କା ତ ଉପେତିର୍ମନସୋ ଵରାଯ ଭୁଵଦଗ୍ନେ ଶଂତମା କା ମନୀଷା । କୋ ଵା ଯଜ୍ଞୈଃ ପରି ଦକ୍ଷଂ ତ ଆପ କେନ ଵା ତେ ମନସା ଦାଶେମ
ହେ ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ଭାବନା ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହେବ? କେଉଁ ଚିନ୍ତା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭଲ ଦେଉଛି? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଦୟା ପାଇପାରିବ? କେଉଁ ମନୋଭାବ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ସେବା କରିପାରିବୁ?
ଏହ୍ଯଗ୍ନ ଇହ ହୋତା ନି ଷୀଦାଦବ୍ଧଃ ସୁ ପୁରଏତା ଭଵା ନଃ । ଅଵତାଂ ତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ ଯଜା ମହେ ସୌମନସାଯ ଦେଵାନ୍
ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ହୋତା ଭାବରେ ବସ, ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ହେଇ; ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ନେତା ହେଉ। ଦୁଇ ଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ସବୁ କାମରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର।
ପ୍ର ସୁ ଵିଶ୍ଵାନ୍ରକ୍ଷସୋ ଧକ୍ଷ୍ଯଗ୍ନେ ଭଵା ଯଜ୍ଞାନାମଭିଶସ୍ତିପାଵା । ଅଥା ଵହ ସୋମପତିଂ ହରିଭ୍ଯାମାତିଥ୍ଯମସ୍ମୈ ଚକୃମା ସୁଦାଵ୍ନେ
ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେକୁ ଦହାଇଦେ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ଅପଶପ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କର। ତାପରେ, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସୋମର ନାଥଙ୍କୁ ଆଣ; ଆମେ ସେ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ଆତିଥ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ।
ପ୍ରଜାଵତା ଵଚସା ଵହ୍ନିରାସା ଚ ହୁଵେ ନି ଚ ସତ୍ସୀହ ଦେଵୈଃ । ଵେଷି ହୋତ୍ରମୁତ ପୋତ୍ରଂ ଯଜତ୍ର ବୋଧି ପ୍ରଯନ୍ତର୍ଜନିତର୍ଵସୂନାମ୍
ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ଶବ୍ଦ ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଏଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ବସ। ତୁମେ ହୋତା ଓ ପୋତା ଭୂମିକା ନେଉଛ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ; ହେ ଦୂତ, ସମସ୍ତ ଧନର ସୃଷ୍ଟା, ସଚେତନ ହେଉ।
ଯଥା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମନୁଷୋ ହଵିର୍ଭିର୍ଦେଵାଁ ଅଯଜଃ କଵିଭିଃ କଵିଃ ସନ୍ । ଏଵା ହୋତଃ ସତ୍ଯତର ତ୍ଵମଦ୍ଯାଗ୍ନେ ମନ୍ଦ୍ରଯା ଜୁହ୍ଵା ଯଜସ୍ଵ
ଯେପରି ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ଅନୁପ୍ରେରିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ହବିଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଛ, ସେପରି, ଏବେ ହେ ହୋତା, ସତ୍ୟବାନ ଅଗ୍ନି, ଆନନ୍ଦମୟ ଜିହ୍ୱାରେ ଯଜ୍ଞ କର।
କଥା ଦାଶେମାଗ୍ନଯେ କାସ୍ମୈ ଦେଵଜୁଷ୍ଟୋଚ୍ଯତେ ଭାମିନେ ଗୀଃ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵମୃତ ଋତାଵା ହୋତା ଯଜିଷ୍ଠ ଇତ୍କୃଣୋତି ଦେଵାନ୍
କିପରି ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କରିବୁ, ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଦେବତାପ୍ରିୟ ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୀତ? ସେ, ମରଣଶୀଳ ମଧ୍ୟରେ ଅମର, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ସବୁଠାରୁ ଦକ୍ଷ ହୋତା, ଦେବତାମାନେକୁ ଆଣିଥାଏ।
ଯୋ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ଶଂତମ ଋତାଵା ହୋତା ତମୂ ନମୋଭିରା କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ଯଦ୍ଵେର୍ମର୍ତାଯ ଦେଵାନ୍ସ ଚା ବୋଧାତି ମନସା ଯଜାତି
ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସବୁଠାରୁ ଦୟାଳୁ ଓ ନୀତିବାନ ହୋତା ଭାବରେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କର। ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଅର୍ପଣରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଆଣନ୍ତି, ସେ ମନରେ ବୁଝି ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ସ ହି କ୍ରତୁଃ ସ ମର୍ଯଃ ସ ସାଧୁର୍ମିତ୍ରୋ ନ ଭୂଦଦ୍ଭୁତସ୍ଯ ରଥୀଃ । ତଂ ମେଧେଷୁ ପ୍ରଥମଂ ଦେଵଯନ୍ତୀର୍ଵିଶ ଉପ ବ୍ରୁଵତେ ଦସ୍ମମାରୀଃ
କାରଣ ସେ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି, ସେ ବୀର, ସେ ଉପକାରୀ, ବନ୍ଧୁ ପରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ରଥି। ଯଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାକାମୀ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ସେଉଁଠି ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ।
ସ ନୋ ନୃଣାଂ ନୃତମୋ ରିଶାଦା ଅଗ୍ନିର୍ଗିରୋଽଵସା ଵେତୁ ଧୀତିମ୍ । ତନା ଚ ଯେ ମଘଵାନଃ ଶଵିଷ୍ଠା ଵାଜପ୍ରସୂତା ଇଷଯନ୍ତ ମନ୍ମ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୀର, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ସହାୟତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ବଳରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନେ ଆମର ଷ୍ଟୁତିକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।
ଏଵାଗ୍ନିର୍ଗୋତମେଭିରୃତାଵା ଵିପ୍ରେଭିରସ୍ତୋଷ୍ଟ ଜାତଵେଦାଃ । ସ ଏଷୁ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ପୀପଯତ୍ସ ଵାଜଂ ସ ପୁଷ୍ଟିଂ ଯାତି ଜୋଷମା ଚିକିତ୍ଵାନ୍
ଏଭଳି ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଗୋତମମାନେ ଦ୍ୱାରା ନୀତିଶୀଳ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହିମା ଓ ବଳ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି; ସେ, ଜ୍ଞାନୀ, ଆନନ୍ଦରେ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଭି ତ୍ଵା ଗୋତମା ଗିରା ଜାତଵେଦୋ ଵିଚର୍ଷଣେ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ
ତୁମକୁ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଗୋତମ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ତୁମ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତମୁ ତ୍ଵା ଗୋତମୋ ଗିରା ରାଯସ୍କାମୋ ଦୁଵସ୍ଯତି । ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ
ତୁମକୁ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଗୋତମ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି; ତୁମ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତମୁ ତ୍ଵା ଵାଜସାତମମଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ଧଵାମହେ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ
ତୁମକୁ, ବଳ ଦେଇଥିବା, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକୁଛୁ; ତୁମ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତମୁ ତ୍ଵା ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଂ ଯୋ ଦସ୍ଯୂଁରଵଧୂନୁଷେ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ
ତୁମକୁ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଯିଏ ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଦଳିଦେଉଛି, ଆମେ ଗୀତ ଗାଉଛୁ; ତୁମ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଅଵୋଚାମ ରହୂଗଣା ଅଗ୍ନଯେ ମଧୁମଦ୍ଵଚଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୈରଭି ପ୍ର ଣୋନୁମଃ
ଓ ରହୁଗଣ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର କଥା କହିଛୁ; ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କରୁଛୁ।
ହିରଣ୍ଯକେଶୋ ରଜସୋ ଵିସାରେଽହିର୍ଧୁନିର୍ଵାତ ଇଵ ଧ୍ରଜୀମାନ୍ । ଶୁଚିଭ୍ରାଜା ଉଷସୋ ନଵେଦା ଯଶସ୍ଵତୀରପସ୍ଯୁଵୋ ନ ସତ୍ଯାଃ
ସୁନଳିଆ କେଶ, ଆକାଶରେ ବିହାର କରୁଥିବା, ଏହି ସର୍ପ ବାତାସ ପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ହଲାଇ ନେଇଥାଏ; ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ପ୍ରଭାତକୁ ଜାଣେ, ଯେପରି ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ସତ୍ୟବାନ ଦୃଷ୍ଟାମାନେ।
ଆ ତେ ସୁପର୍ଣା ଅମିନନ୍ତଁ ଏଵୈଃ କୃଷ୍ଣୋ ନୋନାଵ ଵୃଷଭୋ ଯଦୀଦମ୍ । ଶିଵାଭିର୍ନ ସ୍ମଯମାନାଭିରାଗାତ୍ପତନ୍ତି ମିହ ସ୍ତନଯନ୍ତ୍ଯଭ୍ରା
ତୁମ ପାଖକୁ ସୁନ୍ଦର ପଙ୍ଖି ଆସିଛନ୍ତି; ଏହି ଘଟିଲେ କଳା ବୃଷ ଗର୍ଜନ କଲା; ସେ ଶୁଭ ଓ ନମ୍ରମନା ମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ, ଯେପରି ମେଘ ଝରି ପଡ଼େ ଓ ଗର୍ଜନ କରେ।
ଯଦୀମୃତସ୍ଯ ପଯସା ପିଯାନୋ ନଯନ୍ନୃତସ୍ଯ ପଥିଭୀ ରଜିଷ୍ଠୈଃ । ଅର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ପରିଜ୍ମା ତ୍ଵଚଂ ପୃଞ୍ଚନ୍ତ୍ଯୁପରସ୍ଯ ଯୋନୌ
ଅମୃତ ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ତୁମେ ସଠିକ୍ ନ୍ୟାୟରେ ନେଇଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ପରିଜ୍ମାନ ଉପରେ ଥିବା ଆବରଣକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ । ଅସ୍ମେ ଧେହି ଜାତଵେଦୋ ମହି ଶ୍ରଵଃ
ଅଗ୍ନି, ଗୋଧନ ଓ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ହେ ଜାତବେଦ, ଆମ ପାଖରେ ବଡ଼ ଯଶ ଦିଅ।
ସ ଇଧାନୋ ଵସୁଷ୍କଵିରଗ୍ନିରୀଳେନ୍ଯୋ ଗିରା । ରେଵଦସ୍ମଭ୍ଯଂ ପୁର୍ଵଣୀକ ଦୀଦିହି
ଯିଏ ଅଗ୍ନି, ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ହେ ପୁରାତନ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଉଜ୍ୱଳିତ ହେଉ।
କ୍ଷପୋ ରାଜନ୍ନୁତ ତ୍ମନାଗ୍ନେ ଵସ୍ତୋରୁତୋଷସଃ । ସ ତିଗ୍ମଜମ୍ଭ ରକ୍ଷସୋ ଦହ ପ୍ରତି
ହେ ରାଜା ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ତୁମ ନିଜ ଗୁଣରେ, ଗୃହ ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ୱାରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦହିଦିଅ।
ଅଵା ନୋ ଅଗ୍ନ ଊତିଭିର୍ଗାଯତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଭର୍ମଣି । ଵିଶ୍ଵାସୁ ଧୀଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯ
ଗାୟତ୍ରୀ ଗୀତର ସଂଘର୍ଷରେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ରଯିଂ ଭର ସତ୍ରାସାହଂ ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ଵିଶ୍ଵାସୁ ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସମସ୍ତ ସଂଘର୍ଷରେ ଅଜୟ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଚେତୁନା ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁପୋଷସମ୍ । ମାର୍ଡୀକଂ ଧେହି ଜୀଵସେ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଭଲ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଏବଂ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ପ୍ର ପୂତାସ୍ତିଗ୍ମଶୋଚିଷେ ଵାଚୋ ଗୋତମାଗ୍ନଯେ । ଭରସ୍ଵ ସୁମ୍ନଯୁର୍ଗିରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖା ଥିବା ଅଗ୍ନି, ଶୁଧ୍ଧ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋତମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣ; ଆମର ଗୀତକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯୋ ନୋ ଅଗ୍ନେଽଭିଦାସତ୍ଯନ୍ତି ଦୂରେ ପଦୀଷ୍ଟ ସଃ । ଅସ୍ମାକମିଦ୍ଵୃଧେ ଭଵ
ଯିଏ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଦୂରେ ରୁହୁ; ଆମ ଜୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ହେଉ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଵିଚର୍ଷଣିରଗ୍ନୀ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି । ହୋତା ଗୃଣୀତ ଉକ୍ଥ୍ଯଃ
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଗ୍ନି, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଇତ୍ଥା ହି ସୋମ ଇନ୍ମଦେ ବ୍ରହ୍ମା ଚକାର ଵର୍ଧନମ୍ । ଶଵିଷ୍ଠ ଵଜ୍ରିନ୍ନୋଜସା ପୃଥିଵ୍ଯା ନିଃ ଶଶା ଅହିମର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏଭଳି, ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ, ପୁରୋହିତ ବୃଦ୍ଧିର ଷ୍ଟୁତି ରଚିଥିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଅସୁରକୁ ବିନାଶ କଲା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଲାଭ କଲା।
ସ ତ୍ଵାମଦଦ୍ଵୃଷା ମଦଃ ସୋମଃ ଶ୍ଯେନାଭୃତଃ ସୁତଃ । ଯେନା ଵୃତ୍ରଂ ନିରଦ୍ଭ୍ଯୋ ଜଘନ୍ଥ ଵଜ୍ରିନ୍ନୋଜସାର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏହି ଉତ୍ସାହ, ସୋମ, ଶ୍ୟେନ ଆଣିଥିବା ଓ ଚାପିଥିବା, ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲା; ଏହା ସହିତ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ଜଳରୁ ବିପକ୍ଷୀକୁ ବିନାଶ କଲା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଲାଭ କଲା।
ପ୍ରେହ୍ଯଭୀହି ଧୃଷ୍ଣୁହି ନ ତେ ଵଜ୍ରୋ ନି ଯଂସତେ । ଇନ୍ଦ୍ର ନୃମ୍ଣଂ ହି ତେ ଶଵୋ ହନୋ ଵୃତ୍ରଂ ଜଯା ଅପୋଽର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଆଗେ ବଢ଼, ନିକଟକୁ ଆ, ଧୃଡ଼ ହେଉ; ତୁମ ବଜ୍ର କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ତୁମର ବଳ; ବିପକ୍ଷୀକୁ ବିନାଶ କର, ଜଳ ଜିତିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଲାଭ କର।