ପରି କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମଵ୍ଯଯେ ଵାରେ ଅର୍ଷତି । ଅଭି ଵାଣୀରୃଷୀଣାଂ ସପ୍ତ ନୂଷତ
ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ସୋମ ଅକ୍ଷୟ ପରିବେଷଣ ମାଧ୍ୟମରେ ବେଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଏହି ସମୟରେ ଋଷିମାନଙ୍କର ସାତଟି ଗୀତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ପରି ଣେତା ମତୀନାଂ ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ । ସୋମଃ ପୁନାନଶ୍ଚମ୍ଵୋର୍ଵିଶଦ୍ଧରିଃ
ଚିନ୍ତାମଣ୍ଡଳର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଭେଦ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମ ଚମ୍ୱର ପାତ୍ରକୁ ବେଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ପରି ଦୈଵୀରନୁ ସ୍ଵଧା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯାହି ସରଥମ୍ । ପୁନାନୋ ଵାଘଦ୍ଵାଘଦ୍ଭିରମର୍ତ୍ଯଃ
ଦିବ୍ୟ ନିୟମର ଅନୁସରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ରଥକୁ ଆସ; ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଅମର ସୋମ ଗାୟକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ।
ପରି ସପ୍ତିର୍ନ ଵାଜଯୁର୍ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ । ଵ୍ଯାନଶିଃ ପଵମାନୋ ଵି ଧାଵତି
ବିଜୟୀ ସାରଥି ଭଳି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦୂରଦର୍ଶୀ ଓ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ସଖାଯ ଆ ନି ଷୀଦତ ପୁନାନାଯ ପ୍ର ଗାଯତ । ଶିଶୁଂ ନ ଯଜ୍ଞୈଃ ପରି ଭୂଷତ ଶ୍ରିଯେ
ବନ୍ଧୁମାନେ, ବସିଯାଅ, ଶୁଧ୍ଧ ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ; ଯେପରି ଶିଶୁକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଶୋଭା ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ମଣ୍ଡିତ କର।
ସମୀ ଵତ୍ସଂ ନ ମାତୃଭିଃ ସୃଜତା ଗଯସାଧନମ୍ । ଦେଵାଵ୍ଯଂ ମଦମଭି ଦ୍ଵିଶଵସମ୍
ମାଆଁଙ୍କ ସହ ଛୁଆଁ ଯେପରି, ଏହି ଦେବପ୍ରେରିତ ଆନନ୍ଦକୁ, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କର।
ପୁନାତା ଦକ୍ଷସାଧନଂ ଯଥା ଶର୍ଧାଯ ଵୀତଯେ । ଯଥା ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଶଂତମଃ
ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥିବା ଯାହା, ସେଠିପାଇଁ, ଦଳ ପାଇଁ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତ୍ଵା ଵସୁଵିଦମଭି ଵାଣୀରନୂଷତ । ଗୋଭିଷ୍ଟେ ଵର୍ଣମଭି ଵାସଯାମସି
ଆମ ପାଇଁ, ଧନର ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ଗାୟକମାନେ ଡାକିଛନ୍ତି; ଗାଁ ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ରଙ୍ଗରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା।
ସ ନୋ ମଦାନାଂ ପତ ଇନ୍ଦୋ ଦେଵପ୍ସରା ଅସି । ସଖେଵ ସଖ୍ଯେ ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଭଵ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦର ନାଥ, ଦେବ ଅପ୍ସରା; ବନ୍ଧୁ ପରି ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଆମ ପଥରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତା ହେଉ।
ସନେମି କୃଧ୍ଯସ୍ମଦା ରକ୍ଷସଂ କଂ ଚିଦତ୍ରିଣମ୍ । ଅପାଦେଵଂ ଦ୍ଵଯୁମଂହୋ ଯୁଯୋଧି ନଃ
ଆମକୁ ଦୃଢ଼ ଚକ୍ର କର, ଆମଠାରୁ ଯେଉଁଠି ଦେବତାହୀନ ଓ ମୂଳହୀନ କିଏ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ; ଦୁଇପ୍ରକାର ଅପମାନକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ତଂ ଵଃ ସଖାଯୋ ମଦାଯ ପୁନାନମଭି ଗାଯତ । ଶିଶୁଂ ନ ଯଜ୍ଞୈଃ ସ୍ଵଦଯନ୍ତ ଗୂର୍ତିଭିଃ
ତୁମମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଅ; ଯଜ୍ଞରେ ଗୀତିରେ ଶିଶୁକୁ ଯେପରି ଖୁସି କରାଯାଏ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
ସଂ ଵତ୍ସ ଇଵ ମାତୃଭିରିନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅଜ୍ଯତେ । ଦେଵାଵୀର୍ମଦୋ ମତିଭିଃ ପରିଷ୍କୃତଃ
ମାଆଁଙ୍କ ସହ ଛୁଆଁ ଭଳି, ଚାପି ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦୁକୁ ଆଗକୁ ନେଯାଯାଉଛି; ଦେବପ୍ରେରିତ ଆନନ୍ଦ ଚିନ୍ତାରେ ଶୋଭିତ।
ଅଯଂ ଦକ୍ଷାଯ ସାଧନୋଽଯଂ ଶର୍ଧାଯ ଵୀତଯେ । ଅଯଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତମଃ ସୁତଃ
ଏହିଏ ଦକ୍ଷତା ଆଣେ, ଏହିଏ ଦଳ ପାଇଁ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ; ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ।
ଗୋମନ୍ନ ଇନ୍ଦୋ ଅଶ୍ଵଵତ୍ସୁତଃ ସୁଦକ୍ଷ ଧନ୍ଵ । ଶୁଚିଂ ତେ ଵର୍ଣମଧି ଗୋଷୁ ଦୀଧରମ୍
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହ ଚାପି ହୋଇଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦକ୍ଷତା ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା; ତୁମର ପବିତ୍ର ରଙ୍ଗକୁ ଆମେ ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛୁ।
ସ ନୋ ହରୀଣାଂ ପତ ଇନ୍ଦୋ ଦେଵପ୍ସରସ୍ତମଃ । ସଖେଵ ସଖ୍ଯେ ନର୍ଯୋ ରୁଚେ ଭଵ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ହରିବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା; ବନ୍ଧୁ ପରି ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ସନେମି ତ୍ଵମସ୍ମଦାଁ ଅଦେଵଂ କଂ ଚିଦତ୍ରିଣମ୍ । ସାହ୍ଵାଁ ଇନ୍ଦୋ ପରି ବାଧୋ ଅପ ଦ୍ଵଯୁମ୍
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଚକ୍ର; ଆମଠାରୁ ଯେଉଁଠି ଦେବତାହୀନ ଓ ମୂଳହୀନ କିଏ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଇପ୍ରକାର ଅପମାନକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ଇନ୍ଦ୍ରମଚ୍ଛ ସୁତା ଇମେ ଵୃଷଣଂ ଯନ୍ତୁ ହରଯଃ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଜାତାସ ଇନ୍ଦଵଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ
ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ରସବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ, ଘୋଡ଼ା ଭଳି ତୀବ୍ର ଗତିରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ଏମାନେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଆତୁର ଏବଂ ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ଭରାଯ ସାନସିରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତେ ସୁତଃ । ସୋମୋ ଜୈତ୍ରସ୍ଯ ଚେତତି ଯଥା ଵିଦେ
ଏହି ସୋମ ରସ, ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ଏହା ବିଜୟ ଆଶା କରେ, ଯେପରି ଜାଣିଛି ସେପରି।
ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ମଦେଷ୍ଵା ଗ୍ରାଭଂ ଗୃଭ୍ଣୀତ ସାନସିମ୍ । ଵଜ୍ରଂ ଚ ଵୃଷଣଂ ଭରତ୍ସମପ୍ସୁଜିତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆନନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମକୁ ଧରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ ବଜ୍ରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଧନ୍ଵା ସୋମ ଜାଗୃଵିରିନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମମା ଭରା ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍
ଜାଗ୍ରତ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣ, ଆଲୋକ ଦେଖିବାର ଶକ୍ତି ଆଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃଷଣଂ ମଦଂ ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ । ସହସ୍ରଯାମା ପଥିକୃଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ରସ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ହଜାର ଶକ୍ତିରେ, ପଥ ତିଆରି କରୁଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ।
ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତମଃ । ସହସ୍ରଂ ଯାହି ପଥିଭିଃ କନିକ୍ରଦତ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ସବୁଠାରୁ ଭଲ ପଥ ଜାଣିଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର; ହଜାର ରାସ୍ତାରେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସ।
ପଵସ୍ଵ ଦେଵଵୀତଯ ଇନ୍ଦୋ ଧାରାଭିରୋଜସା । ଆ କଲଶଂ ମଧୁମାନ୍ସୋମ ନଃ ସଦଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ, ରସ ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେ, ରସବିନ୍ଦୁ; ମଧୁର ସୋମ, କଳଶରେ ଆସ, ଆମ ଆସନ ହେଉ।
ତଵ ଦ୍ରପ୍ସା ଉଦପ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମଦାଯ ଵାଵୃଧୁଃ । ତ୍ଵାଂ ଦେଵାସୋ ଅମୃତାଯ କଂ ପପୁଃ
ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛି; ତୁମକୁ, ଦେବତାମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ପିଇଥିଲେ।
ଆ ନଃ ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵଃ ପୁନାନା ଧାଵତା ରଯିମ୍ । ଵୃଷ୍ଟିଦ୍ଯାଵୋ ରୀତ୍ଯାପଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ
ଚାପି ହୋଇ, ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ରସବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ବର୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶ ଏବଂ ପ୍ରବାହିତ ଜଳ, ଆଲୋକ ଦେଖିବାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।
ସୋମଃ ପୁନାନ ଊର୍ମିଣାଵ୍ଯୋ ଵାରଂ ଵି ଧାଵତି । ଅଗ୍ରେ ଵାଚଃ ପଵମାନଃ କନିକ୍ରଦତ୍
ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ ତରଙ୍ଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ବିସ୍ତୃତ ହେଉଛି; ଉଚ୍ଚାରଣର ଆଗରେ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ପ୍ରବାହମାନ।
ଧୀଭିର୍ହିନ୍ଵନ୍ତି ଵାଜିନଂ ଵନେ କ୍ରୀଳନ୍ତମତ୍ଯଵିମ୍ । ଅଭି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠଂ ମତଯଃ ସମସ୍ଵରନ୍
ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥିବା, କାଠରେ ଖେଳୁଥିବା, କେବେ ହାରୁନଥିବା ଉପହାର ଦେଇଥିବାକୁ ଆଗେଇ ନେଉଛନ୍ତି; ତିନି ଆସନକୁ ଘେରି ଶ୍ରୁତିମାନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ଅସର୍ଜି କଲଶାଁ ଅଭି ମୀଳ୍ହେ ସପ୍ତିର୍ନ ଵାଜଯୁଃ । ପୁନାନୋ ଵାଚଂ ଜନଯନ୍ନସିଷ୍ଯଦତ୍
ସେ କଳଶରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆତୁର ରଥଚାଳକ ଭଳି; ପବିତ୍ର ହେଇ, ସେ ଉଚ୍ଚାରଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି।
ପଵତେ ହର୍ଯତୋ ହରିରତି ହ୍ଵରାଂସି ରଂହ୍ଯା । ଅଭ୍ଯର୍ଷନ୍ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ
ସୁନା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଛି; ସେ ଗାୟକମାନେ ପାଖକୁ ବୀର ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ଆସୁଛି।
ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଦେଵଯୁର୍ମଧୋର୍ଧାରା ଅସୃକ୍ଷତ । ରେଭନ୍ପଵିତ୍ରଂ ପର୍ଯେଷି ଵିଶ୍ଵତଃ
ଏହି ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେ, ହେ ଦେବତାସ୍ୱରୂପୀ; ମଧୁର ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ଗର୍ଜନ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପବିତ୍ରକୁ ଘେରି ଚାଲୁଛ।