ସ ମତ୍ସରଃ ପୃତ୍ସୁ ଵନ୍ଵନ୍ନଵାତଃ ସହସ୍ରରେତା ଅଭି ଵାଜମର୍ଷ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପଵମାନୋ ମନୀଷ୍ଯଂଶୋରୂର୍ମିମୀରଯ ଗା ଇଷଣ୍ଯନ୍
ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ, ନୂତନ ଶକ୍ତିରେ, ହଜାର ଧାରା ସହିତ, ପୁରସ୍କାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ହେ ପବିତ୍ର ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମେ ତରଙ୍ଗକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର, ଗାଈ ଓ ପୋଷଣ ଅନ୍ୱେଷଣ କର।
ପରି ପ୍ରିଯଃ କଲଶେ ଦେଵଵାତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମୋ ରଣ୍ଯୋ ମଦାଯ । ସହସ୍ରଧାରଃ ଶତଵାଜ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ନ ସପ୍ତିଃ ସମନା ଜିଗାତି
ପ୍ରିୟ, ପାତ୍ରରେ, ଦେବତାର ପବନରେ ଚଳିତ, ସୋମ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଦ ପାଇଁ। ହଜାର ଧାରା, ଶତ ପୁରସ୍କାର ସହିତ, ଇନ୍ଦୁ ଏକ ଚ୍ୟାମ୍ପିଅନ ପରି, ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଏକାଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାନ୍ତି।
ସ ପୂର୍ଵ୍ଯୋ ଵସୁଵିଜ୍ଜାଯମାନୋ ମୃଜାନୋ ଅପ୍ସୁ ଦୁଦୁହାନୋ ଅଦ୍ରୌ । ଅଭିଶସ୍ତିପା ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା ଵିଦଦ୍ଗାତୁଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପୂଯମାନଃ
ସେ ପୁରୁଣା, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଇ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବହିଯାଆନ୍ତି; ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା, ପବିତ୍ର ହେଇ, ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ଲୋକ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵଯା ହି ନଃ ପିତରଃ ସୋମ ପୂର୍ଵେ କର୍ମାଣି ଚକ୍ରୁଃ ପଵମାନ ଧୀରାଃ । ଵନ୍ଵନ୍ନଵାତଃ ପରିଧୀଁରପୋର୍ଣୁ ଵୀରେଭିରଶ୍ଵୈର୍ମଘଵା ଭଵା ନଃ
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ ତୁମ ପ୍ରେରଣାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ବାଧା ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହେ ମଘବାନ, ଆମ ପାଇଁ ବୀରମାନେ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଥାଅ।
ଯଥାପଵଥା ମନଵେ ଵଯୋଧା ଅମିତ୍ରହା ଵରିଵୋଵିଦ୍ଧଵିଷ୍ମାନ୍ । ଏଵା ପଵସ୍ଵ ଦ୍ରଵିଣଂ ଦଧାନ ଇନ୍ଦ୍ରେ ସଂ ତିଷ୍ଠ ଜନଯାଯୁଧାନି
ଯେପରି ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରି, ମାର୍ଗ ଜାଣି ପବିତ୍ର ହେଇଥିଲ, ସେପରି ଏବେ ଧନ ଧରି ଏଗିଯାଅ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଅସ୍ତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କର।
ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମଧୁମାଁ ଋତାଵାପୋ ଵସାନୋ ଅଧି ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ । ଅଵ ଦ୍ରୋଣାନି ଘୃତଵାନ୍ତି ସୀଦ ମଦିନ୍ତମୋ ମତ୍ସର ଇନ୍ଦ୍ରପାନଃ
ହେ ସୋମ, ସତ୍ୟର ମଧୁରତା ସହିତ ବହ, ଜଳରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଅଚଳ ଶିଖର ଉପରେ ରୁହ; ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ଅବତର, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ।
ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ଶତଧାରଃ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରସା ଵାଜଯୁର୍ଦେଵଵୀତୌ । ସଂ ସିନ୍ଧୁଭିଃ କଲଶେ ଵାଵଶାନଃ ସମୁସ୍ରିଯାଭିଃ ପ୍ରତିରନ୍ନ ଆଯୁଃ
ଆକାଶରୁ ଶତଧାରା ବର୍ଷା ବରଷ, ହଜାର ଶକ୍ତିରେ, ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ବିଜୟ ଆଣ; ନଦୀମାନେ ସହିତ ମିଶି, ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଝରଣାମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଜୀବନକୁ ପୋଷଣ ଦେ।
ଏଷ ସ୍ଯ ସୋମୋ ମତିଭିଃ ପୁନାନୋଽତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ ତରତୀଦରାତୀଃ । ପଯୋ ନ ଦୁଗ୍ଧମଦିତେରିଷିରମୁର୍ଵିଵ ଗାତୁଃ ସୁଯମୋ ନ ଵୋଳ୍ହା
ଏହି ସୋମ, ଚିନ୍ତାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୌଡ଼ି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଯାଏ; ଗାଈରୁ ଦୁହାଯାଇଥିବା ଦୁଧ ପରି, ତେଜରେ ବହିଯାଏ, ଶିକ୍ଷିତ ବହକ ପରି ପଥକୁ ବିସ୍ତାର କରେ।
ସ୍ଵାଯୁଧଃ ସୋତୃଭିଃ ପୂଯମାନୋଽଭ୍ଯର୍ଷ ଗୁହ୍ଯଂ ଚାରୁ ନାମ । ଅଭି ଵାଜଂ ସପ୍ତିରିଵ ଶ୍ରଵସ୍ଯାଭି ଵାଯୁମଭି ଗା ଦେଵ ସୋମ
ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ, ସୋତାମାନେ ସହିତ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଏଗିଯାଅ, ଗୁପ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାମକୁ ପ୍ରକାଶ କର; ବିଜୟୀ ରଥ ପରି, କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ, ବାୟୁ ଓ ଗାଈଙ୍କୁ ନିକଟ କର, ହେ ଦେବ ସୋମ।
ଶିଶୁଂ ଜଜ୍ଞାନଂ ହର୍ଯତଂ ମୃଜନ୍ତି ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵହ୍ନିଂ ମରୁତୋ ଗଣେନ । କଵିର୍ଗୀର୍ଭିଃ କାଵ୍ଯେନା କଵିଃ ସନ୍ସୋମଃ ପଵିତ୍ରମତ୍ଯେତି ରେଭନ୍
ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ନବଜାତ, ସୁନା ଶିଶୁ, ଅଗ୍ନିକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଓ ଶୋଭା ଦେନ୍ତି; କବି, ଶବ୍ଦ ଓ କବିତାରେ, ସୋମ ଗଞ୍ଜନ କରି ପବିତ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ଋଷିମନା ଯ ଋଷିକୃତ୍ସ୍ଵର୍ଷାଃ ସହସ୍ରଣୀଥଃ ପଦଵୀଃ କଵୀନାମ୍ । ତୃତୀଯଂ ଧାମ ମହିଷଃ ସିଷାସନ୍ସୋମୋ ଵିରାଜମନୁ ରାଜତି ଷ୍ଟୁପ୍
ଯାହାର ମନ ଋଷିର, ଯିଏ ଋଷିମାନେ ତିଆରି କରେ, ଆଲୋକରେ ଚମକେ, ହଜାର ନେତୃତ୍ୱରେ, କବିମାନଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରେ; ତୃତୀୟ ନିବାସ ଚାହିଁ, ବୃଷଭ ସୋମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଅନୁସରେ।
ଚମୂଷଚ୍ଛ୍ଯେନଃ ଶକୁନୋ ଵିଭୃତ୍ଵା ଗୋଵିନ୍ଦୁର୍ଦ୍ରପ୍ସ ଆଯୁଧାନି ବିଭ୍ରତ୍ । ଅପାମୂର୍ମିଂ ସଚମାନଃ ସମୁଦ୍ରଂ ତୁରୀଯଂ ଧାମ ମହିଷୋ ଵିଵକ୍ତି
