ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଵୃଧନ୍ତମଧ୍ଵରାଣାଂ ପୁରୂତମମ୍ । ଅଚ୍ଛା ନପ୍ତ୍ରେ ସହସ୍ଵତେ
ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଅନେକ ଯଜ୍ଞରେ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସବୁଠୁ ଦୟାଳୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସଂତାନ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ।
ଅଯଂ ଯଥା ନ ଆଭୁଵତ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ରୂପେଵ ତକ୍ଷ୍ଯା । ଅସ୍ଯ କ୍ରତ୍ଵା ଯଶସ୍ଵତଃ
ଏହି ଅଗ୍ନି, ତକ୍ଷଣ ଯେପରି ରୂପକାର ନିଜ ହାତରେ ଆକୃତି ତିଆରି କରେ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି; ଏହା ଏହି ଯଶସ୍ବୀର ଇଚ୍ଛାରେ।
ଅଯଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଭି ଶ୍ରିଯୋଽଗ୍ନିର୍ଦେଵେଷୁ ପତ୍ଯତେ । ଆ ଵାଜୈରୁପ ନୋ ଗମତ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ; ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଉପହାର ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେଷାମିହ ସ୍ତୁହି ହୋତୄଣାଂ ଯଶସ୍ତମମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଯଶସ୍ବୀ, ପୁରାତନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଶୀରଂ ପାଵକଶୋଚିଷଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଯୋ ଦମେଷ୍ଵା । ଦୀଦାଯ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍ତମଃ
ପବିତ୍ର ଶିଖାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଘରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବଡ, ସେ ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକେ, ଦୀର୍ଘ ସ୍ରବଣ ଯଶସ୍ବୀ।
ତମର୍ଵନ୍ତଂ ନ ସାନସିଂ ଗୃଣୀହି ଵିପ୍ର ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ । ମିତ୍ରଂ ନ ଯାତଯଜ୍ଜନମ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡା ପରି, ବିଦ୍ୱାନ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାନବମାନେ ନେଇଯିବା ମିତ୍ର ପରି; ତାଙ୍କୁ ଗାନ କର।
ଉପ ତ୍ଵା ଜାମଯୋ ଗିରୋ ଦେଦିଶତୀର୍ହଵିଷ୍କୃତଃ । ଵାଯୋରନୀକେ ଅସ୍ଥିରନ୍
ତୁମେ ପାଇଁ ଜାମିନୀମାନେ ନିଜ କଥା ଦେଇଛନ୍ତି, ହବି ନେଇ; ସେମାନେ ବାୟୁଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ତ୍ରିଧାତ୍ଵଵୃତଂ ବର୍ହିସ୍ତସ୍ଥାଵସଂଦିନମ୍ । ଆପଶ୍ଚିନ୍ନି ଦଧା ପଦମ୍
ଯାହାର ତିନି ଉପରେ ଆବୃତ ଦର୍ବା ଭଲଭାବରେ ବସିଛି, ସେଠି ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପଦ ରଖିଛନ୍ତି।
ପଦଂ ଦେଵସ୍ଯ ମୀଳ୍ହୁଷୋଽନାଧୃଷ୍ଟାଭିରୂତିଭିଃ । ଭଦ୍ରା ସୂର୍ଯ ଇଵୋପଦୃକ୍
ଦୟାଳୁ ଦେବଙ୍କର ପଦ, ଅଜୟ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଶୁଭ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖିବାଯୋଗ୍ୟ।
ଅଗ୍ନେ ଘୃତସ୍ଯ ଧୀତିଭିସ୍ତେପାନୋ ଦେଵ ଶୋଚିଷା । ଆ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷି ଯକ୍ଷି ଚ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଘୃତର ଭାବରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବତା, ତୁମ ଶିଖାରେ, ଦେବମାନେ ଆଣିବାରେ ନେତୃତ୍ୱ କର ଏବଂ ପୂଜା କର।
ତଂ ତ୍ଵାଜନନ୍ତ ମାତରଃ କଵିଂ ଦେଵାସୋ ଅଙ୍ଗିରଃ । ହଵ୍ଯଵାହମମର୍ତ୍ଯମ୍
ତୁମେ, ଯେଉଁଠି ମାତାମାନେ, ଦେବମାନେ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, ବିଦ୍ୱାନ୍, ଅମର, ହବିବାହକ।
ପ୍ରଚେତସଂ ତ୍ଵା କଵେଽଗ୍ନେ ଦୂତଂ ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ନି ଷେଦିରେ
ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ବିଦ୍ୱାନ୍, ତୁମେ ଚୟିତ ଦୂତ ଭାବେ, ହବିବାହକ ଭାବେ ବସିଛ।
ନହି ମେ ଅସ୍ତ୍ଯଘ୍ନ୍ଯା ନ ସ୍ଵଧିତିର୍ଵନନ୍ଵତି । ଅଥୈତାଦୃଗ୍ଭରାମି ତେ
ମୋ ପାଖରେ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଗାଁ ନାହିଁ, ନାହିଁ ଅଂଶ ରଖିବା ଯୋଗ୍ୟ; ତଥାପି ଏପରି ଦାନ ଆଣିଛି।
ଯଦଗ୍ନେ କାନି କାନି ଚିଦା ତେ ଦାରୂଣି ଦଧ୍ମସି । ତା ଜୁଷସ୍ଵ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ କଣ୍ଡ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛୁ, ସେଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କର, ସବୁଠୁ ଯୁବ।
ଯଦତ୍ତ୍ଯୁପଜିହ୍ଵିକା ଯଦ୍ଵମ୍ରୋ ଅତିସର୍ପତି । ସର୍ଵଂ ତଦସ୍ତୁ ତେ ଘୃତମ୍
ଯେଉଁ ଉପଜିହ୍ୱିକା ଖାଏ, ଯେଉଁ ପିପିଳିକା ଚାଲିଯାଏ, ସମସ୍ତ ତୁମ ଘୃତ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିମିନ୍ଧାନୋ ମନସା ଧିଯଂ ସଚେତ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଅଗ୍ନିମୀଧେ ଵିଵସ୍ଵଭିଃ
ଯେ ମାନବ ମନ ଏବଂ ଚିନ୍ତାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଥାଏ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ମାନେ ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ଅଦର୍ଶି ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତାନ୍ଯାଦଧୁଃ । ଉପୋ ଷୁ ଜାତମାର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଧନମଗ୍ନିଂ ନକ୍ଷନ୍ତ ନୋ ଗିରଃ
ସେ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି, ସବୁଠୁ ଗତି ଜଣା, ଯାହାରେ ନିୟମ ରଖାଯାଇଛି; ଆର୍ୟ ଜନ୍ମ ଅଗ୍ନି, ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ଗୀତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ପ୍ର ଦୈଵୋଦାସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ନ ମଜ୍ମନା । ଅନୁ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଵି ଵାଵୃତେ ତସ୍ଥୌ ନାକସ୍ଯ ସାନଵି
ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ସେ ନିଜ ମାତା ପୃଥିବୀ ପରେ ବିସ୍ତାର କରି, ଆକାଶର ଶିଖରରେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ମାଦ୍ରେଜନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଶ୍ଚର୍କୃତ୍ଯାନି କୃଣ୍ଵତଃ । ସହସ୍ରସାଂ ମେଧସାତାଵିଵ ତ୍ମନାଗ୍ନିଂ ଧୀଭିଃ ସପର୍ଯତ
ଯାହାଠାରୁ ଲୋକମାନେ ଭୟଭିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଶଂସାର କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଆପଣଙ୍କର ମନରେ, ଏକ ହଜାର ଧନର ମାଲିକଙ୍କ ପରି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବିଚାରରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯଂ ରାଯେ ନିନୀଷସି ମର୍ତୋ ଯସ୍ତେ ଵସୋ ଦାଶତ୍ । ସ ଵୀରଂ ଧତ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଉକ୍ଥଶଂସିନଂ ତ୍ମନା ସହସ୍ରପୋଷିଣମ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷକୁ ଆପଣ, ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ହଜାର ପୋଷକ, ଗୀତ ଗାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନିର୍ଭୀକ ପୁଅ ପାଇଁ।
ସ ଦୃଳ୍ହେ ଚିଦଭି ତୃଣତ୍ତି ଵାଜମର୍ଵତା ସ ଧତ୍ତେ ଅକ୍ଷିତି ଶ୍ରଵଃ । ତ୍ଵେ ଦେଵତ୍ରା ସଦା ପୁରୂଵସୋ ଵିଶ୍ଵା ଵାମାନି ଧୀମହି
ସେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତି ପାରେ, ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧି ଲାଭ କରେ, ଅବିନାଶୀ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ନିତ୍ୟ ଯୁବା ଦେବତା, ଆମେ ସବୁ ସୁଭିତ୍ତ ଜିନିଷ ଆପଣଙ୍କୁ ଚାହୁଁ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଦଯତେ ଵସୁ ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଜନାନାମ୍ । ମଧୋର୍ନ ପାତ୍ରା ପ୍ରଥମାନ୍ଯସ୍ମୈ ପ୍ର ସ୍ତୋମା ଯନ୍ତ୍ଯଗ୍ନଯେ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ମଧୁର ପାତ୍ର ରହିଛି। ତାଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଯାଉ।
