ପ୍ର ଯେ ଗାଵୋ ନ ଭୂର୍ଣଯସ୍ତ୍ଵେଷା ଅଯାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ । ଘ୍ନନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣାମପ ତ୍ଵଚମ୍
ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଡାକୁଛନ୍ତି, ସେହିପରି ତୀବ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଚଳନଶୀଳମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, କଳା ଚର୍ମକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ସୁଵିତସ୍ଯ ମନାମହେଽତି ସେତୁଂ ଦୁରାଵ୍ଯମ୍ । ସାହ୍ଵାଂସୋ ଦସ୍ଯୁମଵ୍ରତମ୍
ଆମେ ସେହି ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆଶା କରୁଛୁ, ଯାହା ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଷ୍ଟକର; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଅନୀତିକୁ ଜୟ କରନ୍ତି।
ଶୃଣ୍ଵେ ଵୃଷ୍ଟେରିଵ ସ୍ଵନଃ ପଵମାନସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମିଣଃ । ଚରନ୍ତି ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଦିଵି
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଧ୍ୱନି ବର୍ଷା ପରି ଶୁଣାଯାଉଛି; ଆକାଶରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚଳିଛି।
ଆ ପଵସ୍ଵ ମହୀମିଷଂ ଗୋମଦିନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଵତ୍ । ଅଶ୍ଵାଵଦ୍ଵାଜଵତ୍ସୁତଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଅଧିକ ଧନ, ଗାଈ, ସୁନା, ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଚାପି ହୋଇଥିବା।
ସ ପଵସ୍ଵ ଵିଚର୍ଷଣ ଆ ମହୀ ରୋଦସୀ ପୃଣ । ଉଷାଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ
ଏଭଳି, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କର; ପ୍ରଭାତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି।
ପରି ଣଃ ଶର୍ମଯନ୍ତ୍ଯା ଧାରଯା ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ । ସରା ରସେଵ ଵିଷ୍ଟପମ୍
ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷାକର ଧାରାରେ ଘେରିଦେଅ; ନଦୀର ରସ ପରି ପୃଥିବୀକୁ ଢାକିଦେ।
ଜନଯନ୍ରୋଚନା ଦିଵୋ ଜନଯନ୍ନପ୍ସୁ ସୂର୍ଯମ୍ । ଵସାନୋ ଗା ଅପୋ ହରିଃ
ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଜଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ପୀତବର୍ଣ୍ଣୀ, ଜଳରେ ପରିଧାନ କରି ଚଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ମନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି । ଧାରଯା ପଵତେ ସୁତଃ
ଏହି ଦେବତା, ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ଚାପି ହୋଇଥିବା ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵାଵୃଧାନାଯ ତୂର୍ଵଯେ ପଵନ୍ତେ ଵାଜସାତଯେ । ସୋମାଃ ସହସ୍ରପାଜସଃ
ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବିଜୟ ପାଇଁ, ହଜାର ଶକ୍ତି ସହିତ ସୋମମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଦୁହାନଃ ପ୍ରତ୍ନମିତ୍ପଯଃ ପଵିତ୍ରେ ପରି ଷିଚ୍ଯତେ । କ୍ରନ୍ଦନ୍ଦେଵାଁ ଅଜୀଜନତ୍
ପୁରୁଣା ଓ ଉଚିତ ଦୁଧ ଦୋହି, ସେ ପବିତ୍ରରେ ଛିଟାଯାଉଛନ୍ତି; ଚିତ୍କାର କରି, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯାଭି ଦେଵାଁ ଋତାଵୃଧଃ । ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି
ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ପବିତ୍ର ସୋମ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁ ଉପରେ, ଦେବମାନେ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋମନ୍ନଃ ସୋମ ଵୀରଵଦଶ୍ଵାଵଦ୍ଵାଜଵତ୍ସୁତଃ । ପଵସ୍ଵ ବୃହତୀରିଷଃ
ହେ ସୋମ, ଗାଈ, ବୀର, ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଜୟ ସହିତ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ; ଚାପି ହୋଇଥିବା, ବଡ଼ ଧନ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ।
ଯୋ ଅତ୍ଯ ଇଵ ମୃଜ୍ଯତେ ଗୋଭିର୍ମଦାଯ ହର୍ଯତଃ । ତଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଵାସଯାମସି
ଯିଏ ଦୌଡ଼ରେ ଯାଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ଗାଁଠି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୟାରି ହୁଏ, ସେହି ସୋମକୁ ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ।
ତଂ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଵସ୍ଯୁଵୋ ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଆମ ସମସ୍ତ ଅନୁପ୍ରେରିତ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନ କରିବାକୁ ସେହି ସୋମବିନ୍ଦୁକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରେ।
ପୁନାନୋ ଯାତି ହର୍ଯତଃ ସୋମୋ ଗୀର୍ଭିଃ ପରିଷ୍କୃତଃ । ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେଃ
ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଆନନ୍ଦରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛି, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହେଉଛି, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ପୂଜିତ ଅତିଥି ପରି ଆସୁଛି।
ପଵମାନ ଵିଦା ରଯିମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ସୁଶ୍ରିଯମ୍ । ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଵର୍ଚସମ୍
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ଆମକୁ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ କର।
ଇନ୍ଦୁରତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସୃତ୍କନିକ୍ରନ୍ତି ପଵିତ୍ର ଆ । ଯଦକ୍ଷାରତି ଦେଵଯୁଃ
ସେହି ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଯେଉଁଠି ଦୂତ ପରି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଦେବପ୍ରେମୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ପଵସ୍ଵ ଵାଜସାତଯେ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଗୃଣତୋ ଵୃଧେ । ସୋମ ରାସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତି ଲାଗି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସକର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଶୂରବଳ ଦିଅ।
ପ୍ର ଣ ଇନ୍ଦୋ ମହେ ତନ ଊର୍ମିଂ ନ ବିଭ୍ରଦର୍ଷସି । ଅଭି ଦେଵାଁ ଅଯାସ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତରଙ୍ଗ ପରି ଚମକ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ।
ମତୀ ଜୁଷ୍ଟୋ ଧିଯା ହିତଃ ସୋମୋ ହିନ୍ଵେ ପରାଵତି । ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଧାରଯା କଵିଃ
ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରିୟ, ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚିତ, ସୋମ ଦୂରକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ପ୍ରେରିତ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଧାରା ଦ୍ୱାରା।
ଅଯଂ ଦେଵେଷୁ ଜାଗୃଵିଃ ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ । ସୋମୋ ଯାତି ଵିଚର୍ଷଣିଃ
ଏହି ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନ ଅଛି, ଚାପି ହୋଇ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସୁଛି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିତ।
ସ ନଃ ପଵସ୍ଵ ଵାଜଯୁଶ୍ଚକ୍ରାଣଶ୍ଚାରୁମଧ୍ଵରମ୍ । ବର୍ହିଷ୍ମାଁ ଆ ଵିଵାସତି
ସେ ଆମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ, ବଳ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଯଜ୍ଞ ତିଆରି କରୁଥିବା, ଯିଏ ବହୁତ ବଳି ଦେଇ ଆମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
ସ ନୋ ଭଗାଯ ଵାଯଵେ ଵିପ୍ରଵୀରଃ ସଦାଵୃଧଃ । ସୋମୋ ଦେଵେଷ୍ଵା ଯମତ୍
ସେହି ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ ପାଇଁ ଭଗ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ବାଛନ୍ତୁ।
ସ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵସୁତ୍ତଯେ କ୍ରତୁଵିଦ୍ଗାତୁଵିତ୍ତମଃ । ଵାଜଂ ଜେଷି ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍
ସେ ଆଜି ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମେ ବଳ ଓ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଜିତିଛ।
ସ ପଵସ୍ଵ ମଦାଯ କଂ ନୃଚକ୍ଷା ଦେଵଵୀତଯେ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚମକିବାକୁ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
ସ ନୋ ଅର୍ଷାଭି ଦୂତ୍ଯଂ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଯ ତୋଶସେ । ଦେଵାନ୍ସଖିଭ୍ଯ ଆ ଵରମ୍
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଦୂତିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ବାଛ।
ଉତ ତ୍ଵାମରୁଣଂ ଵଯଂ ଗୋଭିରଞ୍ଜ୍ମୋ ମଦାଯ କମ୍ । ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି
ହେ ରକ୍ତିମ, ଆମେ ତୁମକୁ ଗାଁଠି ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶୋଭାୟମାନ କରୁଛୁ; ଆମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଥିବା ଧନ ଦିଅ।
ଅତ୍ଯୂ ପଵିତ୍ରମକ୍ରମୀଦ୍ଵାଜୀ ଧୁରଂ ନ ଯାମନି । ଇନ୍ଦୁର୍ଦେଵେଷୁ ପତ୍ଯତେ
ବଳ ଚାହିଁଥିବା ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଯେପରି ଯୁଗରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା; ଇନ୍ଦୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।
ସମୀ ସଖାଯୋ ଅସ୍ଵରନ୍ଵନେ କ୍ରୀଳନ୍ତମତ୍ଯଵିମ୍ । ଇନ୍ଦୁଂ ନାଵା ଅନୂଷତ
ସମସ୍ତ ସଂଗୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଇଛନ୍ତି, କାଠରେ ଖେଳୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦୁକୁ ଖୋଜିଛନ୍ତି।
ତଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ପୀତୋ ଵିଚକ୍ଷସେ । ଇନ୍ଦୋ ସ୍ତୋତ୍ରେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ସେଇ ପ୍ରବାହ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉ, ଯାହା ପାନ କଲେ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଅ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶୂରତ୍ୱ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ।