ଅତି ନୋ ଵିଷ୍ପିତା ପୁରୁ ନୌଭିରପୋ ନ ପର୍ଷଥ । ଯୂଯମୃତସ୍ଯ ରଥ୍ଯଃ
ତୁମେ ଆମକୁ ଅନେକ ବିପଦ ଉପରେ ନୌକା ଭଳି ନିରାପଦ ଭାବେ ପାର କରାଅ, ହେ ସତ୍ୟର ରଥିମାନେ।
ଵାମଂ ନୋ ଅସ୍ତ୍ଵର୍ଯମନ୍ଵାମଂ ଵରୁଣ ଶଂସ୍ଯମ୍ । ଵାମଂ ହ୍ଯାଵୃଣୀମହେ
ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ବରୁଣ, ଆମକୁ କୃପା ଦିଅ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ଭଲ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମଠାରୁ କୃପା ବାଛୁ।
ଵାମସ୍ଯ ହି ପ୍ରଚେତସ ଈଶାନାଶୋ ରିଶାଦସଃ । ନେମାଦିତ୍ଯା ଅଘସ୍ଯ ଯତ୍
ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧର୍ମିକ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଦୟାର ଅଧିପତି; ଯେ ଦୋଷ ଆସେ, ତାହା ଆମର ନୁହେଁ।
ଵଯମିଦ୍ଵଃ ସୁଦାନଵଃ କ୍ଷିଯନ୍ତୋ ଯାନ୍ତୋ ଅଧ୍ଵନ୍ନା । ଦେଵା ଵୃଧାଯ ହୂମହେ
ଆମେ ତୁମର ଦାନଶୀଳ, ଘରେ ଓ ଯାତ୍ରାରେ ଥିବା, ଦେବମାନେ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅଧି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୈଷାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ସଜାତ୍ଯାନାମ୍ । ଇତା ମରୁତୋ ଅଶ୍ଵିନା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ତୁମ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ଆମ ଉପରେ ତୁମର ଆତ୍ମୀୟତା ରହୁ; ଏବଂ ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ।
ପ୍ର ଭ୍ରାତୃତ୍ଵଂ ସୁଦାନଵୋଽଧ ଦ୍ଵିତା ସମାନ୍ଯା । ମାତୁର୍ଗର୍ଭେ ଭରାମହେ
ହେ ଦାନଶୀଳମାନେ, ଆମେ ଭାଇଚାରା ଓ ପରସ୍ପର ସହଯୋଗ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେପରି ମାଆର ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରାଯାଏ।
ଯୂଯଂ ହି ଷ୍ଠା ସୁଦାନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଅଭିଦ୍ଯଵଃ । ଅଧା ଚିଦ୍ଵ ଉତ ବ୍ରୁଵେ
ତୁମେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୟାଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଓ ସବୁବେଳେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା। ଏହିକଥା ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା କରେ।
ପ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ସ୍ତୁଷେ ମିତ୍ରମିଵ ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ରଥଂ ନ ଵେଦ୍ଯମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଅତିଥି ଭାବେ, ବନ୍ଧୁ ପରି ଆଦର କରେ। ଅଗ୍ନି, ବେଦିରେ ଚିହ୍ନଟ ହେଉଥିବା ରଥ ପରି।
କଵିମିଵ ପ୍ରଚେତସଂ ଯଂ ଦେଵାସୋ ଅଧ ଦ୍ଵିତା । ନି ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵାଦଧୁଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ, ଏକ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କବିଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଦାଶୁଷୋ ନୄଁଃ ପାହି ଶୃଣୁଧୀ ଗିରଃ । ରକ୍ଷା ତୋକମୁତ ତ୍ମନା
ହେ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ କନିଷ୍ଠ, ତୁମେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ। ସନ୍ତାନ ଓ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର।
କଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିର ଊର୍ଜୋ ନପାଦୁପସ୍ତୁତିମ୍ । ଵରାଯ ଦେଵ ମନ୍ଯଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସନ୍ତାନ, କେଉଁ ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର କୃପା ଲାଗି ଆସିପାରିବୁ?
ଦାଶେମ କସ୍ଯ ମନସା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସହସୋ ଯହୋ । କଦୁ ଵୋଚ ଇଦଂ ନମଃ
କେଉଁ ମନରେ ଆମେ ଶକ୍ତି ଓ ଯଜ୍ଞର ମହିମା ସହିତ ସେବା କରିପାରିବୁ? ଏଠାରେ କେଉଁ ଶବ୍ଦରେ ନମସ୍କାର କହିବୁ?
ଅଧା ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍କରୋ ଵିଶ୍ଵା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୁକ୍ଷିତୀଃ । ଵାଜଦ୍ରଵିଣସୋ ଗିରଃ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଘର ତିଆରି କର, ଧନ ଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଗୀତ ସହିତ।
କସ୍ଯ ନୂନଂ ପରୀଣସୋ ଧିଯୋ ଜିନ୍ଵସି ଦମ୍ପତେ । ଗୋଷାତା ଯସ୍ଯ ତେ ଗିରଃ
ବର୍ତ୍ତମାନ କାହାର ମନକୁ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କରୁଛ? କାହା ପାଇଁ ତୁମର ଗୀତ ଗୋଧନ ଆଣିଦେଉଛି?
ତଂ ମର୍ଜଯନ୍ତ ସୁକ୍ରତୁଂ ପୁରୋଯାଵାନମାଜିଷୁ । ସ୍ଵେଷୁ କ୍ଷଯେଷୁ ଵାଜିନମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗୁଆ, ନିଜ ଘରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଶୋଭା ଦେଇଥାନ୍ତି।
କ୍ଷେତି କ୍ଷେମେଭିଃ ସାଧୁଭିର୍ନକିର୍ଯଂ ଘ୍ନନ୍ତି ହନ୍ତି ଯଃ । ଅଗ୍ନେ ସୁଵୀର ଏଧତେ
ସେ ଭଲ ରକ୍ଷକଙ୍କ ସହିତ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ରହେ; କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ, ସେ ମଧ୍ୟ କାହାକୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ଆ ମେ ହଵଂ ନାସତ୍ଯାଶ୍ଵିନା ଗଚ୍ଛତଂ ଯୁଵମ୍ । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ନାସତ୍ୟ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମୋର ଡାକକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇମଂ ମେ ସ୍ତୋମମଶ୍ଵିନେମଂ ମେ ଶୃଣୁତଂ ହଵମ୍ । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତି, ଏହି ମୋର ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଵାଂ କୃଷ୍ଣୋ ଅଶ୍ଵିନା ହଵତେ ଵାଜିନୀଵସୂ । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଏହି କଳା ଜଣେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଶୃଣୁତଂ ଜରିତୁର୍ହଵଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ୍ତୁଵତୋ ନରା । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଗାୟକଙ୍କର ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏହି କଳା ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଛର୍ଦିର୍ଯନ୍ତମଦାଭ୍ଯଂ ଵିପ୍ରାଯ ସ୍ତୁଵତେ ନରା । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଠକାଯିବାକୁ ନପାରିବା ରକ୍ଷା ଗାୟକଙ୍କୁ ଆସୁ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଗଚ୍ଛତଂ ଦାଶୁଷୋ ଗୃହମିତ୍ଥା ସ୍ତୁଵତୋ ଅଶ୍ଵିନା । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଯିଏ ଭକ୍ତି କରେ, ସେଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସିତ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ଯୁଞ୍ଜାଥାଂ ରାସଭଂ ରଥେ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗେ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଅଶ୍ୱିନୀ, ଗାଡ଼ିକୁ ଗଧା ଯୋଗ କରନ୍ତୁ, ଭଲ ଯୋଡ଼ା ଅଂଗ ସହିତ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରେଣ ତ୍ରିଵୃତା ରଥେନା ଯାତମଶ୍ଵିନା । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ତିନି ଯୋଡ଼ା ଓ ତିନି ଚକା ଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ନୂ ମେ ଗିରୋ ନାସତ୍ଯାଶ୍ଵିନା ପ୍ରାଵତଂ ଯୁଵମ୍ । ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ଏହିବେଳେ, ମୋର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନାସତ୍ୟ ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଣିପାରିବି।
ଉଭା ହି ଦସ୍ରା ଭିଷଜା ମଯୋଭୁଵୋଭା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଵଚସୋ ବଭୂଵଥୁଃ । ତା ଵାଂ ଵିଶ୍ଵକୋ ହଵତେ ତନୂକୃଥେ ମା ନୋ ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ସଖ୍ଯା ମୁମୋଚତମ୍
ଦୁହେଁ ଦୟାଳୁ ଚିକିତ୍ସକ, ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି, ଦୁହେଁ ଦକ୍ଷତାର କଥା ହେବାକୁ ହୋଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ନିଜ ସନ୍ତାନର ଭଲ ପାଇଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
କଥା ନୂନଂ ଵାଂ ଵିମନା ଉପ ସ୍ତଵଦ୍ଯୁଵଂ ଧିଯଂ ଦଦଥୁର୍ଵସ୍ଯଇଷ୍ଟଯେ । ତା ଵାଂ ଵିଶ୍ଵକୋ ହଵତେ ତନୂକୃଥେ ମା ନୋ ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ସଖ୍ଯା ମୁମୋଚତମ୍
ଏବେ କିପରି ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବି? ଆପଣମାନେ ଭଲର ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ନିଜ ସନ୍ତାନର ଭଲ ପାଇଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଯୁଵଂ ହି ଷ୍ମା ପୁରୁଭୁଜେମମେଧତୁଂ ଵିଷ୍ଣାପ୍ଵେ ଦଦଥୁର୍ଵସ୍ଯଇଷ୍ଟଯେ । ତା ଵାଂ ଵିଶ୍ଵକୋ ହଵତେ ତନୂକୃଥେ ମା ନୋ ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ସଖ୍ଯା ମୁମୋଚତମ୍
ଆପଣମାନେ ସଦା ବିଶ୍ନାପ୍ବକୁ ଅନେକ ଦାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ନିଜ ସନ୍ତାନର ଭଲ ପାଇଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉତ ତ୍ଯଂ ଵୀରଂ ଧନସାମୃଜୀଷିଣଂ ଦୂରେ ଚିତ୍ସନ୍ତମଵସେ ହଵାମହେ । ଯସ୍ଯ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠା ସୁମତିଃ ପିତୁର୍ଯଥା ମା ନୋ ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ସଖ୍ଯା ମୁମୋଚତମ୍
ଏହି ସାହସୀ, ଧନୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମୀ ପୁରୁଷକୁ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ—ଯାହାର ଦୟା ପିତାଙ୍କ ପରି ମଧୁର। ଆପଣମାନେ ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଋତେନ ଦେଵଃ ସଵିତା ଶମାଯତ ଋତସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଗମୁର୍ଵିଯା ଵି ପପ୍ରଥେ । ଋତଂ ସାସାହ ମହି ଚିତ୍ପୃତନ୍ଯତୋ ମା ନୋ ଵି ଯୌଷ୍ଟଂ ସଖ୍ଯା ମୁମୋଚତମ୍
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସବିତା ଦେବତା ଶାନ୍ତି ଆଣନ୍ତି; ସତ୍ୟର ଶିଖର ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାରିତ। ସତ୍ୟ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଜିତିଛି। ଆପଣମାନେ ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ କେବେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।