ମହୀମେ ଅସ୍ଯ ଵୃଷନାମ ଶୂଷେ ମାଁଶ୍ଚତ୍ଵେ ଵା ପୃଶନେ ଵା ଵଧତ୍ରେ । ଅସ୍ଵାପଯନ୍ନିଗୁତଃ ସ୍ନେହଯଚ୍ଚାପାମିତ୍ରାଁ ଅପାଚିତୋ ଅଚେତଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀର ନାମ ଅତି ବଡ଼ ଅଋଷ୍ଟିରେ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଝିଲିକ କିମ୍ବା ଫାଟରେ ବିଛିନ୍ନ ହେଅନାହିଁ। ସେ ଗୁପ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଶୁଏଇଦେଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ମିତ୍ର କଲେ, ଅବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ଦୂର କଲେ।
ସଂ ତ୍ରୀ ପଵିତ୍ରା ଵିତତାନ୍ଯେଷ୍ଯନ୍ଵେକଂ ଧାଵସି ପୂଯମାନଃ । ଅସି ଭଗୋ ଅସି ଦାତ୍ରସ୍ଯ ଦାତାସି ମଘଵା ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯ ଇନ୍ଦୋ
ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ତିନିଟି ବିସ୍ତୃତ ପବିତ୍ର ଛାନି ମାଧ୍ୟମରେ ଏକା ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛ। ତୁମେ ଭାଗ୍ୟ, ଦାନର ଦାତା, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ମଘବାନ୍, ହେ ଇନ୍ଦୁ।
ଏଷ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍ପଵତେ ମନୀଷୀ ସୋମୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା । ଦ୍ରପ୍ସାଁ ଈରଯନ୍ଵିଦଥେଷ୍ଵିନ୍ଦୁର୍ଵି ଵାରମଵ୍ଯଂ ସମଯାତି ଯାତି
ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା। ଇନ୍ଦୁମାନେ ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଏକାଠି ହେଉଛନ୍ତି, ଅଚଳ ଆଶ୍ରୟକୁ ପହଞ୍ଚୁଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦୁଂ ରିହନ୍ତି ମହିଷା ଅଦବ୍ଧାଃ ପଦେ ରେଭନ୍ତି କଵଯୋ ନ ଗୃଧ୍ରାଃ । ହିନ୍ଵନ୍ତି ଧୀରା ଦଶଭିଃ କ୍ଷିପାଭିଃ ସମଞ୍ଜତେ ରୂପମପାଂ ରସେନ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅଭ୍ରାନ୍ତମାନେ ଇନ୍ଦୁକୁ ଚାପି ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପଦରେ କବିମାନେ ଭଳି ଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି, ଶାକୁନିମାନେ ଭଳି ନୁହେଁ। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦଶଟି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ତାହାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଜଳର ରସରେ ତାହାର ରୂପକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ପଵମାନେନ ସୋମ ଭରେ କୃତଂ ଵି ଚିନୁଯାମ ଶଶ୍ଵତ୍ । ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ସଦା ଯଜ୍ଞରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିପାରିବା। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଅଭି ନୋ ଵାଜସାତମଂ ରଯିମର୍ଷ ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍ । ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସଂ ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଵିଭ୍ଵାସହମ୍
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ବହୁ ପ୍ରକାର ଧନ, ହଜାର ଭାଗରେ ଭରିଥିବା, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣିଦିଅ।
ପରି ଷ୍ଯ ସୁଵାନୋ ଅଵ୍ଯଯଂ ରଥେ ନ ଵର୍ମାଵ୍ଯତ । ଇନ୍ଦୁରଭି ଦ୍ରୁଣା ହିତୋ ହିଯାନୋ ଧାରାଭିରକ୍ଷାଃ
ପିସାଯାଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା, ତୁମେ ଅଜର, ଯେପରି ରଥରେ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିବା କବଚ ଭଳି। ଇନ୍ଦୁ, ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇ, ତଳକୁ ଝରିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ତୁମର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ପରି ଷ୍ଯ ସୁଵାନୋ ଅକ୍ଷା ଇନ୍ଦୁରଵ୍ଯେ ମଦଚ୍ଯୁତଃ । ଧାରା ଯ ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଅଧ୍ଵରେ ଭ୍ରାଜା ନୈତି ଗଵ୍ଯଯୁଃ
ପିସାଯାଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା, ଅଜର ଇନ୍ଦୁ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେ ଧାରା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଉପରକୁ ଉଠେ, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଗାଁ ପାଇଁ ଚାଲିଯାଏ।
ସ ହି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଶଶ୍ଵତେ ଵସୁ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ । ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରିଣଂ ରଯିଂ ଶତାତ୍ମାନଂ ଵିଵାସସି
ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ସଦା ଭକ୍ତ ମଣିଷଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ହଜାର ଧନ ଏବଂ ଶତଧା ରୂପ ଥିବା ସମ୍ପଦ ଦେଉଛ।
ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ଵସୋ ଵସ୍ଵଃ ପୁରୁସ୍ପୃହଃ । ନି ନେଦିଷ୍ଠତମା ଇଷଃ ସ୍ଯାମ ସୁମ୍ନସ୍ଯାଧ୍ରିଗୋ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ଆମେ ତୁମର ବହୁମୂଲ୍ୟ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ପାଖରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଦୟାର ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ଭାଗୀ ହେବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁ।
ଦ୍ଵିର୍ଯଂ ପଞ୍ଚ ସ୍ଵଯଶସଂ ସ୍ଵସାରୋ ଅଦ୍ରିସଂହତମ୍ । ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ନାପଯନ୍ତ୍ଯୂର୍ମିଣମ୍
ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା, ଦଶଟି ଆପଣା ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭଉଣୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଝରଣାକୁ ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଭରି ଝରାଇଦିଅନ୍ତି।
ପରି ତ୍ଯଂ ହର୍ଯତଂ ହରିଂ ବଭ୍ରୁଂ ପୁନନ୍ତି ଵାରେଣ । ଯୋ ଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵାଁ ଇତ୍ପରି ମଦେନ ସହ ଗଚ୍ଛତି
ସେମାନେ ସେ ହଳଦିଆ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର ମଧୁକୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରବାହରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଅସ୍ଯ ଵୋ ହ୍ଯଵସା ପାନ୍ତୋ ଦକ୍ଷସାଧନମ୍ । ଯଃ ସୂରିଷୁ ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ଦଧେ ସ୍ଵର୍ଣ ହର୍ଯତଃ
ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ, ମନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥିବା, ଯିଏ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ହେ ସୁନା ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର।
ସ ଵାଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନଵୀ ଇନ୍ଦୁର୍ଜନିଷ୍ଟ ରୋଦସୀ । ଦେଵୋ ଦେଵୀ ଗିରିଷ୍ଠା ଅସ୍ରେଧନ୍ତଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣି
ତୁମର ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଇଟି ଜଗତ୍—ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ—ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା; ଦେବତା ଓ ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ସଦା ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ଵୃତ୍ରଘ୍ନେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ । ନରେ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଵତେ ଦେଵାଯ ସଦନାସଦେ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଳିଆ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛ।
ତେ ପ୍ରତ୍ନାସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ସୋମାଃ ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରନ୍ । ଅପପ୍ରୋଥନ୍ତଃ ସନୁତର୍ହୁରଶ୍ଚିତଃ ପ୍ରାତସ୍ତାଁ ଅପ୍ରଚେତସଃ
ସେହି ପୁରୁଣା ସୋମମାନେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଥିଲେ; ସେମାନେ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ, ଚିପି ନେଇ, ସକାଳେ ଅଜାଣି ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।
ତଂ ସଖାଯଃ ପୁରୋରୁଚଂ ଯୂଯଂ ଵଯଂ ଚ ସୂରଯଃ । ଅଶ୍ଯାମ ଵାଜଗନ୍ଧ୍ଯଂ ସନେମ ଵାଜପସ୍ତ୍ଯମ୍
ହେ ବନ୍ଧୁମାନେ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ସୋମକୁ ଆମେ ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା; ଆମେ ଶକ୍ତିର ସୁଗନ୍ଧ ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଧନ ଲାଭ କରିବା।
ଆ ହର୍ଯତାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ ଧନୁସ୍ତନ୍ଵନ୍ତି ପୌଂସ୍ଯମ୍ । ଶୁକ୍ରାଂ ଵଯନ୍ତ୍ଯସୁରାଯ ନିର୍ଣିଜଂ ଵିପାମଗ୍ରେ ମହୀଯୁଵଃ
ହଳଦିଆ ଏବଂ ସାହସୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି; ମହାନ୍ମାନେ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଝରଣାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗରେ ବୁନୁଛନ୍ତି।
ଅଧ କ୍ଷପା ପରିଷ୍କୃତୋ ଵାଜାଁ ଅଭି ପ୍ର ଗାହତେ । ଯଦୀ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଧିଯୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ଯାତଵେ
ରାତି ଭରି ଶୁଭ୍ର ହୋଇ, ପୁରସ୍କୃତ ପୁରସ୍କାର ଆସିଥାଏ; ଯେତେବେଳେ ବିବସ୍ବାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାମଣିଷା, ହରିଙ୍କୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରେ।
ତମସ୍ଯ ମର୍ଜଯାମସି ମଦୋ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରପାତମଃ । ଯଂ ଗାଵ ଆସଭିର୍ଦଧୁଃ ପୁରା ନୂନଂ ଚ ସୂରଯଃ
ଆମେ ସେଇ ଆନନ୍ଦକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛୁ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଦୁଧରେ ଧରିଥିଲେ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଓ ଏବେ ବି, ମୁନିମାନେ।
ତଂ ଗାଥଯା ପୁରାଣ୍ଯା ପୁନାନମଭ୍ଯନୂଷତ । ଉତୋ କୃପନ୍ତ ଧୀତଯୋ ଦେଵାନାଂ ନାମ ବିଭ୍ରତୀଃ
ପୁରୁଣା ଗୀତରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାମ ଧରିଥିବା ପ୍ରେରଣାମୟ ଚିନ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି।
ତମୁକ୍ଷମାଣମଵ୍ଯଯେ ଵାରେ ପୁନନ୍ତି ଧର୍ଣସିମ୍ । ଦୂତଂ ନ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯ ଆ ଶାସତେ ମନୀଷିଣଃ
ଅକ୍ଷୟ ଧାରାରେ ବହୁଥିବା ସେଇ ପ୍ରବଳତମକୁ ସେମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ପୂର୍ବ ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୂତ ଭଳି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି।
ସ ପୁନାନୋ ମଦିନ୍ତମଃ ସୋମଶ୍ଚମୂଷୁ ସୀଦତି । ପଶୌ ନ ରେତ ଆଦଧତ୍ପତିର୍ଵଚସ୍ଯତେ ଧିଯଃ
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଦକର, ସୋମ ରସ ପାତ୍ରରେ ବସିଯାଏ; ବଳିଅଂଶ ଦେଉଥିବା ବଳିଆ ବଳଦ ଭଳି, ସେ ପ୍ରଭୁ ବାକ୍ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ।
ସ ମୃଜ୍ଯତେ ସୁକର୍ମଭିର୍ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ । ଵିଦେ ଯଦାସୁ ସଂଦଦିର୍ମହୀରପୋ ଵି ଗାହତେ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ଏହି ଦେବତା ସୁକୌଶଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଢେଳାଯାଏ, ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଜଳକୁ ଭେଦ କରି ପ୍ରବେଶ କରେ।
ସୁତ ଇନ୍ଦୋ ପଵିତ୍ର ଆ ନୃଭିର୍ଯତୋ ଵି ନୀଯସେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରିନ୍ତମଶ୍ଚମୂଷ୍ଵା ନି ଷୀଦସି
ଓ ଇନ୍ଦୁ, ଚାପି ହେବା ପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନେଇଯାନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ବସିଯାଅ।
ଅଭୀ ନଵନ୍ତେ ଅଦ୍ରୁହଃ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯମ୍ । ଵତ୍ସଂ ନ ପୂର୍ଵ ଆଯୁନି ଜାତଂ ରିହନ୍ତି ମାତରଃ
ଖରାପ ନହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଜଣେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଛାକୁ ମାଆମାନେ ଯେପରି ଚୁମ୍ବନ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନେ ନବଜାତକୁ ଆଦର କରନ୍ତି।
ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର ସୋମ ଦ୍ଵିବର୍ହସଂ ରଯିମ୍ । ତ୍ଵଂ ଵସୂନି ପୁଷ୍ଯସି ଵିଶ୍ଵାନି ଦାଶୁଷୋ ଗୃହେ
ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦୁ, ଦୁଇଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ସୋମକୁ ଆଣ; ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ବଢ଼ାଅ।
ତ୍ଵଂ ଧିଯଂ ମନୋଯୁଜଂ ସୃଜା ଵୃଷ୍ଟିଂ ନ ତନ୍ଯତୁଃ । ତ୍ଵଂ ଵସୂନି ପାର୍ଥିଵା ଦିଵ୍ଯା ଚ ସୋମ ପୁଷ୍ଯସି
ତୁମେ ମନସା ଯୁକ୍ତ ବୁଦ୍ଧିକୁ ବାହାର କର, ବିଜୁଳିର ବର୍ଷା ପରି; ଓ ସୋମ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ବଢ଼ାଅ।
ପରି ତେ ଜିଗ୍ଯୁଷୋ ଯଥା ଧାରା ସୁତସ୍ଯ ଧାଵତି । ରଂହମାଣା ଵ୍ଯଵ୍ଯଯଂ ଵାରଂ ଵାଜୀଵ ସାନସିଃ
ଯେପରି ଚାପି ହୋଇଥିବା ରସର ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମର ଧାରା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବହେ; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ତୁମେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥାଅ।
କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ନଃ କଵେ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁତୋ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ
ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ, ଆମ ପାଇଁ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ, ତୁମର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଧ୍ଧ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇ ପାନ ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ।