କ୍ରଵ୍ଯାଦମ୍ ଅଗ୍ନିମ୍ ପ୍ର ହିଣୋମି ଦୂରꣳ ଯମରାଜ୍ଞୋ ଗଚ୍ଛତୁ ରିପ୍ରଵାହଃ । ଇହୈଵାଯମ୍ ଇତରୋ ଜାତଵେଦା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯꣳ ଵହତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ମୁଁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରକୁ ପଠାଉଛି; ଯମରାଜଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଧାରା ଦୂରକୁ ଯାଉ। ଏହି ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦା ଏଠାରେ ରୁହୁ, ସବୁ କିଛି ଜାଣି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହବି ନେଇଯାଉ।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରଵ୍ଯାତ୍ ପ୍ରଵିଵେଶ ଵୋ ଗୃହମ୍ ଇମମ୍ ପଶ୍ଯନ୍ନ୍ ଇତରꣳ ଜାତଵେଦସମ୍ । ତꣳ ହରାମି ପିତୃଯଜ୍ଞାଯ ଦେଵꣳ ସ ଘର୍ମମ୍ ଇନ୍ଵାତ୍ ପରମେ ସଧସ୍ଥେ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ତୁମର ଘରକୁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେ ଏହି ଜାତବେଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦାକୁ ଦେଖିଛି—ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଞ୍ଜଳି ସହିତ, ପିତୃୟଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ନେଉଛି।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରଵ୍ଯଵାହନଃ ପିତୄନ୍ ଯକ୍ଷଦ୍ ଋତାଵୃଧଃ । ପ୍ରେଦ୍ ଉ ହଵ୍ଯାନି ଵୋଚତି ଦେଵେଭ୍ଯଶ୍ ଚ ପିତୃଭ୍ଯ ଆ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ମାଂସ ବୋହିଥାଏ, ପିତୃମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ—ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହବି ଘୋଷଣା କରେ।
ଉଶନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ନି ଧୀମହ୍ଯ୍ ଉଶନ୍ତଃ ସମ୍ ଇଧୀମହି । ଉଶନ୍ନ୍ ଉଶତ ଆ ଵହ ପିତୄନ୍ ହଵିଷେ ଅତ୍ତଵେ
ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ବସାଉଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ସହିତ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଏହି ହବିରେ ଆଣ।
ଯꣳ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନେ ସମଦହସ୍ ତମ୍ ଉ ନିର୍ ଵାପଯା ପୁନଃ । କିଯାମ୍ବ୍ଵ୍ ଅତ୍ର ରୋହତୁ ପାକଦୂର୍ଵା ଵ୍ଯଲ୍କଶା
ଯାହାକୁ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମେତେ ଜଳାଇଦେଇଛ, ସେଉଁଠି ପୁଣି ଶାନ୍ତ କର। ସେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଦେହ, ମାଂସ ଓ ଚର୍ମ ସହିତ ଜଳର ଲୋକକୁ ଉଠିଆସନ୍ତୁ।
ଶୀତିକେ ଶୀତିକାଵତି ହ୍ଲାଦିକେ ହ୍ଲାଦିକାଵତି । ମଣ୍ଡୂକ୍ଯା୩ ସୁ ସꣳ ଗମ ଇମꣳ ସ୍ଵ୍ ଅ୧ଗ୍ନିꣳ ହର୍ଷଯ
ହେ ଶୀତଳ, ଶୀତଳତା ମଧ୍ୟରେ; ହେ ହର୍ଷଦାୟିନୀ, ହର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ; ବାଉଳି ସହିତ ଭଲ ଏକତା ହେଉ। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ କର।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୁହିତ୍ରେ ଵହତୁଂ କୃଣୋତୀତୀଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ସମେତି । ଯମସ୍ଯ ମାତା ପର୍ଯୁହ୍ଯମାନା ମହୋ ଜାଯା ଵିଵସ୍ଵତୋ ନନାଶ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କର ଝିଅ ପାଇଁ ବରକୁ ବନାଇଥାନ୍ତି; ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକଠା ହୁଏ। ଯମଙ୍କର ମାଆ, ଯିଏ ବିବାହିତା ହୋଇଥିଲେ, ବିବସ୍ୱତଙ୍କର ମହାପତ୍ନୀ ଭାବେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଅପାଗୂହନ୍ନମୃତାଂ ମର୍ତ୍ଯେଭ୍ଯଃ କୃତ୍ଵୀ ସଵର୍ଣାମଦଦୁର୍ଵିଵସ୍ଵତେ । ଉତାଶ୍ଵିନାଵଭରଦ୍ଯତ୍ତଦାସୀଦଜହାଦୁ ଦ୍ଵା ମିଥୁନା ସରଣ୍ଯୂଃ
ଅମରମାନେ ତାଙ୍କୁ ମରଣଶୀଳ ଲୋକମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଗଲେ, ଏକ ଦେଖିବାକୁ ସମାନ ଅନ୍ୟଜଣୀ ବନେଇ ବିବସ୍ୱତଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲା, ତାହାକୁ ନେଇଗଲେ; ସରଣ୍ୟୁ ଦୁଇ ଜଣ ଜୁମ୍ଲା ସନ୍ତାନକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପୂଷା ତ୍ଵେତଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତୁ ପ୍ର ଵିଦ୍ଵାନନଷ୍ଟପଶୁର୍ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ସ ତ୍ଵୈତେଭ୍ଯଃ ପରି ଦଦତ୍ପିତୃଭ୍ଯୋଽଗ୍ନିର୍ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁଵିଦତ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ପୂଷା, ଯିଏ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ଜଣକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ କେବେ ଗୋହାରାଇ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପିତୃମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଭଲ ଦାନ କରୁଥିବା ଦେବମାନେ ପାଖକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଯୁର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ପରି ପାସତି ତ୍ଵା ପୂଷା ତ୍ଵା ପାତୁ ପ୍ରପଥେ ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଯତ୍ରାସତେ ସୁକୃତୋ ଯତ୍ର ତେ ଯଯୁସ୍ତତ୍ର ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତା ଦଧାତୁ
ପୂଷା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ଆଗକୁ ଯିବା ପଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ସଦ୍ଗତି ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତା ସବିତା ଆପଣଙ୍କୁ ରଖନ୍ତୁ।
ପୂଷେମା ଆଶା ଅନୁ ଵେଦ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭଯତମେନ ନେଷତ୍ । ସ୍ଵସ୍ତିଦା ଆଘୃଣିଃ ସର୍ଵଵୀରୋଽପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପଥରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଦାତା, ଯିଏ କେବେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଆଗରୁ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ପଥ ଜାଣି ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରପଥେ ପଥାମଜନିଷ୍ଟ ପୂଷା ପ୍ରପଥେ ଦିଵଃ ପ୍ରପଥେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଅଭି ପ୍ରିଯତମେ ସଧସ୍ଥେ ଆ ଚ ପରା ଚ ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ପଥରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦିଗନ୍ତର ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ସେ ଦୁଇଟି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ଯାଆନ୍ତି ଓ ଆସନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଣି।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଦେଵଯନ୍ତୋ ହଵନ୍ତେ ସରସ୍ଵତୀମଧ୍ଵରେ ତାଯମାନେ । ସରସ୍ଵତୀଂ ସୁକୃତୋ ଅହ୍ଵଯନ୍ତ ସରସ୍ଵତୀ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯଂ ଦାତ୍
ଉପାସକମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଚଳିଥିବାବେଳେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତି ଯା ସରଥଂ ଯଯାଥ ସ୍ଵଧାଭିର୍ଦେଵି ପିତୃଭିର୍ମଦନ୍ତୀ । ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯସ୍ଵାନମୀଵା ଇଷ ଆ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ରଥରେ ଆସନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପିତୃମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ମାଆ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଯାଂ ପିତରୋ ହଵନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞମଭିନକ୍ଷମାଣାଃ । ସହସ୍ରାର୍ଘମିଳୋ ଅତ୍ର ଭାଗଂ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନେଷୁ ଧେହି
ପିତୃମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଂଶ ଚାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଯଜ୍ମାନମାନେ ପାଇଁ ହଜାରଗୁଣ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ।
