ଜରତୀଭିରୋଷଧୀଭିଃ ପର୍ଣେଭିଃ ଶକୁନାନାମ୍ । କାର୍ମାରୋ ଅଶ୍ମଭିର୍ଦ୍ଯୁଭିର୍ହିରଣ୍ଯଵନ୍ତମିଚ୍ଛତୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପୁରୁଣା ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା, କଠାଳି ଥିବା ପଥର ଦ୍ୱାରା, ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁନା ଦ୍ୱାରା, ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାହାଁନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
କାରୁରହଂ ତତୋ ଭିଷଗୁପଲପ୍ରକ୍ଷିଣୀ ନନା । ନାନାଧିଯୋ ଵସୂଯଵୋଽନୁ ଗା ଇଵ ତସ୍ଥିମେନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ମୁଁ କବି, ପରେ ଚିକିତ୍ସକ, ସଂଗ୍ରାହକ, ଭାଗ କରୁଥିବା, ଘୋଷଣା କରୁଥିବା। ଆମର ଚିନ୍ତା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ, ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ଆମେ ଗାଈ ପରି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ରହିଛୁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଅଶ୍ଵୋ ଵୋଳ୍ହା ସୁଖଂ ରଥଂ ହସନାମୁପମନ୍ତ୍ରିଣଃ । ଶେପୋ ରୋମଣ୍ଵନ୍ତୌ ଭେଦୌ ଵାରିନ୍ମଣ୍ଡୂକ ଇଚ୍ଛତୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଘୋଡ଼ା ସୁଖଦ ରଥକୁ ଟାଣେ, ଗାହାଁ ଓ ସହଚର ସହିତ। ପୁଛ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା, ଦୁଇ ଭାଗ କରୁଥିବା, ପାଣିରେ ବସୁଥିବା ବେଙ୍ଗ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାହାଁନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଶର୍ଯଣାଵତି ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିବତୁ ଵୃତ୍ରହା । ବଲଂ ଦଧାନ ଆତ୍ମନି କରିଷ୍ଯନ୍ଵୀର୍ଯଂ ମହଦିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଶର୍ୟଣାବତୀରେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିଜ ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ରଖି, ବଡ଼ ପ୍ରାକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହିଁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଆ ପଵସ୍ଵ ଦିଶାଂ ପତ ଆର୍ଜୀକାତ୍ସୋମ ମୀଢ୍ଵଃ । ଋତଵାକେନ ସତ୍ଯେନ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ତପସା ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ, ଉଡ଼ିଯାଅ। ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ତପସ୍ୟା ସହିତ, ଚାପି ହୋଇ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ପର୍ଜନ୍ଯଵୃଦ୍ଧଂ ମହିଷଂ ତଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତାଭରତ୍ । ତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃଭ୍ଣନ୍ତଂ ସୋମେ ରସମାଦଧୁରିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପର୍ଜନ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବଡ଼ ବୃଷଭକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଆଣେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୋମରେ ରସ ରଖିଥିଲେ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଋତଂ ଵଦନ୍ନୃତଦ୍ଯୁମ୍ନ ସତ୍ଯଂ ଵଦନ୍ସତ୍ଯକର୍ମନ୍ । ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଵଦନ୍ସୋମ ରାଜନ୍ଧାତ୍ରା ସୋମ ପରିଷ୍କୃତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ସତ୍ୟ କହୁଥିବା, ସତ୍ୟର ମହିମା ଥିବା, ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଶ୍ରଦ୍ଧା କହୁଥିବା, ସୋମ ରାଜା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ସତ୍ଯମୁଗ୍ରସ୍ଯ ବୃହତଃ ସଂ ସ୍ରଵନ୍ତି ସଂସ୍ରଵାଃ । ସଂ ଯନ୍ତି ରସିନୋ ରସାଃ ପୁନାନୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ହର ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ତାରୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ରସମାନେ ଏକଠି ହୁଏ। ରସମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହେ ହଳଦିଆ, ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ପଵମାନ ଛନ୍ଦସ୍ଯାଂ ଵାଚଂ ଵଦନ୍ । ଗ୍ରାଵ୍ଣା ସୋମେ ମହୀଯତେ ସୋମେନାନନ୍ଦଂ ଜନଯନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ପୁରୋହିତ, ହେ ପବିତ୍ର, ଛନ୍ଦ ରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ସୋମର ମହିମା ବଢ଼େ, ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ଜ୍ଯୋତିରଜସ୍ରଂ ଯସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ସ୍ଵର୍ହିତମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ମାଂ ଧେହି ପଵମାନାମୃତେ ଲୋକେ ଅକ୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଆଲୋକ ଅମର, ଯେଉଁ ଲୋକରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋତେ ରଖ, ହେ ପବିତ୍ର, ଅମର ଲୋକରେ, ଅକ୍ଷୟ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ରାଜା ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯତ୍ରାଵରୋଧନଂ ଦିଵଃ । ଯତ୍ରାମୂର୍ଯହ୍ଵତୀରାପସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ରାଜା ଯମ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସ୍ୱର୍ଗର ବାଡ଼ି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ରାନୁକାମଂ ଚରଣଂ ତ୍ରିନାକେ ତ୍ରିଦିଵେ ଦିଵଃ । ଲୋକା ଯତ୍ର ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମନ୍ତସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳାଚଳ ଅଛି, ତିନି ଆକାଶ ଓ ତିନି ସ୍ୱର୍ଗରେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର କାମା ନିକାମାଶ୍ଚ ଯତ୍ର ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପମ୍ । ସ୍ଵଧା ଚ ଯତ୍ର ତୃପ୍ତିଶ୍ଚ ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଓ ପୂରଣ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ପୋଷଣ ଓ ସନ୍ତୋଷ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ରାନନ୍ଦାଶ୍ଚ ମୋଦାଶ୍ଚ ମୁଦଃ ପ୍ରମୁଦ ଆସତେ । କାମସ୍ଯ ଯତ୍ରାପ୍ତାଃ କାମାସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋଦ ଅଛି, ଖୁସି ଓ ବଡ଼ ଖୁସି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମାନେ ପୂରଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯ ଇନ୍ଦୋଃ ପଵମାନସ୍ଯାନୁ ଧାମାନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍ । ତମାହୁଃ ସୁପ୍ରଜା ଇତି ଯସ୍ତେ ସୋମାଵିଧନ୍ମନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯିଏ ପବମାନ ଇନ୍ଦୁଙ୍କର ପଥରେ ଚାଲିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ବୋଲି କହନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ତୁମର ଜ୍ଞାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର, ହେ ଇନ୍ଦୁ।
ଋଷେ ମନ୍ତ୍ରକୃତାଂ ସ୍ତୋମୈଃ କଶ୍ଯପୋଦ୍ଵର୍ଧଯନ୍ଗିରଃ । ସୋମଂ ନମସ୍ଯ ରାଜାନଂ ଯୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରୁଧାଂ ପତିରିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
କଶ୍ୟପ ଋଷିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରି ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ନାଥ, ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ସପ୍ତ ଦିଶୋ ନାନାସୂର୍ଯାଃ ସପ୍ତ ହୋତାର ଋତ୍ଵିଜଃ । ଦେଵା ଆଦିତ୍ଯା ଯେ ସପ୍ତ ତେଭିଃ ସୋମାଭି ରକ୍ଷ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ସାତିଟି ଦିଗରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସାତିଟି ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଅଛନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ସେହି ସାତି ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ଯତ୍ତେ ରାଜଞ୍ଛୃତଂ ହଵିସ୍ତେନ ସୋମାଭି ରକ୍ଷ ନଃ । ଅରାତୀଵା ମା ନସ୍ତାରୀନ୍ମୋ ଚ ନଃ କିଂ ଚନାମମଦିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ହେ ସୋମ, ତୁମର ଶୁଧ୍ଧ ରାଜସ୍ୱ ହବି ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ ଅଟକାଇପାରୁନାହାଁ, କୌଣସି କ୍ଷତି ଆମକୁ ଛୁଇଁନପାରୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ଅଗ୍ରେ ବୃହନ୍ନୁଷସାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଅସ୍ଥାନ୍ନିର୍ଜଗନ୍ଵାନ୍ତମସୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଗାତ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ଭାନୁନା ରୁଶତା ସ୍ଵଙ୍ଗ ଆ ଜାତୋ ଵିଶ୍ଵା ସଦ୍ମାନ୍ଯପ୍ରାଃ
ଆରମ୍ଭରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଭୟ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ ଆଲୋକ ନେଇ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ଜାତୋ ଗର୍ଭୋ ଅସି ରୋଦସ୍ଯୋରଗ୍ନେ ଚାରୁର୍ଵିଭୃତ ଓଷଧୀଷୁ । ଚିତ୍ରଃ ଶିଶୁଃ ପରି ତମାଂସ୍ଯକ୍ତୂନ୍ପ୍ର ମାତୃଭ୍ଯୋ ଅଧି କନିକ୍ରଦଦ୍ଗାଃ
ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ଗର୍ଭ, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଦୀପ୍ତିମାନ ଶିଶୁ ଭାବେ ତୁମେ ମାଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚିତ୍କାର କର, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର।
ଵିଷ୍ଣୁରିତ୍ଥା ପରମମସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାଞ୍ଜାତୋ ବୃହନ୍ନଭି ପାତି ତୃତୀଯମ୍ । ଆସା ଯଦସ୍ଯ ପଯୋ ଅକ୍ରତ ସ୍ଵଂ ସଚେତସୋ ଅଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତ୍ଯତ୍ର
ଏଭଳି ଭାବେ, ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ତୃତୀୟ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ତିଆରି ହେଲା, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଭାବରେ ପୂଜନ କରନ୍ତି।
ଅତ ଉ ତ୍ଵା ପିତୁଭୃତୋ ଜନିତ୍ରୀରନ୍ନାଵୃଧଂ ପ୍ରତି ଚରନ୍ତ୍ଯନ୍ନୈଃ । ତା ଈଂ ପ୍ରତ୍ଯେଷି ପୁନରନ୍ଯରୂପା ଅସି ତ୍ଵଂ ଵିକ୍ଷୁ ମାନୁଷୀଷୁ ହୋତା
ଏହିପରି, ଯେଉଁ ମାଆମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ବଢ଼ିବା ଓ ଚଳିବା। ପୁନି ତୁମେ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଫେରିଯାଅ, ଏବଂ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୋହିତ ହେଉ।
ହୋତାରଂ ଚିତ୍ରରଥମଧ୍ଵରସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ରୁଶନ୍ତମ୍ । ପ୍ରତ୍ଯର୍ଧିଂ ଦେଵସ୍ଯଦେଵସ୍ଯ ମହ୍ନା ଶ୍ରିଯା ତ୍ଵଗ୍ନିମତିଥିଂ ଜନାନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ଥିବା ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ଦୀପ୍ତିମାନ। ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା ଓ ଶ୍ରୀରେ ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅଟକାଅ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି ହେଉ।
ସ ତୁ ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଧ ପେଶନାନି ଵସାନୋ ଅଗ୍ନିର୍ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଅରୁଷୋ ଜାତଃ ପଦ ଇଳାଯାଃ ପୁରୋହିତୋ ରାଜନ୍ଯକ୍ଷୀହ ଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପୃଥିବୀର ନାଭି ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଇଳାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଜନ୍ମ ନେଉ। ପୁରୋହିତ, ରାଜା ଭାବେ ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶାସନ କର।
ଆ ହି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅଗ୍ନ ଉଭେ ସଦା ପୁତ୍ରୋ ନ ମାତରା ତତନ୍ଥ । ପ୍ର ଯାହ୍ଯଚ୍ଛୋଶତୋ ଯଵିଷ୍ଠାଥା ଵହ ସହସ୍ଯେହ ଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ଦିନ ଓ ରାତି, ଦୁଇଁଜଣ ମାଆ ଯେପରି ନିତ୍ୟ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି। ହେ ଅତି ଯୁବକ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଆସ, ଏଠାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଆଣ।
ପିପ୍ରୀହି ଦେଵାଁ ଉଶତୋ ଯଵିଷ୍ଠ ଵିଦ୍ଵାଁ ଋତୂଁରୃତୁପତେ ଯଜେହ । ଯେ ଦୈଵ୍ଯା ଋତ୍ଵିଜସ୍ତେଭିରଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ହୋତୄଣାମସ୍ଯାଯଜିଷ୍ଠଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେକୁ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ତୁମେ ଅତି ଯୁବକ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଋତୁଗତ ଜ୍ଞାନର ମାଲିକ। ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ କର। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ ପୁରୋହିତ।
ଵେଷି ହୋତ୍ରମୁତ ପୋତ୍ରଂ ଜନାନାଂ ମନ୍ଧାତାସି ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଋତାଵା । ସ୍ଵାହା ଵଯଂ କୃଣଵାମା ହଵୀଂଷି ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ଯଜତ୍ଵଗ୍ନିରର୍ହନ୍
ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପୁରୋହିତ ଓ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ଧନ ଦେଇଥିବା, ନ୍ୟାୟବାନ। 'ସ୍ୱାହା' ବୋଲି ଆମେ ହବି ଦେବା। ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ।
ଆ ଦେଵାନାମପି ପନ୍ଥାମଗନ୍ମ ଯଚ୍ଛକ୍ନଵାମ ତଦନୁ ପ୍ରଵୋଳ୍ହୁମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ସ ଯଜାତ୍ସେଦୁ ହୋତା ସୋ ଅଧ୍ଵରାନ୍ସ ଋତୂନ୍କଲ୍ପଯାତି
ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଥରେ ଆସିଛୁ। ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଉଁଠି ଅନୁସରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା। ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ କର, ପୁରୋହିତ ହେଉ। ସେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯଦ୍ଵୋ ଵଯଂ ପ୍ରମିନାମ ଵ୍ରତାନି ଵିଦୁଷାଂ ଦେଵା ଅଵିଦୁଷ୍ଟରାସଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଵିଶ୍ଵମା ପୃଣାତି ଵିଦ୍ଵାନ୍ଯେଭିର୍ଦେଵାଁ ଋତୁଭିଃ କଲ୍ପଯାତି
ଦେବତାମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମର ବ୍ରତ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଅଜ୍ଞାନ ହେଉଛୁ। ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ସମସ୍ତକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏହି ଋତୁମାନେ ସହିତ ଦେବତାମାନେକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି।
ଯତ୍ପାକତ୍ରା ମନସା ଦୀନଦକ୍ଷା ନ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ମନ୍ଵତେ ମର୍ତ୍ଯାସଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଦ୍ଧୋତା କ୍ରତୁଵିଦ୍ଵିଜାନନ୍ଯଜିଷ୍ଠୋ ଦେଵାଁ ଋତୁଶୋ ଯଜାତି
ଯେତେବେଳେ ଦୁର୍ବଳ ମନ ଓ ଅଦକ୍ଷତାରେ ମାନବମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ମନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଶକ୍ତି ଜାଣି, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେକୁ ଋତୁଅନୁସାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି।