ପରି ସୁଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା । ସୁତା ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା
ପିସା ଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦୁମାନେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତ ସହିତ, ପାତ୍ରରେ ଧାରା ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଆପାନାସୋ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଜନନ୍ତ ଉଷସୋ ଭଗମ୍ । ସୂରା ଅଣ୍ଵଂ ଵି ତନ୍ଵତେ
ଆଲୋକ ପିଇଥିବାମାନେ, ବିବସ୍ୱତ ପାଇଁ ଉଷାର ଧନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପଥକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।
ଅପ ଦ୍ଵାରା ମତୀନାଂ ପ୍ରତ୍ନା ଋଣ୍ଵନ୍ତି କାରଵଃ । ଵୃଷ୍ଣୋ ହରସ ଆଯଵଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ କ୍ରିୟାଶୀଳ ଜଣଙ୍କର ପଥମାନେ, କବିମାନେ ପାଇଁ ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାର ଦ୍ୱାରକୁ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି।
ସମୀଚୀନାସ ଆସତେ ହୋତାରଃ ସପ୍ତଜାମଯଃ । ପଦମେକସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ
ସାତ ହୋତାର ପୁଅମାନେ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଏକମାତ୍ର ପଥ ଖୋଜି, ବସିଛନ୍ତି।
ନାଭା ନାଭିଂ ନ ଆ ଦଦେ ଚକ୍ଷୁଶ୍ଚିତ୍ସୂର୍ଯେ ସଚା । କଵେରପତ୍ଯମା ଦୁହେ
ନାଭି ପରି ନାଭିକୁ ମୁଁ ରଖିଛି; ଚକ୍ଷୁ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରେ, କବିଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ।
ଅଭି ପ୍ରିଯା ଦିଵସ୍ପଦମଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଗୁହା ହିତମ୍ । ସୂରଃ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷସା
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଣେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ପ୍ରିୟ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ପୁରୋହିତମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରଖିଛନ୍ତି।
ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ । ଅଭି ଦେଵାଁ ଇଯକ୍ଷତେ
ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଭି ତେ ମଧୁନା ପଯୋଽଥର୍ଵାଣୋ ଅଶିଶ୍ରଯୁଃ । ଦେଵଂ ଦେଵାଯ ଦେଵଯୁ
ଅଥର୍ବମାନେ ମଧୁର ଦୁଧରେ ତୁମକୁ ଘେରିଛନ୍ତି; ଦେବତା ପାଇଁ ଦେବତା, ଦେବତା ସ୍ୱଭାବର।
ସ ନଃ ପଵସ୍ଵ ଶଂ ଗଵେ ଶଂ ଜନାଯ ଶମର୍ଵତେ । ଶଂ ରାଜନ୍ନୋଷଧୀଭ୍ଯଃ
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଗାଈ ପାଇଁ ଭଲ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଭଲ, ରଥଚାଳକ, ରାଜାମାନେ ଓ ଔଷଧୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଆଣ।
ବଭ୍ରଵେ ନୁ ସ୍ଵତଵସେଽରୁଣାଯ ଦିଵିସ୍ପୃଶେ । ସୋମାଯ ଗାଥମର୍ଚତ
ଏବେ ଆମେ ତାଳା, ସ୍ୱଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ ଓ ଆକାଶକୁ ଛୁଉଥିବା ସୋମଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା।
ହସ୍ତଚ୍ଯୁତେଭିରଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ପୁନୀତନ । ମଧାଵା ଧାଵତା ମଧୁ
ହାତରେ ଧରିଥିବା ପାଥରରେ ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କର; ଏହା ମଧୁରତାରେ ବହୁ, ମଧୁ ଭରି ବହୁ।
ନମସେଦୁପ ସୀଦତ ଦଧ୍ନେଦଭି ଶ୍ରୀଣୀତନ । ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରେ ଦଧାତନ
ନମସ୍କାର କର, ନିକଟରେ ବସ, ଦେଉଳକୁ ଶୁଣ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଏହି ବିନ୍ଦୁ ରଖ।
ଅମିତ୍ରହା ଵିଚର୍ଷଣିଃ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଶଂ ଗଵେ । ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଅନୁକାମକୃତ୍
ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମ, ଗାଈ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ବହ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ମଦାଯ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ । ମନଶ୍ଚିନ୍ମନସସ୍ପତିଃ
ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନ କରିବାକୁ, ମଦ ପାଇଁ ବହୁଛ; ମନ ମଧ୍ୟ, ମନର ନାଥ, ତୁମକୁ ଚାହେ।
ପଵମାନ ସୁଵୀର୍ଯଂ ରଯିଂ ସୋମ ରିରୀହି ନଃ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରେଣ ନୋ ଯୁଜା
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମକୁ ବୀରତା ଓ ଧନ ଦିଅ, ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆମ ସାଥିରେ ରୁହ।
ସୋମା ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ସୁତା ଋତସ୍ଯ ସାଦନେ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଧୁମତ୍ତମାଃ
ଚାପିଥିବା ଇନ୍ଦୁମାନେ ବହିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟର ଆସନରେ ସୋମରସ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର।
ଅଭି ଵିପ୍ରା ଅନୂଷତ ଗାଵୋ ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମାଆ ଗାଈମାନେ ଯେମିତି ଛୁଆକୁ ଡାକନ୍ତି, ସେଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଡାକିଛନ୍ତି।
ମଦଚ୍ଯୁତ୍କ୍ଷେତି ସାଦନେ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଵିପଶ୍ଚିତ୍ । ସୋମୋ ଗୌରୀ ଅଧି ଶ୍ରିତଃ
ମଦରେ ବହୁଥିବା ସୋମ ଆସନରେ ବସିଛି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗ, ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ ଗାଈ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଛି।
ଦିଵୋ ନାଭା ଵିଚକ୍ଷଣୋଽଵ୍ଯୋ ଵାରେ ମହୀଯତେ । ସୋମୋ ଯଃ ସୁକ୍ରତୁଃ କଵିଃ
ଆକାଶର ନାଭିରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମ ଜଳରେ ମହିମା ପାଉଛନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ କବି।
ଯଃ ସୋମଃ କଲଶେଷ୍ଵାଁ ଅନ୍ତଃ ପଵିତ୍ର ଆହିତଃ । ତମିନ୍ଦୁଃ ପରି ଷସ୍ଵଜେ
ଯେ ସୋମ କଳଶ ଭିତରେ, ପବିତ୍ର ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେହି ଇନ୍ଦୁ ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛି।
ପ୍ର ଵାଚମିନ୍ଦୁରିଷ୍ଯତି ସମୁଦ୍ରସ୍ଯାଧି ଵିଷ୍ଟପି । ଜିନ୍ଵନ୍କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍
ଇନ୍ଦୁ ସମୁଦ୍ରର ଶିଖରରୁ ବାଣୀ ପଠାଉଛନ୍ତି, ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ନିତ୍ଯସ୍ତୋତ୍ରୋ ଵନସ୍ପତିର୍ଧୀନାମନ୍ତଃ ସବର୍ଦୁଘଃ । ହିନ୍ଵାନୋ ମାନୁଷା ଯୁଗା
ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ ବୃକ୍ଷ, ଭିତରେ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମାନବ ପିଢିମାନେ ପାଇଁ ଧାରା ଦେଉଛି।
ଅଭି ପ୍ରିଯା ଦିଵସ୍ପଦା ସୋମୋ ହିନ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷତି । ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଧାରଯା କଵିଃ
ସୋମ, ବହୁଥିବା, ଆକାଶର ପ୍ରିୟ ଆସନକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ କବି ବୁଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଆ ପଵମାନ ଧାରଯ ରଯିଂ ସହସ୍ରଵର୍ଚସମ୍ । ଅସ୍ମେ ଇନ୍ଦୋ ସ୍ଵାଭୁଵମ୍
ହେ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମକୁ ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମର ନିଜ।
ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ସହସ୍ରଧାରୋ ଅତ୍ଯଵିଃ । ଵାଯୋରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍
ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଥିବା ସୋମ, ହଜାର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅଜୟ, ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି।
ପଵମାନମଵସ୍ଯଵୋ ଵିପ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ସୁଷ୍ଵାଣଂ ଦେଵଵୀତଯେ
ହେ ଗାୟକମାନେ, ଶୁଧ୍ଧ ସୋମଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ପିଟାଯାଉଛନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରେରିତ ସୋମଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କର।
ପଵନ୍ତେ ଵାଜସାତଯେ ସୋମାଃ ସହସ୍ରପାଜସଃ । ଗୃଣାନା ଦେଵଵୀତଯେ
ହଜାର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋମମାନେ, ଶକ୍ତି ଲାଗି ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଉତ ନୋ ଵାଜସାତଯେ ପଵସ୍ଵ ବୃହତୀରିଷଃ । ଦ୍ଯୁମଦିନ୍ଦୋ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତି ଲାଗି, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ ଶୁଧ୍ଧ କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦୁ, ଏବଂ ମହାନ ବୀରତା ଦେ।
ତେ ନଃ ସହସ୍ରିଣଂ ରଯିଂ ପଵନ୍ତାମା ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ସୁଵାନା ଦେଵାସ ଇନ୍ଦଵଃ
ଯେ ସେଇ ଇନ୍ଦୁମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପିଟାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ଧନ ଏବଂ ମହାନ ବୀରତା ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ଅତ୍ଯା ହିଯାନା ନ ହେତୃଭିରସୃଗ୍ରଂ ଵାଜସାତଯେ । ଵି ଵାରମଵ୍ଯମାଶଵଃ
ଯେପରି ରଥଚାଳକ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ସେମାନେ ଅବରୋଧ ଭଙ୍ଗ କରି, ଅବିରତ ଭାବେ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଦୌଡ଼ିଯାଆନ୍ତି।