ସୋମୋ ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯୋଽଦ୍ରିଭିଃ ପଵତେ ସୁତଃ । ଦଧାନଃ କଲଶେ ରସମ୍
ଦେବତା ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ପଥର ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଇ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଏହାର ରସ କଳଶରେ ରଖୁଛି।
ଏତେ ଧାମାନ୍ଯାର୍ଯା ଶୁକ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଧାରଯା । ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମକ୍ଷରନ୍
ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତିଗୁଡିକ ନ୍ୟାୟର ଧାରାରେ ଅବିରତ ଭାବେ ବହିଯାଉଛି, ଗାଁ ଭରିଥିବା ଶକ୍ତି ସହ।
ସୁତା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ । ପଵିତ୍ରମତ୍ଯକ୍ଷରନ୍
ପିଟା ସୋମଗୁଡିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଦହି ମୁଣ୍ଡ ସହିତ ପବିତ୍ର ଚାକରେ ବହିଯାଉଛି।
ପ୍ର ସୋମ ମଧୁମତ୍ତମୋ ରାଯେ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ । ମଦୋ ଯୋ ଦେଵଵୀତମଃ
ହେ ସୋମ, ସବୁଠୁ ମଧୁର, ଧନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଚାକରେ ବହ, ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ଦେବମାନଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ।
ତମୀ ମୃଜନ୍ତ୍ଯାଯଵୋ ହରିଂ ନଦୀଷୁ ଵାଜିନମ୍ । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରମ୍
ପିତାବର୍ଣ୍ଣ ଜଳଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଛନ୍ତି, ହରି, ଜଳରେ ତୀବ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଫୁଟା।
ଆ ପଵସ୍ଵ ହିରଣ୍ଯଵଦଶ୍ଵାଵତ୍ସୋମ ଵୀରଵତ୍ । ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମା ଭର
ହେ ସୋମ, ସୁନା ଭରିଥିବା, ଘୋଡ଼ା, ଗାଁ ଓ ବୀର ସହିତ ଆଗକୁ ବହ; ଗାଁ ଭରିଥିବା ଶକ୍ତି ଆଣ।
ପରି ଵାଜେ ନ ଵାଜଯୁମଵ୍ଯୋ ଵାରେଷୁ ସିଞ୍ଚତ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଧୁମତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦେଉ, ପୁରସ୍କୃତ ଭାଗ ପରି, ଉନା ଚାକରେ ଏହାକୁ ଛିଟାଉ।
କଵିଂ ମୃଜନ୍ତି ମର୍ଜ୍ଯଂ ଧୀଭିର୍ଵିପ୍ରା ଅଵସ୍ଯଵଃ । ଵୃଷା କନିକ୍ରଦର୍ଷତି
ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ କବି ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗର୍ଜନ କରି ଦେଖାଯାଉଛି।
ଵୃଷଣଂ ଧୀଭିରପ୍ତୁରଂ ସୋମମୃତସ୍ଯ ଧାରଯା । ମତୀ ଵିପ୍ରାଃ ସମସ୍ଵରନ୍
ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ସୋମକୁ ଅମୃତର ଧାରାରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
ପଵସ୍ଵ ଦେଵାଯୁଷଗିନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ମଦଃ । ଵାଯୁମା ରୋହ ଧର୍ମଣା
ଦିବ୍ୟ ଜୀବନ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ସୋମ; ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ; ନିଜ ନୀତିରେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଉପରେ ଯାଉ।
ପଵମାନ ନି ତୋଶସେ ରଯିଂ ସୋମ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯମ୍ । ପ୍ରିଯଃ ସମୁଦ୍ରମା ଵିଶ
ପ୍ରବାହିତ ସୋମ, ତୁମେ ଧନ ଓ କୀର୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ; ପ୍ରିୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ଅପଘ୍ନନ୍ପଵସେ ମୃଧଃ କ୍ରତୁଵିତ୍ସୋମ ମତ୍ସରଃ । ନୁଦସ୍ଵାଦେଵଯୁଂ ଜନମ୍
ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଉତ୍ସାହୀ ସୋମ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର; ଦିବ୍ୟତା ନଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଅପସାରଣ କର।
ପଵମାନା ଅସୃକ୍ଷତ ସୋମାଃ ଶୁକ୍ରାସ ଇନ୍ଦଵଃ । ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା
ପ୍ରବାହିତ ଶୁଭ୍ର ସୋମର ଫୁଟି ଆସିଥିବା ଥିବା ଫୁଟି ଆସିଛି, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିଛି।
ପଵମାନାସ ଆଶଵଃ ଶୁଭ୍ରା ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ । ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ
ପ୍ରବାହିତ ଶୀଘ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଫୁଟି ଆସିଛି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।
ପଵମାନା ଦିଵସ୍ପର୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷାଦସୃକ୍ଷତ । ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ସାନଵି
ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ସୋମ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀର ଶିଖରକୁ ଆସିଛି।
ପୁନାନଃ ସୋମ ଧାରଯେନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ସ୍ରିଧଃ । ଜହି ରକ୍ଷାଂସି ସୁକ୍ରତୋ
ଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ବିଫଳତାକୁ ଅଟକାଇ ରଖ; ଶୁଭ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର।
ଅପଘ୍ନନ୍ସୋମ ରକ୍ଷସୋଽଭ୍ଯର୍ଷ କନିକ୍ରଦତ୍ । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମମୁତ୍ତମମ୍
ସୋମ, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କରି, ଗର୍ଜନ କର; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶକ୍ତିକୁ ଆଣ।
ଅସ୍ମେ ଵସୂନି ଧାରଯ ସୋମ ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ଇନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯା
ସୋମ, ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ ଦିଅ; ଇନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଦିଅ।
ଵୃଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମାଁ ଅସି ଵୃଷା ଦେଵ ଵୃଷଵ୍ରତଃ । ଵୃଷା ଧର୍ମାଣି ଦଧିଷେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍; ଦେବତା, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୀତିକୁ ଧାରଣ କର।
ଵୃଷ୍ଣସ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ଵୃଷା ଵନଂ ଵୃଷା ମଦଃ । ସତ୍ଯଂ ଵୃଷନ୍ଵୃଷେଦସି
ତୁମର ଶକ୍ତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଉତ୍ସାହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟରେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଅଶ୍ଵୋ ନ ଚକ୍ରଦୋ ଵୃଷା ସଂ ଗା ଇନ୍ଦୋ ସମର୍ଵତଃ । ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି
ଘୋଡାର ଗର୍ଜନ ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ଗାମାନେକୁ ଏକତ୍ର କର; ଦୂରରୁ ଆମର ଧନ ବଢାଇ ଦିଅ।
ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା । ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ
ତ୍ୱରିତ, ଗା ଓ ଘୋଡା ଜିତିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୀର ଓ ଉତ୍ସାହୀ ସୋମମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହେଇଛନ୍ତି।
ଶୁମ୍ଭମାନା ଋତାଯୁଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ପଵନ୍ତେ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ
ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ନ୍ୟାୟରେ ଜୀବନ କରୁଥିବା, ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା, ସେମାନେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ତେ ଵିଶ୍ଵା ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ସୋମା ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ପଵନ୍ତାମାନ୍ତରିକ୍ଷ୍ଯା
ଏହି ସୋମମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ମଧ୍ୟାକାଶର ଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ।
ପଵମାନସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍ପ୍ର ତେ ସର୍ଗା ଅସୃକ୍ଷତ । ସୂର୍ଯସ୍ଯେଵ ନ ରଶ୍ମଯଃ
ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରବାହିତ ସୋମର ଧାରା ଫୁଟି ଆସିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି।
କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ଦିଵସ୍ପରି ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଭ୍ଯର୍ଷସି । ସମୁଦ୍ରଃ ସୋମ ପିନ୍ଵସେ
ତୁମେ ଆକାଶ ଉପରେ ଝଣ୍ଡା ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ରୂପ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଯାଉଛ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ପରି ବଢ଼ିଯାଉଛ।
ହିନ୍ଵାନୋ ଵାଚମିଷ୍ଯସି ପଵମାନ ଵିଧର୍ମଣି । ଅକ୍ରାନ୍ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯଃ
ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ତୁମେ ଝରି ଯାଉଥିବା ବେଳେ ବାକ୍ୟକୁ ଖୋଜ, ତୁମର ଗତିରେ; ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଡାକ ଦେଉଛ।
ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚେତନଃ ପ୍ରିଯଃ କଵୀନାଂ ମତୀ । ସୃଜଦଶ୍ଵଂ ରଥୀରିଵ
ଫିଲ୍ଟର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଏହି ତୁଣ୍ଡ, ଜାଗୃତ ଓ ମୁନିମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବନାରେ ରଖନ୍ତି, ରଥି ଘୋଡ଼ାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଇଥିବା ପରି ଏହି ତୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଊର୍ମିର୍ଯସ୍ତେ ପଵିତ୍ର ଆ ଦେଵାଵୀଃ ପର୍ଯକ୍ଷରତ୍ । ସୀଦନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ତୁମର ତରଙ୍ଗ, ହେ ପବିତ୍ର, ଫିଲ୍ଟରକୁ ଘେରି ଦେଉଛି, ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ; ଏହା ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଯାଏ।
ସ ନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ ମଦୋ ଯୋ ଦେଵଵୀତମଃ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଯେ ଆନନ୍ଦ ଦେବତାମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ସେହି ମଦ ଆମ ପାଇଁ ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ବହୁ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।