ଯେ ଚେହ ପିତରୋ ଯେ ଚ ନେହ ଯାଁଶ୍ଚ ଵିଦ୍ମ ଯାଁ ଉ ଚ ନ ପ୍ରଵିଦ୍ମ । ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ଥ ଯତି ତେ ଜାତଵେଦଃ ସ୍ଵଧାଭିର୍ଯଜ୍ଞଂ ସୁକୃତଂ ଜୁଷସ୍ଵ
ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେକୁ ଆମେ ଜାଣୁ କିମ୍ବା ନାଜାଣୁ—ତୁମେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ସେମାନଙ୍କର ପଥ ଜାଣ। ଏହି ଭଲ ଯଜ୍ଞକୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯେ ଅଗ୍ନିଦଗ୍ଧା ଯେ ଅନଗ୍ନିଦଗ୍ଧା ମଧ୍ଯେ ଦିଵଃ ସ୍ଵଧଯା ମାଦଯନ୍ତେ । ତେଭିଃ ସ୍ଵରାଳସୁନୀତିମେତାଂ ଯଥାଵଶଂ ତନ୍ଵଂ କଲ୍ପଯସ୍ଵ
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅପରିଣତ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବସ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ନ୍ୟାୟର ଲୋକକୁ ନେଉ, ଏବଂ ଏହି ଦେହକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଢ଼ାଳ।
ମୈନମଗ୍ନେ ଵି ଦହୋ ମାଭି ଶୋଚୋ ମାସ୍ଯ ତ୍ଵଚଂ ଚିକ୍ଷିପୋ ମା ଶରୀରମ୍ । ଯଦା ଶୃତଂ କୃଣଵୋ ଜାତଵେଦୋଽଥେମେନଂ ପ୍ର ହିଣୁତାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦହିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଚର୍ମ କିମ୍ବା ଦେହକୁ ଦହିବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପକାଇଦେବ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ପଠା।
ଶୃତଂ ଯଦା କରସି ଜାତଵେଦୋଽଥେମେନଂ ପରି ଦତ୍ତାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ । ଯଦା ଗଚ୍ଛାତ୍ଯସୁନୀତିମେତାମଥା ଦେଵାନାଂ ଵଶନୀର୍ଭଵାତି
ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପକାଇଦେବ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ପଠା। ଯେତେବେଳେ ସେ ନ୍ୟାୟର ଲୋକକୁ ଯିବେ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିବେ।
ସୂର୍ଯଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଗଚ୍ଛତୁ ଵାତମାତ୍ମା ଦ୍ଯାଂ ଚ ଗଚ୍ଛ ପୃଥିଵୀଂ ଚ ଧର୍ମଣା । ଅପୋ ଵା ଗଚ୍ଛ ଯଦି ତତ୍ର ତେ ହିତମୋଷଧୀଷୁ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠା ଶରୀରୈଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ, ଶ୍ୱାସ ବାତାସକୁ ଯାଉ; ନ୍ୟାୟ ପଥରେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଉ। ଯଦି ତୁମର ସ୍ଥାନ ଜଳରେ, ତେବେ ଜଳକୁ ଯାଉ; ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଉପରେ ଉଷଧିମାନେ ସହିତ ରୁହ।
ଅଜୋ ଭାଗସ୍ତପସା ତଂ ତପସ୍ଵ ତଂ ତେ ଶୋଚିସ୍ତପତୁ ତଂ ତେ ଅର୍ଚିଃ । ଯାସ୍ତେ ଶିଵାସ୍ତନ୍ଵୋ ଜାତଵେଦସ୍ତାଭିର୍ଵହୈନଂ ସୁକୃତାମୁ ଲୋକମ୍
ଅଜନ୍ମା ଅଂଶ ତପସ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର ହେଉ; ତୁମର ଆଗ୍ନି, ତୁମର ତାପ, ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁ। ଭଲ ଦେହ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟର ଲୋକକୁ ନେଉ।
ଅଵ ସୃଜ ପୁନରଗ୍ନେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯସ୍ତ ଆହୁତଶ୍ଚରତି ସ୍ଵଧାଭିଃ । ଆଯୁର୍ଵସାନ ଉପ ଵେତୁ ଶେଷଃ ସଂ ଗଚ୍ଛତାଂ ତନ୍ଵା ଜାତଵେଦଃ
ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଅର୍ପିତ ହୋଇ, ସ୍ୱଧା ସହିତ ଚଳିଛି, ସେଉଁଠି ଥିବା ଲୋକକୁ ପୁଣିଥରେ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ପଠା। ଅବଶିଷ୍ଟ ଆୟୁ ଆସି ରୁହୁ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଦେହ ପୁଣି ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଯତ୍ତେ କୃଷ୍ଣଃ ଶକୁନ ଆତୁତୋଦ ପିପୀଲଃ ସର୍ପ ଉତ ଵା ଶ୍ଵାପଦଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଵିଶ୍ଵାଦଗଦଂ କୃଣୋତୁ ସୋମଶ୍ଚ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଁ ଆଵିଵେଶ
ତୁମକୁ ଯେଉଁ କଳା ପକ୍ଷୀ, ପିପିଲିକା, ସାପ କିମ୍ବା ମାଂସଭୋଜୀ ପଶୁ କ୍ଷତି କରିଥିଲେ—ଅଗ୍ନି ସେସବୁକୁ ଅକ୍ଷତିକର କରୁ, ଏବଂ ସୋମ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଅଗ୍ନେର୍ଵର୍ମ ପରି ଗୋଭିର୍ଵ୍ଯଯସ୍ଵ ସଂ ପ୍ରୋର୍ଣୁଷ୍ଵ ପୀଵସା ମେଦସା ଚ । ନେତ୍ତ୍ଵା ଧୃଷ୍ଣୁର୍ହରସା ଜର୍ହୃଷାଣୋ ଦଧୃଗ୍ଵିଧକ୍ଷ୍ଯନ୍ପର୍ଯଙ୍ଖଯାତେ
ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାବଳୟରେ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ଆପଣଙ୍କୁ ଢାକନ୍ତୁ, ଏବଂ ଏହି ପୁଷ୍ଟି ଓ ମେଦସାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆବୃତ କରନ୍ତୁ। ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଇ, ଯେଉଁମାନେ ଦହିବାକୁ ଅର୍ହ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ରହନ୍ତୁ।
ଇମମ୍ ଅଗ୍ନେ ଚମସମ୍ ମା ଵି ଜିହ୍ଵରଃ ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାମ୍ ଉତ ସୋମ୍ଯାନାମ୍ । ଏଷ ଯଶ୍ ଚମସୋ ଦେଵପାନସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵା ଅମୃତା ମାଦଯନ୍ତେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ପାତ୍ରଟିକୁ ତୁମେ ଜଳାଇବା ନାହିଁ। ଏହା ଦେବତାମାନେ ଓ ସୋମପାନ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ। ଏହି ପାତ୍ର ଦେବତାମାନେ ପାନ କରିବା ପାଇଁ, ଏହାରେ ଅମର ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
କ୍ରଵ୍ଯାଦମ୍ ଅଗ୍ନିମ୍ ପ୍ର ହିଣୋମି ଦୂରꣳ ଯମରାଜ୍ଞୋ ଗଚ୍ଛତୁ ରିପ୍ରଵାହଃ । ଇହୈଵାଯମ୍ ଇତରୋ ଜାତଵେଦା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯꣳ ଵହତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ମୁଁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରକୁ ପଠାଉଛି; ଯମରାଜଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଧାରା ଦୂରକୁ ଯାଉ। ଏହି ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦା ଏଠାରେ ରୁହୁ, ସବୁ କିଛି ଜାଣି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହବି ନେଇଯାଉ।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରଵ୍ଯାତ୍ ପ୍ରଵିଵେଶ ଵୋ ଗୃହମ୍ ଇମମ୍ ପଶ୍ଯନ୍ନ୍ ଇତରꣳ ଜାତଵେଦସମ୍ । ତꣳ ହରାମି ପିତୃଯଜ୍ଞାଯ ଦେଵꣳ ସ ଘର୍ମମ୍ ଇନ୍ଵାତ୍ ପରମେ ସଧସ୍ଥେ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ତୁମର ଘରକୁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେ ଏହି ଜାତବେଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦାକୁ ଦେଖିଛି—ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଞ୍ଜଳି ସହିତ, ପିତୃୟଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ନେଉଛି।
ଯୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରଵ୍ଯଵାହନଃ ପିତୄନ୍ ଯକ୍ଷଦ୍ ଋତାଵୃଧଃ । ପ୍ରେଦ୍ ଉ ହଵ୍ଯାନି ଵୋଚତି ଦେଵେଭ୍ଯଶ୍ ଚ ପିତୃଭ୍ଯ ଆ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ମାଂସ ବୋହିଥାଏ, ପିତୃମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ—ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହବି ଘୋଷଣା କରେ।
ଉଶନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ନି ଧୀମହ୍ଯ୍ ଉଶନ୍ତଃ ସମ୍ ଇଧୀମହି । ଉଶନ୍ନ୍ ଉଶତ ଆ ଵହ ପିତୄନ୍ ହଵିଷେ ଅତ୍ତଵେ
ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ବସାଉଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ସହିତ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଏହି ହବିରେ ଆଣ।
ଯꣳ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନେ ସମଦହସ୍ ତମ୍ ଉ ନିର୍ ଵାପଯା ପୁନଃ । କିଯାମ୍ବ୍ଵ୍ ଅତ୍ର ରୋହତୁ ପାକଦୂର୍ଵା ଵ୍ଯଲ୍କଶା
ଯାହାକୁ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମେତେ ଜଳାଇଦେଇଛ, ସେଉଁଠି ପୁଣି ଶାନ୍ତ କର। ସେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଦେହ, ମାଂସ ଓ ଚର୍ମ ସହିତ ଜଳର ଲୋକକୁ ଉଠିଆସନ୍ତୁ।
ଶୀତିକେ ଶୀତିକାଵତି ହ୍ଲାଦିକେ ହ୍ଲାଦିକାଵତି । ମଣ୍ଡୂକ୍ଯା୩ ସୁ ସꣳ ଗମ ଇମꣳ ସ୍ଵ୍ ଅ୧ଗ୍ନିꣳ ହର୍ଷଯ
