ଅଶ୍ଵୋ ନ ଚକ୍ରଦୋ ଵୃଷା ସଂ ଗା ଇନ୍ଦୋ ସମର୍ଵତଃ । ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି
ଘୋଡାର ଗର୍ଜନ ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ଗାମାନେକୁ ଏକତ୍ର କର; ଦୂରରୁ ଆମର ଧନ ବଢାଇ ଦିଅ।
ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା । ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ
ତ୍ୱରିତ, ଗା ଓ ଘୋଡା ଜିତିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୀର ଓ ଉତ୍ସାହୀ ସୋମମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହେଇଛନ୍ତି।
ଶୁମ୍ଭମାନା ଋତାଯୁଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ପଵନ୍ତେ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ
ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ନ୍ୟାୟରେ ଜୀବନ କରୁଥିବା, ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା, ସେମାନେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ତେ ଵିଶ୍ଵା ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ସୋମା ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ପଵନ୍ତାମାନ୍ତରିକ୍ଷ୍ଯା
ଏହି ସୋମମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ମଧ୍ୟାକାଶର ଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ।
ପଵମାନସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍ପ୍ର ତେ ସର୍ଗା ଅସୃକ୍ଷତ । ସୂର୍ଯସ୍ଯେଵ ନ ରଶ୍ମଯଃ
ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରବାହିତ ସୋମର ଧାରା ଫୁଟି ଆସିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି।
କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ଦିଵସ୍ପରି ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଭ୍ଯର୍ଷସି । ସମୁଦ୍ରଃ ସୋମ ପିନ୍ଵସେ
ତୁମେ ଆକାଶ ଉପରେ ଝଣ୍ଡା ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ରୂପ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଯାଉଛ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ପରି ବଢ଼ିଯାଉଛ।
ହିନ୍ଵାନୋ ଵାଚମିଷ୍ଯସି ପଵମାନ ଵିଧର୍ମଣି । ଅକ୍ରାନ୍ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯଃ
ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ତୁମେ ଝରି ଯାଉଥିବା ବେଳେ ବାକ୍ୟକୁ ଖୋଜ, ତୁମର ଗତିରେ; ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଡାକ ଦେଉଛ।
ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚେତନଃ ପ୍ରିଯଃ କଵୀନାଂ ମତୀ । ସୃଜଦଶ୍ଵଂ ରଥୀରିଵ
ଫିଲ୍ଟର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଏହି ତୁଣ୍ଡ, ଜାଗୃତ ଓ ମୁନିମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବନାରେ ରଖନ୍ତି, ରଥି ଘୋଡ଼ାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଇଥିବା ପରି ଏହି ତୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଊର୍ମିର୍ଯସ୍ତେ ପଵିତ୍ର ଆ ଦେଵାଵୀଃ ପର୍ଯକ୍ଷରତ୍ । ସୀଦନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ତୁମର ତରଙ୍ଗ, ହେ ପବିତ୍ର, ଫିଲ୍ଟରକୁ ଘେରି ଦେଉଛି, ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ; ଏହା ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଯାଏ।
ସ ନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ ମଦୋ ଯୋ ଦେଵଵୀତମଃ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଯେ ଆନନ୍ଦ ଦେବତାମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ସେହି ମଦ ଆମ ପାଇଁ ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ବହୁ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମୃଜ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ । ଇନ୍ଦୋ ରୁଚାଭି ଗା ଇହି
ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମ ଧାରାରେ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଗାଈଁମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ।
ପୁନାନୋ ଵରିଵସ୍କୃଧ୍ଯୂର୍ଜଂ ଜନାଯ ଗିର୍ଵଣଃ । ହରେ ସୃଜାନ ଆଶିରମ୍
ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ଗାୟକ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କରି ଏକ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରେ; ହରିମାନେ ସହିତ ତିନି ତୁରନ୍ତ ଚାଲୁଥିବାକୁ ମୁକ୍ତ କରେ।
ପୁନାନୋ ଦେଵଵୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯାହି ନିଷ୍କୃତମ୍ । ଦ୍ଯୁତାନୋ ଵାଜିଭିର୍ଯତଃ
ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ତୁରନ୍ତ ଚଳିଥିବାମାନେ ସହିତ।
ପ୍ର ହିନ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋଽଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରମାଶଵଃ । ଧିଯା ଜୂତା ଅସୃକ୍ଷତ
ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁମାନେ ତୁରନ୍ତ ସମୁଦ୍ର ପାଖକୁ ଧାଉଛନ୍ତି; ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି।
ମର୍ମୃଜାନାସ ଆଯଵୋ ଵୃଥା ସମୁଦ୍ରମିନ୍ଦଵଃ । ଅଗ୍ମନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଧାରାମାନେ, ଇନ୍ଦୁମାନେ, ସମୁଦ୍ର ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ସତ୍ୟର ଗର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ପରି ଣୋ ଯାହ୍ଯସ୍ମଯୁର୍ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନ୍ଯୋଜସା । ପାହି ନଃ ଶର୍ମ ଵୀରଵତ୍
ହେ ପ୍ରବଳ, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ସହିତ ଆମକୁ ଘେରି ଆସ; ବୀର ସମ୍ପନ୍ନ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମିମାତି ଵହ୍ନିରେତଶଃ ପଦଂ ଯୁଜାନ ଋକ୍ଵଭିଃ । ପ୍ର ଯତ୍ସମୁଦ୍ର ଆହିତଃ
ଅଗ୍ନି ତାହାର ବୀଜକୁ ମାପି, ଗାୟକମାନେ ସହିତ ପଦକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ, ସେ ସମୁଦ୍ରରେ ବସିଲେ।
ଆ ଯଦ୍ଯୋନିଂ ହିରଣ୍ଯଯମାଶୁରୃତସ୍ଯ ସୀଦତି । ଜହାତ୍ଯପ୍ରଚେତସଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁରନ୍ତ ଏହି ସତ୍ୟର ସୁନାର ଗର୍ଭରେ ବସେ, ସେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ।
ଅଭି ଵେନା ଅନୂଷତେଯକ୍ଷନ୍ତି ପ୍ରଚେତସଃ । ମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯଵିଚେତସଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜଣାଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆଶା କରନ୍ତି; ସଚେତନମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଅଜ୍ଞାନମାନେ ତଳକୁ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ମରୁତ୍ଵତେ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମଃ । ଋତସ୍ଯ ଯୋନିମାସଦମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ହୋଇ ପବିତ୍ର ହେଉ; ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଛ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵିପ୍ରା ଵଚୋଵିଦଃ ପରି ଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵେଧସଃ । ସଂ ତ୍ଵା ମୃଜନ୍ତ୍ଯାଯଵଃ
ତୁମକୁ, ଯାହାକୁ ପ୍ରେରଣାପ୍ରାପ୍ତ ଓ ବାକ୍ୟଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଧାରାମାନେ ଏକାସାଥିରେ ତୁମକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି।
ରସଂ ତେ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ପିବନ୍ତି ଵରୁଣଃ କଵେ । ପଵମାନସ୍ଯ ମରୁତଃ
ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା ଓ ବରୁଣ, ହେ କବି, ତୁମର ରସ ପିଉଛନ୍ତି; ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ଵିପଶ୍ଚିତଂ ପୁନାନୋ ଵାଚମିଷ୍ଯସି । ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସମ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରି, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ବେଳେ ବାକ୍ୟକୁ ଖୋଜ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ହଜାର ଧନର ଧାରକ।
ଉତୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସଂ ଵାଚଂ ସୋମ ମଖସ୍ଯୁଵମ୍ । ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର
ହେ ସୋମ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହଜାର ଗୁଣା ଭାରୀ ବାଣୀକୁ ଆଣ, ହେ ଇନ୍ଦୁ।
ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵେଷାଂ ପୁରୁହୂତ ଜନାନାମ୍ । ପ୍ରିଯଃ ସମୁଦ୍ରମା ଵିଶ
ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଥିବା, ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ପ୍ରିୟ ସୋମ, ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ଦଵିଦ୍ଯୁତତ୍ଯା ରୁଚା ପରିଷ୍ଟୋଭନ୍ତ୍ଯା କୃପା । ସୋମାଃ ଶୁକ୍ରା ଗଵାଶିରଃ
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଗଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ଶୁଭ୍ର ସୋମମାନେ, ଗାଈ ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ଧରି, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ହିନ୍ଵାନୋ ହେତୃଭିର୍ଯତ ଆ ଵାଜଂ ଵାଜ୍ଯକ୍ରମୀତ୍ । ସୀଦନ୍ତୋ ଵନୁଷୋ ଯଥା
ଯେତେବେଳେ ପୁରୋହିତମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସହଯାତୀମାନେ ଭଳି ବସନ୍ତୁ।
ଋଧକ୍ସୋମ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଦିଵଃ କଵିଃ । ପଵସ୍ଵ ସୂର୍ଯୋ ଦୃଶେ
ହେ ସୋମ, ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ, ଦିଗ୍ଗଜ୍ଞ ଏବଂ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
ହିନ୍ଵନ୍ତି ସୂରମୁସ୍ରଯଃ ସ୍ଵସାରୋ ଜାମଯସ୍ପତିମ୍ । ମହାମିନ୍ଦୁଂ ମହୀଯୁଵଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଗୋତ୍ରପତିଙ୍କର ଜନାନୀମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ମହାନ୍ ଇନ୍ଦୁକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ପଵମାନ ରୁଚାରୁଚା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି । ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନ୍ଯା ଵିଶ
ହେ ପବମାନ, ବିଭିନ୍ନ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ କର।