ଅସର୍ଜି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା ପଵିତ୍ରେ ଚମ୍ଵୋଃ ସୁତଃ । କାର୍ଷ୍ମନ୍ଵାଜୀ ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍
ଯେପରି ରଥଚାଳକ ପଠାଯାଏ, ଏହି ପାତ୍ରରେ ପିଛିଥିବା ସୋମ ଏଭଳି ପଠାଯାଇଛି; ଦ୍ରୁତ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ପଥରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଛି।
ସ ଵହ୍ନିଃ ସୋମ ଜାଗୃଵିଃ ପଵସ୍ଵ ଦେଵଵୀରତି । ଅଭି କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍
ଏହି ସୋମ, ଜାଗ୍ରତ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ମଧୁରତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ବହ।
ସ ନୋ ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ପୂର୍ଵ୍ଯ ପଵମାନ ଵି ରୋଚଯ । କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ନୋ ହିନୁ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ପୁରୁଣା ଆଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର; ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦକ୍ଷତା ଦିଅ।
ଶୁମ୍ଭମାନ ଋତାଯୁଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ । ପଵତେ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ହାତରେ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛି, ଏହି ସୋମ ଅକ୍ଷୟ ପାତ୍ରରେ ବହୁଛି।
ସ ଵିଶ୍ଵା ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ସୋମୋ ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ପଵତାମାନ୍ତରିକ୍ଷ୍ଯା
ସୋମ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ, ଦିବ୍ୟ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶର ଧନକୁ ପବିତ୍ର କରୁ।
ଆ ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠମଶ୍ଵଯୁର୍ଗଵ୍ଯଯୁଃ ସୋମ ରୋହସି । ଵୀରଯୁଃ ଶଵସସ୍ପତେ
ଅଶ୍ୱରେ ଚଡ଼ିଥିବା, ଗାଈ ଖୋଜୁଥିବା ସୋମ, ଦିଗନ୍ତର ଶିଖରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ବୀରତା ଦେବାଳୁ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ।
ସ ସୁତଃ ପୀତଯେ ଵୃଷା ସୋମଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି । ଵିଘ୍ନନ୍ରକ୍ଷାଂସି ଦେଵଯୁଃ
ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା, ପ୍ରଭଳ ସୋମ ଦେବତା ପାନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି, ତିଁଠି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି।
ସ ପଵିତ୍ରେ ଵିଚକ୍ଷଣୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ । ଅଭି ଯୋନିଂ କନିକ୍ରଦତ୍
ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପିତାଳିଆ ଏହି ପ୍ରଭଳ ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ସ ଵାଜୀ ରୋଚନା ଦିଵଃ ପଵମାନୋ ଵି ଧାଵତି । ରକ୍ଷୋହା ଵାରମଵ୍ଯଯମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନାଶ କରି, ଅଚଳ ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସ ତ୍ରିତସ୍ଯାଧି ସାନଵି ପଵମାନୋ ଅରୋଚଯତ୍ । ଜାମିଭିଃ ସୂର୍ଯଂ ସହ
ତୃତାଙ୍କ ଶିଖରରେ ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମ ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଉଠିଛନ୍ତି।
ସ ଵୃତ୍ରହା ଵୃଷା ସୁତୋ ଵରିଵୋଵିଦଦାଭ୍ଯଃ । ସୋମୋ ଵାଜମିଵାସରତ୍
ଏହି ବଳିଷ୍ଠ, ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ସ ଦେଵଃ କଵିନେଷିତୋଽଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି । ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ମଂହନା
ଏହି ଦେବତା, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଚେତନାରେ ପ୍ରେରିତ, ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଏହି ଅମୃତ ବିନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମହାନତା ସହିତ ଯାଉଛି।
ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ଵୃଷା ରଥୋଽଵ୍ଯୋ ଵାରେଭିରର୍ଷତି । ଗଚ୍ଛନ୍ଵାଜଂ ସହସ୍ରିଣମ୍
ଏହି ବଳିଷ୍ଠ ରଥ, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଭାବେ, ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ବହିଯାଉଛି, ହଜାର ଫଳ ପାଇଁ ଯାଉଛି।
ଏତଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ତୃତାଙ୍କ ଯୁବତୀ, ପିତାଳିଆ ଏହି ସୋମକୁ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଅମୃତ ବିନ୍ଦୁ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି।
ଏତଂ ତ୍ଯଂ ହରିତୋ ଦଶ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଅପସ୍ଯୁଵଃ । ଯାଭିର୍ମଦାଯ ଶୁମ୍ଭତେ
ଦଶଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଙ୍ଗୁଠି ଏହି ପିତାଳିଆ ସୋମକୁ ପରିଷ୍କାର କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଏଷ ସ୍ଯ ମାନୁଷୀଷ୍ଵା ଶ୍ଯେନୋ ନ ଵିକ୍ଷୁ ସୀଦତି । ଗଚ୍ଛଞ୍ଜାରୋ ନ ଯୋଷିତମ୍
ଏହି ସୋମ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସଭାରେ ଗରୁଡ଼ ପରି ବସିଥାଏ, ପ୍ରେମିକ ପରି ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି।
ଏଷ ସ୍ଯ ମଦ୍ଯୋ ରସୋଽଵ ଚଷ୍ଟେ ଦିଵଃ ଶିଶୁଃ । ଯ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାରମାଵିଶତ୍
ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରସ, ଦିଗନ୍ତର ଶିଶୁ, ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯିଏ ଅମୃତ ବିନ୍ଦୁ ହୋଇ ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ଏଷ ସ୍ଯ ପୀତଯେ ସୁତୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ । କ୍ରନ୍ଦନ୍ଯୋନିମଭି ପ୍ରିଯମ୍
ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା, ପିତାଳିଆ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରି ନିଜ ପ୍ରିୟ ଗର୍ଭକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ଆଶୁରର୍ଷ ବୃହନ୍ମତେ ପରି ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା । ଯତ୍ର ଦେଵା ଇତି ବ୍ରଵନ୍
ଉଚ୍ଚ ମନସ୍କ ଅନୁପ୍ରେରିତ ସୋମ, ପ୍ରିୟ ଆଲୋକ ସହିତ ତୁମେ ତାହାଁକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ କହନ୍ତି, 'ସେ ଆସିଛି'।
ପରିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ନନିଷ୍କୃତଂ ଜନାଯ ଯାତଯନ୍ନିଷଃ । ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ପରି ସ୍ରଵ
ଯାହା ଅପରିଷ୍କୃତ, ତାହାକୁ ପରିଷ୍କାର କର, ଲୋକମାନେ ନେଇଯାଅ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ବର୍ଷାଅ।
ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ ତ୍ଵିଷିଂ ଦଧାନ ଓଜସା । ଵିଚକ୍ଷାଣୋ ଵିରୋଚଯନ୍
ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ଶକ୍ତି ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଧାରଣ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ସ ଯୋ ଦିଵସ୍ପରି ରଘୁଯାମା ପଵିତ୍ର ଆ । ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଵ୍ଯକ୍ଷରତ୍
ଏହି ସେ, ଯିଏ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆକାଶକୁ ଘେରି ଯାଇଛନ୍ତି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଝରିଯାଇଛି।
ଆଵିଵାସନ୍ପରାଵତୋ ଅଥୋ ଅର୍ଵାଵତଃ ସୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଚ୍ଯତେ ମଧୁ
ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଡାକି, ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁ ଭାବେ ପୋଡ଼ାଯାଉଛନ୍ତି।
ସମୀଚୀନା ଅନୂଷତ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ଯୋନାଵୃତସ୍ଯ ସୀଦତ
ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ସେମାନେ ପିତାଳିଆ ସୋମକୁ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଛନ୍ତି; ଆବୃତ ଗର୍ଭରେ ବସ।
ପୁନାନୋ ଅକ୍ରମୀଦଭି ଵିଶ୍ଵା ମୃଧୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵିପ୍ରଂ ଧୀତିଭିଃ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଅଗ୍ରଗତିଶୀଳ, ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଭକ୍ତମାନେ ଶୋଭାୟମାନ କରନ୍ତି।
ଆ ଯୋନିମରୁଣୋ ରୁହଦ୍ଗମଦିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷା ସୁତଃ । ଧ୍ରୁଵେ ସଦସି ସୀଦତି
ଲାଲଟି ରଙ୍ଗର, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ଜନନୀର ଗଭରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଇ, ଦୃଢ଼ ସ୍ଥାନରେ ବସିଯାଉଛନ୍ତି।
ନୂ ନୋ ରଯିଂ ମହାମିନ୍ଦୋଽସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣମ୍
ଏବେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ଅପାର ଧନ ଦେଉ; ଆମ ପାଇଁ ହଜାର-ହଜାର ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ।
ଵିଶ୍ଵା ସୋମ ପଵମାନ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନୀନ୍ଦଵା ଭର । ଵିଦାଃ ସହସ୍ରିଣୀରିଷଃ
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ତୁମର ଧାରାରେ ସମସ୍ତ ମହିମା ଆଣ; ଆମକୁ ହଜାର ଧନ ଦିଅ।
ସ ନଃ ପୁନାନ ଆ ଭର ରଯିଂ ସ୍ତୋତ୍ରେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ଜରିତୁର୍ଵର୍ଧଯା ଗିରଃ
ହେ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଦେବାକୁ ଧନ ଆଣ, ବୀରତା ଦିଅ; ଗାୟକଙ୍କର ଗୀତ ବଢ଼ାଇଦେ।
ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର ସୋମ ଦ୍ଵିବର୍ହସଂ ରଯିମ୍ । ଵୃଷନ୍ନିନ୍ଦୋ ନ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍
ହେ ସୋମ, ଦୁଇଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।