ଏଵା ତ ଇନ୍ଦୋ ସୁଭ୍ଵଂ ସୁପେଶସଂ ରସଂ ତୁଞ୍ଜନ୍ତି ପ୍ରଥମା ଅଭିଶ୍ରିଯଃ । ନିଦଂନିଦଂ ପଵମାନ ନି ତାରିଷ ଆଵିସ୍ତେ ଶୁଷ୍ମୋ ଭଵତୁ ପ୍ରିଯୋ ମଦଃ
ଏପରି, ରସବିନ୍ଦୁ, ପ୍ରଥମ ଭୂଷଣମାନେ ତୁମର ସୁନ୍ଦର ରସକୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଛନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସୋମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର; ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ।
ସୋମସ୍ଯ ଧାରା ପଵତେ ନୃଚକ୍ଷସ ଋତେନ ଦେଵାନ୍ହଵତେ ଦିଵସ୍ପରି । ବୃହସ୍ପତେ ରଵଥେନା ଵି ଦିଦ୍ଯୁତେ ସମୁଦ୍ରାସୋ ନ ସଵନାନି ଵିଵ୍ଯଚୁଃ
ସୋମର ଧାରା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିବା, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସତ୍ୟରେ ଦେବମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଆକାଶକୁ ଘେରି ରଖିଛି। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ଚମକୁଛି; ସମୁଦ୍ରମାନେ ଅର୍ପଣ ଭଳି ଉତ୍ତଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯଂ ତ୍ଵା ଵାଜିନ୍ନଘ୍ନ୍ଯା ଅଭ୍ଯନୂଷତାଯୋହତଂ ଯୋନିମା ରୋହସି ଦ୍ଯୁମାନ୍ । ମଘୋନାମାଯୁଃ ପ୍ରତିରନ୍ମହି ଶ୍ରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପଵସେ ଵୃଷା ମଦଃ
ଯେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ଗୋମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଚମକୁଥିବା ଗର୍ଭକୁ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ। ଦାନଶୀଳମାନେର ଆୟୁ ଏବଂ କୀର୍ତି ଦୀର୍ଘ ହେଉ; ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ହେଉ।
ଏନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କୁକ୍ଷା ପଵତେ ମଦିନ୍ତମ ଊର୍ଜଂ ଵସାନଃ ଶ୍ରଵସେ ସୁମଙ୍ଗଲଃ । ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ସ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ପପ୍ରଥେ କ୍ରୀଳନ୍ହରିରତ୍ଯଃ ସ୍ଯନ୍ଦତେ ଵୃଷା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ପୋଷଣ ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ କୀର୍ତି ପାଇଁ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆଗକୁ ବଢିଛି; ଖେଳିବା, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ତୀବ୍ର ଗତିର, ବଳିଆ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ତଂ ତ୍ଵା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତମଂ ନରଃ ସହସ୍ରଧାରଂ ଦୁହତେ ଦଶ କ୍ଷିପଃ । ନୃଭିଃ ସୋମ ପ୍ରଚ୍ଯୁତୋ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଆ ପଵସ୍ଵା ସହସ୍ରଜିତ୍
ତୁମେ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ମଧୁର, ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ହଜାର ଧାରାରେ ଦୁହାଯାଉଛ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥିବା ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହଜାର ଜିତିଥିବା।
ତଂ ତ୍ଵା ହସ୍ତିନୋ ମଧୁମନ୍ତମଦ୍ରିଭିର୍ଦୁହନ୍ତ୍ଯପ୍ସୁ ଵୃଷଭଂ ଦଶ କ୍ଷିପଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମ ମାଦଯନ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନଂ ସିନ୍ଧୋରିଵୋର୍ମିଃ ପଵମାନୋ ଅର୍ଷସି
ତୁମେ, ମଧୁର ଥିବା, ପଥର ଦ୍ୱାରା ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଜଳରେ ବଳିଆ ଭାବେ ଦୁହାଯାଉଛ। ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ, ଦେବମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ; ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛ।
ପ୍ର ସୋମସ୍ଯ ପଵମାନସ୍ଯୋର୍ମଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯନ୍ତି ଜଠରଂ ସୁପେଶସଃ । ଦଧ୍ନା ଯଦୀମୁନ୍ନୀତା ଯଶସା ଗଵାଂ ଦାନାଯ ଶୂରମୁଦମନ୍ଦିଷୁଃ ସୁତାଃ
ପବିତ୍ର ସୋମର ତରଙ୍ଗମାନେ, ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଦହି ଏବଂ କୀର୍ତି ସହିତ ଉତ୍ତଳିତ ହେଲେ, ଚାପିଥିବା ଗୁଡିକ ଗୋ ଦାନ ପାଇଁ ବୀରକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ହି ସୋମଃ କଲଶାଁ ଅସିଷ୍ଯଦଦତ୍ଯୋ ନ ଵୋଳ୍ହା ରଘୁଵର୍ତନିର୍ଵୃଷା । ଅଥା ଦେଵାନାମୁଭଯସ୍ଯ ଜନ୍ମନୋ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଶ୍ନୋତ୍ଯମୁତ ଇତଶ୍ଚ ଯତ୍
ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ହାଣ୍ଡିକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ଅଜର, ତୀବ୍ର ଗତିର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ରଥୀ ଭଳି। ତାପରେ, ଦେବମାନେର ଦୁଇ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣି, ସେ ଦୁଇଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଆ ନଃ ସୋମ ପଵମାନଃ କିରା ଵସ୍ଵିନ୍ଦୋ ଭଵ ମଘଵା ରାଧସୋ ମହଃ । ଶିକ୍ଷା ଵଯୋଧୋ ଵସଵେ ସୁ ଚେତୁନା ମା ନୋ ଗଯମାରେ ଅସ୍ମତ୍ପରା ସିଚଃ
ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପବିତ୍ର ସୋମ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ। ଦାନଶୀଳ ହୋଇ, ବଡ ଉପହାର ଦେଉ। ଶକ୍ତି ଦିଅ, ବିବେକଶୀଳ ହୋଇ, ଵସୁମାନେ ପାଇଁ; ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନାହିଁ, ଆମକୁ ଛାଡି ଦେଉନାହିଁ।
ଆ ନଃ ପୂଷା ପଵମାନଃ ସୁରାତଯୋ ମିତ୍ରୋ ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵରୁଣଃ ସଜୋଷସଃ । ବୃହସ୍ପତିର୍ମରୁତୋ ଵାଯୁରଶ୍ଵିନା ତ୍ଵଷ୍ଟା ସଵିତା ସୁଯମା ସରସ୍ଵତୀ
ପବିତ୍ର ସୋମ, ପୁଷାନ୍, ଦାନଶୀଳ, ମିତ୍ର ଏବଂ ଭରୁଣ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି, ମାରୁତ, ବାୟୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ଯମ, ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ।
ଉଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ ଅର୍ଯମା ଦେଵୋ ଅଦିତିର୍ଵିଧାତା । ଭଗୋ ନୃଶଂସ ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ପଵମାନଂ ଜୁଷନ୍ତ
ଉଭୟ ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତ ଭାଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆର୍ୟମା, ଦେବତା, ଅଦିତି, ବିଧାତା, ଭାଗ, ନୃଶଂସ, ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ—ପବିତ୍ର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଅସାଵି ସୋମୋ ଅରୁଷୋ ଵୃଷା ହରୀ ରାଜେଵ ଦସ୍ମୋ ଅଭି ଗା ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ପୁନାନୋ ଵାରଂ ପର୍ଯେତ୍ଯଵ୍ଯଯଂ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିଂ ଘୃତଵନ୍ତମାସଦମ୍
ତାବା ରଙ୍ଗିନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦୁଇଟି ପିତଳା ଘୋଡା ସହିତ ରାଜାଙ୍କ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି ବହିଛି; ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଅବିନାଶୀ ଚାନା ଉପରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ଗୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଡ଼ରେ ଅଜାନା ଶ୍ୟେନ ପରି ପହଞ୍ଚିଛି।
