ଜଜ୍ଞାନୋ ନୁ ଶତକ୍ରତୁର୍ଵି ପୃଚ୍ଛଦିତି ମାତରମ୍ । କ ଉଗ୍ରାଃ କେ ହ ଶୃଣ୍ଵିରେ
ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କ ମାତାକୁ ପଚାରିଲେ: କେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ? କେଉଁଠି ଶୁଣାଯାଉଛନ୍ତି?
ଆଦୀଂ ଶଵସ୍ଯବ୍ରଵୀଦୌର୍ଣଵାଭମହୀଶୁଵମ୍ । ତେ ପୁତ୍ର ସନ୍ତୁ ନିଷ୍ଟୁରଃ
ତାଙ୍କ ମାତା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ତରଙ୍ଗ ଭଳି, ବଡ଼ ତୀର ଭଳି ବର୍ଣ୍ନନା କଲେ: ପୁଅ, ସେମାନେ ତୁମ ପୁଅ ହେଉ, କଠୋର ହେଉ।
ସମିତ୍ତାନ୍ଵୃତ୍ରହାଖିଦତ୍ଖେ ଅରାଁ ଇଵ ଖେଦଯା । ପ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ଦସ୍ଯୁହାଭଵତ୍
ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ, ଚକ୍ରର ତୀର ଭଳି ଶକ୍ତିରେ ମାରିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁଘାତୀ ହେଲେ।
ଏକଯା ପ୍ରତିଧାପିବତ୍ସାକଂ ସରାଂସି ତ୍ରିଂଶତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ କାଣୁକା
ଏକ ଘୁଂଟେରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସର ତିରିଶି ଝିଲିକ ଏକାସାଥିରେ ପିଲେ।
ଅଭି ଗନ୍ଧର୍ଵମତୃଣଦବୁଧ୍ନେଷୁ ରଜସ୍ସ୍ଵା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଭ୍ଯ ଇଦ୍ଵୃଧେ
ସେ ଅନ୍ତହୀନ ଆକାଶରେ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ବେଦଗାନ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ନିରାଵିଧ୍ଯଦ୍ଗିରିଭ୍ଯ ଆ ଧାରଯତ୍ପକ୍ଵମୋଦନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବୁନ୍ଦଂ ସ୍ଵାତତମ୍
ପାହାଡ଼ରୁ ଭେଦ କରି, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଲେ; ବଡ଼ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତୃତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଶତବ୍ରଧ୍ନ ଇଷୁସ୍ତଵ ସହସ୍ରପର୍ଣ ଏକ ଇତ୍ । ଯମିନ୍ଦ୍ର ଚକୃଷେ ଯୁଜମ୍
ତୁମ ଧନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ ରେଖା, ହଜାର ପର୍ଣ୍ଣ, ଏକା, ଯାହାକୁ ତୁମେ ନିଜ ସାଥୀ କରିଛ।
ତେନ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର ନୃଭ୍ଯୋ ନାରିଭ୍ଯୋ ଅତ୍ତଵେ । ସଦ୍ଯୋ ଜାତ ଋଭୁଷ୍ଠିର
ଏହା ସହିତ, ଗାୟକ, ପୁରୁଷ, ନାରୀମାନେ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଣ; ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଋଭୁଙ୍କ ସହିତ ଦୃଢ଼।
ଏତା ଚ୍ଯୌତ୍ନାନି ତେ କୃତା ଵର୍ଷିଷ୍ଠାନି ପରୀଣସା । ହୃଦା ଵୀଡ୍ଵଧାରଯଃ
ତୁମେ କରିଥିବା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧିମତ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛ।
ଵିଶ୍ଵେତ୍ତା ଵିଷ୍ଣୁରାଭରଦୁରୁକ୍ରମସ୍ତ୍ଵେଷିତଃ । ଶତଂ ମହିଷାନ୍କ୍ଷୀରପାକମୋଦନଂ ଵରାହମିନ୍ଦ୍ର ଏମୁଷମ୍
ବିଶ୍ନୁ, ବିସ୍ତୃତ ପଦ ଦେଇ, ସବୁ ଆଣିଲେ; ଏକ ଶତ ମହିଷ, ଦୁଧରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଏକ ଶୁଆ, ଉତ୍ସୁକ ଇନ୍ଦ୍ର।
ତୁଵିକ୍ଷଂ ତେ ସୁକୃତଂ ସୂମଯଂ ଧନୁଃ ସାଧୁର୍ବୁନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଯଃ । ଉଭା ତେ ବାହୂ ରଣ୍ଯା ସୁସଂସ୍କୃତ ଋଦୂପେ ଚିଦୃଦୂଵୃଧା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ତିଆରି, ସୋମରସରେ ଭିଜିଥିବା ଧନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତୃତ; ତୁମ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି, ସଦା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି।
ପୁରୋଳାଶଂ ନୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ସହସ୍ରମା ଭର । ଶତା ଚ ଶୂର ଗୋନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଖଣ୍ଡ ପୋଷଣ ଆଣ, ଏବଂ ଶତ ଶତ ଗାଁ ଆଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଆ ନୋ ଭର ଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଗାମଶ୍ଵମଭ୍ଯଞ୍ଜନମ୍ । ସଚା ମନା ହିରଣ୍ଯଯା
ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧନ-ଦୌଲତ ଆଣିଦିଅ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଅନ୍ନତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ମନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଅ।
ଉତ ନଃ କର୍ଣଶୋଭନା ପୁରୂଣି ଧୃଷ୍ଣଵା ଭର । ତ୍ଵଂ ହି ଶୃଣ୍ଵିଷେ ଵସୋ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ମନମୋହା ଶବ୍ଦ ଆଣିଦିଅ। ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବସୁ।
ନକୀଂ ଵୃଧୀକ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ସୁଷା ନ ସୁଦା ଉତ । ନାନ୍ଯସ୍ତ୍ଵଚ୍ଛୂର ଵାଘତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ଦେବାରେ ଅପରାଧ କରନାହାଁ, ନ ଅଳସ ହୁଅ, ନ ମନ୍ଦ ହୁଅ। ଅନ୍ୟ କେହି ମହାବୀର ତୁମେ ପରି ଦାନଶୀଳ ନୁହେଁ।
ନକୀମିନ୍ଦ୍ରୋ ନିକର୍ତଵେ ନ ଶକ୍ରଃ ପରିଶକ୍ତଵେ । ଵିଶ୍ଵଂ ଶୃଣୋତି ପଶ୍ଯତି
ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ପଛକୁ ହଟନାହାଁ, ଶକ୍ର କେବେ ଦୂରେ ଯାନାହାଁ। ସେ ସବୁକିଛି ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା।
ସ ମନ୍ଯୁଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମଦବ୍ଧୋ ନି ଚିକୀଷତେ । ପୁରା ନିଦଶ୍ଚିକୀଷତେ
ସେ, ଅଜୟ ଥିବା, ମାନବମାନଙ୍କୁ ରୋଷ କରେ। ଆରମ୍ଭରୁ ସେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
କ୍ରତ୍ଵ ଇତ୍ପୂର୍ଣମୁଦରଂ ତୁରସ୍ଯାସ୍ତି ଵିଧତଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନଃ ସୋମପାଵ୍ନଃ
ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ ତାଙ୍କ ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ତ୍ୱରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ବୃତ୍ର ହନନ କରେ, ସୋମ ପାନ କରେ।
ତ୍ଵେ ଵସୂନି ସଂଗତା ଵିଶ୍ଵା ଚ ସୋମ ସୌଭଗା । ସୁଦାତ୍ଵପରିହ୍ଵୃତା
ତୁମେ, ସୋମ, ସବୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଭାଗ୍ୟ ଏକତ୍ର କରିଛ। ଦାନ କେବେ ରୋକାଯାଇନାହିଁ।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଯଵଯୁର୍ମମ କାମୋ ଗଵ୍ଯୁର୍ହିରଣ୍ଯଯୁଃ । ତ୍ଵାମଶ୍ଵଯୁରେଷତେ
ମୋ ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଗାଁ ଓ ସୁନା ପାଇଁ। ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।
ତଵେଦିନ୍ଦ୍ରାହମାଶସା ହସ୍ତେ ଦାତ୍ରଂ ଚନା ଦଦେ । ଦିନସ୍ଯ ଵା ମଘଵନ୍ସମ୍ଭୃତସ୍ଯ ଵା ପୂର୍ଧି ଯଵସ୍ଯ କାଶିନା
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଶାରେ ମୁଁ ତୁମ ହାତରେ ଦାନ ଦେଉଛି। ମଘବନ୍, ଦିନର ଚାରା କିମ୍ବା ଏଠାରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ଚାରା ଦିଅ, ଶୋଭାମୟ।
ଅଯଂ କୃତ୍ନୁରଗୃଭୀତୋ ଵିଶ୍ଵଜିଦୁଦ୍ଭିଦିତ୍ସୋମଃ । ଋଷିର୍ଵିପ୍ରଃ କାଵ୍ଯେନ
ଏହି ସୋମ, କୌଶଳୀ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜିତିବା, ସବୁକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବା, ଏକ ଋଷି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, କବିତାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅଭ୍ଯୂର୍ଣୋତି ଯନ୍ନଗ୍ନଂ ଭିଷକ୍ତି ଵିଶ୍ଵଂ ଯତ୍ତୁରମ୍ । ପ୍ରେମନ୍ଧଃ ଖ୍ଯନ୍ନିଃ ଶ୍ରୋଣୋ ଭୂତ୍
ସେ ଯାହା ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ତାହାକୁ ଢାକିଦେଇ, ଯାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାହାକୁ ଚିକିତ୍ସା କରେ। ଅନ୍ଧ ଓ କାନ୍ହିନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ତନୂକୃଦ୍ଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵେଷୋଭ୍ଯୋଽନ୍ଯକୃତେଭ୍ଯଃ । ଉରୁ ଯନ୍ତାସି ଵରୂଥମ୍
ସୋମ, ତୁମେ ଶରୀର ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ଚିତ୍ତୀ ତଵ ଦକ୍ଷୈର୍ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଋଜୀଷିନ୍ । ଯାଵୀରଘସ୍ଯ ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ
ତୁମେ ତୁମ ଚିନ୍ତା ଓ କୌଶଳରେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିବା, ଦିବା ଠାରୁ ପୃଥିବୀକୁ। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱେଷକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କର।
ଅର୍ଥିନୋ ଯନ୍ତି ଚେଦର୍ଥଂ ଗଚ୍ଛାନିଦ୍ଦଦୁଷୋ ରାତିମ୍ । ଵଵୃଜ୍ଯୁସ୍ତୃଷ୍ଯତଃ କାମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଲାଭ ଚାହୁଁଥିବେ, ସେମାନେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଯାନ୍ତି। ଦାନଦାତା ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ତୃଷ୍ଣାର ଇଚ୍ଛାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଦଦ୍ଯତ୍ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନଷ୍ଟମୁଦୀମୃତାଯୁମୀରଯତ୍ । ପ୍ରେମାଯୁସ୍ତାରୀଦତୀର୍ଣମ୍
ସେ ପୂର୍ବରୁ ହାରାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ଦେଇଥାଏ, ମରଣଶୀଳକୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ। ଯେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ତାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ସୁଶେଵୋ ନୋ ମୃଳଯାକୁରଦୃପ୍ତକ୍ରତୁରଵାତଃ । ଭଵା ନଃ ସୋମ ଶଂ ହୃଦେ
ସେ, ଦୟାଳୁ ଓ କୃପାଳୁ, ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କରନ୍ତୁ। ସୋମ, ଆମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ମା ନଃ ସୋମ ସଂ ଵୀଵିଜୋ ମା ଵି ବୀଭିଷଥା ରାଜନ୍ । ମା ନୋ ହାର୍ଦି ତ୍ଵିଷା ଵଧୀଃ
ସୋମ, ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ କରନିଅ। ରାଜା, ଆମକୁ ଭୟ ଦିଅନିଅ। ତୁମ ତେଜରେ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଘାତ କରନିଅ।
ଅଵ ଯତ୍ସ୍ଵେ ସଧସ୍ଥେ ଦେଵାନାଂ ଦୁର୍ମତୀରୀକ୍ଷେ । ରାଜନ୍ନପ ଦ୍ଵିଷଃ ସେଧ ମୀଢ୍ଵୋ ଅପ ସ୍ରିଧଃ ସେଧ
ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ନିଜ ଗୃହରେ ଅପରାଧ ଚିନ୍ତାକୁ ଦେଖିଲେ, ରାