ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯାଭି ଦେଵାଁ ଋତାଵୃଧଃ । ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି
ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ପବିତ୍ର ସୋମ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁ ଉପରେ, ଦେବମାନେ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋମନ୍ନଃ ସୋମ ଵୀରଵଦଶ୍ଵାଵଦ୍ଵାଜଵତ୍ସୁତଃ । ପଵସ୍ଵ ବୃହତୀରିଷଃ
ହେ ସୋମ, ଗାଈ, ବୀର, ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ; ଚାପି ହୋଇଥିବା, ବଡ଼ ଧନ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ।
ଯୋ ଅତ୍ଯ ଇଵ ମୃଜ୍ଯତେ ଗୋଭିର୍ମଦାଯ ହର୍ଯତଃ । ତଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଵାସଯାମସି
ଯିଏ ଦୌଡ଼ରେ ଯାଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ଗାଁଠି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୟାରି ହୁଏ, ସେହି ସୋମକୁ ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ।
ତଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଵସ୍ଯୁଵୋ ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଆମ ସମସ୍ତ ଅନୁପ୍ରେରିତ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନ କରିବାକୁ ସେହି ସୋମବିନ୍ଦୁକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରେ।
ପୁନାନୋ ଯାତି ହର୍ଯତଃ ସୋମୋ ଗୀର୍ଭିଃ ପରିଷ୍କୃତଃ । ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେଃ
ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଆନନ୍ଦରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛି, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହେଉଛି, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ପୂଜିତ ଅତିଥି ପରି ଆସୁଛି।
ପଵମାନ ଵିଦା ରଯିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ସୁଶ୍ରିଯମ୍ । ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଵର୍ଚସମ୍
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ଆମକୁ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ଇନ୍ଦୁରତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସୃତ୍କନିକ୍ରନ୍ତି ପଵିତ୍ର ଆ । ଯଦକ୍ଷାରତି ଦେଵଯୁଃ
ସେହି ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଯେଉଁଠି ଦୂତ ପରି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଦେବପ୍ରେମୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ପଵସ୍ଵ ଵାଜସାତଯେ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଗୃଣତୋ ଵୃଧେ । ସୋମ ରାସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତି ଲାଗି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସକର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଶୂରବଳ ଦିଅ।
ପ୍ର ଣ ଇନ୍ଦୋ ମହେ ତନ ଊର୍ମିଂ ନ ବିଭ୍ରଦର୍ଷସି । ଅଭି ଦେଵାଁ ଅଯାସ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତରଙ୍ଗ ପରି ଚମକ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ।
ମତୀ ଜୁଷ୍ଟୋ ଧିଯା ହିତଃ ସୋମୋ ହିନ୍ଵେ ପରାଵତି । ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଧାରଯା କଵିଃ
ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରିୟ, ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚିତ, ସୋମ ଦୂରକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ପ୍ରେରିତ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଧାରା ଦ୍ୱାରା।
ଅଯଂ ଦେଵେଷୁ ଜାଗୃଵିଃ ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ । ସୋମୋ ଯାତି ଵିଚର୍ଷଣିଃ
ଏହି ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନ ଅଛି, ଚାପି ହୋଇ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସୁଛି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିତ।
ସ ନଃ ପଵସ୍ଵ ଵାଜଯୁଶ୍ଚକ୍ରାଣଶ୍ଚାରୁମଧ୍ଵରମ୍ । ବର୍ହିଷ୍ମାଁ ଆ ଵିଵାସତି
ସେ ଆମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ, ବଳ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଯଜ୍ଞ ତିଆରି କରୁଥିବା, ଯିଏ ବହୁତ ବଳି ଦେଇ ଆମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
ସ ନୋ ଭଗାଯ ଵାଯଵେ ଵିପ୍ରଵୀରଃ ସଦାଵୃଧଃ । ସୋମୋ ଦେଵେଷ୍ଵା ଯମତ୍
ସେହି ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ ପାଇଁ ଭଗ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ବାଛନ୍ତୁ।
ସ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵସୁତ୍ତଯେ କ୍ରତୁଵିଦ୍ଗାତୁଵିତ୍ତମଃ । ଵାଜଂ ଜେଷି ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍
ସେ ଆଜି ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମେ ବଳ ଓ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଜିତିଛ।
ସ ପଵସ୍ଵ ମଦାଯ କଂ ନୃଚକ୍ଷା ଦେଵଵୀତଯେ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚମକିବାକୁ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
