ତ୍ଵେ ସୋମ ପ୍ରଥମା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ମହେ ଵାଜାଯ ଶ୍ରଵସେ ଧିଯଂ ଦଧୁଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵୀର ଵୀର୍ଯାଯ ଚୋଦଯ
ହେ ସୋମ, ପ୍ରଥମ ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଦରି ଛାତି ପତିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଳ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଚିନ୍ତା ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହିପରି, ହେ ବୀର, ଆମକୁ ବୀରତା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର।
ଦିଵଃ ପୀଯୂଷଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହୋ ଗାହାଦ୍ଦିଵ ଆ ନିରଧୁକ୍ଷତ । ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ଜାଯମାନଂ ସମସ୍ଵରନ୍
ସ୍ୱର୍ଗର ପୁରୁଣା, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ରସ, ପୋଷକ ଯାହା, ବଡ଼ ଆକାଶରୁ ବହିଆସିଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମବେଳେ ସେମାନେ ଏକସାଥିରେ ଗାନ କରିଥିଲେ।
ଅଧ ଯଦିମେ ପଵମାନ ରୋଦସୀ ଇମା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ମଜ୍ମନା । ଯୂଥେ ନ ନିଷ୍ଠା ଵୃଷଭୋ ଵି ତିଷ୍ଠସେ
ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ୍ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ, ବଳିଅଠା ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ପରି ତୁମେ ଦୃଢ଼ ରହ।
ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅଵ୍ଯଯେ ଵାରେ ଶିଶୁର୍ନ କ୍ରୀଳନ୍ପଵମାନୋ ଅକ୍ଷାଃ । ସହସ୍ରଧାରଃ ଶତଵାଜ ଇନ୍ଦୁଃ
ଅକ୍ଷୟ ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଶିଶୁ ପରି ଖେଳୁଥିବା, ଧାରାରେ ବହୁଥିବା, ଦ୍ୟୁତ ପରି; ହଜାର ଧାରା ଓ ଶତ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଏହି ତିନି।
ଏଷ ପୁନାନୋ ମଧୁମାଁ ଋତାଵେନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୁଃ ପଵତେ ସ୍ଵାଦୁରୂର୍ମିଃ । ଵାଜସନିର୍ଵରିଵୋଵିଦ୍ଵଯୋଧାଃ
ଏହି ପବିତ୍ର, ମଧୁର ରସ, ତରଙ୍ଗ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ବହୁଛି, ସୁସ୍ୱାଦୁ, ବଳ ଓ ବିସ୍ତୃତିର ମାର୍ଗ ଜାଣେ।
ସ ପଵସ୍ଵ ସହମାନଃ ପୃତନ୍ଯୂନ୍ସେଧନ୍ରକ୍ଷାଂସ୍ଯପ ଦୁର୍ଗହାଣି । ସ୍ଵାଯୁଧଃ ସାସହ୍ଵାନ୍ସୋମ ଶତ୍ରୂନ୍
ଏହିପରି ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତି, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନ ହଟାଅ; ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରରେ, ହେ ସୋମ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତ।
ଅଯା ରୁଚା ହରିଣ୍ଯା ପୁନାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ତରତି ସ୍ଵଯୁଗ୍ଵଭିଃ ସୂରୋ ନ ସ୍ଵଯୁଗ୍ଵଭିଃ । ଧାରା ସୁତସ୍ଯ ରୋଚତେ ପୁନାନୋ ଅରୁଷୋ ହରିଃ । ଵିଶ୍ଵା ଯଦ୍ରୂପା ପରିଯାତ୍ଯୃକ୍ଵଭିଃ ସପ୍ତାସ୍ଯେଭିରୃକ୍ଵଭିଃ
ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଜୟ କରେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ କିରଣରେ। ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମର ଧାରା ଦୀପ୍ତିମାନ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଲାଲ ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର। ସେ ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ସାତ ମୁହଁ ଥିବା ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ପରିଚ୍ୟାଳନା କରେ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ଯତ୍ପଣୀନାଂ ଵିଦୋ ଵସୁ ସଂ ମାତୃଭିର୍ମର୍ଜଯସି ସ୍ଵ ଆ ଦମ ଋତସ୍ଯ ଧୀତିଭିର୍ଦମେ । ପରାଵତୋ ନ ସାମ ତଦ୍ଯତ୍ରା ରଣନ୍ତି ଧୀତଯଃ । ତ୍ରିଧାତୁଭିରରୁଷୀଭିର୍ଵଯୋ ଦଧେ ରୋଚମାନୋ ଵଯୋ ଦଧେ
