ପ୍ରିଯା ପଦାନି ପଶ୍ଵୋ ନି ପାହି ଵିଶ୍ଵାଯୁରଗ୍ନେ ଗୁହା ଗୁହଂ ଗାଃ
ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅଗ୍ନି; ତୁମେ ଶାଶ୍ୱତ, ଗାଈମାନେ ଗୁପ୍ତ ରଖ।
ଯ ଈଂ ଚିକେତ ଗୁହା ଭଵନ୍ତମା ଯଃ ସସାଦ ଧାରାମୃତସ୍ଯ
ଯେ କେହି ତାଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ରହିଥିବା ବୁଝିପାରେ, ଯେ କେହି ଅମୃତ ଝରଣା ପାଖରେ ବସିଥାଏ।
ଵି ଯେ ଚୃତନ୍ତ୍ଯୃତା ସପନ୍ତ ଆଦିଦ୍ଵସୂନି ପ୍ର ଵଵାଚାସ୍ମୈ
ଯେମାନେ ଛାଡ଼ିଯାଆନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଖୋଜନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧନ ସୂଚନା କରନ୍ତି।
ଵି ଯୋ ଵୀରୁତ୍ସୁ ରୋଧନ୍ମହିତ୍ଵୋତ ପ୍ରଜା ଉତ ପ୍ରସୂଷ୍ଵନ୍ତଃ
ଯିଏ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରେ, ସେ ସନ୍ତାନ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ।
ଚିତ୍ତିରପାଂ ଦମେ ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ସଦ୍ମେଵ ଧୀରାଃ ସମ୍ମାଯ ଚକ୍ରୁଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଜୀବନ ଧାରଣ କରି, ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘର ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ଘର ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏହା କରିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଣନ୍ନୁପ ସ୍ଥାଦ୍ଦିଵଂ ଭୁରଣ୍ଯୁ ସ୍ଥାତୁଶ୍ଚରଥମକ୍ତୂନ୍ଵ୍ଯୂର୍ଣୋତ୍
ଶୁଣି, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଆକାଶକୁ ଆସିଲେ; ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଚରିଅଟ୍କୁ କିରଣରେ ଢାକିଦେଲେ।
ପରି ଯଦେଷାମେକୋ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଭୁଵଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ମହିତ୍ଵା
ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବତା ହେଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଆଦିତ୍ତେ ଵିଶ୍ଵେ କ୍ରତୁଂ ଜୁଷନ୍ତ ଶୁଷ୍କାଦ୍ଯଦ୍ଦେଵ ଜୀଵୋ ଜନିଷ୍ଠାଃ
ସେତେବେଳେ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଶୁଷ୍କ ଅଂଶରୁ ଜୀବନ ସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଭଜନ୍ତ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵତ୍ଵଂ ନାମ ଋତଂ ସପନ୍ତୋ ଅମୃତମେଵୈଃ
ସମସ୍ତେ ଦେବତ୍ୱର ଭାଗୀ ହେଲେ, ସତ୍ୟକୁ ଖୋଜି, ନିଜ ମାର୍ଗରେ ଅମୃତତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଋତସ୍ଯ ପ୍ରେଷା ଋତସ୍ଯ ଧୀତିର୍ଵିଶ୍ଵାଯୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ଅପାଂସି ଚକ୍ରୁଃ
ସତ୍ୟର ଦୂତ, ସତ୍ୟର ଚିନ୍ତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଜୀବନ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ତିଆରି କଲେ।
ଯସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦାଶାଦ୍ଯୋ ଵା ତେ ଶିକ୍ଷାତ୍ତସ୍ମୈ ଚିକିତ୍ଵାନ୍ରଯିଂ ଦଯସ୍ଵ
ଯେ କିଂବା ତୁମକୁ ସେବା କରେ, କିମ୍ବା ତୁମେ ଯାହାକୁ ଶିଖାଅ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ହୋତା ନିଷତ୍ତୋ ମନୋରପତ୍ଯେ ସ ଚିନ୍ନ୍ଵାସାଂ ପତୀ ରଯୀଣାମ୍
ମନୁଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ହୋତା, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଘରର ଓ ଧନର ମାଲିକ।
ଇଚ୍ଛନ୍ତ ରେତୋ ମିଥସ୍ତନୂଷୁ ସଂ ଜାନତ ସ୍ଵୈର୍ଦକ୍ଷୈରମୂରାଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଦେହରେ ବୀଜ ଆଶା କରି, ଜ୍ଞାନ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଅଜ୍ଞାନ ନୁହଁନ୍ତି।
ପିତୁର୍ନ ପୁତ୍ରାଃ କ୍ରତୁଂ ଜୁଷନ୍ତ ଶ୍ରୋଷନ୍ଯେ ଅସ୍ଯ ଶାସଂ ତୁରାସଃ
ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ପୁଅମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ତାଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ଶୀଘ୍ର ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଵି ରାଯ ଔର୍ଣୋଦ୍ଦୁରଃ ପୁରୁକ୍ଷୁଃ ପିପେଶ ନାକଂ ସ୍ତୃଭିର୍ଦମୂନାଃ
ସେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକ, ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ ଧନକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ; ଗୃହସ୍ଥ ଆକାଶକୁ ଆଧାରରେ ଶୋଭାଇଲେ।
