ଅଭି ତ୍ଵା ଯୋଷଣୋ ଦଶ ଜାରଂ ନ କନ୍ଯାନୂଷତ । ମୃଜ୍ଯସେ ସୋମ ସାତଯେ
ଦଶଟି କନ୍ୟା, ବଧୂ ପରି, ତୁମକୁ ବର ପରି ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଛ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ସ୍ଵାଦୁରିନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ । ନୄନ୍ସ୍ତୋତୄନ୍ପାହ୍ଯଂହସଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଗାୟକ ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା ପାଉନ୍ତୁ।
ପ୍ର ତେ ଧାରା ଅସଶ୍ଚତୋ ଦିଵୋ ନ ଯନ୍ତି ଵୃଷ୍ଟଯଃ । ଅଚ୍ଛା ଵାଜଂ ସହସ୍ରିଣମ୍
ତୁମର ଧାରାମାନେ ଆକାଶର ବର୍ଷା ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗୋଧନର ଧନ ପାଇଁ।
ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି କାଵ୍ଯା ଵିଶ୍ଵା ଚକ୍ଷାଣୋ ଅର୍ଷତି । ହରିସ୍ତୁଞ୍ଜାନ ଆଯୁଧା
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟ ଗୀତ ଦେଖି, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ହଳଦିଆ ସୋମ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଛନ୍ତି।
ସ ମର୍ମୃଜାନ ଆଯୁଭିରିଭୋ ରାଜେଵ ସୁଵ୍ରତଃ । ଶ୍ଯେନୋ ନ ଵଂସୁ ଷୀଦତି
ସେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ରାଜା ହାତୀ ପରି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ବସିଥାଏ, ଶ୍ୟେନ ପରି ଖୁଟି ଉପରେ ବସିଯାଏ।
ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦିଵୋ ଵସୂତୋ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି । ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର
ସେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ ଆଣିଦେଉ, ହେ ସୋମ।
ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି ଧାରା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସଃ । ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି
ସେ, ଉତ୍ସାହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଚାପିଥିବା ରସର ଧାରା ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି; ସେ, ଉତ୍ସାହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି।
ଉସ୍ରା ଵେଦେତି ମଂତ୍ରେଣ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତତଃ ପରମ୍॥ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ସଂଵିଭଜ୍ଯ ନରାଧିପ॥ସ୍କନ୍ଦପୁ. [https://sa.wikisource.org/s/fr9 ୬.୨୬୮.୩୦]॥ଉସ୍ରା ଵେଦ ଵସୂନାଂ ମର୍ତସ୍ଯ ଦେଵ୍ଯଵସଃ । ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି
ଉଷା ମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ସବୁକିଛି ଜାଣେ, ଏହା ପରେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଧନ ବଣ୍ଟନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଉଷା, ମାନବମାନଙ୍କର ଧନ, ଧନର ଦେବୀ, ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଦୃତ ଗତିରେ ଚାଲିଯାଉଛି।
ଧ୍ଵସ୍ରଯୋଃ ପୁରୁଷନ୍ତ୍ଯୋରା ସହସ୍ରାଣି ଦଦ୍ମହେ । ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି
ଏହି ଦୁଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବୀଠାରୁ ଆମେ ହଜାର ଧନ ଦେଉଛୁ। ଉଷା ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଦୃତ ଗତିରେ ଚାଲିଯାଉଛି।
ଆ ଯଯୋସ୍ତ୍ରିଂଶତଂ ତନା ସହସ୍ରାଣି ଚ ଦଦ୍ମହେ । ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି
ସେହି ଦୁଇଠାରୁ ଆମେ ତିରିଶି ଶନ୍ତାନ ଓ ହଜାର ଧନ ଦେଉଛୁ। ଉଷା ମୃଦୁ ଆଲୋକରେ ଦୃତ ଗତିରେ ଚାଲିଯାଉଛି।
ପଵସ୍ଵ ଗୋଜିଦଶ୍ଵଜିଦ୍ଵିଶ୍ଵଜିତ୍ସୋମ ରଣ୍ଯଜିତ୍ । ପ୍ରଜାଵଦ୍ରତ୍ନମା ଭର
ପବିତ୍ର ସୋମ, ଗାଈ ଜିତିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିବା, ସବୁକିଛି ଜିତିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଆଣ।
ପଵସ୍ଵାଦ୍ଭ୍ଯୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ ପଵସ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯଃ । ପଵସ୍ଵ ଧିଷଣାଭ୍ଯଃ
ଅପରାଜିତମାନେ ପାଇଁ, ଔଷଧିମାନେ ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପଵମାନୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ତର । କଵିଃ ସୀଦ ନି ବର୍ହିଷି
ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅପମାଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର; ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ।
ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଵିଦୋ ଜାଯମାନୋଽଭଵୋ ମହାନ୍ । ଇନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵାଁ ଅଭୀଦସି
ପବିତ୍ର ହେଇ, ଆଲୋକ ଦେଇ, ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମେ ବଡ଼ ହେଲ; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆସିପହଞ୍ଚ।
ପ୍ର ଗାଯତ୍ରେଣ ଗାଯତ ପଵମାନଂ ଵିଚର୍ଷଣିମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ସହସ୍ରଚକ୍ଷସମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଗାଓ, ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦୁ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଉସ୍ତାକୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ସହସ୍ରଚକ୍ଷସମଥୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସମ୍ । ଅତି ଵାରମପାଵିଷୁଃ
ତୁମେ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହଜାର ଶକ୍ତି ଥିବା, ସେମାନେ ବାଧା ଉପରେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି।
ଅତି ଵାରାନ୍ପଵମାନୋ ଅସିଷ୍ଯଦତ୍କଲଶାଁ ଅଭି ଧାଵତି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହାର୍ଦ୍ଯାଵିଶନ୍
ପବିତ୍ର ହେଇ, ତୁମେ ବାଧା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଛ; ତୁମେ ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଯାଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମ ରାଧସେ ଶଂ ପଵସ୍ଵ ଵିଚର୍ଷଣେ । ପ୍ରଜାଵଦ୍ରେତ ଆ ଭର
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ; ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଆଣ।
ଅଯା ଵୀତୀ ପରି ସ୍ରଵ ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦୋ ମଦେଷ୍ଵା । ଅଵାହନ୍ନଵତୀର୍ନଵ
ଏହି ଛାନି ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ମଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ନଉଟି ନଦୀକୁ ଆଣିଛ।
ପୁରଃ ସଦ୍ଯ ଇତ୍ଥାଧିଯେ ଦିଵୋଦାସାଯ ଶମ୍ବରମ୍ । ଅଧ ତ୍ଯଂ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍
ଏହିପରି ତୁରନ୍ତ, ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଶମ୍ବରକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲ; ପରେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁକୁ।
ପରି ଣୋ ଅଶ୍ଵମଶ୍ଵଵିଦ୍ଗୋମଦିନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଵତ୍ । କ୍ଷରା ସହସ୍ରିଣୀରିଷଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଖରେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ହଜାର ଧାରା ଧନ ପ୍ରବାହିତ କର।
ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ଵଯଂ ପଵିତ୍ରମଭ୍ଯୁନ୍ଦତଃ । ସଖିତ୍ଵମା ଵୃଣୀମହେ
ପବିତ୍ର ସୋମଙ୍କ ଛାନିକୁ ଉପରେ ଉଠି, ଆମେ ତୁମର ସଖ୍ୟତା ବାଛୁ।
ଯେ ତେ ପଵିତ୍ରମୂର୍ମଯୋଽଭିକ୍ଷରନ୍ତି ଧାରଯା । ତେଭିର୍ନଃ ସୋମ ମୃଳଯ
ତୁମ ଛାନିର ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠାରୁ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ହେ ସୋମ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ସ ନଃ ପୁନାନ ଆ ଭର ରଯିଂ ଵୀରଵତୀମିଷମ୍ । ଈଶାନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ବୀରସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଆଣ; ସୋମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ସମସ୍ତଠାରେ ଏହା ଦିଅ।
ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ମୃଜନ୍ତି ସିନ୍ଧୁମାତରମ୍ । ସମାଦିତ୍ଯେଭିରଖ୍ଯତ
ଏହି ଦଶ ଦ୍ରୁତ ଧାବକ ମାତୃ ନଦୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକାସাথে ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ।
ସମିନ୍ଦ୍ରେଣୋତ ଵାଯୁନା ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ । ସଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହ ଏକତାରେ ଯୋଗ ହେଉଛି।
ସ ନୋ ଭଗାଯ ଵାଯଵେ ପୂଷ୍ଣେ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମାନ୍ । ଚାରୁର୍ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଚ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଆମର ଭାଗ୍ୟ, ବାୟୁ, ପୂଷଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁରତା ସହ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ମନୋହର ହେଉ।
ଉଚ୍ଚା ତେ ଜାତମନ୍ଧସୋ ଦିଵି ଷଦ୍ଭୂମ୍ଯା ଦଦେ । ଉଗ୍ରଂ ଶର୍ମ ମହି ଶ୍ରଵଃ
ଆକାଶରେ ତୁମ ଜନ୍ମକୁ ରଖିଛି; ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁରକ୍ଷା ଓ ବଡ଼ କୀର୍ତି ଦିଅ।
ଏନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯ ଆ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ମାନୁଷାଣାମ୍ । ସିଷାସନ୍ତୋ ଵନାମହେ
ହେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ସହାୟତାରେ ଆମେ ମାନବ ଜନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅর্জନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯଜ୍ଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଵରିଵୋଵିତ୍ପରି ସ୍ରଵ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଵରୁଣ, ମରୁତ୍ମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ଉମା ଦିଅ।