ଆପୋ ଅସ୍ମାନ୍ମାତରଃ ଶୁନ୍ଧଯନ୍ତୁ ଘୃତେନ ନୋ ଘୃତପ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତୁ । ଵିଶ୍ଵଂ ହି ରିପ୍ରଂ ପ୍ରଵହନ୍ତି ଦେଵୀରୁଦିଦାଭ୍ଯଃ ଶୁଚିରା ପୂତ ଏମି
ପାଣି, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ମାଆ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଘୃତରେ ପୁଷ୍ଟ ପାଣି ଆମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଦେବୀ ପାଣି ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଭାସି ନେଇଯାଆନ୍ତି; ମୁଁ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆସୁଛି।
ଦ୍ରପ୍ସଶ୍ଚସ୍କନ୍ଦ ପ୍ରଥମାଁ ଅନୁ ଦ୍ଯୂନିମଂ ଚ ଯୋନିମନୁ ଯଶ୍ଚ ପୂର୍ଵଃ । ସମାନଂ ଯୋନିମନୁ ସଂଚରନ୍ତଂ ଦ୍ରପ୍ସଂ ଜୁହୋମ୍ଯନୁ ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଃ
ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରଥମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରି ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଯାହା ଥିଲା ସେଠାକୁ ବହିଯାଇଛି। ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁକୁ, ଯିଏ ସେଇ ଗର୍ଭରେ ଘୁରୁଛି, ସାତଜଣ ହୋତାଙ୍କ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ଦତି ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁର୍ବାହୁଚ୍ଯୁତୋ ଧିଷଣାଯା ଉପସ୍ଥାତ୍ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୋର୍ଵା ପରି ଵା ଯଃ ପଵିତ୍ରାତ୍ତଂ ତେ ଜୁହୋମି ମନସା ଵଷଟ୍କୃତମ୍
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଏ, ଯେଉଁ କିରଣ ବାହୁଠାରୁ ଅଲତାରକୁ ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଠାରୁ, ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଁ ମନରେ ଭାବି ଓ ବଶଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ନୋ ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁରଵଶ୍ଚ ଯଃ ପରଃ ସ୍ରୁଚା । ଅଯଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ସଂ ତଂ ସିଞ୍ଚତୁ ରାଧସେ
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଇଛି, ଯେଉଁ କିରଣ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ହୋମ କରାଯାଉଛି, ଏହି ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ପଯସ୍ଵତୀରୋଷଧଯଃ ପଯସ୍ଵନ୍ମାମକଂ ଵଚଃ । ଅପାଂ ପଯସ୍ଵଦିତ୍ପଯସ୍ତେନ ମା ସହ ଶୁନ୍ଧତ
ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଔଷଧିମାନେ, ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ମୋର କଥା। ପାଣିର ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ଦୁଧ; ସେହି ଦୁଧରେ ଆମକୁ ଏକାଠି ପବିତ୍ର କର।
ପରଂ ମୃତ୍ଯୋ ଅନୁ ପରେହି ପନ୍ଥାଂ ଯସ୍ତେ ସ୍ଵ ଇତରୋ ଦେଵଯାନାତ୍ । ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତେ ଶୃଣ୍ଵତେ ତେ ବ୍ରଵୀମି ମା ନଃ ପ୍ରଜାଂ ରୀରିଷୋ ମୋତ ଵୀରାନ୍
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ଦୂରକୁ ଯାଅ, ଯାହା ଦେବମାନେଙ୍କର ପଥରୁ ଭିନ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ଓ ଶୁଣିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ କହୁଁଛି: ଆମ ପିଲାମାନେ କିମ୍ବା ପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନି।
ମୃତ୍ଯୋଃ ପଦଂ ଯୋପଯନ୍ତୋ ଯଦୈତ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ଦଧାନାଃ । ଆପ୍ଯାଯମାନାଃ ପ୍ରଜଯା ଧନେନ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତା ଭଵତ ଯଜ୍ଞିଯାସଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଚରଣକୁ ଅନୁସରି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତୁ। ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଇମେ ଜୀଵା ଵି ମୃତୈରାଵଵୃତ୍ରନ୍ନଭୂଦ୍ଭଦ୍ରା ଦେଵହୂତିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ । ପ୍ରାଞ୍ଚୋ ଅଗାମ ନୃତଯେ ହସାଯ ଦ୍ରାଘୀଯ ଆଯୁଃ ପ୍ରତରଂ ଦଧାନାଃ
ଏହି ଜୀବିତମାନେ ମୃତମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ହଟିଛନ୍ତି; ଆଜି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଭ ହେଉ। ଆମେ ଆଗକୁ ଯାଉ ନୃତ୍ୟ ଓ ହସିବା ପାଇଁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରି।
ଇମଂ ଜୀଵେଭ୍ଯଃ ପରିଧିଂ ଦଧାମି ମୈଷାଂ ନୁ ଗାଦପରୋ ଅର୍ଥମେତମ୍ । ଶତଂ ଜୀଵନ୍ତୁ ଶରଦଃ ପୁରୂଚୀରନ୍ତର୍ମୃତ୍ଯୁଂ ଦଧତାଂ ପର୍ଵତେନ
ମୁଁ ଏହି ସୀମାକୁ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି; ଏମାନେ କେହି ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ, ସମୃଦ୍ଧିରେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଦୂରେ ରଖୁ।
ଯଥାହାନ୍ଯନୁପୂର୍ଵଂ ଭଵନ୍ତି ଯଥ ଋତଵ ଋତୁଭିର୍ଯନ୍ତି ସାଧୁ । ଯଥା ନ ପୂର୍ଵମପରୋ ଜହାତ୍ଯେଵା ଧାତରାଯୂଂଷି କଲ୍ପଯୈଷାମ୍
ଯେପରି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପରେ ଏକ ଆସେ, ଋତୁଗୁଡ଼ିକ ନିୟମିତ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ, ସେପରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆୟୁ ଆଗରୁ ଆସିଥିବାକୁ ଛାଡ଼ିନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁକୁ ଏହିପରି ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର।
ଆ ରୋହତାଯୁର୍ଜରସଂ ଵୃଣାନା ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଯତମାନା ଯତି ଷ୍ଠ । ଇହ ତ୍ଵଷ୍ଟା ସୁଜନିମା ସଜୋଷା ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ କରତି ଜୀଵସେ ଵଃ
ବୟସ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ବାଛି ଉଠ, ନିୟମିତ ଭାବେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଆଗକୁ ବଢ଼। ଏଠାରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଭଲ ଜନ୍ମ ସହିତ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇମା ନାରୀରଵିଧଵାଃ ସୁପତ୍ନୀରାଞ୍ଜନେନ ସର୍ପିଷା ସଂ ଵିଶନ୍ତୁ । ଅନଶ୍ରଵୋଽନମୀଵାଃ ସୁରତ୍ନା ଆ ରୋହନ୍ତୁ ଜନଯୋ ଯୋନିମଗ୍ରେ
ଏହି ନାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଧବା ନୁହଁନ୍ତି, ଭଲ ଘରଣୀ ହେବା ସହିତ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ଘିଅ ନେଇ ଏଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ଅଶ୍ରୁ ଓ ରୋଗ ଛାଡ଼ି, ସନ୍ତାନରେ ଧନ୍ୟ ହୋଇ, ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରଥମେ ଚଢ଼ନ୍ତୁ।
ଉଦୀର୍ଷ୍ଵ ନାର୍ଯଭି ଜୀଵଲୋକଂ ଗତାସୁମେତମୁପ ଶେଷ ଏହି । ହସ୍ତଗ୍ରାଭସ୍ଯ ଦିଧିଷୋସ୍ତଵେଦଂ ପତ୍ଯୁର୍ଜନିତ୍ଵମଭି ସଂ ବଭୂଥ
ଉଠ, ହେ ନାରୀ, ଜୀବମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଅ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଆସ। ଯିଏ ତୁମର ହାତ ଧରିଥିଲେ, ସେଠି ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ମା ହୋଇ ଏକତ୍ର ହେଲ।
ଧନୁର୍ହସ୍ତାଦାଦଦାନୋ ମୃତସ୍ଯାସ୍ମେ କ୍ଷତ୍ରାଯ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ । ଅତ୍ରୈଵ ତ୍ଵମିହ ଵଯଂ ସୁଵୀରା ଵିଶ୍ଵା ସ୍ପୃଧୋ ଅଭିମାତୀର୍ଜଯେମ
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁଷ ନେଇ, ଆମ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଓ ବଳ ପାଇଁ, ଏଠାରେ ତୁମେ ରୁହ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷକୁ ଜିତିବା।
ଉପ ସର୍ପ ମାତରଂ ଭୂମିମେତାମୁରୁଵ୍ଯଚସଂ ପୃଥିଵୀଂ ସୁଶେଵାମ୍ । ଊର୍ଣମ୍ରଦା ଯୁଵତିର୍ଦକ୍ଷିଣାଵତ ଏଷା ତ୍ଵା ପାତୁ ନିରୃତେରୁପସ୍ଥାତ୍
ତୁମର ମା ଭୂମିକୁ ନିକଟକୁ ଆସ, ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଓ ଦୟାଳୁ ପୃଥିବୀ, ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥିବା ମୃଦୁ ଯୁବତୀ ପରି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ ଏବଂ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।