ଉପୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ
ଗୋଧାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ, ଦେବତାମାନେ ସୋମକୁ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତମିଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରୋ ଵତ୍ସଂ ସଂଶିଶ୍ଵରୀରିଵ । ଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହୃଦଂସନିଃ
ଆମର ଗୀତଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁ, ଯେପରି ଗାଁ ଝିଅ ଛେନାକୁ ପୋଷେ; ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଷା ଣଃ ସୋମ ଶଂ ଗଵେ ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମ୍ । ଵର୍ଧା ସମୁଦ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ହେ ସୋମ, ଗାଁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣି, ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଦୁହି, ପ୍ରଶଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ା।
ପଵମାନୋ ଅଜୀଜନଦ୍ଦିଵଶ୍ଚିତ୍ରଂ ନ ତନ୍ଯତୁମ୍ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ବୃହତ୍
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତୁମେ ଆକାଶରେ ଅଦ୍ଭୁତ ତଡ଼ିତ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ; ବଡ଼ ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ ଦେଇଛ।
ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ରସୋ ମଦୋ ରାଜନ୍ନଦୁଚ୍ଛୁନଃ । ଵି ଵାରମଵ୍ଯମର୍ଷତି
ହେ ସୋମ ରାଜା, ତୁମ ରସ ଓ ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଧାରାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛି।
ପଵମାନ ରସସ୍ତଵ ଦକ୍ଷୋ ଵି ରାଜତି ଦ୍ଯୁମାନ୍ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ
ହେ ପବିତ୍ର, ତୁମ ରସ ଓ ଦକ୍ଷତା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଚମକୁଛି; ଆଲୋକ ସମସ୍ତ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଵରେଣ୍ଯସ୍ତେନା ପଵସ୍ଵାନ୍ଧସା । ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦ ସହିତ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର; ଦେବତା, ବୀର, ଅପକର୍ମ ନାଶ କର।
ଜଘ୍ନିର୍ଵୃତ୍ରମମିତ୍ରିଯଂ ସସ୍ନିର୍ଵାଜଂ ଦିଵେଦିଵେ । ଗୋଷା ଉ ଅଶ୍ଵସା ଅସି
ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଛ; ପ୍ରତିଦିନ ବିଜୟ ଲାଭ କରୁଛ; ଗାଁ ଓ ଅଶ୍ୱ ଦେବାରି ହେଉଛ।
ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ଅରୁଷୋ ଭଵ ସୂପସ୍ଥାଭିର୍ନ ଧେନୁଭିଃ । ସୀଦଞ୍ଛ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମା
ପୋଷକ ଗାଁ ସହ ଲାଲ ମିଶିତ ହେଉ; ଗରୁଡ଼ ପରି ନିଜ ନିଡ଼ରେ ବସିଯାଉ।
ସ ପଵସ୍ଵ ଯ ଆଵିଥେନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ । ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ମହୀରପଃ
ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ବଧରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଯେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ଆବୃତ କରିଛ।
ସୁଵୀରାସୋ ଵଯଂ ଧନା ଜଯେମ ସୋମ ମୀଢ୍ଵଃ । ପୁନାନୋ ଵର୍ଧ ନୋ ଗିରଃ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ପ୍ରଶଂସାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁପୁତ୍ର ସହ ଧନ ଜୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଆମର ଗୀତ ବଢ଼ା।
ତ୍ଵୋତାସସ୍ତଵାଵସା ସ୍ଯାମ ଵନ୍ଵନ୍ତ ଆମୁରଃ । ସୋମ ଵ୍ରତେଷୁ ଜାଗୃହି
ତୁମ ସହାୟତା ଓ କୃପାରେ, ଆମେ ବିଜୟୀ ହେବା, ବିପଦ୍ ଜୟ କରିବା; ହେ ସୋମ, ନିଜ ନିୟମରେ ସଚେତନ ରୁହ।
ଅପଘ୍ନନ୍ପଵତେ ମୃଧୋଽପ ସୋମୋ ଅରାଵ୍ଣଃ । ଗଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍
ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରି, ବାଧା ହଟାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛି।
ମହୋ ନୋ ରାଯ ଆ ଭର ପଵମାନ ଜହୀ ମୃଧଃ । ରାସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ
ହେ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ ଆଣ; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ବୀର ଭରିତ ଖ୍ୟାତି ଦେ।
ନ ତ୍ଵା ଶତଂ ଚନ ହ୍ରୁତୋ ରାଧୋ ଦିତ୍ସନ୍ତମା ମିନନ୍ । ଯତ୍ପୁନାନୋ ମଖସ୍ଯସେ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଦାନ କର, ଏକଶ ଧନ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କମ କରିପାରେ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ହେଇ ତୁମେ ଆହୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।
ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୃଷା ସୁତଃ କୃଧୀ ନୋ ଯଶସୋ ଜନେ । ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଚାପି ହୋଇଥିବା, ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।
ଅସ୍ଯ ତେ ସଖ୍ଯେ ଵଯଂ ତଵେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉତ୍ତମେ । ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ
ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମାରେ, ଆମେ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଉପରେ ଜିତିପାରିବା।
ଯା ତେ ଭୀମାନ୍ଯାଯୁଧା ତିଗ୍ମାନି ସନ୍ତି ଧୂର୍ଵଣେ । ରକ୍ଷା ସମସ୍ଯ ନୋ ନିଦଃ
ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ, ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି—ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପକାର ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଏତେ ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵସ୍ତିରଃ ପଵିତ୍ରମାଶଵଃ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଭି ସୌଭଗା
ଏହି ଇନ୍ଦୁର ତିଅଁ ଝରା, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଖୋଜୁଛି।
ଵିଘ୍ନନ୍ତୋ ଦୁରିତା ପୁରୁ ସୁଗା ତୋକାଯ ଵାଜିନଃ । ତନା କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଅର୍ଵତେ
ଅନେକ ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ଟ କରି, ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ ତିଆରି କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵରିଵୋ ଗଵେଽଭ୍ଯର୍ଷନ୍ତି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ । ଇଳାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଂଯତମ୍
ଗାଈ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ କରି, ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି; ଆମେ ସଂଗୃହୀତ ପୋଷଣ ପାଉ।
ଅସାଵ୍ଯଂଶୁର୍ମଦାଯାପ୍ସୁ ଦକ୍ଷୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ । ଶ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମାସଦତ୍
ଏହି ସୋମ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ରହୁଥିବା କୁଶଳ, ଶ୍ୟେନ ପରି ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି।
ଶୁଭ୍ରମନ୍ଧୋ ଦେଵଵାତମପ୍ସୁ ଧୂତୋ ନୃଭିଃ ସୁତଃ । ସ୍ଵଦନ୍ତି ଗାଵଃ ପଯୋଭିଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପବନରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଝରା, ମଣିଷମାନେ ପାଣିରେ ଚାପିଥିବା, ଗାଈମାନେ ତାହାକୁ ନିଜ ଦୁଧରେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଆଦୀମଶ୍ଵଂ ନ ହେତାରୋଽଶୂଶୁଭନ୍ନମୃତାଯ । ମଧ୍ଵୋ ରସଂ ସଧମାଦେ
ତାପରେ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରି, ଚାପିଥିବାମାନେ ଅମୃତକୁ ମଧୁର ରସରେ ଶୋଭାଇଛନ୍ତି, ସମାନ ଭୋଜନରେ।
ଯାସ୍ତେ ଧାରା ମଧୁଶ୍ଚୁତୋଽସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ ଊତଯେ । ତାଭିଃ ପଵିତ୍ରମାସଦଃ
ତୁମର ସେଇ ମଧୁ ଝରା, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସହାୟତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ତୁମେ ପବିତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।
ସୋ ଅର୍ଷେନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ ତିରୋ ରୋମାଣ୍ଯଵ୍ଯଯା । ସୀଦନ୍ଯୋନା ଵନେଷ୍ଵା
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପିବାକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅଛି, ଅକଟା କେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଉଛି; ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ନିଜ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି।
ତ୍ଵମିନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠୋ ଅଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯଃ । ଵରିଵୋଵିଦ୍ଘୃତଂ ପଯଃ
ତୁମେ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର; ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ, ସଫା ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ଦିଅ।
ଅଯଂ ଵିଚର୍ଷଣିର୍ହିତଃ ପଵମାନଃ ସ ଚେତତି । ହିନ୍ଵାନ ଆପ୍ଯଂ ବୃହତ୍
ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଚଳିତ ହେଉଛି, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅଛି, ବଡ଼ ଓ ପୁରୁଣା ଧାରାକୁ ପ୍ରବାହ କରୁଛି।
ଏଷ ଵୃଷା ଵୃଷଵ୍ରତଃ ପଵମାନୋ ଅଶସ୍ତିହା । କରଦ୍ଵସୂନି ଦାଶୁଷେ
ଏହି ବୃଷଭ, ବୃଷଭ ପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଧାରଣ କରି, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଅପଶପ ନଶ୍ଟ କରି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାଏ।
ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣଂ ରଯିଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ । ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ଧନ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବହୁତ ଆକାଂକ୍ଷିତ।