଭଦ୍ରା ଦେଵହୂତିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ । ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ଅଗାମ ନୃତଯେ ହସାଯ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ଦଧାନାଃ
ଏହି ଜୀବିତମାନେ ମୃତମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ହଟିଛନ୍ତି; ଆଜି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଭ ହେଉ। ଆମେ ଆଗକୁ ଯାଉ ନୃତ୍ୟ ଓ ହସିବା ପାଇଁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରି।
ଇମଂ ଜୀଵେଭ୍ଯଃ ପରିଧିଂ ଦଧାମି ମୈଷାଂ ନୁ ଗାଦପରୋ ଅର୍ଥମେତମ୍ । ଶତଂ ଜୀଵନ୍ତୁ ଶରଦଃ ପୁରୂଚୀରନ୍ତର୍ମୃତ୍ଯୁଂ ଦଧତାଂ ପର୍ଵତେନ
ମୁଁ ଏହି ସୀମାକୁ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି; ଏମାନେ କେହି ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ, ସମୃଦ୍ଧିରେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଦୂରେ ରଖୁ।
ଯଥାହାନ୍ଯନୁପୂର୍ଵଂ ଭଵନ୍ତି ଯଥ ଋତଵ ଋତୁଭିର୍ଯନ୍ତି ସାଧୁ । ଯଥା ନ ପୂର୍ଵମପରୋ ଜହାତ୍ଯେଵା ଧାତରାଯୂଂଷି କଲ୍ପଯୈଷାମ୍
ଯେପରି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପରେ ଏକ ଆସେ, ଋତୁଗୁଡ଼ିକ ନିୟମିତ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ, ସେପରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆୟୁ ଆଗରୁ ଆସିଥିବାକୁ ଛାଡ଼ିନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁକୁ ଏହିପରି ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର।
ଆ ରୋହତାଯୁର୍ଜରସଂ ଵୃଣାନା ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଯତମାନା ଯତି ଷ୍ଠ । ଇହ ତ୍ଵଷ୍ଟା ସୁଜନିମା ସଜୋଷା ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ କରତି ଜୀଵସେ ଵଃ
ବୟସ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ବାଛି ଉଠ, ନିୟମିତ ଭାବେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଆଗକୁ ବଢ଼। ଏଠାରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଭଲ ଜନ୍ମ ସହିତ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମା ନାରୀରଵିଧଵାଃ ସୁପତ୍ନୀରାଞ୍ଜନେନ ସର୍ପିଷା ସଂ ଵିଶନ୍ତୁ । ଅନଶ୍ରଵୋଽନମୀଵାଃ ସୁରତ୍ନା ଆ ରୋହନ୍ତୁ ଜନଯୋ ଯୋନିମଗ୍ରେ
ଏହି ନାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଧବା ନୁହଁନ୍ତି, ଭଲ ଘରଣୀ ହେବା ସହିତ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ଘିଅ ନେଇ ଏଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ଅଶ୍ରୁ ଓ ରୋଗ ଛାଡ଼ି, ସନ୍ତାନରେ ଧନ୍ୟ ହୋଇ, ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରଥମେ ଚଢ଼ନ୍ତୁ।
ଉଦୀର୍ଷ୍ଵ ନାର୍ଯଭି ଜୀଵଲୋକଂ ଗତାସୁମେତମୁପ ଶେଷ ଏହି । ହସ୍ତଗ୍ରାଭସ୍ଯ ଦିଧିଷୋସ୍ତଵେଦଂ ପତ୍ଯୁର୍ଜନିତ୍ଵମଭି ସଂ ବଭୂଥ
ଉଠ, ହେ ନାରୀ, ଜୀବମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଅ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଆସ। ଯିଏ ତୁମର ହାତ ଧରିଥିଲେ, ସେଠି ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ମା ହୋଇ ଏକତ୍ର ହେଲ।
ଧନୁର୍ହସ୍ତାଦାଦଦାନୋ ମୃତସ୍ଯାସ୍ମେ କ୍ଷତ୍ରାଯ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ । ଅତ୍ରୈଵ ତ୍ଵମିହ ଵଯଂ ସୁଵୀରା ଵିଶ୍ଵା ସ୍ପୃଧୋ ଅଭିମାତୀର୍ଜଯେମ
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁଷ ନେଇ, ଆମ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଓ ବଳ ପାଇଁ, ଏଠାରେ ତୁମେ ରୁହ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷକୁ ଜିତିବା।
ଉପ ସର୍ପ ମାତରଂ ଭୂମିମେତାମୁରୁଵ୍ଯଚସଂ ପୃଥିଵୀଂ ସୁଶେଵାମ୍ । ଊର୍ଣମ୍ରଦା ଯୁଵତିର୍ଦକ୍ଷିଣାଵତ ଏଷା ତ୍ଵା ପାତୁ ନିରୃତେରୁପସ୍ଥାତ୍
