ପ୍ର ହି ରିରିକ୍ଷ ଓଜସା ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଭ୍ଯସ୍ପରି । ନ ତ୍ଵା ଵିଵ୍ଯାଚ ରଜ ଇନ୍ଦ୍ର ପାର୍ଥିଵମନୁ ସ୍ଵଧାଂ ଵଵକ୍ଷିଥ
ଆପଣ ଶକ୍ତିରେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଦୂତି ଦେଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀର କୌଣସି ସୀମା ଆପଣଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇପାରିନାହିଁ; ଆପଣ ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଛନ୍ତି।
ନକିଃ ପରିଷ୍ଟିର୍ମଘଵନ୍ମଘସ୍ଯ ତେ ଯଦ୍ଦାଶୁଷେ ଦଶସ୍ଯସି । ଅସ୍ମାକଂ ବୋଧ୍ଯୁଚଥସ୍ଯ ଚୋଦିତା ମଂହିଷ୍ଠୋ ଵାଜସାତଯେ
ଦୟାଳୁ, ଆପଣଙ୍କର ଦାନକୁ କୌଣସି ସୀମା ବାଧିପାରେ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଉପାସକଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଉତ୍ସାହ ଦେବାକୁ ଥାନ୍ତୁ।
ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ ମରୁତୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମମ୍ । ଯେନ ଜ୍ଯୋତିରଜନଯନ୍ନୃତାଵୃଧୋ ଦେଵଂ ଦେଵାଯ ଜାଗୃଵି
ମରୁତମାନେ, ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କର। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯିଏ ଧର୍ମିକ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଛନ୍ତି।
ଅପାଧମଦଭିଶସ୍ତୀରଶସ୍ତିହାଥେନ୍ଦ୍ରୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯାଭଵତ୍ । ଦେଵାସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯାଯ ଯେମିରେ ବୃହଦ୍ଭାନୋ ମରୁଦ୍ଗଣ
ଇନ୍ଦ୍ର ଶାପ ଓ ନିନ୍ଦାକୁ ଦୂର କରି, ମହାନ୍ ବିଭୂତି ହୋଇଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଭିଭାସରେ, ମରୁତମାନେ, ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଛିଛ।
ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ବୃହତେ ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମାର୍ଚତ । ଵୃତ୍ରଂ ହନତି ଵୃତ୍ରହା ଶତକ୍ରତୁର୍ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା
ମରୁତମାନେ, ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଗାଓ। ସେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃତ୍ରକୁ ଶତଧାରା ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କରନ୍ତି।
ଅଭି ପ୍ର ଭର ଧୃଷତା ଧୃଷନ୍ମନଃ ଶ୍ରଵଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅସଦ୍ବୃହତ୍ । ଅର୍ଷନ୍ତ୍ଵାପୋ ଜଵସା ଵି ମାତରୋ ହନୋ ଵୃତ୍ରଂ ଜଯା ସ୍ଵଃ
ତୁମର ଦୃଢ଼ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ମନକୁ ଆଗକୁ ଆଣ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ବସୁ। ତୁମ ପାଇଁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଜଳମାନେ ମାଆଙ୍କ ପରି ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତି। ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କର, ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିବା।
ଯଜ୍ଜାଯଥା ଅପୂର୍ଵ୍ଯ ମଘଵନ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ । ତତ୍ପୃଥିଵୀମପ୍ରଥଯସ୍ତଦସ୍ତଭ୍ନା ଉତ ଦ୍ଯାମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ, ବୃତ୍ରକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଜନ୍ମ ନେଲ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତୃତ କଲେ ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଧରି ରଖିଲେ।
ତତ୍ତେ ଯଜ୍ଞୋ ଅଜାଯତ ତଦର୍କ ଉତ ହସ୍କୃତିଃ । ତଦ୍ଵିଶ୍ଵମଭିଭୂରସି ଯଜ୍ଜାତଂ ଯଚ୍ଚ ଜନ୍ତ୍ଵମ୍
ତାହାପରେ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତାହାପରେ ଅର୍କ ଓ କ୍ରିୟା ହେଲା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଆମାସୁ ପକ୍ଵମୈରଯ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯୋ ଦିଵି । ଘର୍ମଂ ନ ସାମନ୍ତପତା ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ଗିର୍ଵଣସେ ବୃହତ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାକା ନୈବେଦ୍ୟ ଆଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠା। ଗୀତର ସୀମାରେ ତାପ ପରି, ବଡ଼ ଏବଂ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ଦାନ ଗୀତପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ହଵ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସମତ୍ସୁ ଭୂଷତୁ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହା ପରମଜ୍ଯା ଋଚୀଷମଃ
ସମସ୍ତ ସଭାରେ, ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ହବ୍ୟକୁ ଶୋଭାଦାନ କରୁନ୍ତୁ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆଶା କରି, ଅମୃତ ଓ ସ୍ତୁତି ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ଦାତା ପ୍ରଥମୋ ରାଧସାମସ୍ଯସି ସତ୍ଯ ଈଶାନକୃତ୍ । ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶଵସୋ ମହଃ
ତୁମେ ଧନର ପ୍ରଥମ ଦାତା, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି। ଆମେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ ବାଛୁ।
ବ୍ରହ୍ମା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ କ୍ରିଯନ୍ତେ ଅନତିଦ୍ଭୁତା । ଇମା ଜୁଷସ୍ଵ ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯୋଜନେନ୍ଦ୍ର ଯା ତେ ଅମନ୍ମହି
ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅତିଶୟ ହୋଇଥିବା ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ। ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ତ୍ଵଂ ହି ସତ୍ଯୋ ମଘଵନ୍ନନାନତୋ ଵୃତ୍ରା ଭୂରି ନ୍ଯୃଞ୍ଜସେ । ସ ତ୍ଵଂ ଶଵିଷ୍ଠ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଦାଶୁଷେଽର୍ଵାଞ୍ଚଂ ରଯିମା କୃଧି
ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଅଚଳ। ତୁମେ ଅନେକ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରିଛ। ଏହିପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ, ନିକଟର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ଯଶା ଅସ୍ଯୃଜୀଷୀ ଶଵସସ୍ପତେ । ତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରାଣି ହଂସ୍ଯପ୍ରତୀନ୍ଯେକ ଇଦନୁତ୍ତା ଚର୍ଷଣୀଧୃତା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ତୀବ୍ର। ତୁମେ ଏକାକି, ସମସ୍ତ ବୃତ୍ରକୁ ଅପରାଜିତ ଭାବେ ଦଳନ କର।
ତମୁ ତ୍ଵା ନୂନମସୁର ପ୍ରଚେତସଂ ରାଧୋ ଭାଗମିଵେମହେ । ମହୀଵ କୃତ୍ତିଃ ଶରଣା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ତେ ସୁମ୍ନା ନୋ ଅଶ୍ନଵନ୍
ଏବେ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା, ଆମେ ଧନର ଅଂଶ ପରି ତୁମକୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବିଶାଳ ରକ୍ଷା ଆମକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁ, ତୁମର କୃପା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
କନ୍ଯା ଵାରଵାଯତୀ ସୋମମପି ସ୍ରୁତାଵିଦତ୍ । ଅସ୍ତଂ ଭରନ୍ତ୍ଯବ୍ରଵୀଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନଵୈ ତ୍ଵା ଶକ୍ରାଯ ସୁନଵୈ ତ୍ଵା
କୁଶଳ କନ୍ୟା ସୁଧା ଛାଣିଥିବା ସୋମକୁ ଖୋଜି ପାଇଛି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଅସ୍ତଚଳକୁ ନେଉଛି, କହୁଛି—'ମୁଁ ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିବି, ଶକ୍ର ପାଇଁ ଚାପିବି।'
ଅସୌ ଯ ଏଷି ଵୀରକୋ ଗୃହଂଗୃହଂ ଵିଚାକଶଦ୍ । ଇମଂ ଜମ୍ଭସୁତଂ ପିବ ଧାନାଵନ୍ତଂ କରମ୍ଭିଣମପୂପଵନ୍ତମୁକ୍ଥିନମ୍
ଏହି ଯୁବକ ବୀର ଘରେ ଘରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି—ଏହି ଯବ ମିଶାଇ ଚାପାଯାଇଥିବା, ଦହି, ପିଠା ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ମିଶିଥିବା ସୋମକୁ ପିଅ।
ଆ ଚନ ତ୍ଵା ଚିକିତ୍ସାମୋଽଧି ଚନ ତ୍ଵା ନେମସି । ଶନୈରିଵ ଶନକୈରିଵେନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରି ସ୍ରଵ
