ଉଷୌଷୋ ହି ଵସୋ ଅଗ୍ରମେଷି ତ୍ଵଂ ଯମଯୋରଭଵୋ ଵିଭାଵା । ଋତାଯ ସପ୍ତ ଦଧିଷେ ପଦାନି ଜନଯନ୍ମିତ୍ରଂ ତନ୍ଵେ ସ୍ଵାଯୈ
ହେ ବସୁମାନେ, ଆପଣମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଉଷା କାଳରେ ପ୍ରଥମେ ଆସିଥିଲେ। ଦୁଇ ଜଣ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋକ ହେଲେ। ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସାତଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ମିତ୍ରକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଭୁଵଶ୍ଚକ୍ଷୁର୍ମହ ଋତସ୍ଯ ଗୋପା ଭୁଵୋ ଵରୁଣୋ ଯଦୃତାଯ ଵେଷି । ଭୁଵୋ ଅପାଂ ନପାଜ୍ଜାତଵେଦୋ ଭୁଵୋ ଦୂତୋ ଯସ୍ଯ ହଵ୍ଯଂ ଜୁଜୋଷଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଦୃଷ୍ଟି, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ। ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଚଳିବାବେଳେ ତୁମେ ବରୁଣ ହେଉଛ। ତୁମେ ଜଳର ସନ୍ତାନ ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ହବ୍ୟ ପ୍ରିୟ ଦୂତ।
ଭୁଵୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରଜସଶ୍ଚ ନେତା ଯତ୍ରା ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ସଚସେ ଶିଵାଭିଃ । ଦିଵି ମୂର୍ଧାନଂ ଦଧିଷେ ସ୍ଵର୍ଷାଂ ଜିହ୍ଵାମଗ୍ନେ ଚକୃଷେ ହଵ୍ଯଵାହମ୍
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଏହି ବିଶ୍ୱର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଛ। ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଭ ସହାୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ଆକାଶରେ ତୁମେ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ରଖିଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଜିଭା ହବ୍ୟ ବାହକ ହେଉଛ।
ଅସ୍ଯ ତ୍ରିତଃ କ୍ରତୁନା ଵଵ୍ରେ ଅନ୍ତରିଚ୍ଛନ୍ଧୀତିଂ ପିତୁରେଵୈଃ ପରସ୍ଯ । ସଚସ୍ଯମାନଃ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ ଜାମି ବ୍ରୁଵାଣ ଆଯୁଧାନି ଵେତି
ତ୍ରିତା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ବାଛିଲେ, ପିତା ଓ ଦୂର ଥିବା ଜଣଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଲେ। ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଥିବା ସେ ବକ୍ତବ୍ୟ କରି, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କଲେ।
ସ ପିତ୍ର୍ଯାଣ୍ଯାଯୁଧାନି ଵିଦ୍ଵାନିନ୍ଦ୍ରେଷିତ ଆପ୍ତ୍ଯୋ ଅଭ୍ଯଯୁଧ୍ଯତ୍ । ତ୍ରିଶୀର୍ଷାଣଂ ସପ୍ତରଶ୍ମିଂ ଜଘନ୍ଵାନ୍ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଚିନ୍ନିଃ ସସୃଜେ ତ୍ରିତୋ ଗାଃ
ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଆପ୍ତିର ବଂଶଜ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେ ତିନି ମୁଣ୍ଡ ଓ ସାତ ରେଖା ଥିବାକୁ ବିଜୟ କଲେ; ତ୍ରିତା ମଧ୍ୟ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଗାଈ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଭୂରୀଦିନ୍ଦ୍ର ଉଦିନକ୍ଷନ୍ତମୋଜୋଽଵାଭିନତ୍ସତ୍ପତିର୍ମନ୍ଯମାନମ୍ । ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ଯ ଗୋନାମାଚକ୍ରାଣସ୍ତ୍ରୀଣି ଶୀର୍ଷା ପରା ଵର୍କ୍
ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବିଥିବାକୁ ଜୟ କଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତି ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ଯିଏ ଅନେକ ଆକାରର, ତାଙ୍କର ଗାଈ ଧରି, ତିନିଟି ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
ଆପୋ ହି ଷ୍ଠା ମଯୋଭୁଵସ୍ତା ନ ଊର୍ଜେ ଦଧାତନ । ମହେ ରଣାଯ ଚକ୍ଷସେ
ହେ ଜଳମାନେ, ଆସ, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ।
ଯୋ ଵଃ ଶିଵତମୋ ରସସ୍ତସ୍ଯ ଭାଜଯତେହ ନଃ । ଉଶତୀରିଵ ମାତରଃ
ତୁମର ଯେଉଁ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ରସ, ସେଠିଏ ଆମ ସହ ଅଂଶୀଦାର ହେଉ, ମାଆମାନେ ଯେପରି ଦୟାଳୁ।
ତସ୍ମା ଅରଂ ଗମାମ ଵୋ ଯସ୍ଯ କ୍ଷଯାଯ ଜିନ୍ଵଥ । ଆପୋ ଜନଯଥା ଚ ନଃ
ସେହିଠୁ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ବସିଥାଅ ଓ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ସେଠାକୁ ଆମେ ଆସିବାକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଜଳମାନେ, ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କର।
ଶଂ ନୋ ଦେଵୀରଭିଷ୍ଟଯ ଆପୋ ଭଵନ୍ତୁ ପୀତଯେ । ଶଂ ଯୋରଭି ସ୍ରଵନ୍ତୁ ନଃ
ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆମ ପାନ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଈଶାନା ଵାର୍ଯାଣାଂ କ୍ଷଯନ୍ତୀଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଅପୋ ଯାଚାମି ଭେଷଜମ୍
ଧନର ମାଲିକା, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ବସୁଛନ୍ତି, ହେ ଜଳମାନେ, ମୁଁ ତୁମର ଔଷଧ ଚାହୁଁ।
ଅପ୍ସୁ ମେ ସୋମୋ ଅବ୍ରଵୀଦନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵାନି ଭେଷଜା । ଅଗ୍ନିଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଶମ୍ଭୁଵମ୍
ଜଳରେ, ସୋମ ମୋତେ କହିଥିଲେ: ଏହାରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଅଛି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଥିବା।
ଆପଃ ପୃଣୀତ ଭେଷଜଂ ଵରୂଥଂ ତନ୍ଵେ ମମ । ଜ୍ଯୋକ୍ଚ ସୂର୍ଯଂ ଦୃଶେ
ହେ ଜଳମାନେ, ମୋତେ ଔଷଧ, ମୋ ଦେହ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବି।
ଇଦମାପଃ ପ୍ର ଵହତ ଯତ୍କିଂ ଚ ଦୁରିତଂ ମଯି । ଯଦ୍ଵାହମଭିଦୁଦ୍ରୋହ ଯଦ୍ଵା ଶେପ ଉତାନୃତମ୍
ହେ ଜଳମାନେ, ମୋ ଭିତରେ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟତା ଅଛି, ମୋର କୌଣସି ଅପରାଧ, ଅସତ୍ୟ କିମ୍ବା ଶାପ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ।
ଆପୋ ଅଦ୍ଯାନ୍ଵଚାରିଷଂ ରସେନ ସମଗସ୍ମହି । ପଯସ୍ଵାନଗ୍ନ ଆ ଗହି ତଂ ମା ସଂ ସୃଜ ଵର୍ଚସା
ହେ ଜଳମାନେ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଛି; ଆମେ ତୁମ ରସରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲୁ। ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି, ଆସ; ମୋତେ ତେଜ ଦିଅ, ଏହାକୁ ନେଇଯାଅ ନାହିଁ।
ଓ ଚିତ୍ସଖାଯଂ ସଖ୍ଯା ଵଵୃତ୍ଯାଂ ତିରଃ ପୁରୂ ଚିଦର୍ଣଵଂ ଜଗନ୍ଵାନ୍ । ପିତୁର୍ନପାତମା ଦଧୀତ ଵେଧା ଅଧି କ୍ଷମି ପ୍ରତରଂ ଦୀଧ୍ଯାନଃ
ମୁଁ ଏକ ସଙ୍ଗୀ ସହିତ ସଖ୍ୟତା ବାଛିବି, ସମୁଦ୍ର ପରି ବଡ଼ ବାଧା ବି ଅଟକିପାରିବି ନାହିଁ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏଠାରେ ପିତାଙ୍କର ନାତିକୁ ଭୂମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଲା ଭାବେ ରଖୁନ୍ତୁ।
ନ ତେ ସଖା ସଖ୍ଯଂ ଵଷ୍ଟ୍ଯେତତ୍ସଲକ୍ଷ୍ମା ଯଦ୍ଵିଷୁରୂପା ଭଵାତି । ମହସ୍ପୁତ୍ରାସୋ ଅସୁରସ୍ଯ ଵୀରା ଦିଵୋ ଧର୍ତାର ଉର୍ଵିଯା ପରି ଖ୍ଯନ୍
ଏପରି ଚିହ୍ନିତ ମିତ୍ରତାକୁ କେହି ମିତ୍ର ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଜଣ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ମହାନ୍ତଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଅସୁରଙ୍କ ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଉଶନ୍ତି ଘା ତେ ଅମୃତାସ ଏତଦେକସ୍ଯ ଚିତ୍ତ୍ଯଜସଂ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ । ନି ତେ ମନୋ ମନସି ଧାଯ୍ଯସ୍ମେ ଜନ୍ଯୁଃ ପତିସ୍ତନ୍ଵମା ଵିଵିଶ୍ଯାଃ
ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ଏହା ଏକ ମାତ୍ର ମର୍ତ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ। ତୁମର ମନ ଆମ ପ୍ରତି ନ ହେଉ, ତୁମେ ଆମ ଦେହକୁ ଆଶା କରି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ନ ଯତ୍ପୁରା ଚକୃମା କଦ୍ଧ ନୂନମୃତା ଵଦନ୍ତୋ ଅନୃତଂ ରପେମ । ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଅପ୍ସ୍ଵପ୍ଯା ଚ ଯୋଷା ସା ନୋ ନାଭିଃ ପରମଂ ଜାମି ତନ୍ନୌ
ଯାହା ଆମେ ପୂର୍ବେ କରିଥିଲୁ, ଏବେ ଆମେ ସେହି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅମୃତମାନେ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଆମେ ଅପରାଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗନ୍ଧର୍ବ ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେଉଁଠି ଏକ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅଛି; ସେ ଆମର ନାଭି, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ପର୍କ।
ଗର୍ଭେ ନୁ ନୌ ଜନିତା ଦମ୍ପତୀ କର୍ଦେଵସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ସଵିତା ଵିଶ୍ଵରୂପଃ । ନକିରସ୍ଯ ପ୍ର ମିନନ୍ତି ଵ୍ରତାନି ଵେଦ ନାଵସ୍ଯ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଗର୍ଭରେ ଆମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆମକୁ ଦମ୍ପତି ଭାବେ ଗଢ଼ିଥିଲେ—କର୍ଦମ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ସବିତା। ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ କେହି ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନର ପାତ୍ରକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତ ଜାଣନ୍ତି।
କୋ ଅସ୍ଯ ଵେଦ ପ୍ରଥମସ୍ଯାହ୍ନଃ କ ଈଂ ଦଦର୍ଶ କ ଇହ ପ୍ର ଵୋଚତ୍ । ବୃହନ୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧାମ କଦୁ ବ୍ରଵ ଆହନୋ ଵୀଚ୍ଯା ନୄନ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦିନ କିଏ ଜାଣେ? କିଏ ଦେଖିଛି? ଏଠାରେ କିଏ ଏହା କହିପାରିବ? ବଡ଼ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ନିୟମ—ମୁଁ କିପରି ଏହାକୁ ଲୋକମାନେ ପାଖରେ କହିପାରିବି?
ଯମସ୍ଯ ମା ଯମ୍ଯଂ କାମ ଆଗନ୍ସମାନେ ଯୋନୌ ସହଶେଯ୍ଯାଯ । ଜାଯେଵ ପତ୍ଯେ ତନ୍ଵଂ ରିରିଚ୍ଯାଂ ଵି ଚିଦ୍ଵୃହେଵ ରଥ୍ଯେଵ ଚକ୍ରା
ଏକ ଦିନ ଯମଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କ ମନରେ ଯମଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ଜନ୍ମ ନେଲା, ସେମାନେ ଏକେ ଗର୍ଭରେ ଏକାଠି ରହିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଯେପରି ଜଣେ ଜନା ତାଙ୍କ ପତି ପାଖରେ ଦେହକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦେହକୁ ଭାଗ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଯେପରି ଗଡ଼ିର ଚକା ଅକ୍ଷରୁ ଅଲଗା ହୁଏ।
ନ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ନ ନି ମିଷନ୍ତ୍ଯେତେ ଦେଵାନାଂ ସ୍ପଶ ଇହ ଯେ ଚରନ୍ତି । ଅନ୍ଯେନ ମଦାହନୋ ଯାହି ତୂଯଂ ତେନ ଵି ଵୃହ ରଥ୍ଯେଵ ଚକ୍ରା
ଏଠାରେ ଥିବା ଏମାନେ ନ ଦଢ଼ି ରହନ୍ତି, ନ ବସନ୍ତି; ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତଚର, ଏଠି ଘୁରୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ତୁମର ମନ ରମେ, ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ; ମୋଠାରୁ ଅଲଗା ହେଉ, ଗଡ଼ିର ଚକା ଅକ୍ଷରୁ ଯେପରି ଅଲଗା ହୁଏ।
ରାତ୍ରୀଭିରସ୍ମା ଅହଭିର୍ଦଶସ୍ଯେତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ଷୁର୍ମୁହୁରୁନ୍ମିମୀଯାତ୍ । ଦିଵା ପୃଥିଵ୍ଯା ମିଥୁନା ସବନ୍ଧୂ ଯମୀର୍ଯମସ୍ଯ ବିଭୃଯାଦଜାମି
