ଚକ୍ରିର୍ଦିଵଃ ପଵତେ କୃତ୍ଵ୍ଯୋ ରସୋ ମହାଁ ଅଦବ୍ଧୋ ଵରୁଣୋ ହୁରୁଗ୍ଯତେ । ଅସାଵି ମିତ୍ରୋ ଵୃଜନେଷୁ ଯଜ୍ଞିଯୋଽତ୍ଯୋ ନ ଯୂଥେ ଵୃଷଯୁଃ କନିକ୍ରଦତ୍
ଆକାଶ ପାଇଁ କୌଶଳୀ ରସ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ବଡ଼, ଅଦମ୍ୟ, ବରୁଣ ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି। ମିତ୍ର ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ବଳିଅଁ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଁ ପରି ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
ପ୍ର ରାଜା ଵାଚଂ ଜନଯନ୍ନସିଷ୍ଯଦଦପୋ ଵସାନୋ ଅଭି ଗା ଇଯକ୍ଷତି । ଗୃଭ୍ଣାତି ରିପ୍ରମଵିରସ୍ଯ ତାନ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧୋ ଦେଵାନାମୁପ ଯାତି ନିଷ୍କୃତମ୍
ରାଜା, ବାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଉଠିଛନ୍ତି, ଜଳ ଧାରଣ କରି, ଗାଈମାନେ ପାଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ଧରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁତାର ବନ୍ଧନକୁ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ, ସେଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ନୃଭିର୍ନୃଚକ୍ଷା ଊର୍ମିଃ କଵିରଜ୍ଯସେ ଵନେ । ପୂର୍ଵୀର୍ହି ତେ ସ୍ରୁତଯଃ ସନ୍ତି ଯାତଵେ ସହସ୍ରମଶ୍ଵା ହରଯଶ୍ଚମୂଷଦଃ
ହେ ସୋମ, ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଢାଳନ୍ତି, ତରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାଉଛ, କବି, ତୁମେ କାଠରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛ। ତୁମର ଅନେକ ଧାରା ଯିବାକୁ ଅଛି, ହଜାର ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ତୁମର ହରି ଦଳକୁ ଆଣନ୍ତି।
ସମୁଦ୍ରିଯା ଅପ୍ସରସୋ ମନୀଷିଣମାସୀନା ଅନ୍ତରଭି ସୋମମକ୍ଷରନ୍ । ତା ଈଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ହର୍ମ୍ଯସ୍ଯ ସକ୍ଷଣିଂ ଯାଚନ୍ତେ ସୁମ୍ନଂ ପଵମାନମକ୍ଷିତମ୍
ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ବସିଥିବା ଦିବ୍ୟା ଅପ୍ସରାମାନେ, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ସୋମକୁ ମଧ୍ୟରେ ମୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସୋମକୁ ଘରର ଥାମ୍ବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗେଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପବିତ୍ର ଅବିନଶୀ ଦୟା ଆଶା କରିଛନ୍ତି।
ଗୋଜିନ୍ନଃ ସୋମୋ ରଥଜିଦ୍ଧିରଣ୍ଯଜିତ୍ସ୍ଵର୍ଜିଦବ୍ଜିତ୍ପଵତେ ସହସ୍ରଜିତ୍ । ଯଂ ଦେଵାସଶ୍ଚକ୍ରିରେ ପୀତଯେ ମଦଂ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠଂ ଦ୍ରପ୍ସମରୁଣଂ ମଯୋଭୁଵମ୍
ଗୋ, ରଥ, ସୁନା, ଆଲୋକ, ଜଳ ଏବଂ ହଜାର ଜିତିଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି। ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ରସ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଅତି ରସିକ ଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଭାବେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଏତାନି ସୋମ ପଵମାନୋ ଅସ୍ମଯୁଃ ସତ୍ଯାନି କୃଣ୍ଵନ୍ଦ୍ରଵିଣାନ୍ଯର୍ଷସି । ଜହି ଶତ୍ରୁମନ୍ତିକେ ଦୂରକେ ଚ ଯ ଉର୍ଵୀଂ ଗଵ୍ଯୂତିମଭଯଂ ଚ ନସ୍କୃଧି
ଏହି ସତ୍ୟ ଧନ ଆମକୁ ଦେଉଛ, ପବିତ୍ର ସୋମ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଉଛ। ଶତ୍ରୁ ନିକଟରେ କିମ୍ବା ଦୂରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦଳନ କର। ଆମକୁ ବିଶାଳ ଗୋଚର ଦିଅ ଏବଂ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅ।
ଅଚୋଦସୋ ନୋ ଧନ୍ଵନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ପ୍ର ସୁଵାନାସୋ ବୃହଦ୍ଦିଵେଷୁ ହରଯଃ । ଵି ଚ ନଶନ୍ନ ଇଷୋ ଅରାତଯୋଽର୍ଯୋ ନଶନ୍ତ ସନିଷନ୍ତ ନୋ ଧିଯଃ
ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ରସବିନ୍ଦୁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଚମକୁଥିବା ଗୁଡିକ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶ ପାଇଁ ଚାପି ଯାଉଛନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣର ଧାରା ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଗିଯାଉନ୍ତୁ, ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ଭାବନା ପୂରଣ ହେଉ।
ପ୍ର ଣୋ ଧନ୍ଵନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵୋ ମଦଚ୍ଯୁତୋ ଧନା ଵା ଯେଭିରର୍ଵତୋ ଜୁନୀମସି । ତିରୋ ମର୍ତସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିତ୍ପରିହ୍ଵୃତିଂ ଵଯଂ ଧନାନି ଵିଶ୍ଵଧା ଭରେମହି
ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ରସବିନ୍ଦୁମାନେ ଆମକୁ ଧନ ଦେଉନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୀବ୍ର ଘୋଡାମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବା। କୌଣସି ମାନବର ଗୁପ୍ତତାକୁ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ ଆମେ ଆଣିପାରିବା।
ଉତ ସ୍ଵସ୍ଯା ଅରାତ୍ଯା ଅରିର୍ହି ଷ ଉତାନ୍ଯସ୍ଯା ଅରାତ୍ଯା ଵୃକୋ ହି ଷଃ । ଧନ୍ଵନ୍ନ ତୃଷ୍ଣା ସମରୀତ ତାଁ ଅଭି ସୋମ ଜହି ପଵମାନ ଦୁରାଧ୍ଯଃ
ସେ ନିଜ ଶତ୍ରୁତାର ଶତ୍ରୁ, ଅନ୍ୟର ଶତ୍ରୁତାର ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁ, କାରଣ ସେ ଏକ ନେମି। ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ତୃଷ୍ଣାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉନାହିଁ; ପବିତ୍ର ସୋମ, ଦୁର୍ଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର।
ଦିଵି ତେ ନାଭା ପରମୋ ଯ ଆଦଦେ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତେ ରୁରୁହୁଃ ସାନଵି କ୍ଷିପଃ । ଅଦ୍ରଯସ୍ତ୍ଵା ବପ୍ସତି ଗୋରଧି ତ୍ଵଚ୍ଯପ୍ସୁ ତ୍ଵା ହସ୍ତୈର୍ଦୁଦୁହୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ଆକାଶରେ ତୁମର ନାଭି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ନେଇଛ। ପୃଥିବୀର ଢାଳରେ ତୁମର ଅଙ୍କୁର ବଢିଛି। ପଥରମାନେ ଗୋର ଚମରା ଉପରେ ତୁମକୁ ଚାପିଛନ୍ତି; ଜଳରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ତୁମକୁ ଦୁହିଛନ୍ତି।
ଏଵା ତ ଇନ୍ଦୋ ସୁଭ୍ଵଂ ସୁପେଶସଂ ରସଂ ତୁଞ୍ଜନ୍ତି ପ୍ରଥମା ଅଭିଶ୍ରିଯଃ । ନିଦଂନିଦଂ ପଵମାନ ନି ତାରିଷ ଆଵିସ୍ତେ ଶୁଷ୍ମୋ ଭଵତୁ ପ୍ରିଯୋ ମଦଃ
ଏପରି, ରସବିନ୍ଦୁ, ପ୍ରଥମ ଭୂଷଣମାନେ ତୁମର ସୁନ୍ଦର ରସକୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଛନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସୋମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର; ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ।
ସୋମସ୍ଯ ଧାରା ପଵତେ ନୃଚକ୍ଷସ ଋତେନ ଦେଵାନ୍ହଵତେ ଦିଵସ୍ପରି । ବୃହସ୍ପତେ ରଵଥେନା ଵି ଦିଦ୍ଯୁତେ ସମୁଦ୍ରାସୋ ନ ସଵନାନି ଵିଵ୍ଯଚୁଃ
ସୋମର ଧାରା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିବା, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସତ୍ୟରେ ଦେବମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଆକାଶକୁ ଘେରି ରଖିଛି। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ଚମକୁଛି; ସମୁଦ୍ରମାନେ ଅର୍ପଣ ଭଳି ଉତ୍ତଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯଂ ତ୍ଵା ଵାଜିନ୍ନଘ୍ନ୍ଯା ଅଭ୍ଯନୂଷତାଯୋହତଂ ଯୋନିମା ରୋହସି ଦ୍ଯୁମାନ୍ । ମଘୋନାମାଯୁଃ ପ୍ରତିରନ୍ମହି ଶ୍ରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପଵସେ ଵୃଷା ମଦଃ
ଯେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ଗୋମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଚମକୁଥିବା ଗର୍ଭକୁ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ। ଦାନଶୀଳମାନେର ଆୟୁ ଏବଂ କୀର୍ତି ଦୀର୍ଘ ହେଉ; ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ହେଉ।
ଏନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କୁକ୍ଷା ପଵତେ ମଦିନ୍ତମ ଊର୍ଜଂ ଵସାନଃ ଶ୍ରଵସେ ସୁମଙ୍ଗଲଃ । ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ସ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ପପ୍ରଥେ କ୍ରୀଳନ୍ହରିରତ୍ଯଃ ସ୍ଯନ୍ଦତେ ଵୃଷା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ପୋଷଣ ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ କୀର୍ତି ପାଇଁ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆଗକୁ ବଢିଛି; ଖେଳିବା, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ତୀବ୍ର ଗତିର, ବଳିଆ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ତଂ ତ୍ଵା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତମଂ ନରଃ ସହସ୍ରଧାରଂ ଦୁହତେ ଦଶ କ୍ଷିପଃ । ନୃଭିଃ ସୋମ ପ୍ରଚ୍ଯୁତୋ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାଁ ଆ ପଵସ୍ଵା ସହସ୍ରଜିତ୍
ତୁମେ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ମଧୁର, ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ହଜାର ଧାରାରେ ଦୁହାଯାଉଛ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥିବା ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହଜାର ଜିତିଥିବା।
ତଂ ତ୍ଵା ହସ୍ତିନୋ ମଧୁମନ୍ତମଦ୍ରିଭିର୍ଦୁହନ୍ତ୍ଯପ୍ସୁ ଵୃଷଭଂ ଦଶ କ୍ଷିପଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମ ମାଦଯନ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନଂ ସିନ୍ଧୋରିଵୋର୍ମିଃ ପଵମାନୋ ଅର୍ଷସି
ତୁମେ, ମଧୁର ଥିବା, ପଥର ଦ୍ୱାରା ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଜଳରେ ବଳିଆ ଭାବେ ଦୁହାଯାଉଛ। ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ, ଦେବମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ; ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛ।
ପ୍ର ସୋମସ୍ଯ ପଵମାନସ୍ଯୋର୍ମଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯନ୍ତି ଜଠରଂ ସୁପେଶସଃ । ଦଧ୍ନା ଯଦୀମୁନ୍ନୀତା ଯଶସା ଗଵାଂ ଦାନାଯ ଶୂରମୁଦମନ୍ଦିଷୁଃ ସୁତାଃ
ପବିତ୍ର ସୋମର ତରଙ୍ଗମାନେ, ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଦହି ଏବଂ କୀର୍ତି ସହିତ ଉତ୍ତଳିତ ହେଲେ, ଚାପିଥିବା ଗୁଡିକ ଗୋ ଦାନ ପାଇଁ ବୀରକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ହି ସୋମଃ କଲଶାଁ ଅସିଷ୍ଯଦଦତ୍ଯୋ ନ ଵୋଳ୍ହା ରଘୁଵର୍ତନିର୍ଵୃଷା । ଅଥା ଦେଵାନାମୁଭଯସ୍ଯ ଜନ୍ମନୋ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଶ୍ନୋତ୍ଯମୁତ ଇତଶ୍ଚ ଯତ୍
ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ହାଣ୍ଡିକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ଅଜର, ତୀବ୍ର ଗତିର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ରଥୀ ଭଳି। ତାପରେ, ଦେବମାନେର ଦୁଇ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣି, ସେ ଦୁଇଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଆ ନଃ ସୋମ ପଵମାନଃ କିରା ଵସ୍ଵିନ୍ଦୋ ଭଵ ମଘଵା ରାଧସୋ ମହଃ । ଶିକ୍ଷା ଵଯୋଧୋ ଵସଵେ ସୁ ଚେତୁନା ମା ନୋ ଗଯମାରେ ଅସ୍ମତ୍ପରା ସିଚଃ
ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପବିତ୍ର ସୋମ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ। ଦାନଶୀଳ ହୋଇ, ବଡ ଉପହାର ଦେଉ। ଶକ୍ତି ଦିଅ, ବିବେକଶୀଳ ହୋଇ, ଵସୁମାନେ ପାଇଁ; ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନାହିଁ, ଆମକୁ ଛାଡି ଦେଉନାହିଁ।
ଆ ନଃ ପୂଷା ପଵମାନଃ ସୁରାତଯୋ ମିତ୍ରୋ ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵରୁଣଃ ସଜୋଷସଃ । ବୃହସ୍ପତିର୍ମରୁତୋ ଵାଯୁରଶ୍ଵିନା ତ୍ଵଷ୍ଟା ସଵିତା ସୁଯମା ସରସ୍ଵତୀ
ପବିତ୍ର ସୋମ, ପୁଷାନ୍, ଦାନଶୀଳ, ମିତ୍ର ଏବଂ ଭରୁଣ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି, ମାରୁତ, ବାୟୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ଯମ, ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ।
ଉଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵେ ଅର୍ଯମା ଦେଵୋ ଅଦିତିର୍ଵିଧାତା । ଭଗୋ ନୃଶଂସ ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ପଵମାନଂ ଜୁଷନ୍ତ
ଉଭୟ ଦିବା ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତ ଭାଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆର୍ୟମା, ଦେବତା, ଅଦିତି, ବିଧାତା, ଭାଗ, ନୃଶଂସ, ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ—ପବିତ୍ର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଅସାଵି ସୋମୋ ଅରୁଷୋ ଵୃଷା ହରୀ ରାଜେଵ ଦସ୍ମୋ ଅଭି ଗା ଅଚିକ୍ରଦତ୍ । ପୁନାନୋ ଵାରଂ ପର୍ଯେତ୍ଯଵ୍ଯଯଂ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିଂ ଘୃତଵନ୍ତମାସଦମ୍
ତାବା ରଙ୍ଗିନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦୁଇଟି ପିତଳା ଘୋଡା ସହିତ ରାଜାଙ୍କ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି ବହିଛି; ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଅବିନାଶୀ ଚାନା ଉପରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରେ, ଗୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଡ଼ରେ ଅଜାନା ଶ୍ୟେନ ପରି ପହଞ୍ଚିଛି।
କଵିର୍ଵେଧସ୍ଯା ପର୍ଯେଷି ମାହିନମତ୍ଯୋ ନ ମୃଷ୍ଟୋ ଅଭି ଵାଜମର୍ଷସି । ଅପସେଧନ୍ଦୁରିତା ସୋମ ମୃଳଯ ଘୃତଂ ଵସାନଃ ପରି ଯାସି ନିର୍ଣିଜମ୍
ହେ ପ୍ରେରିତ, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମହାନତା ଖୋଜୁଛ; ଭଲଭାବରେ ଶୋଭିତ ଘୋଡା ପରି ତୁମେ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ୁଛ; ସୋମ, ଅମାନ୍ୟ ଦୂର କର, ଆମକୁ କ୍ଷମା ଦିଅ, ଗୃତ ଧରି ତୁମେ ଚାନା ଉପରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଛ।
ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପିତା ମହିଷସ୍ଯ ପର୍ଣିନୋ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଗିରିଷୁ କ୍ଷଯଂ ଦଧେ । ସ୍ଵସାର ଆପୋ ଅଭି ଗା ଉତାସରନ୍ସଂ ଗ୍ରାଵଭିର୍ନସତେ ଵୀତେ ଅଧ୍ଵରେ
ପର୍ଜନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ଶଙ୍କା ଓ ପତ୍ରଧାରୀ ବୃଷଭର ପିତା; ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ ସେ ପାହାଡ଼ରେ ନିଜ ନିବାସ ରଖିଛନ୍ତି; ଜଳ, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ, ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ପୂଜାରେ ପାଥର ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ଜାଯେଵ ପତ୍ଯାଵଧି ଶେଵ ମଂହସେ ପଜ୍ରାଯା ଗର୍ଭ ଶୃଣୁହି ବ୍ରଵୀମି ତେ । ଅନ୍ତର୍ଵାଣୀଷୁ ପ୍ର ଚରା ସୁ ଜୀଵସେଽନିନ୍ଦ୍ଯୋ ଵୃଜନେ ସୋମ ଜାଗୃହି
ଜନନୀ ପତି ସହିତ ଯେପରି ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମ ମହାନତା ପାଇଁ; ଶକ୍ତିର ଗର୍ଭ, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି; ଭଲ ଜୀବନ ପାଇଁ ପାତ୍ର ଭିତରେ ଚଳ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସୋମ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗିଉ।
ଯଥା ପୂର୍ଵେଭ୍ଯଃ ଶତସା ଅମୃଧ୍ରଃ ସହସ୍ରସାଃ ପର୍ଯଯା ଵାଜମିନ୍ଦୋ । ଏଵା ପଵସ୍ଵ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ତଵ ଵ୍ରତମନ୍ଵାପଃ ସଚନ୍ତେ
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶତ ଓ ହଜାର ଉପଲବ୍ଧି ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ ଆଣିଥିଲ, ଏହିପରି ଏବେ ନୂତନ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଜଳ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ପଵିତ୍ରଂ ତେ ଵିତତଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ପ୍ରଭୁର୍ଗାତ୍ରାଣି ପର୍ଯେଷି ଵିଶ୍ଵତଃ । ଅତପ୍ତତନୂର୍ନ ତଦାମୋ ଅଶ୍ନୁତେ ଶୃତାସ ଇଦ୍ଵହନ୍ତସ୍ତତ୍ସମାଶତ
ତୁମର ଚାନା ବିସ୍ତାରିତ, ହେ ପ୍ରାର୍ଥନାର ନାଥ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ଆବୃତ କରୁଛ; ଯେଉଁ ଦେହ ଜଳିନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେନି; ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଚାନାରେ ଚାନ୍ଦିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଏକଠା କରିଛନ୍ତି।
ତପୋଷ୍ପଵିତ୍ରଂ ଵିତତଂ ଦିଵସ୍ପଦେ ଶୋଚନ୍ତୋ ଅସ୍ଯ ତନ୍ତଵୋ ଵ୍ଯସ୍ଥିରନ୍ । ଅଵନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ପଵୀତାରମାଶଵୋ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠମଧି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚେତସା
ତାପର ଚାନା ଦିବର ଆସନରେ ବିସ୍ତାରିତ; ଏହାର ଚମକୁଥିବା ତାଣି ଚାଲିଛି; ତୁରନ୍ତ ମାନେ ଶୁଦ୍ଧକାରୀକୁ ମନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିବର ସ୍ପର୍ଶରେ ଉଭୟ ରହିଛନ୍ତି।
ଅରୂରୁଚଦୁଷସଃ ପୃଶ୍ନିରଗ୍ରିଯ ଉକ୍ଷା ବିଭର୍ତି ଭୁଵନାନି ଵାଜଯୁଃ । ମାଯାଵିନୋ ମମିରେ ଅସ୍ଯ ମାଯଯା ନୃଚକ୍ଷସଃ ପିତରୋ ଗର୍ଭମା ଦଧୁଃ
ପ୍ରଭା ଦେଇ ପ୍ରଭାତରେ ଚିତ୍ର ବୃଷଭ ଦିଗବାସିନି; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ; ମାୟାବୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ମାପିଛନ୍ତି, ମାନବ ଦୃଷ୍ଟିର ପିତାମାନେ ଗର୍ଭ ରଖିଛନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵ ଇତ୍ଥା ପଦମସ୍ଯ ରକ୍ଷତି ପାତି ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନ୍ଯଦ୍ଭୁତଃ । ଗୃଭ୍ଣାତି ରିପୁଂ ନିଧଯା ନିଧାପତିଃ ସୁକୃତ୍ତମା ମଧୁନୋ ଭକ୍ଷମାଶତ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଏପରି ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି; ଧନର ନାଥ ଶତ୍ରୁକୁ ଧରିବା, ସେ ମଧୁର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।