ଚାମୁରେ ଶ୍ୟେନ, ପକ୍ଷୀ, ଚାପା ଧରି, ଗୋ ଖୋଜୁଥିବା, ବିନ୍ଦୁ, ଅସ୍ତ୍ର ଧରି; ଜଳର ତରଙ୍ଗ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ସାଗରକୁ ଯାଏ, ବୃଷଭ ଚତୁର୍ଥ ନିବାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ।
ମର୍ଯୋ ନ ଶୁଭ୍ରସ୍ତନ୍ଵଂ ମୃଜାନୋଽତ୍ଯୋ ନ ସୃତ୍ଵା ସନଯେ ଧନାନାମ୍ । ଵୃଷେଵ ଯୂଥା ପରି କୋଶମର୍ଷନ୍କନିକ୍ରଦଚ୍ଚମ୍ଵୋରା ଵିଵେଶ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯୁବକ ପରି ଦେହକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଧନ ଲାଗି ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି; ବୃଷଭ ପରି ଦଳ ସହିତ ପାତ୍ରକୁ ଘେରି, ଗଞ୍ଜନ କରି, ଚାମୁରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ପଵମାନୋ ମହୋଭିଃ କନିକ୍ରଦତ୍ପରି ଵାରାଣ୍ଯର୍ଷ । କ୍ରୀଳଞ୍ଚମ୍ଵୋରା ଵିଶ ପୂଯମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ତେ ରସୋ ମଦିରୋ ମମତ୍ତୁ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ, ଗଞ୍ଜନ କରି, ବାଧା ଉପରେ ବହ; ଚାମୁରେ ଖେଳି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ତୁମ ମଦକର ରସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ପ୍ରାସ୍ଯ ଧାରା ବୃହତୀରସୃଗ୍ରନ୍ନକ୍ତୋ ଗୋଭିଃ କଲଶାଁ ଆ ଵିଵେଶ । ସାମ କୃଣ୍ଵନ୍ସାମନ୍ଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତ୍କ୍ରନ୍ଦନ୍ନେତ୍ଯଭି ସଖ୍ଯୁର୍ନ ଜାମିମ୍
ତୁମର ବଡ଼ ଧାରା ବହିଛି, ରାତିରେ ଗାଈ ସହିତ ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ; ସଙ୍ଗୀତ କରୁଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଛ, ସମ୍ପ୍ରୀତିକୁ ଡାକୁଛ, ଶତ୍ରୁତାକୁ ନୁହେଁ।
ଅପଘ୍ନନ୍ନେଷି ପଵମାନ ଶତ୍ରୂନ୍ପ୍ରିଯାଂ ନ ଜାରୋ ଅଭିଗୀତ ଇନ୍ଦୁଃ । ସୀଦନ୍ଵନେଷୁ ଶକୁନୋ ନ ପତ୍ଵା ସୋମଃ ପୁନାନଃ କଲଶେଷୁ ସତ୍ତା
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ, ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଏଗିଯାଅ, ପ୍ରିୟ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପତି ପରି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ଜଙ୍ଗଲରେ ପକ୍ଷୀ ପରି ବସି, ପବିତ୍ର ସୋମ ପାତ୍ରରେ ବିଶ୍ରାମ କରେ।
ଆ ତେ ରୁଚଃ ପଵମାନସ୍ଯ ସୋମ ଯୋଷେଵ ଯନ୍ତି ସୁଦୁଘାଃ ସୁଧାରାଃ । ହରିରାନୀତଃ ପୁରୁଵାରୋ ଅପ୍ସ୍ଵଚିକ୍ରଦତ୍କଲଶେ ଦେଵଯୂନାମ୍
ପବିତ୍ର ସୋମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଦୁଧାଳ ଗାଈମାନେ ଗୃହଣୀଙ୍କୁ ଯିଏପରି; ହଳଦିଆ, ବହୁ ପୂଜିତ, ଜଳରେ ଆଣି, ଦେବତାଙ୍କର ପାତ୍ରରେ ଗଞ୍ଜନ କରିଛି।
ଅସ୍ଯ ପ୍ରେଷା ହେମନା ପୂଯମାନୋ ଦେଵୋ ଦେଵେଭିଃ ସମପୃକ୍ତ ରସମ୍ । ସୁତଃ ପଵିତ୍ରଂ ପର୍ଯେତି ରେଭନ୍ମିତେଵ ସଦ୍ମ ପଶୁମାନ୍ତି ହୋତା
ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଧାରା, ସୁନା ପରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଦେବତା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ରସକୁ ମିଶାଇଛନ୍ତି; ଚାପା ହୋଇ, ପବିତ୍ରକୁ ଘେରି, ଗଞ୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୋହିତ ପରି ଗୃହକୁ ପଶୁମାନେ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଭଦ୍ରା ଵସ୍ତ୍ରା ସମନ୍ଯା ଵସାନୋ ମହାନ୍କଵିର୍ନିଵଚନାନି ଶଂସନ୍ । ଆ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ଚମ୍ଵୋଃ ପୂଯମାନୋ ଵିଚକ୍ଷଣୋ ଜାଗୃଵିର୍ଦେଵଵୀତୌ
ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମହାନ କବି ପ୍ରଶଂସାର ଶବ୍ଦ କହୁଛନ୍ତି; ହେ ପବିତ୍ର, ଚାମୁରୁ ଘୋଷିତ ହେଅ, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଓ ସଚେତନ ଦେବମଣ୍ଡଳରେ।
ସମୁ ପ୍ରିଯୋ ମୃଜ୍ଯତେ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ ଯଶସ୍ତରୋ ଯଶସାଂ କ୍ଷୈତୋ ଅସ୍ମେ । ଅଭି ସ୍ଵର ଧନ୍ଵା ପୂଯମାନୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ପ୍ରିୟ, ସେ ଅଚଳ ଶିଖର ଉପରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମ ପାଇଁ ଯଶସ୍ବୀ; ପବିତ୍ର ହୋଇ, ମାଟି ଉପରେ ଧ୍ୱନି କର, ହେ ଦେବତାମାନେ, ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ।
ପ୍ର ଗାଯତାଭ୍ଯର୍ଚାମ ଦେଵାନ୍ସୋମଂ ହିନୋତ ମହତେ ଧନାଯ । ସ୍ଵାଦୁଃ ପଵାତେ ଅତି ଵାରମଵ୍ଯମା ସୀଦାତି କଲଶଂ ଦେଵଯୁର୍ନଃ
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ଆଦର କରିବା। ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବା। ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ମଧୁର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଛାନିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି। ଦେବତା ଆମ ପାଇଁ କଳଶରେ ବସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦୁର୍ଦେଵାନାମୁପ ସଖ୍ଯମାଯନ୍ସହସ୍ରଧାରଃ ପଵତେ ମଦାଯ । ନୃଭି ସ୍ତଵାନୋ ଅନୁ ଧାମ ପୂର୍ଵମଗନ୍ନିନ୍ଦ୍ରଂ ମହତେ ସୌଭଗାଯ
ସୋମ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମିତ୍ରତା ଚାହିଁ, ହଜାର ଧାରାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ପୁରୁଣା ପଥକୁ ଅନୁସରି, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ସ୍ତୋତ୍ରେ ରାଯେ ହରିରର୍ଷା ପୁନାନ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମଦୋ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ଭରାଯ । ଦେଵୈର୍ଯାହି ସରଥଂ ରାଧୋ ଅଚ୍ଛା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ସ୍ତୁତି ଓ ଧନ ପାଇଁ ହଳଦିଆ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଦୌଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚୁ। ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦୟାଳୁ ରଥକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର କାଵ୍ଯମୁଶନେଵ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି । ମହିଵ୍ରତଃ ଶୁଚିବନ୍ଧୁଃ ପାଵକଃ ପଦା ଵରାହୋ ଅଭ୍ଯେତି ରେଭନ୍
ଉଶନାଙ୍କ ପରି କବିତା କହୁଥିବା ଏହି ଦେବତା ଦେବମାନେଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି। ବଡ଼ ନିଶ୍ଚୟ, ଶୁଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବରାହ ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛି।
ପ୍ର ହଂସାସସ୍ତୃପଲଂ ମନ୍ଯୁମଚ୍ଛାମାଦସ୍ତଂ ଵୃଷଗଣା ଅଯାସୁଃ । ଆଙ୍ଗୂଷ୍ଯଂ ପଵମାନଂ ସଖାଯୋ ଦୁର୍ମର୍ଷଂ ସାକଂ ପ୍ର ଵଦନ୍ତି ଵାଣମ୍
ହଂସମାନେ ତୃପ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି; ବୃଷ ଦଳମାନେ ଆସିଛନ୍ତି। ବନ୍ଧୁମାନେ ଏହି ଅସହ୍ୟ ପ୍ରବାହ ଓ ତାହାର ଧ୍ୱନି ସହ କଥା ହେଉଛନ୍ତି।
ସ ରଂହତ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଜୂତିଂ ଵୃଥା କ୍ରୀଳନ୍ତଂ ମିମତେ ନ ଗାଵଃ । ପରୀଣସଂ କୃଣୁତେ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଦିଵା ହରିର୍ଦଦୃଶେ ନକ୍ତମୃଜ୍ରଃ
ସେ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ତୁତିରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଖେଳ ଗଣନା କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗରେ ଘୂରିଘୂରି ଚାଲନ୍ତି; ହଳଦିଆ ସୋମ ଦିନେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ରାତିରେ ଶୁଦ୍ଧ।
ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ପଵତେ ଗୋନ୍ଯୋଘା ଇନ୍ଦ୍ରେ ସୋମଃ ସହ ଇନ୍ଵନ୍ମଦାଯ । ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ବାଧତେ ପର୍ଯରାତୀର୍ଵରିଵଃ କୃଣ୍ଵନ୍ଵୃଜନସ୍ଯ ରାଜା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଗାଈରେ ପ୍ରଚୁର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ। ସେ ଦୂତକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି, ପଥ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଲୋକଙ୍କ ରାଜା।
ଅଧ ଧାରଯା ମଧ୍ଵା ପୃଚାନସ୍ତିରୋ ରୋମ ପଵତେ ଅଦ୍ରିଦୁଗ୍ଧଃ । ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ମତ୍ସରୋ ମଦାଯ
ପାହାଡ଼ରୁ ଦୁହାଯାଇ, ମଧୁ ସହିତ ମିଶି, ଉନ୍ନା ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ପଵତେ ପୁନାନୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ସ୍ଵେନ ରସେନ ପୃଞ୍ଚନ୍ । ଇନ୍ଦୁର୍ଧର୍ମାଣ୍ଯୃତୁଥା ଵସାନୋ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ଅଵ୍ଯତ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ
ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦେବତା ନିଜ ରସରେ ପ୍ରିୟ ଭରି ଦେବତାମାନେକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସୋମ ନିଜ ନୀତିରେ ପରିଧାନ କରି, ଦଶ ଧାରାକୁ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଵୃଷା ଶୋଣୋ ଅଭିକନିକ୍ରଦଦ୍ଗା ନଦଯନ୍ନେତି ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ଵଗ୍ନୁରା ଶୃଣ୍ଵ ଆଜୌ ପ୍ରଚେତଯନ୍ନର୍ଷତି ଵାଚମେମାମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କରି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଉଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୁଣାଯାଉଛନ୍ତି; ସଚେତନ ହୋଇ, ଏହି ବାଣୀକୁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।