ଏଷ ସ୍ଯ ଧାରଯା ସୁତୋଽଵ୍ଯୋ ଵାରେଭିଃ ପଵତେ ମଦିନ୍ତମଃ । କ୍ରୀଳନ୍ନୂର୍ମିରପାମିଵ
ଏହି ସୋମ, ଧାରାରେ ପିଟାଯାଇ, ମେଘମୁକ୍ତ ଭାବରେ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ପାଣିର ତରଙ୍ଗ ପରି ଖେଳୁଛି।
ଯ ଉସ୍ରିଯା ଅପ୍ଯା ଅନ୍ତରଶ୍ମନୋ ନିର୍ଗା ଅକୃନ୍ତଦୋଜସା । ଅଭି ଵ୍ରଜଂ ତତ୍ନିଷେ ଗଵ୍ଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ଵର୍ମୀଵ ଧୃଷ୍ଣଵା ରୁଜ
ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ହଳଦିଆ ଗାଈକୁ କାଟି ଦେଇଛି, ସେ ଗୋଶାଳା ଓ ଘୋଡ଼ା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗେ ବଢ଼ିଛି; ବଳିୟା ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପରି, ତୁମେ ଦୃଢ଼ତାରେ ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗ।
ଆ ସୋତା ପରି ଷିଞ୍ଚତାଶ୍ଵଂ ନ ସ୍ତୋମମପ୍ତୁରଂ ରଜସ୍ତୁରମ୍ । ଵନକ୍ରକ୍ଷମୁଦପ୍ରୁତମ୍
ଆସ, ପୁରା ଦେଉ, ପ୍ରଶଂସା ଝରିଯାଉ, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକାଶ ଚାଲିଯାଉ, କାଠ ଉପରେ ଲାଘୁଡ଼ି ଦେଇ, ଉଚ୍ଛ୍ୱାସିତ ହେଉ।
ସହସ୍ରଧାରଂ ଵୃଷଭଂ ପଯୋଵୃଧଂ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵାଯ ଜନ୍ମନେ । ଋତେନ ଯ ଋତଜାତୋ ଵିଵାଵୃଧେ ରାଜା ଦେଵ ଋତଂ ବୃହତ୍
ହଜାର ଧାରା ଥିବା, ଦୁଧରେ ଧନୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ବୃଷଭ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛି, ସେ ରାଜା, ଦେବତା, ବିଶାଳ ସତ୍ୟରେ ବଡ଼ ହୋଇଛି।
ଅଭି ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ବୃହଦ୍ଯଶ ଇଷସ୍ପତେ ଦିଦୀହି ଦେଵ ଦେଵଯୁଃ । ଵି କୋଶଂ ମଧ୍ଯମଂ ଯୁଵ
ବଡ଼ ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ମହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଧନର ଠାକୁର, ଦେବତା, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ମଧ୍ୟମ ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଯୁବକ।
ଆ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ସୁଦକ୍ଷ ଚମ୍ଵୋଃ ସୁତୋ ଵିଶାଂ ଵହ୍ନିର୍ନ ଵିଶ୍ପତିଃ । ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ପଵସ୍ଵ ରୀତିମପାଂ ଜିନ୍ଵା ଗଵିଷ୍ଟଯେ ଧିଯଃ
ହେ ଦକ୍ଷ, ଚମ୍ବୁର ପାତ୍ରରେ ପିଟାଯାଇ, ଲୋକଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ଗୋତିର ଠାକୁର ଭାବେ କଥା କହ। ଆକାଶର ବୃଷ୍ଟି ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ପାଣିର ଧାରା ପରି ଚଳ, ଗୋ ପାଇଁ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ମଦଚ୍ଯୁତଂ ସହସ୍ରଧାରଂ ଵୃଷଭଂ ଦିଵୋ ଦୁହୁଃ । ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନି ବିଭ୍ରତମ୍
ଏହି ଅବିରତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ହଜାର ଧାରା ଥିବା ବୃଷଭ, ଆକାଶରୁ ଦୁହାଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ଧନ ଧାରଣ କରିଛି।
ଵୃଷା ଵି ଜଜ୍ଞେ ଜନଯନ୍ନମର୍ତ୍ଯଃ ପ୍ରତପଞ୍ଜ୍ଯୋତିଷା ତମଃ । ସ ସୁଷ୍ଟୁତଃ କଵିଭିର୍ନିର୍ଣିଜଂ ଦଧେ ତ୍ରିଧାତ୍ଵସ୍ଯ ଦଂସସା
ବୃଷଭ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, ଅମରତ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ; କବିମାନେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତିନି ମୂଳ ଶକ୍ତିରେ ପଥକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ସ ସୁନ୍ଵେ ଯୋ ଵସୂନାଂ ଯୋ ରାଯାମାନେତା ଯ ଇଳାନାମ୍ । ସୋମୋ ଯଃ ସୁକ୍ଷିତୀନାମ୍
ଯିଏ ଧନର ଦାତା, ଧନର ନେତା, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସେହି ସୋମ ସୁସ୍ଥିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିଟାଯାଉଛି।
ଯସ୍ଯ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପିବାଦ୍ଯସ୍ଯ ମରୁତୋ ଯସ୍ଯ ଵାର୍ଯମଣା ଭଗଃ । ଆ ଯେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣା କରାମହ ଏନ୍ଦ୍ରମଵସେ ମହେ
ଯାହାର ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ଭଗ ପିଉଛନ୍ତି; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ତାହାର ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ କରିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ନୃଭିର୍ଯତଃ ସ୍ଵାଯୁଧୋ ମଦିନ୍ତମଃ । ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନେ ଯେଉଁ ସୋମରସ ଚାପିଛନ୍ତି, ସେହି ସ୍ୱୟଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ— ହେ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ହୋଇ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହାର୍ଦି ସୋମଧାନମା ଵିଶ ସମୁଦ୍ରମିଵ ସିନ୍ଧଵଃ । ଜୁଷ୍ଟୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଵାଯଵେ ଦିଵୋ ଵିଷ୍ଟମ୍ଭ ଉତ୍ତମଃ
ହେ ସୋମ, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ତୁମେ ଦିଗବନ୍ଧୁ ହେବା ସହ ସ୍ୱର୍ଗର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଆଧାର।
ପରି ପ୍ର ଧନ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ସ୍ଵାଦୁର୍ମିତ୍ରାଯ ପୂଷ୍ଣେ ଭଗାଯ
ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ପୂଷା ଓ ଭଗାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ହୋଇ, ସବୁଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତେ ସୋମ ସୁତସ୍ଯ ପେଯାଃ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ, କୌଶଳ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପାନଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।
ଏଵାମୃତାଯ ମହେ କ୍ଷଯାଯ ସ ଶୁକ୍ରୋ ଅର୍ଷ ଦିଵ୍ଯଃ ପୀଯୂଷଃ
ଅମରତ୍ୱ ଓ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ, ପୋଷଣଦାୟକ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହାନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଃ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଵିଶ୍ଵାଭି ଧାମ
ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ସହିତ, ଦେବତାଙ୍କ ପିତା, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଶୁକ୍ରଃ ପଵସ୍ଵ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୋମ ଦିଵେ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ଶଂ ଚ ପ୍ରଜାଯୈ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ, ଦେବତା, ଦିଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଦିଵୋ ଧର୍ତାସି ଶୁକ୍ରଃ ପୀଯୂଷଃ ସତ୍ଯେ ଵିଧର୍ମନ୍ଵାଜୀ ପଵସ୍ଵ
ତୁମେ ଦିଗର ଆଧାର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୋଷଣଦାୟକ; ନିଜ ନିୟମରେ, ତୀବ୍ର ଗତିରେ, ସୋମ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ସୁଧାରୋ ମହାମଵୀନାମନୁ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ
ହେ ସୋମ, ମହାନ୍, ମହିମାମୟ, ଭଲ ଧାରାରେ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ନୃଭିର୍ଯେମାନୋ ଜଜ୍ଞାନଃ ପୂତଃ କ୍ଷରଦ୍ଵିଶ୍ଵାନି ମନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଵର୍ଵିତ୍
ପୁରୁଷମାନେ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୋମ, ଆନନ୍ଦମୟ, ଆଲୋକକୁ ଜାଣି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ଇନ୍ଦୁଃ ପୁନାନଃ ପ୍ରଜାମୁରାଣଃ କରଦ୍ଵିଶ୍ଵାନି ଦ୍ରଵିଣାନି ନଃ
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁ, ସନ୍ତାନ ବଢ଼ାଇ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ।
ପଵସ୍ଵ ସୋମ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯାଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ଵାଜୀ ଧନାଯ
ହେ ସୋମ, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ, କୌଶଳ ପାଇଁ, ଯେପରି ଯୁତି ଲଗାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ଧନ ପାଇଁ ଦୌଡ଼େ, ସେପରି ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ତଂ ତେ ସୋତାରୋ ରସଂ ମଦାଯ ପୁନନ୍ତି ସୋମଂ ମହେ ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ
ସୋମ, ମହାନ୍ ମହିମା ପାଇଁ, ରସକୁ ଚାପିଥିବା ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ମଦ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି।
ଶିଶୁଂ ଜଜ୍ଞାନଂ ହରିଂ ମୃଜନ୍ତି ପଵିତ୍ରେ ସୋମଂ ଦେଵେଭ୍ଯ ଇନ୍ଦୁମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ହଳଦିଆ ଶିଶୁ ସୋମକୁ ଛାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଉଛି।
ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚାରୁର୍ମଦାଯାପାମୁପସ୍ଥେ କଵିର୍ଭଗାଯ
ସୁନ୍ଦର ଇନ୍ଦୁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଜଳର ମଧ୍ୟରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଭଗାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ବିଭର୍ତି ଚାର୍ଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନାମ ଯେନ ଵିଶ୍ଵାନି ଵୃତ୍ରା ଜଘାନ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ନାମ ବହନ କରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ।
ପିବନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଗୋଭିଃ ଶ୍ରୀତସ୍ଯ ନୃଭିଃ ସୁତସ୍ଯ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ପୁରୁଷମାନେ ଚାପିଥିବା ଏହି ସୋମକୁ ଦୁଧ ସହିତ ପାନ କରନ୍ତି।
ପ୍ର ସୁଵାନୋ ଅକ୍ଷାଃ ସହସ୍ରଧାରସ୍ତିରଃ ପଵିତ୍ରଂ ଵି ଵାରମଵ୍ଯମ୍
ଚାପାଯାଇଥିବା, ହଜାର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ, ସେ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଛାଣି ମାଧ୍ୟମରେ ଅବିରୋଧରେ ଯାଉଛି।
ସ ଵାଜ୍ଯକ୍ଷାଃ ସହସ୍ରରେତା ଅଦ୍ଭିର୍ମୃଜାନୋ ଗୋଭିଃ ଶ୍ରୀଣାନଃ
ସେ ଦୃତଗତି, ହଜାର ମଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ର ସୋମ ଯାହୀନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କୁକ୍ଷା ନୃଭିର୍ଯେମାନୋ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଃ
ହେ ସୋମ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଥରରେ ଚେପି ତୁମକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି, ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପେଟକୁ ପ୍ରବେଶ କର।