ଆମେ ତୁମକୁ ଯତ୍ନ କରିବୁ, ଆମେ ତୁମକୁ ମମତା କରିବୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ଦୀରେ ଦୀରେ ମୃଦୁ ଭାବେ ବହ, ଯେପରି ଏକ ପଦ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ପଦ।
କୁଵିଚ୍ଛକତ୍କୁଵିତ୍କରତ୍କୁଵିନ୍ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କରତ୍ । କୁଵିତ୍ପତିଦ୍ଵିଷୋ ଯତୀରିନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂଗମାମହୈ
କିଏ ଜାଣେ, କିଏ କରେ, କିଏ ଆମକୁ ଧନ ଦେଉଛି? ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିପାରିବା।
ଇମାନି ତ୍ରୀଣି ଵିଷ୍ଟପା ତାନୀନ୍ଦ୍ର ଵି ରୋହଯ । ଶିରସ୍ତତସ୍ଯୋର୍ଵରାମାଦିଦଂ ମ ଉପୋଦରେ
ଏହି ତିନିଟି ଲୋକକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଦ୍ଧି କର। ସେଠାର ମୁଣ୍ଡକୁ ତଳେ ରଖ, ଏବଂ ଏହିଟିକୁ ମୋ ଗର୍ଭରେ ରଖ।
ଅସୌ ଚ ଯା ନ ଉର୍ଵରାଦିମାଂ ତନ୍ଵଂ ମମ । ଅଥୋ ତତସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ସର୍ଵା ତା ରୋମଶା କୃଧି
ଯେଉଁ ଜମିନ୍ ଏହି ଦେହକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣିଷର ମୁଣ୍ଡ ତାହା ସହିତ ଅନ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚୁଲେଇ କର।
ଖେ ରଥସ୍ଯ ଖେଽନସଃ ଖେ ଯୁଗସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋ । ଅପାଲାମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଷ୍ପୂତ୍ଵ୍ଯକୃଣୋଃ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚମ୍
ରଥର ଆକାଶରେ, ଅକ୍ଷର ଆକାଶରେ, ଯୁଗର ଆକାଶରେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅପାଳାଙ୍କୁ ତିନିଥର ପବିତ୍ର କରିଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତାଙ୍କର ଚର୍ମ କରିଛ।
ପାନ୍ତମା ଵୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ଶତକ୍ରତୁଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଆମ ଦୁଧର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତମେ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଅ। ମୁଁ ସତ୍ୟକୁହେଁ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଗାଥାନ୍ଯଂ ସନଶ୍ରୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଇତି ବ୍ରଵୀତନ
ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ପୁରୁଣା ଗୀତରେ ଖ୍ୟାତି ଥିବା, ସେଇଁକୁ 'ଇନ୍ଦ୍ର' ବୋଲି କୁହ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ନୋ ମହାନାଂ ଦାତା ଵାଜାନାଂ ନୃତୁଃ । ମହାଁ ଅଭିଜ୍ଞ୍ଵା ଯମତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପହାର ଦେଇଥିବା, ବୀରମାନଙ୍କ ନେତା। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କରିଛନ୍ତି।
ଅପାଦୁ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ ସୁଦକ୍ଷସ୍ଯ ପ୍ରହୋଷିଣଃ । ଇନ୍ଦୋରିନ୍ଦ୍ରୋ ଯଵାଶିରଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ, କୌଶଳୀ ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚାପିଥିବା ଦୁଧରୁ, ଯବ ଦାଢି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପିଇଥିଲେ।
ତମ୍ଵଭି ପ୍ରାର୍ଚତେନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ । ତଦିଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଧନମ୍
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଧ ପିବା ପାଇଁ ଡାକ। ଏହିଁ ତାଙ୍କର ପୋଷଣ।
ଅସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ମଦାନାଂ ଦେଵୋ ଦେଵସ୍ଯୌଜସା । ଵିଶ୍ଵାଭି ଭୁଵନା ଭୁଵତ୍
ଏହି ହର୍ଷଦାୟକ ଦୁଧ ପିଇ, ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରଭୁ ହେଲେ।
ତ୍ଯମୁ ଵଃ ସତ୍ରାସାହଂ ଵିଶ୍ଵାସୁ ଗୀର୍ଷ୍ଵାଯତମ୍ । ଆ ଚ୍ଯାଵଯସ୍ଯୂତଯେ
ସମସ୍ତ ଗୀତରେ, ସେଇ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
ଯୁଧ୍ମଂ ସନ୍ତମନର୍ଵାଣଂ ସୋମପାମନପଚ୍ଯୁତମ୍ । ନରମଵାର୍ଯକ୍ରତୁମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ଦୁଧ ପିଇଥିବା, ଅଚଳ, ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଥିବା ପୁରୁଷ।