କଵିର୍ଵେଧସ୍ଯା ପର୍ଯେଷି ମାହିନମତ୍ଯୋ ନ ମୃଷ୍ଟୋ ଅଭି ଵାଜମର୍ଷସି । ଅପସେଧନ୍ଦୁରିତା ସୋମ ମୃଳଯ ଘୃତଂ ଵସାନଃ ପରି ଯାସି ନିର୍ଣିଜମ୍
ହେ ପ୍ରେରିତ, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମହାନତା ଖୋଜୁଛ; ଭଲଭାବରେ ଶୋଭିତ ଘୋଡା ପରି ତୁମେ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛ; ସୋମ, ଅମାନ୍ୟ ଦୂର କର, ଆମକୁ କ୍ଷମା ଦିଅ, ଗୃତ ଧରି ତୁମେ ଚାନା ଉପରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଛ।
ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପିତା ମହିଷସ୍ଯ ପର୍ଣିନୋ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଗିରିଷୁ କ୍ଷଯଂ ଦଧେ । ସ୍ଵସାର ଆପୋ ଅଭି ଗା ଉତାସରନ୍ସଂ ଗ୍ରାଵଭିର୍ନସତେ ଵୀତେ ଅଧ୍ଵରେ
ପର୍ଜନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ଶଙ୍କା ଓ ପତ୍ରଧାରୀ ବୃଷଭର ପିତା; ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ ସେ ପାହାଡ଼ରେ ନିଜ ନିବାସ ରଖିଛନ୍ତି; ଜଳ, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ, ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ପୂଜାରେ ପାଥର ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ଜାଯେଵ ପତ୍ଯାଵଧି ଶେଵ ମଂହସେ ପଜ୍ରାଯା ଗର୍ଭ ଶୃଣୁହି ବ୍ରଵୀମି ତେ । ଅନ୍ତର୍ଵାଣୀଷୁ ପ୍ର ଚରା ସୁ ଜୀଵସେଽନିନ୍ଦ୍ଯୋ ଵୃଜନେ ସୋମ ଜାଗୃହି
ଜନନୀ ପତି ସହିତ ଯେପରି ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମ ମହାନତା ପାଇଁ; ଶକ୍ତିର ଗର୍ଭ, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି; ଭଲ ଜୀବନ ପାଇଁ ପାତ୍ର ଭିତରେ ଚଳ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସୋମ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗିଉ।
ଯଥା ପୂର୍ଵେଭ୍ଯଃ ଶତସା ଅମୃଧ୍ରଃ ସହସ୍ରସାଃ ପର୍ଯଯା ଵାଜମିନ୍ଦୋ । ଏଵା ପଵସ୍ଵ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ତଵ ଵ୍ରତମନ୍ଵାପଃ ସଚନ୍ତେ
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶତ ଓ ହଜାର ଉପଲବ୍ଧି ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ ଆଣିଥିଲ, ଏହିପରି ଏବେ ନୂତନ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଜଳ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ପଵିତ୍ରଂ ତେ ଵିତତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପ୍ରଭୁର୍ଗାତ୍ରାଣି ପର୍ଯେଷି ଵିଶ୍ଵତଃ । ଅତପ୍ତତନୂର୍ନ ତଦାମୋ ଅଶ୍ନୁତେ ଶୃତାସ ଇଦ୍ଵହନ୍ତସ୍ତତ୍ସମାଶତ
ତୁମର ଚାନା ବିସ୍ତାରିତ, ହେ ପ୍ରାର୍ଥନାର ନାଥ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ଆବୃତ କରୁଛ; ଯେଉଁ ଦେହ ଜଳିନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେନି; ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଚାନାରେ ଚାନ୍ଦିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଏକଠା କରିଛନ୍ତି।
ତପୋଷ୍ପଵିତ୍ରଂ ଵିତତଂ ଦିଵସ୍ପଦେ ଶୋଚନ୍ତୋ ଅସ୍ଯ ତନ୍ତଵୋ ଵ୍ଯସ୍ଥିରନ୍ । ଅଵନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ପଵୀତାରମାଶଵୋ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠମଧି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚେତସା
ତାପର ଚାନା ଦିବର ଆସନରେ ବିସ୍ତାରିତ; ଏହାର ଚମକୁଥିବା ତାଣି ଚାଲିଛି; ତୁରନ୍ତ ମାନେ ଶୁଦ୍ଧକାରୀକୁ ମନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିବର ସ୍ପର୍ଶରେ ଉଭୟ ରହିଛନ୍ତି।
ଅରୂରୁଚଦୁଷସଃ ପୃଶ୍ନିରଗ୍ରିଯ ଉକ୍ଷା ବିଭର୍ତି ଭୁଵନାନି ଵାଜଯୁଃ । ମାଯାଵିନୋ ମମିରେ ଅସ୍ଯ ମାଯଯା ନୃଚକ୍ଷସଃ ପିତରୋ ଗର୍ଭମା ଦଧୁଃ
ପ୍ରଭା ଦେଇ ପ୍ରଭାତରେ ଚିତ୍ର ବୃଷଭ ଦିଗବାସିନି; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ; ମାୟାବୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ମାପିଛନ୍ତି, ମାନବ ଦୃଷ୍ଟିର ପିତାମାନେ ଗର୍ଭ ରଖିଛନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵ ଇତ୍ଥା ପଦମସ୍ଯ ରକ୍ଷତି ପାତି ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନ୍ଯଦ୍ଭୁତଃ । ଗୃଭ୍ଣାତି ରିପୁଂ ନିଧଯା ନିଧାପତିଃ ସୁକୃତ୍ତମା ମଧୁନୋ ଭକ୍ଷମାଶତ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଏପରି ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି; ଧନର ନାଥ ଶତ୍ରୁକୁ ଧରିବା, ସେ ମଧୁର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ହଵିର୍ହଵିଷ୍ମୋ ମହି ସଦ୍ମ ଦୈଵ୍ଯଂ ନଭୋ ଵସାନଃ ପରି ଯାସ୍ଯଧ୍ଵରମ୍ । ରାଜା ପଵିତ୍ରରଥୋ ଵାଜମାରୁହଃ ସହସ୍ରଭୃଷ୍ଟିର୍ଜଯସି ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍
ଅନେକ ହବି ଥିବା ଉପହାର ଦେବତାଙ୍କର ମହା ଘରକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ଆକାଶ ଧରି ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ଚଳ; ରାଜା, ଚାନା ରଥରେ ଶକ୍ତି ଉପରେ ବସି, ହଜାର ଧାରା ସହିତ ବଡ଼ କୀର୍ତି ଜିତିଛ।
ପଵସ୍ଵ ଦେଵମାଦନୋ ଵିଚର୍ଷଣିରପ୍ସା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଵାଯଵେ । କୃଧୀ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵରିଵଃ ସ୍ଵସ୍ତିମଦୁରୁକ୍ଷିତୌ ଗୃଣୀହି ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ପବିତ୍ର ହୁଅ, ଦେବମାନେ ପ୍ରିୟ ସୋମ, ଜଳରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭାରୁଣ, ବାୟୁ ପାଇଁ; ଆମକୁ ଆଜି ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦେବତା ଜନକୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଆ ଯସ୍ତସ୍ଥୌ ଭୁଵନାନ୍ଯମର୍ତ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ସୋମଃ ପରି ତାନ୍ଯର୍ଷତି । କୃଣ୍ଵନ୍ସଂଚୃତଂ ଵିଚୃତମଭିଷ୍ଟଯ ଇନ୍ଦୁଃ ସିଷକ୍ତ୍ଯୁଷସଂ ନ ସୂର୍ଯଃ
ଯିଏ ଜଗତରେ ଅମର ଭାବେ ଦଢ଼ିଛି, ସୋମ ସମସ୍ତ ଏହି ଜଗତକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ; ଏକଠା ଓ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଦେଇ, ଇଚ୍ଛା ଖୋଜେ, ଇନ୍ଦୁ ପ୍ରଭାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକେ।
ଆ ଯୋ ଗୋଭିଃ ସୃଜ୍ଯତ ଓଷଧୀଷ୍ଵା ଦେଵାନାଂ ସୁମ୍ନ ଇଷଯନ୍ନୁପାଵସୁଃ । ଆ ଵିଦ୍ଯୁତା ପଵତେ ଧାରଯା ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମୋ ମାଦଯନ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ଯିଏ ଗାଁ ଓ ଔଷଧିରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଦେବମାନେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଚାହିଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିକଟକୁ ଆସେ; ସୋମ, ବିଦ୍ୟୁତ ସହିତ ଚାପିଯାଇ ଧାରାରେ ବହିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତା ଜନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ।
ଏଷ ସ୍ଯ ସୋମଃ ପଵତେ ସହସ୍ରଜିଦ୍ଧିନ୍ଵାନୋ ଵାଚମିଷିରାମୁଷର୍ବୁଧମ୍ । ଇନ୍ଦୁଃ ସମୁଦ୍ରମୁଦିଯର୍ତି ଵାଯୁଭିରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହାର୍ଦି କଲଶେଷୁ ସୀଦତି
ଏହି ସୋମ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ହଜାର ଜିତି, ପ୍ରେରିତ ବାଣୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ନିର୍ବିକଳ୍ପକୁ ଜାଗାଇ; ଇନ୍ଦୁ ବାୟୁ ସହିତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉଠି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟରେ କଳଶରେ ବସିଛି।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ଗାଵଃ ପଯସା ପଯୋଵୃଧଂ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ମତିଭିଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ । ଧନଂଜଯଃ ପଵତେ କୃତ୍ଵ୍ଯୋ ରସୋ ଵିପ୍ରଃ କଵିଃ କାଵ୍ଯେନା ସ୍ଵର୍ଚନାଃ
ଅନେକ ଦୁଧ ଭରା ଗାଁ ଏହି ସୋମ, ଦୁଧର ପୋଷକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣା, ମନରେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ଜିତିବା ରସ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି, ବିଦ୍ୱାନ, କବି, କବିତାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଚମକେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ସୁଷୁତଃ ପରି ସ୍ରଵାପାମୀଵା ଭଵତୁ ରକ୍ଷସା ସହ । ମା ତେ ରସସ୍ଯ ମତ୍ସତ ଦ୍ଵଯାଵିନୋ ଦ୍ରଵିଣସ୍ଵନ୍ତ ଇହ ସନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଭଲଭାବେ ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ, ପରିଭ୍ରମଣ କର, ଅପମାନ ଦୂର କର, ରାକ୍ଷସମାନେ ପରାଜିତ କର; ଦ୍ୱିମୁଖୀମାନେ ତୁମର ରସ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁନି, ଉଦାର ଇନ୍ଦୁମାନେ ଏଠାରେ ରହନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମାନ୍ସମର୍ଯେ ପଵମାନ ଚୋଦଯ ଦକ୍ଷୋ ଦେଵାନାମସି ହି ପ୍ରିଯୋ ମଦଃ । ଜହି ଶତ୍ରୂଁରଭ୍ଯା ଭନ୍ଦନାଯତଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ସୋମମଵ ନୋ ମୃଧୋ ଜହି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦେବମାନେ ପ୍ରିୟ ମଦ ତୁମେ; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କର।
ଅଦବ୍ଧ ଇନ୍ଦୋ ପଵସେ ମଦିନ୍ତମ ଆତ୍ମେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭଵସି ଧାସିରୁତ୍ତମଃ । ଅଭି ସ୍ଵରନ୍ତି ବହଵୋ ମନୀଷିଣୋ ରାଜାନମସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ନିଂସତେ
ଅକ୍ଷତ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛ, ସବୁଠୁ ମଦମୟ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରେରଣା ହେଉଛ; ଅନେକ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ତୁମକୁ ଗାଉଛନ୍ତି, ରାଜା ଭାବେ ତୁମେ ଜଗତର ହୃଦୟରେ ବସିଛ।
ସହସ୍ରଣୀଥଃ ଶତଧାରୋ ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୁଃ ପଵତେ କାମ୍ଯଂ ମଧୁ । ଜଯନ୍କ୍ଷେତ୍ରମଭ୍ଯର୍ଷା ଜଯନ୍ନପ ଉରୁଂ ନୋ ଗାତୁଂ କୃଣୁ ସୋମ ମୀଢ୍ଵଃ
ହଜାର ଝରଣା ଓ ଶତଧାରା ସହିତ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସୋମ ଚାହିଁଥିବା ମଧୁ ଭଳି ପବିତ୍ର ହେଉଛି। ବିଜୟ ହେଇ ଶେତ୍ରକୁ ଯାଉଛି, ବିଜୟ ହେଇ ଜଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଛି—ହେ ଦାନବୀ ସୋମ, ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଦାନ୍ଡ ଦିଅ।