ଅଶ୍ଵଂ ନ ଗୀର୍ଭୀ ରଥ୍ଯଂ ସୁଦାନଵୋ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଦେଵଯଵଃ । ଉଭେ ତୋକେ ତନଯେ ଦସ୍ମ ଵିଶ୍ପତେ ପର୍ଷି ରାଧୋ ମଘୋନାମ୍
ରଥରେ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଦୟାଳୁ ଦେବତା ଯୁବକମାନେ ଗୀତରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତରପୁରୁଷ ଦିଅ, ଦୟାଳୁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଧନ ଦିଅ।
ପ୍ର ମଂହିଷ୍ଠାଯ ଗାଯତ ଋତାଵ୍ନେ ବୃହତେ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷେ । ଉପସ୍ତୁତାସୋ ଅଗ୍ନଯେ
ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ବଡ଼, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷକ, ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ। ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉ।
ଆ ଵଂସତେ ମଘଵା ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ ସମିଦ୍ଧୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯାହୁତଃ । କୁଵିନ୍ନୋ ଅସ୍ଯ ସୁମତିର୍ନଵୀଯସ୍ଯଚ୍ଛା ଵାଜେଭିରାଗମତ୍
ଦୟାଳୁ, ବୀରମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଉତ୍ସାହିତ ଭାବରେ, ଆଲୋକରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇ, ଆସନ୍ତି। ତାଙ୍କର ନୂତନ କୃପା ଧନ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ପ୍ରେଷ୍ଠମୁ ପ୍ରିଯାଣାଂ ସ୍ତୁହ୍ଯାସାଵାତିଥିମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ରଥାନାଂ ଯମମ୍
ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଅତି ଆଦରିଆ ଅତିଥି, ଅଗ୍ନି, ରଥର ନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଉଦିତା ଯୋ ନିଦିତା ଵେଦିତା ଵସ୍ଵା ଯଜ୍ଞିଯୋ ଵଵର୍ତତି । ଦୁଷ୍ଟରା ଯସ୍ଯ ପ୍ରଵଣେ ନୋର୍ମଯୋ ଧିଯା ଵାଜଂ ସିଷାସତଃ
ଯେଉଁଠି ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ, ଧନକୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସେ ଚଳିଯାନ୍ତି। ଜ୍ଞାନରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ପୁରସ୍କାର ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପଥ ଅତି ସହଜ।
ମା ନୋ ହୃଣୀତାମତିଥିର୍ଵସୁରଗ୍ନିଃ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତ ଏଷଃ । ଯଃ ସୁହୋତା ସ୍ଵଧ୍ଵରଃ
ଅଗ୍ନି, ଅତିଥି, ଦୟାଳୁ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆମର କିଛି ନେଇ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଭଲ ହୋତା, ଯେଉଁ ସଠିକ୍ କ୍ରିୟା କରନ୍ତି।
ମୋ ତେ ରିଷନ୍ଯେ ଅଚ୍ଛୋକ୍ତିଭିର୍ଵସୋଽଗ୍ନେ କେଭିଶ୍ଚିଦେଵୈଃ । କୀରିଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵାମୀଟ୍ଟେ ଦୂତ୍ଯାଯ ରାତହଵ୍ଯଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରଃ
ଅଗ୍ନି, ଦୟାଳୁ, ଆମର ସତ୍ୟ କଥାରୁ, ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କରୁ ମଧ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି ହେଉ ନାହିଁ। ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୂତ ଭାବରେ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଆପଣ ଆହ୍ୱାନିତ, ସଠିକ୍ କ୍ରିୟା କରନ୍ତି।
ଆଗ୍ନେ ଯାହି ମରୁତ୍ସଖା ରୁଦ୍ରେଭିଃ ସୋମପୀତଯେ । ସୋଭର୍ଯା ଉପ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ମାଦଯସ୍ଵ ସ୍ଵର୍ଣରେ
ଅଗ୍ନି, ମାରୁତ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ, ଆମର ଭଲ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଆଲୋକ ଦେବାରେ।