ଶିକ୍ଷା ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯ ଆ ପୁରୁ ଵିଦ୍ଵାଁ ଋଚୀଷମ । ଅଵା ନଃ ପାର୍ଯେ ଧନେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରଶଂସା ଜାଣି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଏବଂ ଆଗାମୀ ଧନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଣ ଉପା ଯାହି ଶତଵାଜଯା । ଇଷା ସହସ୍ରଵାଜଯା
ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଗୁଣ ଉପହାର, ଖାଦ୍ୟ, ଏବଂ ହଜାରଗୁଣ ଉପହାର ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଅଯାମ ଧୀଵତୋ ଧିଯୋଽର୍ଵଦ୍ଭିଃ ଶକ୍ର ଗୋଦରେ । ଜଯେମ ପୃତ୍ସୁ ଵଜ୍ରିଵଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦ୍ରୁତମନ୍ଥନ ସହିତ, ହେ ଶକ୍ର, ଆମେ ବଜ୍ରଧାରୀ ହୋଇ, ଗାଁର ଧନ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବା।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋ ଗାଵୋ ନ ଯଵସେଷ୍ଵା । ଉକ୍ଥେଷୁ ରଣଯାମସି
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯେପରି ଗାଁ ଚରାଗାହ ପାଇଁ ଆଶା କରେ।
ଵିଶ୍ଵା ହି ମର୍ତ୍ଯତ୍ଵନାନୁକାମା ଶତକ୍ରତୋ । ଅଗନ୍ମ ଵଜ୍ରିନ୍ନାଶସଃ
ମାନବ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ତ୍ଵେ ସୁ ପୁତ୍ର ଶଵସୋଽଵୃତ୍ରନ୍କାମକାତଯଃ । ନ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରାତି ରିଚ୍ଯତେ
ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଜିତିଥିବାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ତୁମରେ ପୂରଣ ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନାହିଁ।
ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ସନିଷ୍ଠଯା ସଂ ଘୋରଯା ଦ୍ରଵିତ୍ନ୍ଵା । ଧିଯାଵିଡ୍ଢି ପୁରଂଧ୍ଯା
ହେ ବୃଷଭ, ତୁମର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ସାହୀ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ପୁରନ୍ଧି, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଯସ୍ତେ ନୂନଂ ଶତକ୍ରତଵିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନିତମୋ ମଦଃ । ତେନ ନୂନଂ ମଦେ ମଦେଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମୟରେ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ମହାନ ହର୍ଷ, ସେଇ ହର୍ଷରେ ପୁନିପୁନି ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
ଯସ୍ତେ ଚିତ୍ରଶ୍ରଵସ୍ତମୋ ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଃ । ଯ ଓଜୋଦାତମୋ ମଦଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସେଇ ମଧୁର ପାନୀୟ, ଯାହା ତୁମର ଯଶ ଓ ତେଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବାରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ଅତ୍ୟଧିକ।
ଵିଦ୍ମା ହି ଯସ୍ତେ ଅଦ୍ରିଵସ୍ତ୍ଵାଦତ୍ତଃ ସତ୍ଯ ସୋମପାଃ । ଵିଶ୍ଵାସୁ ଦସ୍ମ କୃଷ୍ଟିଷୁ
ହେ ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହେ ସତ୍ୟ ସୋମପାନ କରୁଥିବା, ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣୁଛୁ ଯେ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ପାନୀୟ ଗ୍ରହଣ କରିଛ, ହେ ବିଚିତ୍ର କର୍ମ କରୁଥିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଦ୍ଵନେ ସୁତଂ ପରି ଷ୍ଟୋଭନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ । ଅର୍କମର୍ଚନ୍ତୁ କାରଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମାର ଚାରିପାଖରେ ଆମର ଗୀତ ଗୁଞ୍ଜିଉ। କବିମାନେ ଅର୍କ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ରଣନ୍ତି ସପ୍ତ ସଂସଦଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେ ହଵାମହେ
ଯେଉଁ ସୋମାରେ ସମସ୍ତ ମହିମା, ସାତଟି ସଭା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସେଇ ସୋମାରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ । ତମିଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଜଣା ଥିବାକୁ ଚାହିଲେ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଆମର ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ ଦିଅ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ସମୁଦ୍ରମିଵ ସିନ୍ଧଵଃ । ନ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରାତି ରିଚ୍ଯତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଖକୁ ଝରଣାମାନେ ଯେମିତି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛି, ସେଭଳି ତୁମ ପାଖକୁ ସୋମର ବିନ୍ଦୁମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି; କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନି।
ଵିଵ୍ଯକ୍ଥ ମହିନା ଵୃଷନ୍ଭକ୍ଷଂ ସୋମସ୍ଯ ଜାଗୃଵେ । ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଠରେଷୁ ତେ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ମହତ୍ତ୍ୱରେ, ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସୋମର ଖାଦ୍ୟ ଖୋଲିଦେଲ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପେଟରେ ଯାହା ଅଛି।
ଅରଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର କୁକ୍ଷଯେ ସୋମୋ ଭଵତୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ । ଅରଂ ଧାମଭ୍ଯ ଇନ୍ଦଵଃ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମା ତୁମ ପେଟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉ; ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମ ନିବାସ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
ଅରମଶ୍ଵାଯ ଗାଯତି ଶ୍ରୁତକକ୍ଷୋ ଅରଂ ଗଵେ । ଅରମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧାମ୍ନେ
ଶ୍ରୁତକକ୍ଷ ଗାଉଛନ୍ତି, ଏହା ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଗାଈ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଅରଂ ହି ଷ୍ମ ସୁତେଷୁ ଣଃ ସୋମେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଭୂଷସି । ଅରଂ ତେ ଶକ୍ର ଦାଵନେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଚାପିଥିବା ସୋମାରେ ତୁମେ ଶୋଭିତ; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ।
ପରାକାତ୍ତାଚ୍ଚିଦଦ୍ରିଵସ୍ତ୍ଵାଂ ନକ୍ଷନ୍ତ ନୋ ଗିରଃ । ଅରଂ ଗମାମ ତେ ଵଯମ୍
ହେ ପାହାଡ଼ଧାରୀ, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆମର ଗୀତ ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ; ଆମେ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉ।
ଏଵା ହ୍ଯସି ଵୀରଯୁରେଵା ଶୂର ଉତ ସ୍ଥିରଃ । ଏଵା ତେ ରାଧ୍ଯଂ ମନଃ
ଏଭଳି ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ଏଭଳି ତୁମେ ବୀର ଓ ଦୃଢ଼; ଏଭଳି ତୁମର ଦାନଶୀଳ ମନ।
ଏଵା ରାତିସ୍ତୁଵୀମଘ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଧାଯି ଧାତୃଭିଃ । ଅଧା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ମେ ସଚା
ଏଭଳି ଦାନ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଛି; ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ସହିତ ରୁହ।
ମୋ ଷୁ ବ୍ରହ୍ମେଵ ତନ୍ଦ୍ରଯୁର୍ଭୁଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତେ । ମତ୍ସ୍ଵା ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ
ହେ ବଳର ସ୍ୱାମୀ, ପୁରୋହିତ ଭଳି କ୍ଲାନ୍ତ ହେଉନି; ଧନ ଦେଇଥିବା ଚାପିଥିବା ସୋମାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଭ୍ଯାଦିଶଃ ସୂରୋ ଅକ୍ତୁଷ୍ଵା ଯମନ୍ । ତ୍ଵା ଯୁଜା ଵନେମ ତତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିନ ବା ରାତିର ଆଦେଶ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନଯାଉ; ତୁମେ ସାଥୀ ହେଲେ, ଆମେ ସେହି ଜିତିପାରିବା।
ତ୍ଵଯେଦିନ୍ଦ୍ର ଯୁଜା ଵଯଂ ପ୍ରତି ବ୍ରୁଵୀମହି ସ୍ପୃଧଃ । ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ତଵ ସ୍ମସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସାଥୀ ହେଲେ, ଆମେ ଆମର ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କରିପାରିବା; ତୁମେ ଆମର, ଆମେ ତୁମର।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ତ୍ଵାଯଵୋଽନୁନୋନୁଵତଶ୍ଚରାନ୍ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର କାରଵଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମ ଅନୁସରଣକାରୀମାନେ, ଚଳିଥିବା ବା ରୁହିଥିବା, ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କବିମାନେ ତୁମ ସଂଗୀ।
ଉଦ୍ଘେଦଭି ଶ୍ରୁତାମଘଂ ଵୃଷଭଂ ନର୍ଯାପସମ୍ । ଅସ୍ତାରମେଷି ସୂର୍ଯ
ଉଠିଛନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଷଭ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ନାଥ; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଅସ୍ତ ହେବାକୁ ଆସୁଛ।
ନଵ ଯୋ ନଵତିଂ ପୁରୋ ବିଭେଦ ବାହ୍ଵୋଜସା । ଅହିଂ ଚ ଵୃତ୍ରହାଵଧୀତ୍
ଯିଏ ନବବେ ପୁରକୁ ନୂତନଭାବେ ତାଙ୍କର ବଳିଅଂଶରେ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଏବଂ ଅହିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଓ ବୃତ୍ରନାଶକ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶିଵଃ ସଖାଶ୍ଵାଵଦ୍ଗୋମଦ୍ଯଵମତ୍ । ଉରୁଧାରେଵ ଦୋହତେ
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ମିତ୍ର, ଆମକୁ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ଯବ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଝରଣା ପରି ଅଧିକତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦଦ୍ଯ କଚ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ନୁଦଗା ଅଭି ସୂର୍ଯ । ସର୍ଵଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଶେ
ଏ ବୃତ୍ରନାଶକ, ଆଜି କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ସେ ସବୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ ସତ୍ପତେ ନ ମରା ଇତି ମନ୍ଯସେ । ଉତୋ ତତ୍ସତ୍ଯମିତ୍ତଵ
ଏ ବଳଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯଦି ଭାବୁଛ, ମୋତେ କେହି ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ତୁମର ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ।