ଏଵା ରାତିସ୍ତୁଵୀମଘ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଧାଯି ଧାତୃଭିଃ । ଅଧା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ମେ ସଚା
ଏଭଳି ଦାନ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଛି; ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ସହିତ ରୁହ।
ମୋ ଷୁ ବ୍ରହ୍ମେଵ ତନ୍ଦ୍ରଯୁର୍ଭୁଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତେ । ମତ୍ସ୍ଵା ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ
ହେ ବଳର ସ୍ୱାମୀ, ପୁରୋହିତ ଭଳି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଉନି; ଧନ ଦେଇଥିବା ଚାପିଥିବା ସୋମାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଭ୍ଯାଦିଶଃ ସୂରୋ ଅକ୍ତୁଷ୍ଵା ଯମନ୍ । ତ୍ଵା ଯୁଜା ଵନେମ ତତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିନ ବା ରାତିର ଆଦେଶ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନଯାଉ; ତୁମେ ସାଥୀ ହେଲେ, ଆମେ ସେହି ଜିତିପାରିବା।
ତ୍ଵଯେଦିନ୍ଦ୍ର ଯୁଜା ଵଯଂ ପ୍ରତି ବ୍ରୁଵୀମହି ସ୍ପୃଧଃ । ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ତଵ ସ୍ମସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସାଥୀ ହେଲେ, ଆମେ ଆମର ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କରିପାରିବା; ତୁମେ ଆମର, ଆମେ ତୁମର।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ତ୍ଵାଯଵୋଽନୁନୋନୁଵତଶ୍ଚରାନ୍ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର କାରଵଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମ ଅନୁସରଣକାରୀମାନେ, ଚଳିଥିବା ବା ରୁହିଥିବା, ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କବିମାନେ ତୁମ ସଂଗୀ।
ଉଦ୍ଘେଦଭି ଶ୍ରୁତାମଘଂ ଵୃଷଭଂ ନର୍ଯାପସମ୍ । ଅସ୍ତାରମେଷି ସୂର୍ଯ
ଉଠିଛନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଷଭ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ନାଥ; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଅସ୍ତ ହେବାକୁ ଆସୁଛ।
ନଵ ଯୋ ନଵତିଂ ପୁରୋ ବିଭେଦ ବାହ୍ଵୋଜସା । ଅହିଂ ଚ ଵୃତ୍ରହାଵଧୀତ୍
ଯିଏ ନବବେ ପୁରକୁ ନୂତନଭାବେ ତାଙ୍କର ବଳିଅଂଶରେ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଏବଂ ଅହିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଓ ବୃତ୍ରନାଶକ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶିଵଃ ସଖାଶ୍ଵାଵଦ୍ଗୋମଦ୍ଯଵମତ୍ । ଉରୁଧାରେଵ ଦୋହତେ
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ମିତ୍ର, ଆମକୁ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ଯବ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଝରଣା ପରି ଅଧିକତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦଦ୍ଯ କଚ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ନୁଦଗା ଅଭି ସୂର୍ଯ । ସର୍ଵଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଶେ
ଏ ବୃତ୍ରନାଶକ, ଆଜି କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ସେ ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ ସତ୍ପତେ ନ ମରା ଇତି ମନ୍ଯସେ । ଉତୋ ତତ୍ସତ୍ଯମିତ୍ତଵ
ଏ ବଳଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯଦି ଭାବୁଛ, ମୋତେ କେହି ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ତୁମର ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ।
ଯେ ସୋମାସଃ ପରାଵତି ଯେ ଅର୍ଵାଵତି ସୁନ୍ଵିରେ । ସର୍ଵାଁସ୍ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଗଚ୍ଛସି
ଯେଉଁଠି ସୋମ ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ପିଟାଯାଉଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛ।
ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜଯାମସି ମହେ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ । ସ ଵୃଷା ଵୃଷଭୋ ଭୁଵତ୍
ଆମେ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ବଡ଼ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ; ସେ ବଳଶାଳୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଦାମନେ କୃତ ଓଜିଷ୍ଠଃ ସ ମଦେ ହିତଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ଶ୍ଲୋକୀ ସ ସୋମ୍ଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଦିନ ସଂଯମ ପାଇଁ ତିଆରି, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦରେ ବିଶିଷ୍ଟ; ସେ ମହିମାଶାଳୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସୋମର ଅଂଶୀ।
ଗିରା ଵଜ୍ରୋ ନ ସମ୍ଭୃତଃ ସବଲୋ ଅନପଚ୍ଯୁତଃ । ଵଵକ୍ଷ ଋଷ୍ଵୋ ଅସ୍ତୃତଃ
ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବଜ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅବିଫଳ; ଏହା ଉଚ୍ଚତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ, ଅଭିନ୍ନ ଅଟୁଟ।
ଦୁର୍ଗେ ଚିନ୍ନଃ ସୁଗଂ କୃଧି ଗୃଣାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ତ୍ଵଂ ଚ ମଘଵନ୍ଵଶଃ
ଅପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ, ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ କର, ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତୁମର।
ଯସ୍ଯ ତେ ନୂ ଚିଦାଦିଶଂ ନ ମିନନ୍ତି ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍ । ନ ଦେଵୋ ନାଧ୍ରିଗୁର୍ଜନଃ
ତୁମର ଆଦେଶକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରେନି—ତୁମର ସ୍ୱାଧୀନତା କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏନି, ନ ଦେବତା, ନ ଦୁର୍ବଳ ମଣିଷ।
ଅଧା ତେ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଂ ଦେଵୀ ଶୁଷ୍ମଂ ସପର୍ଯତଃ । ଉଭେ ସୁଶିପ୍ର ରୋଦସୀ
ଏହିପରି ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତିକୁ, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁଁହର ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି, ଦୁଇଁ ଆକାଶ-ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ଵମେତଦଧାରଯଃ କୃଷ୍ଣାସୁ ରୋହିଣୀଷୁ ଚ । ପରୁଷ୍ଣୀଷୁ ରୁଶତ୍ପଯଃ
ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଛ; କଳା ଓ ଲାଲ ଗାଈମାନେ, ପରୁଷ୍ଣୀ ନଦୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଥିବା ଗାଈମାନେ।
ଵି ଯଦହେରଧ ତ୍ଵିଷୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ । ଵିଦନ୍ମୃଗସ୍ଯ ତାଁ ଅମଃ
ଯେତେବେଳେ ଅହିର ତେଜ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ଆମେ ପଶୁର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିଲୁ।
ଆଦୁ ମେ ନିଵରୋ ଭୁଵଦ୍ଵୃତ୍ରହାଦିଷ୍ଟ ପୌଂସ୍ଯମ୍ । ଅଜାତଶତ୍ରୁରସ୍ତୃତଃ
ବୃତ୍ରନାଶକଙ୍କର କୃପା ମୋ ପାଖରେ ରହୁ; ମୋତେ ଅଜୟ, ଅଦମ୍ୟ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଶ୍ରୁତଂ ଵୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଂ ପ୍ର ଶର୍ଧଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ । ଆ ଶୁଷେ ରାଧସେ ମହେ
ତୁମର ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ବୃତ୍ରନାଶକ; ତୁମର ସେନାକୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ପଠା।
ଅଯା ଧିଯା ଚ ଗଵ୍ଯଯା ପୁରୁଣାମନ୍ପୁରୁଷ୍ଟୁତ । ଯତ୍ସୋମେସୋମ ଆଭଵଃ
ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଓ ଗୋଧନ ସହିତ, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସିତ, ସୋମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୋମ ହେଇଯାଉଛ।
ବୋଧିନ୍ମନା ଇଦସ୍ତୁ ନୋ ଵୃତ୍ରହା ଭୂର୍ଯାସୁତିଃ । ଶୃଣୋତୁ ଶକ୍ର ଆଶିଷମ୍
ବୃତ୍ରନାଶକ ଭଲ ମନ ରଖି, ଆମ ପାଖରେ ରହନ୍ତୁ; ଶକ୍ର ଆମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
କଯା ତ୍ଵଂ ନ ଊତ୍ଯାଭି ପ୍ର ମନ୍ଦସେ ଵୃଷନ୍ । କଯା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର
କେଉଁ ସହାୟତାରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ତୁମେ ତୁମର ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛ?
କସ୍ଯ ଵୃଷା ସୁତେ ସଚା ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ଵୃଷଭୋ ରଣତ୍ । ଵୃତ୍ରହା ସୋମପୀତଯେ
କେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରବଳ ବଳବାନ, ତାଙ୍କର ବୃଷ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ରଣକରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି?
ଅଭୀ ଷୁ ଣସ୍ତ୍ଵଂ ରଯିଂ ମନ୍ଦସାନଃ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ପ୍ରଯନ୍ତା ବୋଧି ଦାଶୁଷେ
ହେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ଆପଣ ଆମକୁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ।
ପତ୍ନୀଵନ୍ତଃ ସୁତା ଇମ ଉଶନ୍ତୋ ଯନ୍ତି ଵୀତଯେ । ଅପାଂ ଜଗ୍ମିର୍ନିଚୁମ୍ପୁଣଃ
ଏହି ଦମ୍ପତିମାନେ ସହିତ ଥିବା ଚମକୁଥିବା ସୁତ ଆହୁରି ପାନ ପାଇଁ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଜଳକୁ ଗଲେ, ତଳକୁ ଚାପି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଇଷ୍ଟା ହୋତ୍ରା ଅସୃକ୍ଷତେନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଧାସୋ ଅଧ୍ଵରେ । ଅଚ୍ଛାଵଭୃଥମୋଜସା
ଆକାଂକ୍ଷିତ ହୋମ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ପ୍ରବଳମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଅବଭୃଥ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।
ଇହ ତ୍ଯା ସଧମାଦ୍ଯା ହରୀ ହିରଣ୍ଯକେଶ୍ଯା । ଵୋଳ୍ହାମଭି ପ୍ରଯୋ ହିତମ୍
ଏଠି ସେଇ ଦୁଇଟି ସାଥିରେ ଯୁତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସୁନା ଚୁଲି ଥିବା ହରି ଶୀଘ୍ରତାରେ ନିବେଦନ ବହନ କରୁଛନ୍ତି।
ତୁଭ୍ଯଂ ସୋମାଃ ସୁତା ଇମେ ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିର୍ଵିଭାଵସୋ । ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରମା ଵହ
ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ପିଟାଯାଇଛି, ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶ ଦୀପ୍ତିମାନ; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗାୟକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।