ସନା ଚ ସୋମ ଜେଷି ଚ ପଵମାନ ମହି ଶ୍ରଵଃ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ସୋମ, ସଦା ଜୟୀ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଆମକୁ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ସନା ଜ୍ଯୋତିଃ ସନା ସ୍ଵର୍ଵିଶ୍ଵା ଚ ସୋମ ସୌଭଗା । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ସୋମ, ସଦା ଆଲୋକମୟ ଏବଂ ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ସନା ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମପ ସୋମ ମୃଧୋ ଜହି । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ସୋମ, ସଦା ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଦକ୍ଷ, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ପଵୀତାରଃ ପୁନୀତନ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତାମାନେ, ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାନ କରିବାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯେ ନ ଆ ଭଜ ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ତଵୋତିଭିଃ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ତୁମେ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଉଛ, ସେପରି ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ଦିଅ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ତଵୋତିଭିର୍ଜ୍ଯୋକ୍ପଶ୍ଯେମ ସୂର୍ଯମ୍ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ସଦା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ଅଭ୍ଯର୍ଷ ସ୍ଵାଯୁଧ ସୋମ ଦ୍ଵିବର୍ହସଂ ରଯିମ୍ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ସୋମ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଦୁଇଗୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଆଣ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ଅଭ୍ଯର୍ଷାନପଚ୍ଯୁତୋ ରଯିଂ ସମତ୍ସୁ ସାସହିଃ । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ଅଜୟ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ଧନ ଆଣ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ତ୍ଵାଂ ଯଜ୍ଞୈରଵୀଵୃଧନ୍ପଵମାନ ଵିଧର୍ମଣି । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ପବିତ୍ର କ୍ରିୟାରେ ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ରଯିଂ ନଶ୍ଚିତ୍ରମଶ୍ଵିନମିନ୍ଦୋ ଵିଶ୍ଵାଯୁମା ଭର । ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି
ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ଆଶ୍ୱିନମାନେ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣ; ପରେ ଆମେ ତୁମର ଦୟାର ଅଂଶୀ ହେବା।
ସମିଦ୍ଧୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପତିଃ ପଵମାନୋ ଵି ରାଜତି । ପ୍ରୀଣନ୍ଵୃଷା କନିକ୍ରଦତ୍
ଜ୍ୱଳି ଉଠିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ଆଲୋକ ଝାଲିଛନ୍ତି; ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃଷ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତନୂନପାତ୍ପଵମାନଃ ଶୃଙ୍ଗେ ଶିଶାନୋ ଅର୍ଷତି । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ରାରଜତ୍
ଶରୀରର ରକ୍ଷକ ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ନିଜ ଶିଙ୍ଗ ତିକ୍ତ କରି ଆଗକୁ ବହୁଛନ୍ତି; ସେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଈଳେନ୍ଯଃ ପଵମାନୋ ରଯିର୍ଵି ରାଜତି ଦ୍ଯୁମାନ୍ । ମଧୋର୍ଧାରାଭିରୋଜସା
ପରିଚ୍ଛନ୍ନ ଓ ପବିତ୍ର ଧାରା ଆମର ଧନର ଭଳି ଆଲୋକରେ ଜ୍ୟୋତିମୟ ହୋଇ ଚମକୁଛି, ମଧୁର ସାର ଓ ତାହାର ପ୍ରବାହ ଭରି ରହିଛି।
ବର୍ହିଃ ପ୍ରାଚୀନମୋଜସା ପଵମାନ ସ୍ତୃଣନ୍ହରିଃ । ଦେଵେଷୁ ଦେଵ ଈଯତେ
ଶକ୍ତିରେ, ହେ ସୁବৰ্ণମୟ, ତୁମେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ପବିତ୍ର କୁଶ ରଖୁଛ; ପବିତ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଭାବରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛ।
ଉଦାତୈର୍ଜିହତେ ବୃହଦ୍ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀର୍ହିରଣ୍ଯଯୀଃ । ପଵମାନେନ ସୁଷ୍ଟୁତାଃ
ବିଶାଳ ଓ ଉଚ୍ଚ ଦ୍ୱାର, ଦେବୀ ଓ ସୁବৰ্ণମୟ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବାର ପ୍ରଶଂସାରେ ଖୋଲିଯାଉଛି; ସେମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଅଲଗା ହୋଇଛି।
ସୁଶିଲ୍ପେ ବୃହତୀ ମହୀ ପଵମାନୋ ଵୃଷଣ୍ଯତି । ନକ୍ତୋଷାସା ନ ଦର୍ଶତେ
ସୃଜନର ଦକ୍ଷତାରେ, ବିଶାଳ ଓ ମହାନ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୃଷଭ ଗର୍ଜନ କରୁଛି; ସେ ରାତି ଓ ଉଷାର ଭଳି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥାଏ।
ଉଭା ଦେଵା ନୃଚକ୍ଷସା ହୋତାରା ଦୈଵ୍ଯା ହୁଵେ । ପଵମାନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଷା
ମୁଁ ଦୁଇ ଦେବତା ହୋତା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ, ଡାକୁଛି; ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ।
ଭାରତୀ ପଵମାନସ୍ଯ ସରସ୍ଵତୀଳା ମହୀ । ଇମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞମା ଗମନ୍ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀଃ ସୁପେଶସଃ
ଭାରତୀ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଇଳା, ଏହି ତିନି ମହା ଦେବୀ, ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସୁନ୍ଦର ଭୂଷିତ ଦେବୀମାନେ।
ତ୍ଵଷ୍ଟାରମଗ୍ରଜାଂ ଗୋପାଂ ପୁରୋଯାଵାନମା ହୁଵେ । ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଷା ହରିଃ ପଵମାନଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ମୁଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୁରୁଣା, ଗୋମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ପ୍ରମୁଖ ନେତାକୁ ଡାକୁଛି; ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ସୁବৰ্ণମୟ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ପ୍ରଜାପତି।
ଵନସ୍ପତିଂ ପଵମାନ ମଧ୍ଵା ସମଙ୍ଗ୍ଧି ଧାରଯା । ସହସ୍ରଵଲ୍ଶଂ ହରିତଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ହିରଣ୍ଯଯମ୍
ହେ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ମଧୁ ଓ ଧାରା ସହିତ ଗଛର ମାଳିକ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ହଜାର ଶାଖା, ହରିତ, ଚମକୁଥିବା, ସୁବৰ্ণମୟ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସ୍ଵାହାକୃତିଂ ପଵମାନସ୍ଯା ଗତ । ଵାଯୁର୍ବୃହସ୍ପତିଃ ସୂର୍ଯୋଽଗ୍ନିରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଜୋଷସଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି: ବାୟୁ, ବୃହସ୍ପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ।
ମନ୍ଦ୍ରଯା ସୋମ ଧାରଯା ଵୃଷା ପଵସ୍ଵ ଦେଵଯୁଃ । ଅଵ୍ଯୋ ଵାରେଷ୍ଵସ୍ମଯୁଃ
ମଧୁର ଧାରାରେ, ହେ ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର; ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଓ ଅପରିଷ୍କୃତ।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ମଦ୍ଯଂ ମଦମିନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ର ଇତି କ୍ଷର । ଅଭି ଵାଜିନୋ ଅର୍ଵତଃ
ସେ ମଦ ଭରା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ହେ ତୁମେ ଫୁଟିଥିବା ଫୁଟା, ଇନ୍ଦ୍ରର ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଶୀଘ୍ର ଗୋଡ଼ିଆ ଓ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପାଖକୁ।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ମଦଂ ସୁଵାନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ । ଅଭି ଵାଜମୁତ ଶ୍ରଵଃ
ଫୁଟିଥିବା, ସେ ପୁରୁଣା ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ତାଳକୁ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଶକ୍ତି ଓ କୀର୍ତି ପାଖକୁ।
ଅନୁ ଦ୍ରପ୍ସାସ ଇନ୍ଦଵ ଆପୋ ନ ପ୍ରଵତାସରନ୍ । ପୁନାନା ଇନ୍ଦ୍ରମାଶତ
ପାହାଡ଼ର ଝରଣା ଭଳି, ଫୁଟିଥିବା ଫୁଟା, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ପବିତ୍ର ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଯମତ୍ଯମିଵ ଵାଜିନଂ ମୃଜନ୍ତି ଯୋଷଣୋ ଦଶ । ଵନେ କ୍ରୀଳନ୍ତମତ୍ଯଵିମ୍
ଦଶ ଯୁବତୀ ତାକୁ ପରିଷ୍କାର କରୁଛନ୍ତି, ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ିଆର ଭଳି, ଜଙ୍ଗଲରେ ଖେଳୁଥିବା, ଅପରାଜିତ।
ତଂ ଗୋଭିର୍ଵୃଷଣଂ ରସଂ ମଦାଯ ଦେଵଵୀତଯେ । ସୁତଂ ଭରାଯ ସଂ ସୃଜ
ଗୋମାନ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ, ମଦ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ, ଫୁଟିଥିବା, ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ କର।
ଦେଵୋ ଦେଵାଯ ଧାରଯେନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତେ ସୁତଃ । ପଯୋ ଯଦସ୍ଯ ପୀପଯତ୍
ଦେବତା, ଫୁଟିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଛି; ତାହାର ଦୁଧ ତାକୁ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ କରେ।
ଆତ୍ମା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରଂହ୍ଯା ସୁଷ୍ଵାଣଃ ପଵତେ ସୁତଃ । ପ୍ରତ୍ନଂ ନି ପାତି କାଵ୍ଯମ୍
ଯଜ୍ଞର ଆତ୍ମା, ଆନନ୍ଦମୟ, ଫୁଟିଥିବା, ପବିତ୍ର ହେଉଛି; ସେ ପୁରୁଣା ଜ୍ଞାନ ପ୍ରବାହ କରେ।
ଏଵା ପୁନାନ ଇନ୍ଦ୍ରଯୁର୍ମଦଂ ମଦିଷ୍ଠ ଵୀତଯେ । ଗୁହା ଚିଦ୍ଦଧିଷେ ଗିରଃ
ଏଭଳି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଉତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ ଆଣ; ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗୀତ ରଖିଛ।