ଶୁକ୍ରଃ ଶୁଶୁକ୍ଵାଁ ଉଷୋ ନ ଜାରଃ ପପ୍ରା ସମୀଚୀ ଦିଵୋ ନ ଜ୍ଯୋତିଃ
ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରଭାତର ପ୍ରେମିକ ପରି, ସେ ଆକାଶର ଆଲୋକ ପରି ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ।
ପରି ପ୍ରଜାତଃ କ୍ରତ୍ଵା ବଭୂଥ ଭୁଵୋ ଦେଵାନାଂ ପିତା ପୁତ୍ରଃ ସନ୍
ଚାରିପାଖରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମେ ହେଲେ; ତୁମେ ଦେବମାନେଙ୍କ ପିତା ଓ ପୁଅ।
ଵେଧା ଅଦୃପ୍ତୋ ଅଗ୍ନିର୍ଵିଜାନନ୍ନୂଧର୍ନ ଗୋନାଂ ସ୍ଵାଦ୍ମା ପିତୂନାମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଅତୃପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଜାଣି, ଗାଈଁମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କ ମଧୁର ପାନୀୟକୁ ଆଣିଛନ୍ତି।
ଜନେ ନ ଶେଵ ଆହୂର୍ଯଃ ସନ୍ମଧ୍ଯେ ନିଷତ୍ତୋ ରଣ୍ଵୋ ଦୁରୋଣେ
ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବା ପାଇଁ ଯେପରି, ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଘରରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ପୁତ୍ରୋ ନ ଜାତୋ ରଣ୍ଵୋ ଦୁରୋଣେ ଵାଜୀ ନ ପ୍ରୀତୋ ଵିଶୋ ଵି ତାରୀତ୍
ଘରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅ ପରି, ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ପ୍ରସନ୍ନ ଘୋଡ଼ା ପରି, ସେ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ପାର କରାଏ।
ଵିଶୋ ଯଦହ୍ଵେ ନୃଭିଃ ସନୀଳା ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଶ୍ଯାଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ଡାକେ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଦେବତ୍ୱରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି।
ନକିଷ୍ଟ ଏତା ଵ୍ରତା ମିନନ୍ତି ନୃଭ୍ଯୋ ଯଦେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିଂ ଚକର୍ଥ
ଏହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ କେହି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରବଣ ଦେଲେ।
ତତ୍ତୁ ତେ ଦଂସୋ ଯଦହନ୍ସମାନୈର୍ନୃଭିର୍ଯଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵିଵେ ରପାଂସି
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଇ ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ସେଇ ହେଉଛି ତୁମର ଶକ୍ତି।
ଉଷୋ ନ ଜାରୋ ଵିଭାଵୋସ୍ରଃ ସଂଜ୍ଞାତରୂପଶ୍ଚିକେତଦସ୍ମୈ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ପ୍ରେମିକ ଯେମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମର ପରିଚିତ ରୂପ ଦେଖାଉଛ।
ତ୍ମନା ଵହନ୍ତୋ ଦୁରୋ ଵ୍ଯୃଣ୍ଵନ୍ନଵନ୍ତ ଵିଶ୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଦୃଶୀକେ
ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦୂର ଥିବାକୁ ଆଣି ଦେଉଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେବତାମାନେ ଆସି ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଵନେମ ପୂର୍ଵୀରର୍ଯୋ ମନୀଷା ଅଗ୍ନିଃ ସୁଶୋକୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଶ୍ଯାଃ
ପୁରୁଣା ଜ୍ଞାନ ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ।
ଆ ଦୈଵ୍ଯାନି ଵ୍ରତା ଚିକିତ୍ଵାନା ମାନୁଷସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ଜନ୍ମ
ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମର ଅର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି।
ଗର୍ଭୋ ଯୋ ଅପାଂ ଗର୍ଭୋ ଵନାନାଂ ଗର୍ଭଶ୍ଚ ସ୍ଥାତାଂ ଗର୍ଭଶ୍ଚରଥାମ୍
ସେ ଜଳର ଗର୍ଭ, ବନର ଗର୍ଭ, ଯେଉଁମାନେ ଦଢ଼ିଆ ଓ ଚଳିତ, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭ।
ଅଦ୍ରୌ ଚିଦସ୍ମା ଅନ୍ତର୍ଦୁରୋଣେ ଵିଶାଂ ନ ଵିଶ୍ଵୋ ଅମୃତଃ ସ୍ଵାଧୀଃ
ପାହାଡ଼ ଭିତରେ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ସେ ଅମୃତ ସମାନ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସ ହି କ୍ଷପାଵାଁ ଅଗ୍ନୀ ରଯୀଣାଂ ଦାଶଦ୍ଯୋ ଅସ୍ମା ଅରଂ ସୂକ୍ତୈଃ
ଅଗ୍ନି ରାତିରେ ଧନର ରକ୍ଷକ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତି।