ପ୍ର ଗାଯତାଭ୍ଯର୍ଚାମ ଦେଵାନ୍ସୋମଂ ହିନୋତ ମହତେ ଧନାଯ । ସ୍ଵାଦୁଃ ପଵାତେ ଅତି ଵାରମଵ୍ଯମା ସୀଦାତି କଲଶଂ ଦେଵଯୁର୍ନଃ
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ଆଦର କରିବା। ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବା। ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ମଧୁର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଛାନିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି। ଦେବତା ଆମ ପାଇଁ କଳଶରେ ବସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦୁର୍ଦେଵାନାମୁପ ସଖ୍ଯମାଯନ୍ସହସ୍ରଧାରଃ ପଵତେ ମଦାଯ । ନୃଭି ସ୍ତଵାନୋ ଅନୁ ଧାମ ପୂର୍ଵମଗନ୍ନିନ୍ଦ୍ରଂ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ସୋମ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମିତ୍ରତା ଚାହିଁ, ହଜାର ଧାରାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ପୁରୁଣା ପଥକୁ ଅନୁସରି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ସ୍ତୋତ୍ରେ ରାଯେ ହରିରର୍ଷା ପୁନାନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମଦୋ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ଭରାଯ । ଦେଵୈର୍ଯାହି ସରଥଂ ରାଧୋ ଅଚ୍ଛା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସ୍ତୁତି ଓ ଧନ ପାଇଁ ହଳଦିଆ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଦୌଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚୁ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦୟାଳୁ ରଥକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର କାଵ୍ଯମୁଶନେଵ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି । ମହିଵ୍ରତଃ ଶୁଚିବନ୍ଧୁଃ ପାଵକଃ ପଦା ଵରାହୋ ଅଭ୍ଯେତି ରେଭନ୍
ଉଶନାଙ୍କ ପରି କବିତା କହୁଥିବା ଏହି ଦେବତା ଦେବମାନେଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି। ବଡ଼ ନିଶ୍ଚୟ, ଶୁଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବରାହ ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛି।
ପ୍ର ହଂସାସସ୍ତୃପଲଂ ମନ୍ଯୁମଚ୍ଛାମାଦସ୍ତଂ ଵୃଷଗଣା ଅଯାସୁଃ । ଆଙ୍ଗୂଷ୍ଯଂ ପଵମାନଂ ସଖାଯୋ ଦୁର୍ମର୍ଷଂ ସାକଂ ପ୍ର ଵଦନ୍ତି ଵାଣମ୍
ହଂସମାନେ ତୃପ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି; ବୃଷ ଦଳମାନେ ଆସିଛନ୍ତି। ବନ୍ଧୁମାନେ ଏହି ଅସହ୍ୟ ପ୍ରବାହ ଓ ତାହାର ଧ୍ୱନି ସହ କଥା ହେଉଛନ୍ତି।
ସ ରଂହତ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଜୂତିଂ ଵୃଥା କ୍ରୀଳନ୍ତଂ ମିମତେ ନ ଗାଵଃ । ପରୀଣସଂ କୃଣୁତେ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଦିଵା ହରିର୍ଦଦୃଶେ ନକ୍ତମୃଜ୍ରଃ
ସେ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ତୁତିରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଖେଳ ଗଣନା କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗରେ ଘୂରିଘୂରି ଚାଲନ୍ତି; ହଳଦିଆ ସୋମ ଦିନେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ରାତିରେ ଶୁଦ୍ଧ।
ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ପଵତେ ଗୋନ୍ଯୋଘା ଇନ୍ଦ୍ରେ ସୋମଃ ସହ ଇନ୍ଵନ୍ମଦାଯ । ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ବାଧତେ ପର୍ଯରାତୀର୍ଵରିଵଃ କୃଣ୍ଵନ୍ଵୃଜନସ୍ଯ ରାଜା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଗାଈରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ। ସେ ଦୂତକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ପଥ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଲୋକଙ୍କ ରାଜା।
ଅଧ ଧାରଯା ମଧ୍ଵା ପୃଚାନସ୍ତିରୋ ରୋମ ପଵତେ ଅଦ୍ରିଦୁଗ୍ଧଃ । ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ମତ୍ସରୋ ମଦାଯ
ପାହାଡ଼ରୁ ଦୁହାଯାଇ, ମଧୁ ସହିତ ମିଶି, ଉନ୍ନା ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ପଵତେ ପୁନାନୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ସ୍ଵେନ ରସେନ ପୃଞ୍ଚନ୍ । ଇନ୍ଦୁର୍ଧର୍ମାଣ୍ଯୃତୁଥା ଵସାନୋ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ଅଵ୍ଯତ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ
ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦେବତା ନିଜ ରସରେ ପ୍ରିୟ ଭରି ଦେବତାମାନେକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସୋମ ନିଜ ନୀତିରେ ପରିଧାନ କରି, ଦଶ ଧାରାକୁ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଵୃଷା ଶୋଣୋ ଅଭିକନିକ୍ରଦଦ୍ଗା ନଦଯନ୍ନେତି ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ଵଗ୍ନୁରା ଶୃଣ୍ଵ ଆଜୌ ପ୍ରଚେତଯନ୍ନର୍ଷତି ଵାଚମେମାମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କରି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଉଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୁଣାଯାଉଛନ୍ତି; ସଚେତନ ହୋଇ, ଏହି ବାଣୀକୁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
ରସାଯ୍ଯଃ ପଯସା ପିନ୍ଵମାନ ଈରଯନ୍ନେଷି ମଧୁମନ୍ତମଂଶୁମ୍ । ପଵମାନଃ ସଂତନିମେଷି କୃଣ୍ଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପରିଷିଚ୍ଯମାନଃ
ରସରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଧରେ ଧନ୍ୟ, ତୁମେ ମଧୁର ଧାରାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି ଚଳିଛ। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଢେଉଁ ହେଉଛ।
ଏଵା ପଵସ୍ଵ ମଦିରୋ ମଦାଯୋଦଗ୍ରାଭସ୍ଯ ନମଯନ୍ଵଧସ୍ନୈଃ । ପରି ଵର୍ଣଂ ଭରମାଣୋ ରୁଶନ୍ତଂ ଗଵ୍ଯୁର୍ନୋ ଅର୍ଷ ପରି ସୋମ ସିକ୍ତଃ
ଏଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ; ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଘାତରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନମିଯାଉ। ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରାକୁ ପାତ୍ରରେ ଘେରି ନେଇ, ଗାଈ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଜୁଷ୍ଟ୍ଵୀ ନ ଇନ୍ଦୋ ସୁପଥା ସୁଗାନ୍ଯୁରୌ ପଵସ୍ଵ ଵରିଵାଂସି କୃଣ୍ଵନ୍ । ଘନେଵ ଵିଷ୍ଵଗ୍ଦୁରିତାନି ଵିଘ୍ନନ୍ନଧି ଷ୍ଣୁନା ଧନ୍ଵ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ
ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ପଥରେ ଚଳ, ସହଜ ମାର୍ଗକୁ ବଡ଼ କର। ହାମାର ପରି ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଭାଙ୍ଗି, ତୁମ ଧାରାରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଵୃଷ୍ଟିଂ ନୋ ଅର୍ଷ ଦିଵ୍ଯାଂ ଜିଗତ୍ନୁମିଳାଵତୀଂ ଶଂଗଯୀଂ ଜୀରଦାନୁମ୍ । ସ୍ତୁକେଵ ଵୀତା ଧନ୍ଵା ଵିଚିନ୍ଵନ୍ବନ୍ଧୂଁରିମାଁ ଅଵରାଁ ଇନ୍ଦୋ ଵାଯୂନ୍
ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ପ୍ରବାହିତ କର, ପ୍ରଚୁର, ପୋଷଣଦାୟକ, ସୁଖଦାୟକ, ଦୀର୍ଘକାଳୀନ। ତାଣିବା ପାଟରେ ତାନିବା ବୁନକାର ପରି, ଇନ୍ଦୁ, ତଳେ ଆପଣଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଓ ବାୟୁମାନେକୁ ଖୋଜ।
ଗ୍ରନ୍ଥିଂ ନ ଵି ଷ୍ଯ ଗ୍ରଥିତଂ ପୁନାନ ଋଜୁଂ ଚ ଗାତୁଂ ଵୃଜିନଂ ଚ ସୋମ । ଅତ୍ଯୋ ନ କ୍ରଦୋ ହରିରା ସୃଜାନୋ ମର୍ଯୋ ଦେଵ ଧନ୍ଵ ପସ୍ତ୍ଯାଵାନ୍
ଗଠିତ ଗଠନକୁ ଖୋଲିଦେ, ଶୁଦ୍ଧକର୍ତ୍ତା, ବନ୍ଧା ଥିବାକୁ ମୁକ୍ତ କର, ପଥକୁ ସିଧା କର ଓ ଟେଢ଼ା ହଟା, ସୋମ। ଚାବୁକ ଦେଇ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ହଳଦିଆ ଯୁବ ଦେବତା ଘରର ମାଲିକ ହୋଇ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ଜୁଷ୍ଟୋ ମଦାଯ ଦେଵତାତ ଇନ୍ଦୋ ପରି ଷ୍ଣୁନା ଧନ୍ଵ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ । ସହସ୍ରଧାରଃ ସୁରଭିରଦବ୍ଧଃ ପରି ସ୍ରଵ ଵାଜସାତୌ ନୃଷହ୍ଯେ
ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ଦେବତାର ଜନ୍ମ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ଧାରାରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ହଜାର ଧାରା, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଅଘାତ ହୋଇ, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତାର ଲାଭ ପାଇଁ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଅରଶ୍ମାନୋ ଯେଽରଥା ଅଯୁକ୍ତା ଅତ୍ଯାସୋ ନ ସସୃଜାନାସ ଆଜୌ । ଏତେ ଶୁକ୍ରାସୋ ଧନ୍ଵନ୍ତି ସୋମା ଦେଵାସସ୍ତାଁ ଉପ ଯାତା ପିବଧ୍ଯୈ
ଯେଉଁମାନେ ରଶି ଛାଡ଼ି, ଯୋଗାଯୁକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଅଶ୍ବ ପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଦେବତାମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପାନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଏଵା ନ ଇନ୍ଦୋ ଅଭି ଦେଵଵୀତିଂ ପରି ସ୍ରଵ ନଭୋ ଅର୍ଣଶ୍ଚମୂଷୁ । ସୋମୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ କାମ୍ଯଂ ବୃହନ୍ତଂ ରଯିଂ ଦଦାତୁ ଵୀରଵନ୍ତମୁଗ୍ରମ୍
ଏଭଳି, ଇନ୍ଦୁ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଆକାଶରୁ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରବାହ କର। ସୋମ ଆମକୁ ଆମର ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ, ବଡ଼, ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତକ୍ଷଦ୍ଯଦୀ ମନସୋ ଵେନତୋ ଵାଗ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ଵା ଧର୍ମଣି କ୍ଷୋରନୀକେ । ଆଦୀମାଯନ୍ଵରମା ଵାଵଶାନା ଜୁଷ୍ଟଂ ପତିଂ କଲଶେ ଗାଵ ଇନ୍ଦୁମ୍
ଯେତେବେଳେ କୌଶଳୀ କିମ୍ବା ମନ, କିମ୍ବା ଗୀତ, କିମ୍ବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାଣୀ ଧର୍ମରେ ଚାଲେ, ଗାଁମାନେ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପତି ସୋମକୁ କଳଶରେ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ପାଇଁ ଆତୁର ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ର ଦାନୁଦୋ ଦିଵ୍ଯୋ ଦାନୁପିନ୍ଵ ଋତମୃତାଯ ପଵତେ ସୁମେଧାଃ । ଧର୍ମା ଭୁଵଦ୍ଵୃଜନ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା ପ୍ର ରଶ୍ମିଭିର୍ଦଶଭିର୍ଭାରି ଭୂମ
ଦାନଶୀଳ ଦେବତା ସୋମ ଉଦାରତାରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ତମ। ସେ ଉପଜାଉଥିବା ଜାଗାର ରାଜା ହୁଅନ୍ତି, ଦଶଟି କିରଣରେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ପଵିତ୍ରେଭିଃ ପଵମାନୋ ନୃଚକ୍ଷା ରାଜା ଦେଵାନାମୁତ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଦ୍ଵିତା ଭୁଵଦ୍ରଯିପତୀ ରଯୀଣାମୃତଂ ଭରତ୍ସୁଭୃତଂ ଚାର୍ଵିନ୍ଦୁଃ
ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସୋମ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜା। ସେ ସମ୍ପଦର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଅମୃତ, ପୁଷ୍ଟିକର ଓ ମଧୁର ସୋମ ଆଣନ୍ତି।
ଅର୍ଵାଁ ଇଵ ଶ୍ରଵସେ ସାତିମଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଯୋରଭି ଵୀତିମର୍ଷ । ସ ନଃ ସହସ୍ରା ବୃହତୀରିଷୋ ଦା ଭଵା ସୋମ ଦ୍ରଵିଣୋଵିତ୍ପୁନାନଃ
ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସଫଳତା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କର ପଥରେ ଆସ। ପବିତ୍ର ସୋମ, ଆମକୁ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅ, ଧନର ଦାତା ହୁଅ।
ଦେଵାଵ୍ଯୋ ନଃ ପରିଷିଚ୍ଯମାନାଃ କ୍ଷଯଂ ସୁଵୀରଂ ଧନ୍ଵନ୍ତୁ ସୋମାଃ । ଆଯଜ୍ଯଵଃ ସୁମତିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରା ହୋତାରୋ ନ ଦିଵିଯଜୋ ମନ୍ଦ୍ରତମାଃ
ଦେବତା ସୋମମାନେ ଆମ ପାଇଁ ପୋଡ଼ାଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ସାହସ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଦିବ୍ୟ ପୂଜାରୀମାନେ ପରି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଏଵା ଦେଵ ଦେଵତାତେ ପଵସ୍ଵ ମହେ ସୋମ ପ୍ସରସେ ଦେଵପାନଃ । ମହଶ୍ଚିଦ୍ଧି ଷ୍ମସି ହିତାଃ ସମର୍ଯେ କୃଧି ସୁଷ୍ଠାନେ ରୋଦସୀ ପୁନାନଃ
ଏଭଳି, ହେ ଦେବ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ବଡ଼ ନିବେଦନ ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ପାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ସୋମ। ଆମେ ତୁମର ସହଯୋଗୀ, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ ପବିତ୍ର କର।
ଅଶ୍ଵୋ ନୋ କ୍ରଦୋ ଵୃଷଭିର୍ଯୁଜାନଃ ସିଂହୋ ନ ଭୀମୋ ମନସୋ ଜଵୀଯାନ୍ । ଅର୍ଵାଚୀନୈଃ ପଥିଭିର୍ଯେ ରଜିଷ୍ଠା ଆ ପଵସ୍ଵ ସୌମନସଂ ନ ଇନ୍ଦୋ
ଆମ ସୋମ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଯୁଗାଯୋଗ କରୁଥିବା ବଳିଅଂଶ ପରି, ସିଂହ ପରି ଭୟଙ୍କର, ମନ ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର। ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ରାସ୍ତାରେ ବହ, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଶତଂ ଧାରା ଦେଵଜାତା ଅସୃଗ୍ରନ୍ସହସ୍ରମେନାଃ କଵଯୋ ମୃଜନ୍ତି । ଇନ୍ଦୋ ସନିତ୍ରଂ ଦିଵ ଆ ପଵସ୍ଵ ପୁରଏତାସି ମହତୋ ଧନସ୍ଯ
ଶତଧାରା ଦେବତାଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଋଷିମାନେ ହଜାର ଶକ୍ତିରେ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଆକାଶରୁ ବହ, ଆଗୁଆ ହୁଅ, ବଡ଼ ଧନର ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୁଅ।
ଦିଵୋ ନ ସର୍ଗା ଅସସୃଗ୍ରମହ୍ନାଂ ରାଜା ନ ମିତ୍ରଂ ପ୍ର ମିନାତି ଧୀରଃ । ପିତୁର୍ନ ପୁତ୍ରଃ କ୍ରତୁଭିର୍ଯତାନ ଆ ପଵସ୍ଵ ଵିଶେ ଅସ୍ଯା ଅଜୀତିମ୍
ଆକାଶର ଧାରା ପରି, ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା କେବେ ମିତ୍ରକୁ କମ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପୁଅ ଯେମିତି ବାପାଙ୍କୁ, କର୍ମରେ ପ୍ରେରିତ, ହେ ସୋମ, ଏହି କୁଳର ବିଜୟ ପାଇଁ ବହ।
ପ୍ର ତେ ଧାରା ମଧୁମତୀରସୃଗ୍ରନ୍ଵାରାନ୍ଯତ୍ପୂତୋ ଅତ୍ଯେଷ୍ଯଵ୍ଯାନ୍ । ପଵମାନ ପଵସେ ଧାମ ଗୋନାଂ ଜଜ୍ଞାନଃ ସୂର୍ଯମପିନ୍ଵୋ ଅର୍କୈଃ
ତୁମର ମଧୁର ଧାରା ବହିଛି, ପବିତ୍ର ଓ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି। ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୁଅଛ, ଗାଁମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ରହନ୍ତି, ସେଠି ତୁମେ ଅଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କର, ତାହାକୁ ସ୍ତୁତିରେ ପୂରଣ କର।
କନିକ୍ରଦଦନୁ ପନ୍ଥାମୃତସ୍ଯ ଶୁକ୍ରୋ ଵି ଭାସ୍ଯମୃତସ୍ଯ ଧାମ । ସ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵସେ ମତ୍ସରଵାନ୍ହିନ୍ଵାନୋ ଵାଚଂ ମତିଭିଃ କଵୀନାମ୍
ଧ୍ୱନି କରି, ଅମୃତର ପଥରେ ଚାଲୁଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଅମୃତର ଆଶ୍ରୟକୁ ଚମକୁଛ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ବହୁଛ, ଋଷିମାନଙ୍କର ବାଣୀ ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଛ।
ଦିଵ୍ଯଃ ସୁପର୍ଣୋଽଵ ଚକ୍ଷି ସୋମ ପିନ୍ଵନ୍ଧାରାଃ କର୍ମଣା ଦେଵଵୀତୌ । ଏନ୍ଦୋ ଵିଶ କଲଶଂ ସୋମଧାନଂ କ୍ରନ୍ଦନ୍ନିହି ସୂର୍ଯସ୍ଯୋପ ରଶ୍ମିମ୍
ଦିବ୍ୟ ସୋମ ଶୁଭ୍ର ପକ୍ଷୀ ପରି ତଳକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ସେବାରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଧାରାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, କଳଶକୁ, ସୋମର ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଧ୍ୱନି କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣକୁ ଆସ।