ହେ ଶୀତଳ, ଶୀତଳତା ମଧ୍ୟରେ; ହେ ହର୍ଷଦାୟିନୀ, ହର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ; ବାଉଳି ସହିତ ଭଲ ଏକତା ହେଉ। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ କର।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୁହିତ୍ରେ ଵହତୁଂ କୃଣୋତୀତୀଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ସମେତି । ଯମସ୍ଯ ମାତା ପର୍ଯୁହ୍ଯମାନା ମହୋ ଜାଯା ଵିଵସ୍ଵତୋ ନନାଶ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କର ଝିଅ ପାଇଁ ବରକୁ ବନାଇଥାନ୍ତି; ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକଠା ହୁଏ। ଯମଙ୍କର ମାଆ, ଯିଏ ବିବାହିତା ହୋଇଥିଲେ, ବିବସ୍ୱତଙ୍କର ମହାପତ୍ନୀ ଭାବେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଅପାଗୂହନ୍ନମୃତାଂ ମର୍ତ୍ଯେଭ୍ଯଃ କୃତ୍ଵୀ ସଵର୍ଣାମଦଦୁର୍ଵିଵସ୍ଵତେ । ଉତାଶ୍ଵିନାଵଭରଦ୍ଯତ୍ତଦାସୀଦଜହାଦୁ ଦ୍ଵା ମିଥୁନା ସରଣ୍ଯୂଃ
ଅମରମାନେ ତାଙ୍କୁ ମରଣଶୀଳ ଲୋକମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଗଲେ, ଏକ ଦେଖିବାକୁ ସମାନ ଅନ୍ୟଜଣୀ ବନେଇ ବିବସ୍ୱତଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲା, ତାହାକୁ ନେଇଗଲେ; ସରଣ୍ୟୁ ଦୁଇ ଜଣ ଜୁମ୍ଲା ସନ୍ତାନକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପୂଷା ତ୍ଵେତଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତୁ ପ୍ର ଵିଦ୍ଵାନନଷ୍ଟପଶୁର୍ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ । ସ ତ୍ଵୈତେଭ୍ଯଃ ପରି ଦଦତ୍ପିତୃଭ୍ଯୋଽଗ୍ନିର୍ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁଵିଦତ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ପୂଷା, ଯିଏ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ଜଣକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ କେବେ ଗୋହାରାଇ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପିତୃମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଭଲ ଦାନ କରୁଥିବା ଦେବମାନେ ପାଖକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ।
ଆଯୁର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ପରି ପାସତି ତ୍ଵା ପୂଷା ତ୍ଵା ପାତୁ ପ୍ରପଥେ ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଯତ୍ରାସତେ ସୁକୃତୋ ଯତ୍ର ତେ ଯଯୁସ୍ତତ୍ର ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତା ଦଧାତୁ
ପୂଷା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ଆଗକୁ ଯିବା ପଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ସଦ୍ଗତି ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତା ସବିତା ଆପଣଙ୍କୁ ରଖନ୍ତୁ।
ପୂଷେମା ଆଶା ଅନୁ ଵେଦ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଅସ୍ମାଁ ଅଭଯତମେନ ନେଷତ୍ । ସ୍ଵସ୍ତିଦା ଆଘୃଣିଃ ସର୍ଵଵୀରୋଽପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ପୁର ଏତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜାଣନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ପଥରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଦାତା, ଯିଏ କେବେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଆଗରୁ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ପଥ ଜାଣି ଆମକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରପଥେ ପଥାମଜନିଷ୍ଟ ପୂଷା ପ୍ରପଥେ ଦିଵଃ ପ୍ରପଥେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉଭେ ଅଭି ପ୍ରିଯତମେ ସଧସ୍ଥେ ଆ ଚ ପରା ଚ ଚରତି ପ୍ରଜାନନ୍
ପୂଷା ପଥରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦିଗନ୍ତର ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ। ସେ ଦୁଇଟି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ଯାଆନ୍ତି ଓ ଆସନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜାଣି।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଦେଵଯନ୍ତୋ ହଵନ୍ତେ ସରସ୍ଵତୀମଧ୍ଵରେ ତାଯମାନେ । ସରସ୍ଵତୀଂ ସୁକୃତୋ ଅହ୍ଵଯନ୍ତ ସରସ୍ଵତୀ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯଂ ଦାତ୍
ଉପାସକମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଚଳିଥିବାବେଳେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତି ଯା ସରଥଂ ଯଯାଥ ସ୍ଵଧାଭିର୍ଦେଵି ପିତୃଭିର୍ମଦନ୍ତୀ । ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯସ୍ଵାନମୀଵା ଇଷ ଆ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ରଥରେ ଆସନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପିତୃମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ମାଆ ପରି, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସରସ୍ଵତୀଂ ଯାଂ ପିତରୋ ହଵନ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞମଭିନକ୍ଷମାଣାଃ । ସହସ୍ରାର୍ଘମିଳୋ ଅତ୍ର ଭାଗଂ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନେଷୁ ଧେହି
ପିତୃମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଂଶ ଚାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଯଜ୍ମାନମାନେ ପାଇଁ ହଜାରଗୁଣ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ।
ଆପୋ ଅସ୍ମାନ୍ମାତରଃ ଶୁନ୍ଧଯନ୍ତୁ ଘୃତେନ ନୋ ଘୃତପ୍ଵଃ ପୁନନ୍ତୁ । ଵିଶ୍ଵଂ ହି ରିପ୍ରଂ ପ୍ରଵହନ୍ତି ଦେଵୀରୁଦିଦାଭ୍ଯଃ ଶୁଚିରା ପୂତ ଏମି
ପାଣି, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ମାଆ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଘୃତରେ ପୁଷ୍ଟ ପାଣି ଆମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଦେବୀ ପାଣି ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଭାସି ନେଇଯାଆନ୍ତି; ମୁଁ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆସୁଛି।
ଦ୍ରପ୍ସଶ୍ଚସ୍କନ୍ଦ ପ୍ରଥମାଁ ଅନୁ ଦ୍ଯୂନିମଂ ଚ ଯୋନିମନୁ ଯଶ୍ଚ ପୂର୍ଵଃ । ସମାନଂ ଯୋନିମନୁ ସଂଚରନ୍ତଂ ଦ୍ରପ୍ସଂ ଜୁହୋମ୍ଯନୁ ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଃ
ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରଥମ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରି ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଯାହା ଥିଲା ସେଠାକୁ ବହିଯାଇଛି। ଏହି ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁକୁ, ଯିଏ ସେଇ ଗର୍ଭରେ ଘୁରୁଛି, ସାତଜଣ ହୋତାଙ୍କ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ଦତି ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁର୍ବାହୁଚ୍ଯୁତୋ ଧିଷଣାଯା ଉପସ୍ଥାତ୍ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୋର୍ଵା ପରି ଵା ଯଃ ପଵିତ୍ରାତ୍ତଂ ତେ ଜୁହୋମି ମନସା ଵଷଟ୍କୃତମ୍
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଏ, ଯେଉଁ କିରଣ ବାହୁଠାରୁ ଅଲତାରକୁ ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଠାରୁ, ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଁ ମନରେ ଭାବି ଓ ବଶଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଆହୁତି ଦେଉଛି।
ଯସ୍ତେ ଦ୍ରପ୍ସ ସ୍କନ୍ନୋ ଯସ୍ତେ ଅଂଶୁରଵଶ୍ଚ ଯଃ ପରଃ ସ୍ରୁଚା । ଅଯଂ ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ସଂ ତଂ ସିଞ୍ଚତୁ ରାଧସେ
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୁଧ ବିନ୍ଦୁ ବହିଯାଇଛି, ଯେଉଁ କିରଣ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ହୋମ କରାଯାଉଛି, ଏହି ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ପଯସ୍ଵତୀରୋଷଧଯଃ ପଯସ୍ଵନ୍ମାମକଂ ଵଚଃ । ଅପାଂ ପଯସ୍ଵଦିତ୍ପଯସ୍ତେନ ମା ସହ ଶୁନ୍ଧତ
ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଔଷଧିମାନେ, ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ମୋର କଥା। ପାଣିର ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ଦୁଧ; ସେହି ଦୁଧରେ ଆମକୁ ଏକାଠି ପବିତ୍ର କର।