ସୁଷହା ସୋମ ତାନି ତେ ପୁନାନାଯ ପ୍ରଭୂଵସୋ । ଵର୍ଧା ସମୁଦ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ହେ ସୋମ, ସହାୟତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ସ୍ତୁତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନି ସଂଜଯନ୍ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା । ଇନୁ ଦ୍ଵେଷାଂସି ସଧ୍ର୍ଯକ୍
ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ଏକତ୍ର କର, ହେ ସୋମ, ତୁମର ପ୍ରବାହରେ; ଦ୍ୱେଷକୁ ଏକାଠି ରଖ।
ରକ୍ଷା ସୁ ନୋ ଅରରୁଷଃ ସ୍ଵନାତ୍ସମସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିତ୍ । ନିଦୋ ଯତ୍ର ମୁମୁଚ୍ମହେ
ହେ ପିତାମ୍ବର, ଆମକୁ କୌଣସି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦର କ୍ଷତିରୁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଦୋଷ ମୁକ୍ତ ହେଇଛୁ, ସେଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଏନ୍ଦୋ ପାର୍ଥିଵଂ ରଯିଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା । ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମମା ଭର
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ପ୍ରବାହରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ପବିତ୍ର କର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣ।
ପ୍ର ଧାରା ଅସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମିଣୋ ଵୃଥା ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରନ୍ । ପୁନାନୋ ଵାଚମିଷ୍ଯତି
ଏହି ପ୍ରବଳର ଧାରା ପବିତ୍ରରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି, ସେ ଶବ୍ଦକୁ ଖୋଜେ।
ଇନ୍ଦୁର୍ହିଯାନଃ ସୋତୃଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନଃ କନିକ୍ରଦତ୍ । ଇଯର୍ତି ଵଗ୍ନୁମିନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ଇନ୍ଦୁ, ଚାପିବାମାନଙ୍କ ସହିତ ଅବତରିତ ହୋଇ, ପରିଷ୍କୃତ ହେଉଛି, ଗର୍ଜନ କରୁଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ।
ଆ ନଃ ଶୁଷ୍ମଂ ନୃଷାହ୍ଯଂ ଵୀରଵନ୍ତଂ ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍ । ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା
ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମର ପ୍ରବାହରେ ନରଜୟୀ ଶକ୍ତି, ବହୁ ବୀର ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ପ୍ର ସୋମୋ ଅତି ଧାରଯା ପଵମାନୋ ଅସିଷ୍ଯଦତ୍ । ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନ୍ଯାସଦମ୍
ସୋମ, ପବିତ୍ର ହେଇ, ତାଙ୍କର ପ୍ରବାହରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି; ସେ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି।
ଅପ୍ସୁ ତ୍ଵା ମଧୁମତ୍ତମଂ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ତୁମକୁ, ସବୁଠୁ ମଧୁର ଏବଂ ସୁନଳା, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଜଳରେ ଢାଳାଯାଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
ସୁନୋତା ମଧୁମତ୍ତମଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ । ଚାରୁଂ ଶର୍ଧାଯ ମତ୍ସରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମକୁ ଚାପିବା; ସେ ଦଳ ପାଇଁ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ଆକର୍ଷକ।
ପ୍ର ସୋମାସଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯଃ ପଵମାନାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ । ରଯିଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତି ଚେତନମ୍
ସ୍ୱୟଂ ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରବାହମାନ ସୋମ ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଧିକ ଓ ଜାଗୃତ ସମ୍ପଦ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି।
ଦିଵସ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ଭଵେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵର୍ଧନଃ । ଭଵା ଵାଜାନାଂ ପତିଃ
ସୋମ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବସିଥିବା, ତୁମେ ମହିମା ବଢ଼ାଉଛ; ତୁମେ ଧନର ମାଳିକ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ଵାତା ଅଭିପ୍ରିଯସ୍ତୁଭ୍ଯମର୍ଷନ୍ତି ସିନ୍ଧଵଃ । ସୋମ ଵର୍ଧନ୍ତି ତେ ମହଃ
ତୁମ ପାଇଁ ବାୟୁ ଉତ୍ସୁକ, ତୁମ ପାଇଁ ନଦୀଗୁଡିକ ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତି; ସୋମ, ତୁମର ମହାନତା ବଢ଼ିଯାଉଛି।
ଆ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ ସମେତୁ ତେ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୋମ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ଭଵା ଵାଜସ୍ଯ ସଂଗଥେ
ସୋମ, ତୁମେ ନିଜକୁ ପୂରଣ କର; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ର କର; ଧନର ଏକତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉ।
ତୁଭ୍ଯଂ ଗାଵୋ ଘୃତଂ ପଯୋ ବଭ୍ରୋ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଅକ୍ଷିତମ୍ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠେ ଅଧି ସାନଵି
