ପଵସ୍ଵ ଗୋଜିଦଶ୍ଵଜିଦ୍ଵିଶ୍ଵଜିତ୍ସୋମ ରଣ୍ଯଜିତ୍ । ପ୍ରଜାଵଦ୍ରତ୍ନମା ଭର
ପବିତ୍ର ସୋମ, ଗାଈ ଜିତିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିବା, ସବୁକିଛି ଜିତିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଆଣ।
ପଵସ୍ଵାଦ୍ଭ୍ଯୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ ପଵସ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯଃ । ପଵସ୍ଵ ଧିଷଣାଭ୍ଯଃ
ଅପରାଜିତମାନେ ପାଇଁ, ଔଷଧିମାନେ ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପଵମାନୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ତର । କଵିଃ ସୀଦ ନି ବର୍ହିଷି
ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅପମାଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର; ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ।
ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଵିଦୋ ଜାଯମାନୋଽଭଵୋ ମହାନ୍ । ଇନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵାଁ ଅଭୀଦସି
ପବିତ୍ର ହେଇ, ଆଲୋକ ଦେଇ, ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମେ ବଡ଼ ହେଲ; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆସିପହଞ୍ଚ।
ପ୍ର ଗାଯତ୍ରେଣ ଗାଯତ ପଵମାନଂ ଵିଚର୍ଷଣିମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ସହସ୍ରଚକ୍ଷସମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଗାଓ, ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦୁ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଉସ୍ତାକୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ସହସ୍ରଚକ୍ଷସମଥୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସମ୍ । ଅତି ଵାରମପାଵିଷୁଃ
ତୁମେ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହଜାର ଶକ୍ତି ଥିବା, ସେମାନେ ବାଧା ଉପରେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି।
ଅତି ଵାରାନ୍ପଵମାନୋ ଅସିଷ୍ଯଦତ୍କଲଶାଁ ଅଭି ଧାଵତି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହାର୍ଦ୍ଯାଵିଶନ୍
ପବିତ୍ର ହେଇ, ତୁମେ ବାଧା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଛ; ତୁମେ ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଯାଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମ ରାଧସେ ଶଂ ପଵସ୍ଵ ଵିଚର୍ଷଣେ । ପ୍ରଜାଵଦ୍ରେତ ଆ ଭର
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ; ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଆଣ।
ଅଯା ଵୀତୀ ପରି ସ୍ରଵ ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦୋ ମଦେଷ୍ଵା । ଅଵାହନ୍ନଵତୀର୍ନଵ
ଏହି ଛାନି ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ନଉଟି ନଦୀକୁ ଆଣିଛ।
ପୁରଃ ସଦ୍ଯ ଇତ୍ଥାଧିଯେ ଦିଵୋଦାସାଯ ଶମ୍ବରମ୍ । ଅଧ ତ୍ଯଂ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍
ଏହିପରି ତୁରନ୍ତ, ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଶମ୍ବରକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲ; ପରେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁକୁ।
ପରି ଣୋ ଅଶ୍ଵମଶ୍ଵଵିଦ୍ଗୋମଦିନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଵତ୍ । କ୍ଷରା ସହସ୍ରିଣୀରିଷଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଖରେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ହଜାର ଧାରା ଧନ ପ୍ରବାହିତ କର।
ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ଵଯଂ ପଵିତ୍ରମଭ୍ଯୁନ୍ଦତଃ । ସଖିତ୍ଵମା ଵୃଣୀମହେ
ପବିତ୍ର ସୋମଙ୍କ ଛାନିକୁ ଉପରେ ଉଠି, ଆମେ ତୁମର ସଖ୍ୟତା ବାଛୁ।
ଯେ ତେ ପଵିତ୍ରମୂର୍ମଯୋଽଭିକ୍ଷରନ୍ତି ଧାରଯା । ତେଭିର୍ନଃ ସୋମ ମୃଳଯ
ତୁମ ଛାନିର ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠାରୁ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ହେ ସୋମ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ସ ନଃ ପୁନାନ ଆ ଭର ରଯିଂ ଵୀରଵତୀମିଷମ୍ । ଈଶାନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ବୀରସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଆଣ; ସୋମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ସମସ୍ତଠାରେ ଏହା ଦିଅ।
ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ମୃଜନ୍ତି ସିନ୍ଧୁମାତରମ୍ । ସମାଦିତ୍ଯେଭିରଖ୍ଯତ
ଏହି ଦଶ ଦ୍ରୁତ ଧାବକ ମାତୃ ନଦୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକାସাথে ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ।
ସମିନ୍ଦ୍ରେଣୋତ ଵାଯୁନା ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ । ସଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହ ଏକତାରେ ଯୋଗ ହେଉଛି।
ସ ନୋ ଭଗାଯ ଵାଯଵେ ପୂଷ୍ଣେ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମାନ୍ । ଚାରୁର୍ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଚ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଆମର ଭାଗ୍ୟ, ବାୟୁ, ପୂଷଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁରତା ସହ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ମନୋହର ହେଉ।
ଉଚ୍ଚା ତେ ଜାତମନ୍ଧସୋ ଦିଵି ଷଦ୍ଭୂମ୍ଯା ଦଦେ । ଉଗ୍ରଂ ଶର୍ମ ମହି ଶ୍ରଵଃ
ଆକାଶରେ ତୁମ ଜନ୍ମକୁ ରଖିଛି; ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁରକ୍ଷା ଓ ବଡ଼ କୀର୍ତି ଦିଅ।
ଏନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯ ଆ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ମାନୁଷାଣାମ୍ । ସିଷାସନ୍ତୋ ଵନାମହେ
ହେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ସହାୟତାରେ ଆମେ ମାନବ ଜନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅর্জନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯଜ୍ଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଵରିଵୋଵିତ୍ପରି ସ୍ରଵ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଵରୁଣ, ମରୁତ୍ମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଉମା ଦିଅ।
ଉପୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ
ଗୋଧାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ, ଦେବତାମାନେ ସୋମକୁ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତମିଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରୋ ଵତ୍ସଂ ସଂଶିଶ୍ଵରୀରିଵ । ଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହୃଦଂସନିଃ
ଆମର ଗୀତଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁ, ଯେପରି ଗାଁ ଝିଅ ଛେନାକୁ ପୋଷେ; ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଷା ଣଃ ସୋମ ଶଂ ଗଵେ ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମ୍ । ଵର୍ଧା ସମୁଦ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ହେ ସୋମ, ଗାଁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣି, ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଦୁହି, ପ୍ରଶଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ା।
ପଵମାନୋ ଅଜୀଜନଦ୍ଦିଵଶ୍ଚିତ୍ରଂ ନ ତନ୍ଯତୁମ୍ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ବୃହତ୍
ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତୁମେ ଆକାଶରେ ଅଦ୍ଭୁତ ତଡ଼ିତ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ; ବଡ଼ ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ ଦେଇଛ।
ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ରସୋ ମଦୋ ରାଜନ୍ନଦୁଚ୍ଛୁନଃ । ଵି ଵାରମଵ୍ଯମର୍ଷତି
ହେ ସୋମ ରାଜା, ତୁମ ରସ ଓ ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଧାରାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛି।
ପଵମାନ ରସସ୍ତଵ ଦକ୍ଷୋ ଵି ରାଜତି ଦ୍ଯୁମାନ୍ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ
ହେ ପବିତ୍ର, ତୁମ ରସ ଓ ଦକ୍ଷତା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଚମକୁଛି; ଆଲୋକ ସମସ୍ତ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଵରେଣ୍ଯସ୍ତେନା ପଵସ୍ଵାନ୍ଧସା । ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆନନ୍ଦ ସହିତ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର; ଦେବତା, ବୀର, ଅପକର୍ମ ନାଶ କର।
ଜଘ୍ନିର୍ଵୃତ୍ରମମିତ୍ରିଯଂ ସସ୍ନିର୍ଵାଜଂ ଦିଵେଦିଵେ । ଗୋଷା ଉ ଅଶ୍ଵସା ଅସି
ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଛ; ପ୍ରତିଦିନ ବିଜୟ ଲାଭ କରୁଛ; ଗାଁ ଓ ଅଶ୍ୱ ଦେବାରି ହେଉଛ।
ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ଅରୁଷୋ ଭଵ ସୂପସ୍ଥାଭିର୍ନ ଧେନୁଭିଃ । ସୀଦଞ୍ଛ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମା
ପୋଷକ ଗାଁ ସହ ଲାଲ ମିଶିତ ହେଉ; ଗରୁଡ଼ ପରି ନିଜ ନିଡ଼ରେ ବସିଯାଉ।
ସ ପଵସ୍ଵ ଯ ଆଵିଥେନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ । ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ମହୀରପଃ
ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ବଧରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଯେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ଆବୃତ କରିଛ।