ତୁଵିକ୍ଷଂ ତେ ସୁକୃତଂ ସୂମଯଂ ଧନୁଃ ସାଧୁର୍ବୁନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଯଃ । ଉଭା ତେ ବାହୂ ରଣ୍ଯା ସୁସଂସ୍କୃତ ଋଦୂପେ ଚିଦୃଦୂଵୃଧା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ତିଆରି, ସୋମରସରେ ଭିଜିଥିବା ଧନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତୃତ; ତୁମ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି, ସଦା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି।
ପୁରୋଳାଶଂ ନୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ସହସ୍ରମା ଭର । ଶତା ଚ ଶୂର ଗୋନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଖଣ୍ଡ ପୋଷଣ ଆଣ, ଏବଂ ଶତ ଶତ ଗାଁ ଆଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଆ ନୋ ଭର ଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଗାମଶ୍ଵମଭ୍ଯଞ୍ଜନମ୍ । ସଚା ମନା ହିରଣ୍ଯଯା
ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧନ-ଦୌଲତ ଆଣିଦିଅ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଅନ୍ନତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ମନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଅ।
ଉତ ନଃ କର୍ଣଶୋଭନା ପୁରୂଣି ଧୃଷ୍ଣଵା ଭର । ତ୍ଵଂ ହି ଶୃଣ୍ଵିଷେ ଵସୋ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ମନମୋହା ଶବ୍ଦ ଆଣିଦିଅ। ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବସୁ।
ନକୀଂ ଵୃଧୀକ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ସୁଷା ନ ସୁଦା ଉତ । ନାନ୍ଯସ୍ତ୍ଵଚ୍ଛୂର ଵାଘତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ଦେବାରେ ଅପରାଧ କରନାହାଁ, ନ ଅଳସ ହୁଅ, ନ ମନ୍ଦ ହୁଅ। ଅନ୍ୟ କେହି ମହାବୀର ତୁମେ ପରି ଦାନଶୀଳ ନୁହେଁ।
ନକୀମିନ୍ଦ୍ରୋ ନିକର୍ତଵେ ନ ଶକ୍ରଃ ପରିଶକ୍ତଵେ । ଵିଶ୍ଵଂ ଶୃଣୋତି ପଶ୍ଯତି
ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ପଛକୁ ହଟନାହାଁ, ଶକ୍ର କେବେ ଦୂରେ ଯାନାହାଁ। ସେ ସବୁକିଛି ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା।
ସ ମନ୍ଯୁଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମଦବ୍ଧୋ ନି ଚିକୀଷତେ । ପୁରା ନିଦଶ୍ଚିକୀଷତେ
ସେ, ଅଜୟ ଥିବା, ମାନବମାନଙ୍କୁ ରୋଷ କରେ। ଆରମ୍ଭରୁ ସେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
କ୍ରତ୍ଵ ଇତ୍ପୂର୍ଣମୁଦରଂ ତୁରସ୍ଯାସ୍ତି ଵିଧତଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନଃ ସୋମପାଵ୍ନଃ
ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ ତାଙ୍କ ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ତ୍ୱରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ବୃତ୍ର ହନନ କରେ, ସୋମ ପାନ କରେ।
ତ୍ଵେ ଵସୂନି ସଂଗତା ଵିଶ୍ଵା ଚ ସୋମ ସୌଭଗା । ସୁଦାତ୍ଵପରିହ୍ଵୃତା
ତୁମେ, ସୋମ, ସବୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଭାଗ୍ୟ ଏକତ୍ର କରିଛ। ଦାନ କେବେ ରୋକାଯାଇନାହିଁ।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଯଵଯୁର୍ମମ କାମୋ ଗଵ୍ଯୁର୍ହିରଣ୍ଯଯୁଃ । ତ୍ଵାମଶ୍ଵଯୁରେଷତେ
ମୋ ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଗାଁ ଓ ସୁନା ପାଇଁ। ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ତଵେଦିନ୍ଦ୍ରାହମାଶସା ହସ୍ତେ ଦାତ୍ରଂ ଚନା ଦଦେ । ଦିନସ୍ଯ ଵା ମଘଵନ୍ସମ୍ଭୃତସ୍ଯ ଵା ପୂର୍ଧି ଯଵସ୍ଯ କାଶିନା
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଶାରେ ମୁଁ ତୁମ ହାତରେ ଦାନ ଦେଉଛି। ମଘବନ୍, ଦିନର ଚାରା କିମ୍ବା ଏଠାରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ଚାରା ଦିଅ, ଶୋଭାମୟ।
ଅଯଂ କୃତ୍ନୁରଗୃଭୀତୋ ଵିଶ୍ଵଜିଦୁଦ୍ଭିଦିତ୍ସୋମଃ । ଋଷିର୍ଵିପ୍ରଃ କାଵ୍ଯେନ
ଏହି ସୋମ, କୌଶଳୀ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜିତିବା, ସବୁକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବା, ଏକ ଋଷି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, କବିତାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅଭ୍ଯୂର୍ଣୋତି ଯନ୍ନଗ୍ନଂ ଭିଷକ୍ତି ଵିଶ୍ଵଂ ଯତ୍ତୁରମ୍ । ପ୍ରେମନ୍ଧଃ ଖ୍ଯନ୍ନିଃ ଶ୍ରୋଣୋ ଭୂତ୍
ସେ ଯାହା ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ତାହାକୁ ଢାକିଦେଇ, ଯାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାହାକୁ ଚିକିତ୍ସା କରେ। ଅନ୍ଧ ଓ କାନ୍ହିନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ତନୂକୃଦ୍ଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵେଷୋଭ୍ଯୋଽନ୍ଯକୃତେଭ୍ଯଃ । ଉରୁ ଯନ୍ତାସି ଵରୂଥମ୍
ସୋମ, ତୁମେ ଶରୀର ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ଚିତ୍ତୀ ତଵ ଦକ୍ଷୈର୍ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଋଜୀଷିନ୍ । ଯାଵୀରଘସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ
ତୁମେ ତୁମ ଚିନ୍ତା ଓ କୌଶଳରେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିବା, ଦିବା ଠାରୁ ପୃଥିବୀକୁ। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱେଷକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କର।
ଅର୍ଥିନୋ ଯନ୍ତି ଚେଦର୍ଥଂ ଗଚ୍ଛାନିଦ୍ଦଦୁଷୋ ରାତିମ୍ । ଵଵୃଜ୍ଯୁସ୍ତୃଷ୍ଯତଃ କାମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଲାଭ ଚାହୁଁଥିବେ, ସେମାନେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଯାନ୍ତି। ଦାନଦାତା ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ତୃଷ୍ଣାର ଇଚ୍ଛାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଦଦ୍ଯତ୍ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନଷ୍ଟମୁଦୀମୃତାଯୁମୀରଯତ୍ । ପ୍ରେମାଯୁସ୍ତାରୀଦତୀର୍ଣମ୍
ସେ ପୂର୍ବରୁ ହାରାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ଦେଇଥାଏ, ମରଣଶୀଳକୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ। ଯେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ତାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ସୁଶେଵୋ ନୋ ମୃଳଯାକୁରଦୃପ୍ତକ୍ରତୁରଵାତଃ । ଭଵା ନଃ ସୋମ ଶଂ ହୃଦେ
ସେ, ଦୟାଳୁ ଓ କୃପାଳୁ, ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରନ୍ତୁ। ସୋମ, ଆମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ମା ନଃ ସୋମ ସଂ ଵୀଵିଜୋ ମା ଵି ବୀଭିଷଥା ରାଜନ୍ । ମା ନୋ ହାର୍ଦି ତ୍ଵିଷା ଵଧୀଃ
ସୋମ, ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ କରନିଅ। ରାଜା, ଆମକୁ ଭୟ ଦିଅନିଅ। ତୁମ ତେଜରେ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଘାତ କରନିଅ।
ଅଵ ଯତ୍ସ୍ଵେ ସଧସ୍ଥେ ଦେଵାନାଂ ଦୁର୍ମତୀରୀକ୍ଷେ । ରାଜନ୍ନପ ଦ୍ଵିଷଃ ସେଧ ମୀଢ୍ଵୋ ଅପ ସ୍ରିଧଃ ସେଧ
ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ନିଜ ଗୃହରେ ଅପରାଧ ଚିନ୍ତାକୁ ଦେଖିଲେ, ରାଜା, ଶତ୍ରୁ, ଦ୍ୱେଷୀ ଓ ଧୋଖାବାଜମାନେକୁ ଦୂର କର।