ସ ନୋ ଅର୍ଷାଭି ଦୂତ୍ଯଂ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଯ ତୋଶସେ । ଦେଵାନ୍ସଖିଭ୍ଯ ଆ ଵରମ୍
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଦୂତିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ବାଛ।
ଉତ ତ୍ଵାମରୁଣଂ ଵଯଂ ଗୋଭିରଞ୍ଜ୍ମୋ ମଦାଯ କମ୍ । ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି
ହେ ରକ୍ତିମ, ଆମେ ତୁମକୁ ଗାଁଠି ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶୋଭାୟମାନ କରୁଛୁ; ଆମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଥିବା ଧନ ଦିଅ।
ଅତ୍ଯୂ ପଵିତ୍ରମକ୍ରମୀଦ୍ଵାଜୀ ଧୁରଂ ନ ଯାମନି । ଇନ୍ଦୁର୍ଦେଵେଷୁ ପତ୍ଯତେ
ବଳ ଚାହିଁଥିବା ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଯେପରି ଯୁଗରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା; ଇନ୍ଦୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।
ସମୀ ସଖାଯୋ ଅସ୍ଵରନ୍ଵନେ କ୍ରୀଳନ୍ତମତ୍ଯଵିମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ନାଵା ଅନୂଷତ
ସମସ୍ତ ସଂଗୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଇଛନ୍ତି, କାଠରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦୁକୁ ଖୋଜିଛନ୍ତି।
ତଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ପୀତୋ ଵିଚକ୍ଷସେ । ଇନ୍ଦୋ ସ୍ତୋତ୍ରେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ସେଇ ପ୍ରବାହ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉ, ଯାହା ପାନ କଲେ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଅ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶୂରତ୍ୱ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ।
ଅସୃଗ୍ରନ୍ଦେଵଵୀତଯେଽତ୍ଯାସଃ କୃତ୍ଵ୍ଯା ଇଵ । କ୍ଷରନ୍ତଃ ପର୍ଵତାଵୃଧଃ
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ହେବାକୁ, ପରିପକ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟର ଭଳି, ପାହାଡ଼ ଭଳି ବଢ଼ି ବଢ଼ି ଝରିଛନ୍ତି।
ପରିଷ୍କୃତାସ ଇନ୍ଦଵୋ ଯୋଷେଵ ପିତ୍ର୍ଯାଵତୀ । ଵାଯୁଂ ସୋମା ଅସୃକ୍ଷତ
ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଝରା, ଜଣେ ଜନନୀ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଯେପରି, ସେମାନେ ବାୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।
ଏତେ ସୋମାସ ଇନ୍ଦଵଃ ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତଶ୍ଚମୂ ସୁତାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵର୍ଧନ୍ତି କର୍ମଭିଃ
ଏହି ସୋମ ରସ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଚୁର, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ଆ ଧାଵତା ସୁହସ୍ତ୍ଯଃ ଶୁକ୍ରା ଗୃଭ୍ଣୀତ ମନ୍ଥିନା । ଗୋଭିଃ ଶ୍ରୀଣୀତ ମତ୍ସରମ୍
ଭଲ ହାତ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ, ଆସ, ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ରସକୁ ଧର, ଗାଈମାନେ ସହିତ ରସକୁ ଚିପିବା।
ସ ପଵସ୍ଵ ଧନꣳଜଯ ପ୍ରଯନ୍ତା ରାଧସୋ ମହଃ । ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ସୋମ ଗାତୁଵିତ୍
ହେ ସୋମ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ମହା ଦାନ ଦେଉଥିବା, ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ନେଇଯିବା ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ହେଉ।
ଏତମ୍ ମୃଜନ୍ତି ମର୍ଜ୍ଯମ୍ ପଵମାନꣳ ଦଶ କ୍ଷିପଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରମ୍ ମଦମ୍
ଦଶଜଣ ପାନକରେଇଁ ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମକୁ ସାଫ କରନ୍ତି, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହ ଦେଉଛି।
ଅଯା ସୋମଃ ସୁକୃତ୍ଯଯା ମହଶ୍ଚିଦଭ୍ଯଵର୍ଧତ । ମନ୍ଦାନ ଉଦ୍ଵୃଷାଯତେ
ଏହି ସୋମ ନିଜ ଭଲ କାମରେ ଅତିରିକ୍ତ ମହାନ ହୋଇଯାଇଛି; ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏହିଅଟି ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଯାଏ।
କୃତାନୀଦସ୍ଯ କର୍ତ୍ଵା ଚେତନ୍ତେ ଦସ୍ଯୁତର୍ହଣା । ଋଣା ଚ ଧୃଷ୍ଣୁଶ୍ଚଯତେ
ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଛନ୍ତି; ଧୃଢ଼ ଏହିଅଟି ଋଣ ଶୋଧ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ଆତ୍ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରିଯୋ ରସୋ ଵଜ୍ରଃ ସହସ୍ରସା ଭୁଵତ୍ । ଉକ୍ଥଂ ଯଦସ୍ଯ ଜାଯତେ
ସୋମରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ, ବଜ୍ର, ହଜାର ଗୁଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ସ୍ଵଯଂ କଵିର୍ଵିଧର୍ତରି ଵିପ୍ରାଯ ରତ୍ନମିଚ୍ଛତି । ଯଦୀ ମର୍ମୃଜ୍ଯତେ ଧିଯଃ
କବି ନିଜେ ବଣ୍ଟନ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରେରିତ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଧନ ଚାହାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଚିନ୍ତା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।