ରାତି ଓ ଦିନ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବାରମ୍ବାର ଉଦୟ ହେଉ। ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା, ଯମୀ ଓ ଯମ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସମ୍ପର୍କ ରଖନ୍ତୁ।
ଆ ଘା ତା ଗଚ୍ଛାନୁତ୍ତରା ଯୁଗାନି ଯତ୍ର ଜାମଯଃ କୃଣଵନ୍ନଜାମି । ଉପ ବର୍ବୃହି ଵୃଷଭାଯ ବାହୁମନ୍ଯମିଚ୍ଛସ୍ଵ ସୁଭଗେ ପତିଂ ମତ୍
ସେଇ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ଚାଲିଗଲା, ଯେଉଁଠି ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଏପରି କାମ କରୁଥିଲେ। ଏବେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ହାତ ଧର; ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମ ମନ ଯାହାକୁ ଚାହେ, ସେଉଁଠି ପତି ଚାହ।
କିଂ ଭ୍ରାତାସଦ୍ଯଦନାଥଂ ଭଵାତି କିମୁ ସ୍ଵସା ଯନ୍ନିରୃତିର୍ନିଗଚ୍ଛାତ୍ । କାମମୂତା ବହ୍ଵେତଦ୍ରପାମି ତନ୍ଵା ମେ ତନ୍ଵଂ ସଂ ପିପୃଗ୍ଧି
ଭାଇ ଯଦି ନିରାଶ୍ରୟ ହୁଏ, ତେବେ କଣ? ଭଉଣୀ ଯଦି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ତେବେ କଣ? ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିବି, ଯଦିଓ ଏହା ନିନ୍ଦିତ; ତୁମ ଦେହକୁ ମୋ ଦେହ ସହିତ ଏକତ୍ର କର।
ନ ଵା ଉ ତେ ତନ୍ଵା ତନ୍ଵଂ ସଂ ପପୃଚ୍ଯାଂ ପାପମାହୁର୍ଯଃ ସ୍ଵସାରଂ ନିଗଚ୍ଛାତ୍ । ଅନ୍ଯେନ ମତ୍ପ୍ରମୁଦଃ କଲ୍ପଯସ୍ଵ ନ ତେ ଭ୍ରାତା ସୁଭଗେ ଵଷ୍ଟ୍ଯେତତ୍
ଏପରି ଭାବେ ଦେହ ସହିତ ଦେହ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠି ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଉପସରିବାଯାଏ, ତାହାକୁ ପାପ କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ତୁମର ମନ ଖୁସି ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜ; ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମର ଭାଇ ଏହାକୁ ଚାହେ ନାହିଁ।
ବତୋ ବତାସି ଯମ ନୈଵ ତେ ମନୋ ହୃଦଯଂ ଚାଵିଦାମ । ଅନ୍ଯା କିଲ ତ୍ଵାଂ କକ୍ଷ୍ଯେଵ ଯୁକ୍ତଂ ପରି ଷ୍ଵଜାତେ ଲିବୁଜେଵ ଵୃକ୍ଷମ୍
ହାଏ ଯମ, ଆମେ ତୁମର ମନ କିମ୍ବା ହୃଦୟକୁ ଜାଣିପାରୁନାହିଁ। ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ସହପତ୍ନୀ ପରି, ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଲତା ଗଛକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ।
ଅନ୍ଯମୂ ଷୁ ତ୍ଵଂ ଯମ୍ଯନ୍ଯ ଉ ତ୍ଵାଂ ପରି ଷ୍ଵଜାତେ ଲିବୁଜେଵ ଵୃକ୍ଷମ୍ । ତସ୍ଯ ଵା ତ୍ଵଂ ମନ ଇଚ୍ଛା ସ ଵା ତଵାଧା କୃଣୁଷ୍ଵ ସଂଵିଦଂ ସୁଭଦ୍ରାମ୍
ଯମୀ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତୁମକୁ ଲତା ଗଛକୁ ଯେପରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ସେପରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁନ୍ତୁ। ତୁମର ମନ ସେଉଁଠି ଆକାଂକ୍ଷା କରୁ, ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା କରୁ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଭଲ ବୁଝାପଡ଼ା କର।
ଵୃଷା ଵୃଷ୍ଣେ ଦୁଦୁହେ ଦୋହସା ଦିଵଃ ପଯାଂସି ଯହ୍ଵୋ ଅଦିତେରଦାଭ୍ଯଃ । ଵିଶ୍ଵଂ ସ ଵେଦ ଵରୁଣୋ ଯଥା ଧିଯା ସ ଯଜ୍ଞିଯୋ ଯଜତୁ ଯଜ୍ଞିଯାଁ ଋତୂନ୍
ବଳବାନ ବୃଷ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦିବ୍ୟ ଧାରାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁହିଛନ୍ତି, ଅଦିତିଙ୍କ ଅଜୟ୍ୟ ପୁତ୍ର। ବରୁଣ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଜାଣନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞିୟ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯଥାଯଥ ଋତୁକୁ ପୂଜା କରନ୍ତୁ।