ତୁମେ ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କର ଧନ ଜାଣ, ମାଆମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ନିଜ ଘରେ ପବିତ୍ର କର, ସତ୍ୟ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା, ଘରେ। ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଗୀତ ପରି, ଯେଉଁଠି ଚିନ୍ତାମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରନ୍ତି, ତୁମେ ତିନିପ୍ରକାର ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଉଛ, ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଉଛ।
ପୂର୍ଵାମନୁ ପ୍ରଦିଶଂ ଯାତି ଚେକିତତ୍ସଂ ରଶ୍ମିଭିର୍ଯତତେ ଦର୍ଶତୋ ରଥୋ ଦୈଵ୍ଯୋ ଦର୍ଶତୋ ରଥଃ । ଅଗ୍ମନ୍ନୁକ୍ଥାନି ପୌଂସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ଜୈତ୍ରାଯ ହର୍ଷଯନ୍ । ଵଜ୍ରଶ୍ଚ ଯଦ୍ଭଵଥୋ ଅନପଚ୍ଯୁତା ସମତ୍ସ୍ଵନପଚ୍ଯୁତା
ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି, ବୁଝିପାରି, ନିଜ କିରଣରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି; ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ରଥ, ଦେଖାଯାଉଥିବା ରଥ। ଗୀତମାନେ ଆସିଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରି। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବଜ୍ର ହେଉଛ, ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ହାରନଥିବା, ଅପରାଜିତ।
ନାନାନଂ ଵା ଉ ନୋ ଧିଯୋ ଵି ଵ୍ରତାନି ଜନାନାମ୍ । ତକ୍ଷା ରିଷ୍ଟଂ ରୁତଂ ଭିଷଗ୍ବ୍ରହ୍ମା ସୁନ୍ଵନ୍ତମିଚ୍ଛତୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଆମର ଚିନ୍ତା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନୀତି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ। କଠମିଷ୍ଟ୍ରି ରଥ ତିଆରି କରେ, ଓଷଧ ଚିକିତ୍ସକ ଚିକିତ୍ସା କରେ, ପୁରୋହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାହାଁନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଜରତୀଭିରୋଷଧୀଭିଃ ପର୍ଣେଭିଃ ଶକୁନାନାମ୍ । କାର୍ମାରୋ ଅଶ୍ମଭିର୍ଦ୍ଯୁଭିର୍ହିରଣ୍ଯଵନ୍ତମିଚ୍ଛତୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପୁରୁଣା ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା, କଠାଳି ଥିବା ପଥର ଦ୍ୱାରା, ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁନା ଦ୍ୱାରା, ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାହାଁନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
କାରୁରହଂ ତତୋ ଭିଷଗୁପଲପ୍ରକ୍ଷିଣୀ ନନା । ନାନାଧିଯୋ ଵସୂଯଵୋଽନୁ ଗା ଇଵ ତସ୍ଥିମେନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ମୁଁ କବି, ପରେ ଚିକିତ୍ସକ, ସଂଗ୍ରାହକ, ଭାଗ କରୁଥିବା, ଘୋଷଣା କରୁଥିବା। ଆମର ଚିନ୍ତା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ, ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ଆମେ ଗାଈ ପରି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ରହିଛୁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଅଶ୍ଵୋ ଵୋଳ୍ହା ସୁଖଂ ରଥଂ ହସନାମୁପମନ୍ତ୍ରିଣଃ । ଶେପୋ ରୋମଣ୍ଵନ୍ତୌ ଭେଦୌ ଵାରିନ୍ମଣ୍ଡୂକ ଇଚ୍ଛତୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଘୋଡ଼ା ସୁଖଦ ରଥକୁ ଟାଣେ, ଗାହାଁ ଓ ସହଚର ସହିତ। ପୁଛ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା, ଦୁଇ ଭାଗ କରୁଥିବା, ପାଣିରେ ବସୁଥିବା ବେଙ୍ଗ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାହାଁନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଶର୍ଯଣାଵତି ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିବତୁ ଵୃତ୍ରହା । ବଲଂ ଦଧାନ ଆତ୍ମନି କରିଷ୍ଯନ୍ଵୀର୍ଯଂ ମହଦିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଶର୍ୟଣାବତୀରେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିଜ ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ରଖି, ବଡ଼ ପ୍ରାକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହିଁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଆ ପଵସ୍ଵ ଦିଶାଂ ପତ ଆର୍ଜୀକାତ୍ସୋମ ମୀଢ୍ଵଃ । ଋତଵାକେନ ସତ୍ଯେନ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ତପସା ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ, ଉଡ଼ିଯାଅ। ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ତପସ୍ୟା ସହିତ, ଚାପି ହୋଇ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ପର୍ଜନ୍ଯଵୃଦ୍ଧଂ ମହିଷଂ ତଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତାଭରତ୍ । ତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃଭ୍ଣନ୍ତଂ ସୋମେ ରସମାଦଧୁରିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ପର୍ଜନ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବଡ଼ ବୃଷଭକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଆଣେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୋମରେ ରସ ରଖିଥିଲେ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଋତଂ ଵଦନ୍ନୃତଦ୍ଯୁମ୍ନ ସତ୍ଯଂ ଵଦନ୍ସତ୍ଯକର୍ମନ୍ । ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଵଦନ୍ସୋମ ରାଜନ୍ଧାତ୍ରା ସୋମ ପରିଷ୍କୃତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ସତ୍ୟ କହୁଥିବା, ସତ୍ୟର ମହିମା ଥିବା, ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଶ୍ରଦ୍ଧା କହୁଥିବା, ସୋମ ରାଜା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ସତ୍ଯମୁଗ୍ରସ୍ଯ ବୃହତଃ ସଂ ସ୍ରଵନ୍ତି ସଂସ୍ରଵାଃ । ସଂ ଯନ୍ତି ରସିନୋ ରସାଃ ପୁନାନୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ହର ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ତାରୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ରସମାନେ ଏକଠି ହୁଏ। ରସମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହେ ହଳଦିଆ, ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ପଵମାନ ଛନ୍ଦସ୍ଯାଂ ଵାଚଂ ଵଦନ୍ । ଗ୍ରାଵ୍ଣା ସୋମେ ମହୀଯତେ ସୋମେନାନନ୍ଦଂ ଜନଯନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ପୁରୋହିତ, ହେ ପବିତ୍ର, ଛନ୍ଦ ରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ସୋମର ମହିମା ବଢ଼େ, ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ଜ୍ଯୋତିରଜସ୍ରଂ ଯସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ସ୍ଵର୍ହିତମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ମାଂ ଧେହି ପଵମାନାମୃତେ ଲୋକେ ଅକ୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଆଲୋକ ଅମର, ଯେଉଁ ଲୋକରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋତେ ରଖ, ହେ ପବିତ୍ର, ଅମର ଲୋକରେ, ଅକ୍ଷୟ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର ରାଜା ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯତ୍ରାଵରୋଧନଂ ଦିଵଃ । ଯତ୍ରାମୂର୍ଯହ୍ଵତୀରାପସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ରାଜା ଯମ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସ୍ୱର୍ଗର ବାଡ଼ି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ରାନୁକାମଂ ଚରଣଂ ତ୍ରିନାକେ ତ୍ରିଦିଵେ ଦିଵଃ । ଲୋକା ଯତ୍ର ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମନ୍ତସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳାଚଳ ଅଛି, ତିନି ଆକାଶ ଓ ତିନି ସ୍ୱର୍ଗରେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ର କାମା ନିକାମାଶ୍ଚ ଯତ୍ର ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପମ୍ । ସ୍ଵଧା ଚ ଯତ୍ର ତୃପ୍ତିଶ୍ଚ ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଓ ପୂରଣ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ପୋଷଣ ଓ ସନ୍ତୋଷ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯତ୍ରାନନ୍ଦାଶ୍ଚ ମୋଦାଶ୍ଚ ମୁଦଃ ପ୍ରମୁଦ ଆସତେ । କାମସ୍ଯ ଯତ୍ରାପ୍ତାଃ କାମାସ୍ତତ୍ର ମାମମୃତଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋଦ ଅଛି, ଖୁସି ଓ ବଡ଼ ଖୁସି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମାନେ ପୂରଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ମୋତେ ଅମର କର। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଯ ଇନ୍ଦୋଃ ପଵମାନସ୍ଯାନୁ ଧାମାନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍ । ତମାହୁଃ ସୁପ୍ରଜା ଇତି ଯସ୍ତେ ସୋମାଵିଧନ୍ମନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଯିଏ ପବମାନ ଇନ୍ଦୁଙ୍କର ପଥରେ ଚାଲିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ବୋଲି କହନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ତୁମର ଜ୍ଞାନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର, ହେ ଇନ୍ଦୁ।
ଋଷେ ମନ୍ତ୍ରକୃତାଂ ସ୍ତୋମୈଃ କଶ୍ଯପୋଦ୍ଵର୍ଧଯନ୍ଗିରଃ । ସୋମଂ ନମସ୍ଯ ରାଜାନଂ ଯୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରୁଧାଂ ପତିରିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
କଶ୍ୟପ ଋଷିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରି ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ନାଥ, ରାଜା ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ସପ୍ତ ଦିଶୋ ନାନାସୂର୍ଯାଃ ସପ୍ତ ହୋତାର ଋତ୍ଵିଜଃ । ଦେଵା ଆଦିତ୍ଯା ଯେ ସପ୍ତ ତେଭିଃ ସୋମାଭି ରକ୍ଷ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ସାତିଟି ଦିଗରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସାତିଟି ହୋମ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଅଛନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ସେହି ସାତି ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ଯତ୍ତେ ରାଜଞ୍ଛୃତଂ ହଵିସ୍ତେନ ସୋମାଭି ରକ୍ଷ ନଃ । ଅରାତୀଵା ମା ନସ୍ତାରୀନ୍ମୋ ଚ ନଃ କିଂ ଚନାମମଦିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ହେ ସୋମ, ତୁମର ଶୁଧ୍ଧ ରାଜସ୍ୱ ହବି ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ ଅଟକାଇପାରୁନାହାଁ, କୌଣସି କ୍ଷତି ଆମକୁ ଛୁଇଁନପାରୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଝର।
ଅଗ୍ରେ ବୃହନ୍ନୁଷସାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଅସ୍ଥାନ୍ନିର୍ଜଗନ୍ଵାନ୍ତମସୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଗାତ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ଭାନୁନା ରୁଶତା ସ୍ଵଙ୍ଗ ଆ ଜାତୋ ଵିଶ୍ଵା ସଦ୍ମାନ୍ଯପ୍ରାଃ
ଆରମ୍ଭରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଭୟ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ ଆଲୋକ ନେଇ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ଜାତୋ ଗର୍ଭୋ ଅସି ରୋଦସ୍ଯୋରଗ୍ନେ ଚାରୁର୍ଵିଭୃତ ଓଷଧୀଷୁ । ଚିତ୍ରଃ ଶିଶୁଃ ପରି ତମାଂସ୍ଯକ୍ତୂନ୍ପ୍ର ମାତୃଭ୍ଯୋ ଅଧି କନିକ୍ରଦଦ୍ଗାଃ
ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ଗର୍ଭ, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଦୀପ୍ତିମାନ ଶିଶୁ ଭାବେ ତୁମେ ମାଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚିତ୍କାର କର, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର।