ସିଷାସତୂ ରଯୀଣାଂ ଵାଜେଷ୍ଵର୍ଵତାମିଵ । ଭରେଷୁ ଜିଗ୍ଯୁଷାମସି
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଧନ ଚାହାନ୍ତି, ଘୋଡ଼ ଥିବାମାନଙ୍କ ଭଳି, ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଵା ନୃମ୍ଣାନି ବିଭ୍ରତଂ ସଧସ୍ଥେଷୁ ମହୋ ଦିଵଃ । ଚାରୁଂ ସୁକୃତ୍ଯଯେମହେ
ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ପୁରୁଷତ୍ୱ ଧାରଣ କରି, ମହା ଆକାଶର ସଭାରେ, ଭଲ କାମରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା।
ସଂଵୃକ୍ତଧୃଷ୍ଣୁମୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହାମହିଵ୍ରତଂ ମଦମ୍ । ଶତଂ ପୁରୋ ରୁରୁକ୍ଷଣିମ୍
ଏହି ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ମହାନ ନିଶ୍ଚୟ ଧାରଣ କରି, ଶତ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି।
ଅତସ୍ତ୍ଵା ରଯିମଭି ରାଜାନଂ ସୁକ୍ରତୋ ଦିଵଃ । ସୁପର୍ଣୋ ଅଵ୍ଯଥିର୍ଭରତ୍
ତେଣୁ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ତୁମକୁ ଧନ, ରାଜା, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିବା, ଦିଗନ୍ତରୁ ଆଣିଦେଇଛି।
ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଇତ୍ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ ସାଧାରଣଂ ରଜସ୍ତୁରମ୍ । ଗୋପାମୃତସ୍ଯ ଵିର୍ଭରତ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ପାଇଁ, ସେ ସାଧାରଣ ଓ ବିସ୍ତୃତ ରାଜ୍ୟ, ଅମୃତର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଆଣିଥାଏ।
ଅଧା ହିନ୍ଵାନ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଜ୍ଯାଯୋ ମହିତ୍ଵମାନଶେ । ଅଭିଷ୍ଟିକୃଦ୍ଵିଚର୍ଷଣିଃ
ତାପରେ, ଶକ୍ତି ଝରାଇ, ସେ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅର୍ଜନ କରେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଉପକାରୀ ହୁଏ।
ପଵସ୍ଵ ଵୃଷ୍ଟିମା ସୁ ନୋଽପାମୂର୍ମିଂ ଦିଵସ୍ପରି । ଅଯକ୍ଷ୍ମା ବୃହତୀରିଷଃ
ବର୍ଷାରେ ପ୍ରଚୁର ହେଇ, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ଆକାଶରୁ ଜଳର ତରଙ୍ଗ ଆଣିଦେଅ, ଅଧିକ ପୋଷଣ ଓ ରୋଗ ନଥିବା।
ତଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ଗାଵ ଇହାଗମନ୍ । ଜନ୍ଯାସ ଉପ ନୋ ଗୃହମ୍
ସେଇ ପ୍ରବାହ ସହ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଘୃତଂ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦେଵଵୀତମଃ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵୃଷ୍ଟିମା ପଵ
ତୁମର ପ୍ରବାହରେ ଘୃତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସହାୟ; ଆମ ପାଇଁ ବର୍ଷାରେ ପ୍ରଚୁର ହେଅ।
ସ ନ ଊର୍ଜେ ଵ୍ଯଵ୍ଯଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ଧାଵ ଧାରଯା । ଦେଵାସଃ ଶୃଣଵନ୍ହି କମ୍
ତୁମର ପ୍ରବାହରେ, ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା ଅକ୍ଷୟ ପବିତ୍ରତାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ଦେବତାମାନେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ପଵମାନୋ ଅସିଷ୍ଯଦଦ୍ରକ୍ଷାଂସ୍ଯପଜଙ୍ଘନତ୍ । ପ୍ରତ୍ନଵଦ୍ରୋଚଯନ୍ରୁଚଃ
ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସେ, କ୍ଷତିକାରୀମାନେ ନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦମନ କରିଛନ୍ତି; ପୁରୁଣା ଆଲୋକ ଚମକୁଛି।
ଉତ୍ତେ ଶୁଷ୍ମାସ ଈରତେ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମେରିଵ ସ୍ଵନଃ । ଵାଣସ୍ଯ ଚୋଦଯା ପଵିମ୍
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଉପରକୁ ଉଠିଯାଉଛନ୍ତି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଶବ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି; ଗୀତରେ ପ୍ରେରିତ କର, ପେଷଣ ପାଥରକୁ।
ପ୍ରସଵେ ତ ଉଦୀରତେ ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ମଖସ୍ଯୁଵଃ । ଯଦଵ୍ଯ ଏଷି ସାନଵି
ତୁମେ ବହୁଥିବାବେଳେ, ତିନିଟି କଥା ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅବିରୋଧରେ ନଳୀ ଦ୍ୱାରା ଯାଉଛ।
ଅଵ୍ଯୋ ଵାରେ ପରି ପ୍ରିଯଂ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ପଵମାନଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍
ଅଭିଚ୍ଛିନ୍ନ ଆବରଣ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେମାନେ ପ୍ରିୟ ହରିକୁ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚଳାଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ମଧୁରତା ଝରାଉଛନ୍ତି।
ଆ ପଵସ୍ଵ ମଦିନ୍ତମ ପଵିତ୍ରଂ ଧାରଯା କଵେ । ଅର୍କସ୍ଯ ଯୋନିମାସଦମ୍
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ବହିଯାଅ; ତୁମେ ଗୀତର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ।
ସ ପଵସ୍ଵ ମଦିନ୍ତମ ଗୋଭିରଞ୍ଜାନୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଏଭଳି ବହ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଗାଈ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ସୃଜ । ପୁନୀହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମକୁ ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ଢାଳ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କର।
ଦିଵଃ ପୀଯୂଷମୁତ୍ତମଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ । ସୁନୋତା ମଧୁମତ୍ତମମ୍
ଆକାଶରୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ପୋଷକ ସୋମକୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପ; ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ହେଉ।
ତଵ ତ୍ଯ ଇନ୍ଦୋ ଅନ୍ଧସୋ ଦେଵା ମଧୋର୍ଵ୍ଯଶ୍ନତେ । ପଵମାନସ୍ଯ ମରୁତଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ମଦକର ରସର ମଧୁରତାକୁ ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ହି ସୋମ ଵର୍ଧଯନ୍ସୁତୋ ମଦାଯ ଭୂର୍ଣଯେ । ଵୃଷନ୍ସ୍ତୋତାରମୂତଯେ
ହେ ସୋମ, ଚାପାଯିବାବେଳେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ; ହେ ବଳବାନ, ଉପାସକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
ଅଭ୍ଯର୍ଷ ଵିଚକ୍ଷଣ ପଵିତ୍ରଂ ଧାରଯା ସୁତଃ । ଅଭି ଵାଜମୁତ ଶ୍ରଵଃ
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ଚାପାଯିବା ସୋମ, ଆଗକୁ ବଢ଼; ଆମକୁ ବଳ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
ପରି ଦ୍ଯୁକ୍ଷଃ ସନଦ୍ରଯିର୍ଭରଦ୍ଵାଜଂ ନୋ ଅନ୍ଧସା । ସୁଵାନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ତ୍ୱରିତ ବହୁଥିବା, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ରସ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଘେରି ରଖୁ; ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ବହ।
ତଵ ପ୍ରତ୍ନେଭିରଧ୍ଵଭିରଵ୍ଯୋ ଵାରେ ପରି ପ୍ରିଯଃ । ସହସ୍ରଧାରୋ ଯାତ୍ତନା
ତୁମ ପୁରୁଣା ପଥ ଓ ଅଭିଚ୍ଛିନ୍ନ ଆବରଣ ସହିତ, ପ୍ରିୟ ହେଉଥିବା, ହଜାର ଧାରାରେ ବହ।
ଚରୁର୍ନ ଯସ୍ତମୀଙ୍ଖଯେନ୍ଦୋ ନ ଦାନମୀଙ୍ଖଯ । ଵଧୈର୍ଵଧସ୍ନଵୀଙ୍ଖଯ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ଭଳି ଦୟାଳୁ ହୁଅ; ଦାତା ଭଳି ଦୟାଳୁ ହୁଅ; ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୁଅ।
ନି ଶୁଷ୍ମମିନ୍ଦଵେଷାଂ ପୁରୁହୂତ ଜନାନାମ୍ । ଯୋ ଅସ୍ମାଁ ଆଦିଦେଶତି
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦୁ, ଯେମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଉଠିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନିମ୍ନ କର।
ଶତଂ ନ ଇନ୍ଦ ଊତିଭିଃ ସହସ୍ରଂ ଵା ଶୁଚୀନାମ୍ । ପଵସ୍ଵ ମଂହଯଦ୍ରଯିଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଶତ ଉପକାର କିମ୍ବା ହଜାର ପବିତ୍ର ସହିତ, ବହିଯାଅ, ବହୁ ସମ୍ପଦ ଆଣ।
ଉତ୍ତେ ଶୁଷ୍ମାସୋ ଅସ୍ଥୂ ରକ୍ଷୋ ଭିନ୍ଦନ୍ତୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ନୁଦସ୍ଵ ଯାଃ ପରିସ୍ପୃଧଃ
ତୁମ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଉଠିଛନ୍ତି, ରାକ୍ଷସକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପାଯାଇଥିବା; ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂରେ କର।
ଅଯା ନିଜଘ୍ନିରୋଜସା ରଥସଂଗେ ଧନେ ହିତେ । ସ୍ତଵା ଅବିଭ୍ଯୁଷା ହୃଦା
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଧନ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଛ; ଭୟହୀନ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଅସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି ନାଧୃଷେ ପଵମାନସ୍ଯ ଦୂଢ୍ଯା । ରୁଜ ଯସ୍ତ୍ଵା ପୃତନ୍ଯତି
ଏହି ପବିତ୍ର ବହୁଥିବାର ନିୟମକୁ କେହି ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ ନାହିଁ; ଯିଏ ତୁମ ସହିତ ବିରୋଧ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।
ତଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ମଦଚ୍ଯୁତଂ ହରିଂ ନଦୀଷୁ ଵାଜିନମ୍ । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରମ୍
ସେହି ମଦ ଦେଇଥିବା, ହଳଦିଆ ଓ ତୀବ୍ର ଗତିର ସୋମକୁ ନଦୀମାନେ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ଚଳାନ୍ତି, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଦେଉଥିବା ପାନୀୟ।