ତୁମର ମା ଭୂମିକୁ ନିକଟକୁ ଆସ, ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଓ ଦୟାଳୁ ପୃଥିବୀ, ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥିବା ମୃଦୁ ଯୁବତୀ ପରି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ ଏବଂ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉଚ୍ଛ୍ଵଞ୍ଚସ୍ଵ ପୃଥିଵି ମା ନି ବାଧଥାଃ ସୂପାଯନାସ୍ମୈ ଭଵ ସୂପଵଞ୍ଚନା । ମାତା ପୁତ୍ରଂ ଯଥା ସିଚାଭ୍ଯେନଂ ଭୂମ ଊର୍ଣୁହି
ଉଠ, ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଦବାଅନି; ସହଜ ଏବଂ ମୃଦୁ ହେଉ। ମା ଯେପରି ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଢାକି ରଖେ, ସେପରି ଏହାକୁ ଢାକ।
ଉଚ୍ଛ୍ଵଞ୍ଚମାନା ପୃଥିଵୀ ସୁ ତିଷ୍ଠତୁ ସହସ୍ରଂ ମିତ ଉପ ହି ଶ୍ରଯନ୍ତାମ୍ । ତେ ଗୃହାସୋ ଘୃତଶ୍ଚୁତୋ ଭଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାହାସ୍ମୈ ଶରଣାଃ ସନ୍ତ୍ଵତ୍ର
ଉଠି, ପୃଥିବୀ ଭଲ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ଥିର ରୁହ; ଏହାର ଉପରେ ହଜାର ମାପ ଥାଉ। ତାର ଘରଗୁଡ଼ିକ ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ।
ଉତ୍ତେ ସ୍ତଭ୍ନାମି ପୃଥିଵୀଂ ତ୍ଵତ୍ପରୀମଂ ଲୋଗଂ ନିଦଧନ୍ମୋ ଅହଂ ରିଷମ୍ । ଏତାଂ ସ୍ଥୂଣାଂ ପିତରୋ ଧାରଯନ୍ତୁ ତେଽତ୍ରା ଯମଃ ସାଦନା ତେ ମିନୋତୁ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି, ଏହି କାଠକୁ ତୁମର ଘର ପାଇଁ ରଖୁଛି। ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି ଖୁଟିକୁ ଧରି ରଉନ୍ତୁ, ଏଠି ଯମ ତୁମ ପାଇଁ ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରତୀଚୀନେ ମାମହନୀଷ୍ଵାଃ ପର୍ଣମିଵା ଦଧୁଃ । ପ୍ରତୀଚୀଂ ଜଗ୍ରଭା ଵାଚମଶ୍ଵଂ ରଶନଯା ଯଥା
ସେମାନେ ମୋତେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରଖିଛନ୍ତି, ପତ୍ର ପରି। ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଭାଷାକୁ ଧରିଛି, ଘୋଡ଼ାକୁ ରଶ୍ମି ଦେଇ ଧରିବା ପରି।
ନି ଵର୍ତଧ୍ଵଂ ମାନୁ ଗାତାସ୍ମାନ୍ସିଷକ୍ତ ରେଵତୀଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମା ପୁନର୍ଵସୂ ଅସ୍ମେ ଧାରଯତଂ ରଯିମ୍
ପଛକୁ ଫେର, ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ଯାଅନି; ଏଠାରେ ରୁହ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ପୁନଃ ଆସୁଥିବା ମାନେ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ପୁନରେନା ନି ଵର୍ତଯ ପୁନରେନା ନ୍ଯା କୁରୁ । ଇନ୍ଦ୍ର ଏଣା ନି ଯଚ୍ଛତ୍ଵଗ୍ନିରେନା ଉପାଜତୁ
ତାଙ୍କୁ ପୁନି ଫେରାଇ ଆଣ, ଏଠାରେ ପୁନି ସ୍ଥିର କର। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ରୋକନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଆଣି ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୁନରେତା ନି ଵର୍ତନ୍ତାମସ୍ମିନ୍ପୁଷ୍ଯନ୍ତୁ ଗୋପତୌ । ଇହୈଵାଗ୍ନେ ନି ଧାରଯେହ ତିଷ୍ଠତୁ ଯା ରଯିଃ
ଏମାନେ ପୁନି ଫେରି ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ରକ୍ଷା ତଳେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ଏଠାରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଧନ ରୁହୁ, ଏଠାରେ ଥାଉ।
ଯନ୍ନିଯାନଂ ନ୍ଯଯନଂ ସଂଜ୍ଞାନଂ ଯତ୍ପରାଯଣମ୍ । ଆଵର୍ତନଂ ନିଵର୍ତନଂ ଯୋ ଗୋପା ଅପି ତଂ ହୁଵେ
ଯେଉଁଠାରେ ଯିବା, ଫେରିବା, ଚିହ୍ନିବା କିମ୍ବା ଦୂରକୁ ଯିବା ଅଛି, ମୁଁ ସେ ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯିଏ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତି।
ଯ ଉଦାନଡ୍ଵ୍ଯଯନଂ ଯ ଉଦାନଟ୍ ପରାଯଣମ୍ । ଆଵର୍ତନଂ ନିଵର୍ତନମପି ଗୋପା ନି ଵର୍ତତାମ୍
ଯିଏ ଦୂରକୁ ଯାଏ କିମ୍ବା ଦୂରକୁ ଯାଉଛି, ଯିଏ ପୁନି ଫେରି ଆସେ କିମ୍ବା ଆସୁଛି, ସେ ରକ୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ପୁନି ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ନିଵର୍ତ ନି ଵର୍ତଯ ପୁନର୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗା ଦେହି । ଜୀଵାଭିର୍ଭୁନଜାମହୈ
ଫେର, ପୁନି ତାଙ୍କୁ ଆଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ପୁନି ଆମକୁ ଦିଅ। ଆମେ ଜୀବମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବା।