ଦ୍ଵିର୍ଯଂ ପଞ୍ଚ ସ୍ଵଯଶସଂ ସ୍ଵସାରୋ ଅଦ୍ରିସଂହତମ୍ । ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ନାପଯନ୍ତ୍ଯୂର୍ମିଣମ୍
ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା, ଦଶଟି ଆପଣା ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭଉଣୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଝରଣାକୁ ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଭରି ଝରାଇଦିଅନ୍ତି।
ପରି ତ୍ଯଂ ହର୍ଯତଂ ହରିଂ ବଭ୍ରୁଂ ପୁନନ୍ତି ଵାରେଣ । ଯୋ ଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵାଁ ଇତ୍ପରି ମଦେନ ସହ ଗଚ୍ଛତି
ସେମାନେ ସେ ହଳଦିଆ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର ମଧୁକୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରବାହରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଅସ୍ଯ ଵୋ ହ୍ଯଵସା ପାନ୍ତୋ ଦକ୍ଷସାଧନମ୍ । ଯଃ ସୂରିଷୁ ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ଦଧେ ସ୍ଵର୍ଣ ହର୍ଯତଃ
ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ, ମନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥିବା, ଯିଏ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ହେ ସୁନା ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର।
ସ ଵାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନଵୀ ଇନ୍ଦୁର୍ଜନିଷ୍ଟ ରୋଦସୀ । ଦେଵୋ ଦେଵୀ ଗିରିଷ୍ଠା ଅସ୍ରେଧନ୍ତଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣି
ତୁମର ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଇଟି ଜଗତ୍—ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ—ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା; ଦେବତା ଓ ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ସଦା ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ଵୃତ୍ରଘ୍ନେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ । ନରେ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଵତେ ଦେଵାଯ ସଦନାସଦେ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଳିଆ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛ।
ତେ ପ୍ରତ୍ନାସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ସୋମାଃ ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରନ୍ । ଅପପ୍ରୋଥନ୍ତଃ ସନୁତର୍ହୁରଶ୍ଚିତଃ ପ୍ରାତସ୍ତାଁ ଅପ୍ରଚେତସଃ
ସେହି ପୁରୁଣା ସୋମମାନେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଥିଲେ; ସେମାନେ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ, ଚିପି ନେଇ, ସକାଳେ ଅଜାଣି ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।
ତଂ ସଖାଯଃ ପୁରୋରୁଚଂ ଯୂଯଂ ଵଯଂ ଚ ସୂରଯଃ । ଅଶ୍ଯାମ ଵାଜଗନ୍ଧ୍ଯଂ ସନେମ ଵାଜପସ୍ତ୍ଯମ୍
ହେ ବନ୍ଧୁମାନେ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ସୋମକୁ ଆମେ ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା; ଆମେ ଶକ୍ତିର ସୁଗନ୍ଧ ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଧନ ଲାଭ କରିବା।
ଆ ହର୍ଯତାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ ଧନୁସ୍ତନ୍ଵନ୍ତି ପୌଂସ୍ଯମ୍ । ଶୁକ୍ରାଂ ଵଯନ୍ତ୍ଯସୁରାଯ ନିର୍ଣିଜଂ ଵିପାମଗ୍ରେ ମହୀଯୁଵଃ
ହଳଦିଆ ଏବଂ ସାହସୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି; ମହାନ୍ମାନେ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଝରଣାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗରେ ବୁନୁଛନ୍ତି।
ଅଧ କ୍ଷପା ପରିଷ୍କୃତୋ ଵାଜାଁ ଅଭି ପ୍ର ଗାହତେ । ଯଦୀ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଧିଯୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ଯାତଵେ
ରାତି ଭରି ଶୁଭ୍ର ହୋଇ, ପୁରସ୍କୃତ ପୁରସ୍କାର ଆସିଥାଏ; ଯେତେବେଳେ ବିବସ୍ବାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାମଣିଷା, ହରିଙ୍କୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରେ।
ତମସ୍ଯ ମର୍ଜଯାମସି ମଦୋ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରପାତମଃ । ଯଂ ଗାଵ ଆସଭିର୍ଦଧୁଃ ପୁରା ନୂନଂ ଚ ସୂରଯଃ
ଆମେ ସେଇ ଆନନ୍ଦକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛୁ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଦୁଧରେ ଧରିଥିଲେ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଓ ଏବେ ବି, ମୁନିମାନେ।
ତଂ ଗାଥଯା ପୁରାଣ୍ଯା ପୁନାନମଭ୍ଯନୂଷତ । ଉତୋ କୃପନ୍ତ ଧୀତଯୋ ଦେଵାନାଂ ନାମ ବିଭ୍ରତୀଃ
ପୁରୁଣା ଗୀତରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାମ ଧରିଥିବା ପ୍ରେରଣାମୟ ଚିନ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି।
ତମୁକ୍ଷମାଣମଵ୍ଯଯେ ଵାରେ ପୁନନ୍ତି ଧର୍ଣସିମ୍ । ଦୂତଂ ନ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯ ଆ ଶାସତେ ମନୀଷିଣଃ
ଅକ୍ଷୟ ଧାରାରେ ବହୁଥିବା ସେଇ ପ୍ରବଳତମକୁ ସେମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ପୂର୍ବ ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୂତ ଭଳି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି।
ସ ପୁନାନୋ ମଦିନ୍ତମଃ ସୋମଶ୍ଚମୂଷୁ ସୀଦତି । ପଶୌ ନ ରେତ ଆଦଧତ୍ପତିର୍ଵଚସ୍ଯତେ ଧିଯଃ
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଦକର, ସୋମ ରସ ପାତ୍ରରେ ବସିଯାଏ; ବଳିଅଂଶ ଦେଉଥିବା ବଳିଆ ବଳଦ ଭଳି, ସେ ପ୍ରଭୁ ବାକ୍ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ।
ସ ମୃଜ୍ଯତେ ସୁକର୍ମଭିର୍ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ । ଵିଦେ ଯଦାସୁ ସଂଦଦିର୍ମହୀରପୋ ଵି ଗାହତେ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ଏହି ଦେବତା ସୁକୌଶଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଢେଳାଯାଏ, ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଜଳକୁ ଭେଦ କରି ପ୍ରବେଶ କରେ।
ସୁତ ଇନ୍ଦୋ ପଵିତ୍ର ଆ ନୃଭିର୍ଯତୋ ଵି ନୀଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରିନ୍ତମଶ୍ଚମୂଷ୍ଵା ନି ଷୀଦସି
ଓ ଇନ୍ଦୁ, ଚାପି ହେବା ପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନେଇଯାନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ବସିଯାଅ।
ଅଭୀ ନଵନ୍ତେ ଅଦ୍ରୁହଃ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯମ୍ । ଵତ୍ସଂ ନ ପୂର୍ଵ ଆଯୁନି ଜାତଂ ରିହନ୍ତି ମାତରଃ
ଖରାପ ନହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଜଣେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଛାକୁ ମାଆମାନେ ଯେପରି ଚୁମ୍ବନ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନେ ନବଜାତକୁ ଆଦର କରନ୍ତି।
ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର ସୋମ ଦ୍ଵିବର୍ହସଂ ରଯିମ୍ । ତ୍ଵଂ ଵସୂନି ପୁଷ୍ଯସି ଵିଶ୍ଵାନି ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ
ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଇଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ସୋମକୁ ଆଣ; ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ବଢ଼ାଅ।
ତ୍ଵଂ ଧିଯଂ ମନୋଯୁଜଂ ସୃଜା ଵୃଷ୍ଟିଂ ନ ତନ୍ଯତୁଃ । ତ୍ଵଂ ଵସୂନି ପାର୍ଥିଵା ଦିଵ୍ଯା ଚ ସୋମ ପୁଷ୍ଯସି
ତୁମେ ମନସା ଯୁକ୍ତ ବୁଦ୍ଧିକୁ ବାହାର କର, ବିଜୁଳିର ବର୍ଷା ପରି; ଓ ସୋମ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ବଢ଼ାଅ।
ପରି ତେ ଜିଗ୍ଯୁଷୋ ଯଥା ଧାରା ସୁତସ୍ଯ ଧାଵତି । ରଂହମାଣା ଵ୍ଯଵ୍ଯଯଂ ଵାରଂ ଵାଜୀଵ ସାନସିଃ
ଯେପରି ଚାପି ହୋଇଥିବା ରସର ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମର ଧାରା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବହେ; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ତୁମେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥାଅ।
କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ନଃ କଵେ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁତୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ
ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ, ଆମ ପାଇଁ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ, ତୁମର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇ ପାନ ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ପଵସ୍ଵ ଵାଜସାତମଃ ପଵିତ୍ରେ ଧାରଯା ସୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ଵିଷ୍ଣଵେ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତମଃ
ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧାରା ସହିତ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ।
ତ୍ଵାଂ ରିହନ୍ତି ମାତରୋ ହରିଂ ପଵିତ୍ରେ ଅଦ୍ରୁହଃ । ଵତ୍ସଂ ଜାତଂ ନ ଧେନଵଃ ପଵମାନ ଵିଧର୍ମଣି
ମାଆମାନେ ତୁମକୁ, ହରିତ ରଙ୍ଗର, ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରନ୍ତି; ନବଜାତ ବଛାକୁ ଗାଈମାନେ ଯେପରି ଚୁମ୍ବନ କରନ୍ତି, ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା ତୁମେ ତୁମର ପଥରେ ସେପରି ଆଦର ପାଉଛ।
ପଵମାନ ମହି ଶ୍ରଵଶ୍ଚିତ୍ରେଭିର୍ଯାସି ରଶ୍ମିଭିଃ । ଶର୍ଧନ୍ତମାଂସି ଜିଘ୍ନସେ ଵିଶ୍ଵାନି ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ
ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା, ତୁମେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ସହିତ ଉଜ୍ୱଳ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଯାଉଛ; ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ତୁମେ ଦମନ କର।
ତ୍ଵଂ ଦ୍ଯାଂ ଚ ମହିଵ୍ରତ ପୃଥିଵୀଂ ଚାତି ଜଭ୍ରିଷେ । ପ୍ରତି ଦ୍ରାପିମମୁଞ୍ଚଥାଃ ପଵମାନ ମହିତ୍ଵନା
ବଡ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସହିତ, ତୁମେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର; ତୁମର ମହିମାରେ, ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା, ତୁମେ ଆବରଣକୁ ଖୋଲିଦେଉଛ।
ପୁରୋଜିତୀ ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ ସୁତାଯ ମାଦଯିତ୍ନଵେ । ଅପ ଶ୍ଵାନଂ ଶ୍ନଥିଷ୍ଟନ ସଖାଯୋ ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵ୍ଯମ୍
ନେତାମାନେ ସୋମ ରସ ଚାପିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ; ବନ୍ଧୁମାନେ, ଦୀର୍ଘ ଜିଭ ଥିବା କୁକୁରକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ଯୋ ଧାରଯା ପାଵକଯା ପରିପ୍ରସ୍ଯନ୍ଦତେ ସୁତଃ । ଇନ୍ଦୁରଶ୍ଵୋ ନ କୃତ୍ଵ୍ଯଃ
ଯିଏ ଧାରା ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଚାପି ହୋଇ ବହୁଛି—ଇନ୍ଦୁ, ଘୋଡ଼ା ପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ତଂ ଦୁରୋଷମଭୀ ନରଃ ସୋମଂ ଵିଶ୍ଵାଚ୍ଯା ଧିଯା । ଯଜ୍ଞଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ
ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଲୋକମାନେ ସେଇ କ୍ରୋଧ ହୀନ ସୋମକୁ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତି; ସେମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ସୁତାସୋ ମଧୁମତ୍ତମାଃ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନଃ । ପଵିତ୍ରଵନ୍ତୋ ଅକ୍ଷରନ୍ଦେଵାନ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵୋ ମଦାଃ
ଚାପି ହୋଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି; ପବିତ୍ର ହୋଇ ସେମାନେ ବହୁଛନ୍ତି, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ।
ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତ ଇତି ଦେଵାସୋ ଅବ୍ରୁଵନ୍ । ଵାଚସ୍ପତିର୍ମଖସ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯେଶାନ ଓଜସା
ଦେବତାମାନେ କହିଛନ୍ତି—ଇନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛି; ସେ ବାକ୍ର ନାଥ, ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି।
ସହସ୍ରଧାରଃ ପଵତେ ସମୁଦ୍ରୋ ଵାଚମୀଙ୍ଖଯଃ । ସୋମଃ ପତୀ ରଯୀଣାଂ ସଖେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦିଵେଦିଵେ
ହଜାର ଧାରା ସହିତ ସୋମ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ, ସମୁଦ୍ର ପରି, ବାକ୍କୁ ଚାହିଁ; ସୋମ ଧନର ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଚର, ପ୍ରତିଦିନ।