ତୁମ ପାଇଁ, ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ସୋମ, ଗାଁମାନେ ଅଶେଷ ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ଉପର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଖରରେ ଦୋହନ କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାଯୁଧସ୍ଯ ତେ ସତୋ ଭୁଵନସ୍ଯ ପତେ ଵଯମ୍ । ଇନ୍ଦୋ ସଖିତ୍ଵମୁଶ୍ମସି
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଜିତ, ସୋମ, ଆମେ ତୁମ ସାଠିତ୍ୟ ଚାହୁଁ।
ପ୍ର ସୋମାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଶ୍ରଵସେ ନୋ ମଘୋନଃ । ସୁତା ଵିଦଥେ ଅକ୍ରମୁଃ
ମଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମମାନେ, ଦାନଶୀଳ ଏକାନ୍ତରେ, ଆମର ମାନ ଲାଗି ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି।
ଆଦୀଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ତ୍ରିତାଙ୍କର ଜନନୀମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ସୋମକୁ ଚାପନ୍ତି; ଏହି ଫୁଟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନ ପାଇଁ।
ଆଦୀଂ ହଂସୋ ଯଥା ଗଣଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାଵୀଵଶନ୍ମତିମ୍ । ଅତ୍ଯୋ ନ ଗୋଭିରଜ୍ଯତେ
ତାପରେ, ହଂସ ନିଜ ଦଳକୁ ଯିଏପରି ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରେ; ଘୋଡ଼ା ଗାଁମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବାପରି।
ଉଭେ ସୋମାଵଚାକଶନ୍ମୃଗୋ ନ ତକ୍ତୋ ଅର୍ଷସି । ସୀଦନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ସୋମ, ତୁମେ ଦୁଇପ୍ରକାର ଉକ୍ତି କହ; ଚିହ୍ନିତ ହରିଣ ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛ; ତୁମେ ତଥ୍ୟର ଗଭୀରରେ ବସିଛ।
ଅଭି ଗାଵୋ ଅନୂଷତ ଯୋଷା ଜାରମିଵ ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଗନ୍ନାଜିଂ ଯଥା ହିତମ୍
ଗାଁମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଡାକିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଜନନୀ ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ଡାକେ; ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମେ ଧେହି ଦ୍ଯୁମଦ୍ଯଶୋ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହ୍ଯଂ ଚ । ସନିଂ ମେଧାମୁତ ଶ୍ରଵଃ
ଦାନଶୀଳ ଓ ଆମ ପାଇଁ, ସୋମ, ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଯଶ ଦିଅ; ଦୀର୍ଘ ସୂକ୍ତି ଓ କୀର୍ତି ଦିଅ।
ପ୍ର ସୋମାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋଽପାଂ ନ ଯନ୍ତ୍ଯୂର୍ମଯଃ । ଵନାନି ମହିଷା ଇଵ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମମାନେ ଜଳ ତରଙ୍ଗ ପରି ବହିଯାଉଛନ୍ତି; ମହିଷମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଚାଲିଥିବାପରି।
ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ବଭ୍ରଵଃ ଶୁକ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଧାରଯା । ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମକ୍ଷରନ୍
ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ସୋମମାନେ, ତଥ୍ୟର ଧାରାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଭାଣ୍ଡମାନେ ଭରି ଦେଉଛନ୍ତି; ଗାଁ ସହିତ ଅଶେଷ ଧନ ଆଣିଛନ୍ତି।
ସୁତା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ସୋମା ଅର୍ଷନ୍ତି ଵିଷ୍ଣଵେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ଭରୁଣ, ମାରୁତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମମାନେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି।
ତିସ୍ରୋ ଵାଚ ଉଦୀରତେ ଗାଵୋ ମିମନ୍ତି ଧେନଵଃ । ହରିରେତି କନିକ୍ରଦତ୍
ତିନିଟି ସ୍ୱର ଉପରେ ଉଠିଛି; ଗାଁମାନେ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁମାନେ ଡାକୁଛନ୍ତି; ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛି।
ଅଭି ବ୍ରହ୍ମୀରନୂଷତ ଯହ୍ଵୀରୃତସ୍ଯ ମାତରଃ । ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଦିଵଃ ଶିଶୁମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୋଇଛି, ତଥ୍ୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାତାମାନେ; ସେମାନେ ଆକାଶର ଶିଶୁକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ରାଯଃ ସମୁଦ୍ରାଁଶ୍ଚତୁରୋଽସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣଃ
ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ଚାରିଟି ଧନର ସାଗର, ହଜାର ଭରି ଆଣ।
ପ୍ର ସୁଵାନୋ ଧାରଯା ତନେନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷତି । ରୁଜଦ୍ଦୃଳ୍ହା ଵ୍ଯୋଜସା
ପିଛି ହେବା ପରେ, ଛାଣିରେ ପକାଯାଇଥିବା ସୋମ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ବହୁଛି; ଏହା ତାର ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଛି।
ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ସୋମୋ ଅର୍ଷତି ଵିଷ୍ଣଵେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ମରୁତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ପିଛି ହୋଇଥିବା ସୋମ ନିରନ୍ତର ବହୁଛି।