ତ୍ଵଂ ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଅଦ୍ରିଭିରଭ୍ଯର୍ଷ କନିକ୍ରଦତ୍ । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମମୁତ୍ତମମ୍
ତୁମେ ଭଲଭାବେ ପିସା ହୋଇ, ପାଥର ସହ ଗଞ୍ଜି, ଧ୍ୱନି କରି, ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣୁଛ।
ଇନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷତି ତିରୋ ଵାରାଣ୍ଯଵ୍ଯଯା । ହରିର୍ଵାଜମଚିକ୍ରଦତ୍
ଇନ୍ଦୁ, ବହିଯାଉଛି, ଅକ୍ଷୟ ପବିତ୍ରତା ଅତିକ୍ରମ କରି; ହରି ଶକ୍ତିକୁ ଡାକିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦୋ ଵ୍ଯଵ୍ଯମର୍ଷସି ଵି ଶ୍ରଵାଂସି ଵି ସୌଭଗା । ଵି ଵାଜାନ୍ସୋମ ଗୋମତଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ରସର, କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଉଛ, ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଉଛ, ଗାଈ ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାଉଛ।
ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଶତଗ୍ଵିନଂ ରଯିଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ । ଭରା ସୋମ ସହସ୍ରିଣମ୍
ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଶତାଧିକ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ଆଣ, ହଜାର ଧନ ଦିଅ।
ପଵମାନାସ ଇନ୍ଦଵସ୍ତିରଃ ପଵିତ୍ରମାଶଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯାମେଭିରାଶତ
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁମାନେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ପବିତ୍ରତା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏହି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କକୁହଃ ସୋମ୍ଯୋ ରସ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ । ଆଯୁଃ ପଵତ ଆଯଵେ
ସୋମର ମଧୁର ରସ, ପୁରୁଣା ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବହେଉଛି; ଯିଏ ଏହାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଉଛି।
ହିନ୍ଵନ୍ତି ସୂରମୁସ୍ରଯଃ ପଵମାନଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍ । ଅଭି ଗିରା ସମସ୍ଵରନ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ, ମଧୁର ସୋମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଵିତା ନୋ ଅଜାଶ୍ଵଃ ପୂଷା ଯାମନିଯାମନି । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଅଯୋଜିତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ପୁଷା ଆମ ଯାତ୍ରାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ସୋମଃ କପର୍ଦିନେ ଘୃତଂ ନ ପଵତେ ମଧୁ । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଏହି ସୋମ, ଜଟାଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଘିଅ ପରି ମଧୁର ଭାବରେ ବହୁଛି; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ତ ଆଘୃଣେ ସୁତୋ ଘୃତଂ ନ ପଵତେ ଶୁଚି । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ତୁମ ପାଇଁ, ଘିଅ ପରି ପବିତ୍ର ଭାବରେ ବହୁଛି; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵାଚୋ ଜନ୍ତୁଃ କଵୀନାଂ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା । ଦେଵେଷୁ ରତ୍ନଧା ଅସି
ହେ ସୋମ, କବିମାନଙ୍କ ବାଣୀର ସନ୍ତାନ, ଶକ୍ତି ସହିତ ବହ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଧନର ଧାରକ।
ଆ କଲଶେଷୁ ଧାଵତି ଶ୍ଯେନୋ ଵର୍ମ ଵି ଗାହତେ । ଅଭି ଦ୍ରୋଣା କନିକ୍ରଦତ୍
ସେ କଳଶମାନକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି; ଶ୍ୟେନ ପରି ତାର ଆବରଣ ପ୍ରସାରିତ କରେ; ସେ ଡୋଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରେ।
ପରି ପ୍ର ସୋମ ତେ ରସୋଽସର୍ଜି କଲଶେ ସୁତଃ । ଶ୍ଯେନୋ ନ ତକ୍ତୋ ଅର୍ଷତି
ହେ ସୋମ, ତୁମ ରସ କଳଶରେ ଚାପି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ତୀବ୍ର ଶ୍ୟେନ ପରି, ଏହା ବାହାରିଯାଉଛି।
ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମନ୍ଦଯନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଯ ମଧୁମତ୍ତମଃ
ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ବହ।
ଅସୃଗ୍ରନ୍ଦେଵଵୀତଯେ ଵାଜଯନ୍ତୋ ରଥା ଇଵ
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ, ରଥମାନେ ପରି ଦୌଡ଼ି ଆସୁଛନ୍ତି।
ତେ ସୁତାସୋ ମଦିନ୍ତମାଃ ଶୁକ୍ରା ଵାଯୁମସୃକ୍ଷତ
ସେ ଚାପିଥିବା ରସମାନେ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଦକର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବନ ସହିତ ବହିଯାଇଛି।
ଗ୍ରାଵ୍ଣା ତୁନ୍ନୋ ଅଭିଷ୍ଟୁତଃ ପଵିତ୍ରଂ ସୋମ ଗଚ୍ଛସି । ଦଧତ୍ସ୍ତୋତ୍ରେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଘସି, ସ୍ତୁତି ପାଇ, ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ରକୁ ଯାଉଛ; ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ତୁମେ ବୀରତା ଆଣିଦେଉଛ।
ଏଷ ତୁନ୍ନୋ ଅଭିଷ୍ଟୁତଃ ପଵିତ୍ରମତି ଗାହତେ । ରକ୍ଷୋହା ଵାରମଵ୍ଯଯମ୍
ଏହି ଘସାଯାଇଥିବା ଏବଂ ସ୍ତୁତିତ ଥିବା ଏକ, ପବିତ୍ରକୁ ଆସୁଛି; ଦେୟତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରେ, ସେ ଅଚୁକ୍କ ରକ୍ଷାକାରୀ।
ଯଦନ୍ତି ଯଚ୍ଚ ଦୂରକେ ଭଯଂ ଵିନ୍ଦତି ମାମିହ । ପଵମାନ ଵି ତଜ୍ଜହି
ଯେଉଁଠିକିଛି ନିକଟକୁ ଆସେ କିମ୍ବା ଦୂରେ ଅଛି, ଯେଉଁ ଭୟ ଉପଜେ, ଏଠାରେ ମୋତେ ଛୁଇଁନ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ହେ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ସେଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ପଵମାନଃ ସୋ ଅଦ୍ଯ ନଃ ପଵିତ୍ରେଣ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ଯଃ ପୋତା ସ ପୁନାତୁ ନଃ
ହେ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ଆଜି ତୁମ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ଯିଏ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରେ, ସେ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ପଵିତ୍ରମର୍ଚିଷ୍ଯଗ୍ନେ ଵିତତମନ୍ତରା । ବ୍ରହ୍ମ ତେନ ପୁନୀହି ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପବିତ୍ରତା ଭିତରେ ବିସ୍ତୃତ; ସେଇ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର।
ଯତ୍ତେ ପଵିତ୍ରମର୍ଚିଵଦଗ୍ନେ ତେନ ପୁନୀହି ନଃ । ବ୍ରହ୍ମସଵୈଃ ପୁନୀହି ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ପବିତ୍ର ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଦେଵ ସଵିତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ସଵେନ ଚ । ମାଂ ପୁନୀହି ଵିଶ୍ଵତଃ
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଦୁଇଟି, ଅର୍ଥାତ୍ ପବିତ୍ରତା ଓ ଯଜ୍ଞ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କର।
ତ୍ରିଭିଷ୍ଟ୍ଵଂ ଦେଵ ସଵିତର୍ଵର୍ଷିଷ୍ଠୈଃ ସୋମ ଧାମଭିଃ । ଅଗ୍ନେ ଦକ୍ଷୈଃ ପୁନୀହି ନଃ
ତିନିଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବତା ସବିତା, ଏବଂ ସୋମଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଦକ୍ଷତାରେ ପବିତ୍ର କର।
ପୁନନ୍ତୁ ମାଂ ଦେଵଜନାଃ ପୁନନ୍ତୁ ଵସଵୋ ଧିଯା । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ପୁନୀତ ମା ଜାତଵେଦଃ ପୁନୀହି ମା
ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ବସୁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଜାତବେଦା, ତୁମେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କର।
ପ୍ର ପ୍ଯାଯସ୍ଵ ପ୍ର ସ୍ଯନ୍ଦସ୍ଵ ସୋମ ଵିଶ୍ଵେଭିରଂଶୁଭିଃ । ଦେଵେଭ୍ଯ ଉତ୍ତମଂ ହଵିଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମ ସମସ୍ତ ଧାରା ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଭଲଭାବରେ ବହ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅର୍ପଣ ଦିଅ।
ଉପ ପ୍ରିଯଂ ପନିପ୍ନତଂ ଯୁଵାନମାହୁତୀଵୃଧମ୍ । ଅଗନ୍ମ ବିଭ୍ରତୋ ନମଃ
ଆମେ ପ୍ରିୟ, ଯୁବକ ଏବଂ ଅର୍ପଣ ବଢ଼ାଇଥିବା ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନମସ୍କାର ସହିତ ଆସିଛୁ।
ଅଲାଯ୍ଯସ୍ଯ ପରଶୁର୍ନନାଶ ତମା ପଵସ୍ଵ ଦେଵ ସୋମ । ଆଖୁଂ ଚିଦେଵ ଦେଵ ସୋମ
ହେ ଦେବ ସୋମ, ଅପରିପକ୍ୱଙ୍କର କୁହାଡ଼ିକୁ ନଶ୍ଟ କରି ଆଗେ ବଢ଼, ହେ ଦେବ ସୋମ, ଏଠାରେ ଏକ ଉନ୍ମାଦୀ ମୂଷାକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ କର।
ଯଃ ପାଵମାନୀରଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ । ସର୍ଵଂ ସ ପୂତମଶ୍ନାତି ସ୍ଵଦିତଂ ମାତରିଶ୍ଵନା
ଯିଏ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ, ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିବା ରସକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଓ ମଧୁର ଜିନିଷ ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଗ କରେ।
ପାଵମାନୀର୍ଯୋ ଅଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ । ତସ୍ମୈ ସରସ୍ଵତୀ ଦୁହେ କ୍ଷୀରଂ ସର୍ପିର୍ମଧୂଦକମ୍
ଯିଏ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ, ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିବା ରସକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେଠିପାଇଁ ସରସ୍ୱତୀ ଦୁଧ, ଘିଅ ଓ ମଧୁ ମିଶିତ ପାଣି ଦିଅନ୍ତି।