ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ମହୀମିଷଂ ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ଗାତୁଵିତ୍
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବଡ଼ ପୋଷଣ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ସବୁକିଛି ଦେଖୁଥିବା, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ପଥ ଦେଖା।
ଆ କଲଶା ଅନୂଷତେନ୍ଦୋ ଧାରାଭିରୋଜସା । ଏନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପୀତଯେ ଵିଶ
ହେ ସୋମ, ତୁମର ପବିତ୍ର ଧାରା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ କଳଶରେ ପ୍ରବେଶ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଯସ୍ଯ ତେ ମଦ୍ଯଂ ରସଂ ତୀଵ୍ରଂ ଦୁହନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ସ ପଵସ୍ଵାଭିମାତିହା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମଦକର ରସକୁ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚିପି ନିଆଯାଉଛି; ହେ ସୋମ, ବିରୋଧକୁ ଦୂର କରି ଏଗିଯାଅ।
ରାଜା ମେଧାଭିରୀଯତେ ପଵମାନୋ ମନାଵଧି । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ଯାତଵେ
ପୁଣ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ ରାଜା ସୋମ, ଚିନ୍ତାର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହ ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଶତଗ୍ଵିନଂ ଗଵାଂ ପୋଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍ । ଵହା ଭଗତ୍ତିମୂତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶତଧାନ ଗୋଧନ, ଗୋମାସର ପୋଷଣ ଓ ଅନେକ ଘୋଡ଼ାର ଧନ ଆଣ, ଭାଗ୍ୟ ଲାଗି।
ଆ ନଃ ସୋମ ସହୋ ଜୁଵୋ ରୂପଂ ନ ଵର୍ଚସେ ଭର । ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଦେଵଵୀତଯେ
ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି, ଯୁବକ ଉତ୍ସାହ, ଶରୀର ରୂପ ଓ ତେଜ ଦେଉ, ଭଲଭାବେ ଚିପି ଦେବା ପରେ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ।
ଅର୍ଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମତ୍ତମୋଽଭି ଦ୍ରୋଣାନି ରୋରୁଵତ୍ । ସୀଦଞ୍ଛ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମା
ହେ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଭାଣ୍ଡରେ ଧ୍ୱନି କରି ଝରିଯାଅ; ଗରୁଡ଼ ପରି ନିଜ ଘରେ ବସିଯାଅ।
ଅପ୍ସା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ସୋମୋ ଅର୍ଷତି ଵିଷ୍ଣଵେ
ସୋମ ଜଳରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ମରୁତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ଇଷଂ ତୋକାଯ ନୋ ଦଧଦସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣମ୍
ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ପବିତ୍ର କର।
ଯେ ସୋମାସଃ ପରାଵତି ଯେ ଅର୍ଵାଵତି ସୁନ୍ଵିରେ । ଯେ ଵାଦଃ ଶର୍ଯଣାଵତି
ଯେ ସୋମ ଦୂରେ ଚିପିଯାଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରେ ଚିପିଯାଉଛନ୍ତି, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଶର୍ୟଣାବତୀ ଭୂମିରେ ଅଛନ୍ତି,
ଯ ଆର୍ଜୀକେଷୁ କୃତ୍ଵସୁ ଯେ ମଧ୍ଯେ ପସ୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଯେ ଵା ଜନେଷୁ ପଞ୍ଚସୁ
ଯେଉଁମାନେ ଆର୍ଜିକ ପୂଜାରେ, ଘରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଓ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି,
ତେ ନୋ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵସ୍ପରି ପଵନ୍ତାମା ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ସୁଵାନା ଦେଵାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ସେହି ସୋମମାନେ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଓ ବୀରତା ଆଣନ୍ତୁ, ଭଲଭାବେ ଚିପିଯାଇଛନ୍ତି।
ପଵତେ ହର୍ଯତୋ ହରିର୍ଗୃଣାନୋ ଜମଦଗ୍ନିନା । ହିନ୍ଵାନୋ ଗୋରଧି ତ୍ଵଚି
ହଳଦିଆ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଗାଈର ଚମରି ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।
ପ୍ର ଶୁକ୍ରାସୋ ଵଯୋଜୁଵୋ ହିନ୍ଵାନାସୋ ନ ସପ୍ତଯଃ । ଶ୍ରୀଣାନା ଅପ୍ସୁ ମୃଞ୍ଜତ
ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଯୁବକ, ସେମାନେ ସାତ ନଦୀ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଜଳରେ ନିଜେ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଵା ସୁତେଷ୍ଵାଭୁଵୋ ହିନ୍ଵିରେ ଦେଵତାତଯେ । ସ ପଵସ୍ଵାନଯା ରୁଚା
ତୁମକୁ, ସୋମ, ପୂଜାରେ ପୁରୋହିତମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି; ଏହି ତେଜରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ଆ ତେ ଦକ୍ଷଂ ମଯୋଭୁଵଂ ଵହ୍ନିମଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ । ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଦକ୍ଷତା, ଆନନ୍ଦ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉତ୍ସାହ ଓ ମଦକ ଆଣ; ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ଡାକାଯାନ୍ତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରମା ଵରେଣ୍ଯମା ଵିପ୍ରମା ମନୀଷିଣମ୍ । ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆଣ; ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ଡାକାଯାନ୍ତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ ରଯିମା ସୁଚେତୁନମା ସୁକ୍ରତୋ ତନୂଷ୍ଵା । ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ଆମ ପାଖକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିବା ଧନ ଆଣ, ହେ ସୋମ, ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ; ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ଡାକାଯାନ୍ତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେଽଭି ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା । ସଖା ସଖିଭ୍ଯ ଈଡ୍ଯଃ
ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ପୂଜା ପାଇଁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର; ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ହେଉ।
ତାଭ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ରାଜସି ଯେ ପଵମାନ ଧାମନୀ । ପ୍ରତୀଚୀ ସୋମ ତସ୍ଥତୁଃ
ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ସେଇ ଦୁଇଟି ନିବାସ ସହିତ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶାସନ କରୁଛ। ସୋମ, ତୁମେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଁଡା ଅଛ।
ପରି ଧାମାନି ଯାନି ତେ ତ୍ଵଂ ସୋମାସି ଵିଶ୍ଵତଃ । ପଵମାନ ଋତୁଭିଃ କଵେ
ସୋମ, ତୁମର ସମସ୍ତ ନିବାସକୁ ଘେରି ତୁମେ ସବୁଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛ, ହେ ପବିତ୍ର କବି, ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ।
ପଵସ୍ଵ ଜନଯନ୍ନିଷୋଽଭି ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯା । ସଖା ସଖିଭ୍ଯ ଊତଯେ
ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ନୂତନ ଧାରା ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆଣ; ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ସହାୟତା ଦିଅ।
ତଵ ଶୁକ୍ରାସୋ ଅର୍ଚଯୋ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠେ ଵି ତନ୍ଵତେ । ପଵିତ୍ରଂ ସୋମ ଧାମଭିଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣମାନେ ଆକାଶର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ; ତୁମର ନିବାସ ସହିତ ତୁମେ ପବିତ୍ର ଛାନିକୁ ଭରିଦେଉଛ।
ତଵେମେ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧଵଃ ପ୍ରଶିଷଂ ସୋମ ସିସ୍ରତେ । ତୁଭ୍ଯଂ ଧାଵନ୍ତି ଧେନଵଃ
ହେ ସୋମ, ଏହି ସାତଟି ନଦୀ ତୁମ ପାଇଁ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ଗାଈମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ର ସୋମ ଯାହି ଧାରଯା ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରଃ । ଦଧାନୋ ଅକ୍ଷିତି ଶ୍ରଵଃ
ହେ ସୋମ, ତୁମର ଧାରା ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି ବହନ କର।
ସମୁ ତ୍ଵା ଧୀଭିରସ୍ଵରନ୍ହିନ୍ଵତୀଃ ସପ୍ତ ଜାମଯଃ । ଵିପ୍ରମାଜା ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସମସ୍ତ ଅନୁପ୍ରେରିତ ବିଚାରମାନେ ତୁମକୁ ଗାଇଛନ୍ତି; ସାତଟି ଭଉଣୀ, ବିବସ୍ୱତଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ, ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି।
ମୃଜନ୍ତି ତ୍ଵା ସମଗ୍ରୁଵୋଽଵ୍ଯେ ଜୀରାଵଧି ଷ୍ଵଣି । ରେଭୋ ଯଦଜ୍ଯସେ ଵନେ
ଦକ୍ଷ କାରିଗରମାନେ ତୁମକୁ ପାତ୍ରରେ ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି, ପୁରୁଣା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କାଠରେ ଗର୍ଜନ କର।
ପଵମାନସ୍ଯ ତେ କଵେ ଵାଜିନ୍ ତ୍ସର୍ଗା ଅସୃକ୍ଷତ । ଅର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ହେ କବି, ପବିତ୍ର ସୋମଙ୍କ ତୀବ୍ର ପ୍ରବାହ ତୁମ ପାଇଁ ବହିଯାଉଛି, କୀର୍ତ୍ତି ଲାଗି ଆଗ୍ରହୀ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ପରି।
ଅଚ୍ଛା କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମସୃଗ୍ରଂ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ । ଅଵାଵଶନ୍ତ ଧୀତଯଃ
ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ରକୁ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଜଳରେ, ପ୍ରେରିତ ବିଚାରମାନେ ଦୃତ ଗତିରେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରମିନ୍ଦଵୋଽସ୍ତଂ ଗାଵୋ ନ ଧେନଵଃ । ଅଗ୍ମନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ସମୁଦ୍ରକୁ, ତିଆରି ଫୋଟାମାନେ ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ଗୋଠକୁ ଯିବା ପରି ଯାଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସତ୍ୟର ଗର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।