ନହ୍ଯନ୍ଯଂ ବଳାକରଂ ମର୍ଡିତାରଂ ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଳଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଶକ୍ତିର ଧାରକ, ତୁମେ ଯେପରି ଶକ୍ତି ଦେଉଛ, ଦୟା କରୁଛ, ଏପରି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି; ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଶୀଳ ହେଉ।
ଯୋ ନଃ ଶଶ୍ଵତ୍ପୁରାଵିଥାମୃଧ୍ରୋ ଵାଜସାତଯେ । ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଳଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ଆମ ପାଇଁ ଅବିରତ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଓ ଧନ ଲାଗି ଅଦ୍ଭୁତ ସାଥୀ ତୁମେ; ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର।
କିମଙ୍ଗ ରଧ୍ରଚୋଦନଃ ସୁନ୍ଵାନସ୍ଯାଵିତେଦସି । କୁଵିତ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଣଃ ଶକଃ
ତୁମେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛ; ତେବେ ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିବାକୁ କାହିଁକି ରକ୍ଷା କରୁନାହାଁ? ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶାୟଦ ତୁମେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଣୋ ରଥମଵ ପଶ୍ଚାଚ୍ଚିତ୍ସନ୍ତମଦ୍ରିଵଃ । ପୁରସ୍ତାଦେନଂ ମେ କୃଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରଥକୁ ପଛରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା; ଏହାକୁ ଆମ ସମ୍ନାଗରେ ଆଗକୁ ଆଣ।
ହନ୍ତୋ ନୁ କିମାସସେ ପ୍ରଥମଂ ନୋ ରଥଂ କୃଧି । ଉପମଂ ଵାଜଯୁ ଶ୍ରଵଃ
ଏବେ ଆସ, କାହିଁକି ବିଳମ୍ବ କରୁଛ? ଆମର ରଥକୁ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ କର, ହେ ବିଜୟ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ଦେବାଳୁ।
ଅଵା ନୋ ଵାଜଯୁଂ ରଥଂ ସୁକରଂ ତେ କିମିତ୍ପରି । ଅସ୍ମାନ୍ସୁ ଜିଗ୍ଯୁଷସ୍କୃଧି
ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟୀ ରଥକୁ ଆଣ; ତୁମ ପାଇଁ କଣ ଅସୁବିଧା? ଆମକୁ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧୀ ଉପରେ ଜିତିବାକୁ ଦେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃହ୍ଯସ୍ଵ ପୂରସି ଭଦ୍ରା ତ ଏତି ନିଷ୍କୃତମ୍ । ଇଯଂ ଧୀରୃତ୍ଵିଯାଵତୀ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମ୍ନାଗରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସେ; ଏହି ଧାରଣା ଉତ୍ସର୍ଗ ସହିତ ଅଛି।
ମା ସୀମଵଦ୍ଯ ଆ ଭାଗୁର୍ଵୀ କାଷ୍ଠା ହିତଂ ଧନମ୍ । ଅପାଵୃକ୍ତା ଅରତ୍ନଯଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଆମ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ; ଆମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଧନ ହାରାଇ ନଯାଉ; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆମକୁ ପୁରସ୍କାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନପାରନ୍ତୁ।
ତୁରୀଯଂ ନାମ ଯଜ୍ଞିଯଂ ଯଦା କରସ୍ତଦୁଶ୍ମସି । ଆଦିତ୍ପତିର୍ନ ଓହସେ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେଠାରୁ ଆମ ପ୍ରଭୁ ହେଉଛ।
ଅଵୀଵୃଧଦ୍ଵୋ ଅମୃତା ଅମନ୍ଦୀଦେକଦ୍ଯୂର୍ଦେଵା ଉତ ଯାଶ୍ଚ ଦେଵୀଃ । ତସ୍ମା ଉ ରାଧଃ କୃଣୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ପ୍ରାତର୍ମକ୍ଷୂ ଧିଯାଵସୁର୍ଜଗମ୍ଯାତ୍
ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ଓ ଦେବୀମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତେଣୁ ଆମକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୃପା ଦିଅ; ପ୍ରଭାତରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ।