ପ୍ର ଣ ଇନ୍ଦୋ ମହେ ରଣ ଆପୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ସିନ୍ଧଵଃ । ଯଦ୍ଗୋଭିର୍ଵାସଯିଷ୍ଯସେ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଜଳ, ନଦୀମାନେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାଈମାନେ ସହିତ ଆପଣକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବ।
ଅସ୍ଯ ତେ ସଖ୍ଯେ ଵଯମିଯକ୍ଷନ୍ତସ୍ତ୍ଵୋତଯଃ । ଇନ୍ଦୋ ସଖିତ୍ଵମୁଶ୍ମସି
ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଆତୁର, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମେ ତୁମ ସହାୟତା ଚାହୁଁଛୁ; ଆମେ ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଛୁ।
ଆ ପଵସ୍ଵ ଗଵିଷ୍ଟଯେ ମହେ ସୋମ ନୃଚକ୍ଷସେ । ଏନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଜଠରେ ଵିଶ
ଗାଈ ଜିତିବା ପାଇଁ, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦରକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ମହାଁ ଅସି ସୋମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ଉଗ୍ରାଣାମିନ୍ଦ ଓଜିଷ୍ଠଃ । ଯୁଧ୍ଵା ସଞ୍ଛଶ୍ଵଜ୍ଜିଗେଥ
ତୁମେ ମହାନ, ହେ ସୋମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ତୁମେ ବିଜୟକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର।
ଯ ଉଗ୍ରେଭ୍ଯଶ୍ଚିଦୋଜୀଯାଞ୍ଛୂରେଭ୍ଯଶ୍ଚିଚ୍ଛୂରତରଃ । ଭୂରିଦାଭ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ମଂହୀଯାନ୍
ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୂରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ସୂର, ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଉଦାର।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ସୂର ଏଷସ୍ତୋକସ୍ଯ ସାତା ତନୂନାମ୍ । ଵୃଣୀମହେ ସଖ୍ଯାଯ ଵୃଣୀମହେ ଯୁଜ୍ଯାଯ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ବୀର, ସନ୍ତାନ ଓ ଦେହର ରକ୍ଷକ; ଆମେ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ, ଏବଂ ଏକତା ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ।
ଅଗ୍ନ ଆଯୂଂଷି ପଵସ ଆ ସୁଵୋର୍ଜମିଷଂ ଚ ନଃ । ଆରେ ବାଧସ୍ଵ ଦୁଚ୍ଛୁନାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କର, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ; ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେ।
ଅଗ୍ନିର୍ଋଷିଃ ପଵମାନଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯଃ ପୁରୋହିତଃ । ତମୀମହେ ମହାଗଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା, ପୂରୋହିତ—ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଗ୍ନେ ପଵସ୍ଵ ସ୍ଵପା ଅସ୍ମେ ଵର୍ଚଃ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ଦଧଦ୍ରଯିଂ ମଯି ପୋଷମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନରେ ପବିତ୍ର ହେଉ; ମୋତେ ତେଜ ଓ ବୀରତା ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦିଅ।
ପଵମାନୋ ଅତି ସ୍ରିଧୋଽଭ୍ଯର୍ଷତି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ । ସୂରୋ ନ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଜଣେ ବିର, ସମସ୍ତ ବାଧା ଅତିକ୍ରମ କରି, ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁଥିବା ବୀର ପରି।
ସ ମର୍ମୃଜାନ ଆଯୁଭିଃ ପ୍ରଯସ୍ଵାନ୍ପ୍ରଯସେ ହିତଃ । ଇନ୍ଦୁରତ୍ଯୋ ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯିଏ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଜଣେ ପ୍ରଭାମୟ ତିଳ।
ପଵମାନ ଋତଂ ବୃହଚ୍ଛୁକ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିରଜୀଜନତ୍ । କୃଷ୍ଣା ତମାଂସି ଜଙ୍ଘନତ୍
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବଡ଼ ସତ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; କଳା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି।
ପଵମାନସ୍ଯ ଜଙ୍ଘ୍ନତୋ ହରେଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ଅସୃକ୍ଷତ । ଜୀରା ଅଜିରଶୋଚିଷଃ
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବାବେଳେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣଗୁଡ଼ିକ ଝରିଯାଉଛି, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସଦା ତରୁଣ।
ପଵମାନୋ ରଥୀତମଃ ଶୁଭ୍ରେଭିଃ ଶୁଭ୍ରଶସ୍ତମଃ । ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁଦ୍ଗଣଃ
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥଚାଳକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମୟ, ହରିଚନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି।
ପଵମାନୋ ଵ୍ଯଶ୍ନଵଦ୍ରଶ୍ମିଭିର୍ଵାଜସାତମଃ । ଦଧତ୍ସ୍ତୋତ୍ରେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି, ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା, ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଷ୍ଟୁତିକୁ ବୀରତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ର ସୁଵାନ ଇନ୍ଦୁରକ୍ଷାଃ ପଵିତ୍ରମତ୍ଯଵ୍ଯଯମ୍ । ପୁନାନ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରମା
ପିସା ହୋଇଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦୁ, ଅକ୍ଷୟ ପବିତ୍ରତାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ପବିତ୍ର ହେଇ, ଇନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଏଷ ସୋମୋ ଅଧି ତ୍ଵଚି ଗଵାଂ କ୍ରୀଳତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମଦାଯ ଜୋହୁଵତ୍
ଏହି ସୋମ, ଗାଈଙ୍କ ଚର୍ମ ଉପରେ, ପାଥର ସହ ଖେଳୁଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ତେ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ପଯଃ ପଵମାନାଭୃତଂ ଦିଵଃ । ତେନ ନୋ ମୃଳ ଜୀଵସେ
ତୁମର ତେଜସ୍ବୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ, ହେ ପବିତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ଆଣାଯାଇଛି—ସେହି ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନରେ କୃପା କର।
ତ୍ଵଂ ସୋମାସି ଧାରଯୁର୍ମନ୍ଦ୍ର ଓଜିଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଵରେ । ପଵସ୍ଵ ମଂହଯଦ୍ରଯିଃ
ତୁମେ ସୋମ, ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞରେ; ପବିତ୍ର ହେଉ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଧନ ଆଣ।
ତ୍ଵଂ ସୁତୋ ନୃମାଦନୋ ଦଧନ୍ଵାନ୍ମତ୍ସରିନ୍ତମଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୂରିରନ୍ଧସା
ତୁମେ ପିସା ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ମଦ ଧରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ।
ତ୍ଵଂ ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଅଦ୍ରିଭିରଭ୍ଯର୍ଷ କନିକ୍ରଦତ୍ । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମମୁତ୍ତମମ୍
ତୁମେ ଭଲଭାବେ ପିସା ହୋଇ, ପାଥର ସହ ଗଞ୍ଜି, ଧ୍ୱନି କରି, ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣୁଛ।
ଇନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷତି ତିରୋ ଵାରାଣ୍ଯଵ୍ଯଯା । ହରିର୍ଵାଜମଚିକ୍ରଦତ୍
ଇନ୍ଦୁ, ବହିଯାଉଛି, ଅକ୍ଷୟ ପବିତ୍ରତା ଅତିକ୍ରମ କରି; ହରି ଶକ୍ତିକୁ ଡାକିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦୋ ଵ୍ଯଵ୍ଯମର୍ଷସି ଵି ଶ୍ରଵାଂସି ଵି ସୌଭଗା । ଵି ଵାଜାନ୍ସୋମ ଗୋମତଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ରସର, କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଉଛ, ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଉଛ, ଗାଈ ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାଉଛ।
ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଶତଗ୍ଵିନଂ ରଯିଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ । ଭରା ସୋମ ସହସ୍ରିଣମ୍
ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଶତାଧିକ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ଆଣ, ହଜାର ଧନ ଦିଅ।
ପଵମାନାସ ଇନ୍ଦଵସ୍ତିରଃ ପଵିତ୍ରମାଶଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯାମେଭିରାଶତ
ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁମାନେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ପବିତ୍ରତା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏହି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କକୁହଃ ସୋମ୍ଯୋ ରସ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ । ଆଯୁଃ ପଵତ ଆଯଵେ
ସୋମର ମଧୁର ରସ, ପୁରୁଣା ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବହେଉଛି; ଯିଏ ଏହାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଉଛି।
ହିନ୍ଵନ୍ତି ସୂରମୁସ୍ରଯଃ ପଵମାନଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍ । ଅଭି ଗିରା ସମସ୍ଵରନ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ, ମଧୁର ସୋମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଵିତା ନୋ ଅଜାଶ୍ଵଃ ପୂଷା ଯାମନିଯାମନି । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଅଯୋଜିତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ପୁଷା ଆମ ଯାତ୍ରାକୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ସୋମଃ କପର୍ଦିନେ ଘୃତଂ ନ ପଵତେ ମଧୁ । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଏହି ସୋମ, ଜଟାଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଘିଅ ପରି ମଧୁର ଭାବରେ ବହୁଛି; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ତ ଆଘୃଣେ ସୁତୋ ଘୃତଂ ନ ପଵତେ ଶୁଚି । ଆ ଭକ୍ଷତ୍କନ୍ଯାସୁ ନଃ
ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ତୁମ ପାଇଁ, ଘିଅ ପରି ପବିତ୍ର ଭାବରେ ବହୁଛି; ସେ ଆମକୁ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।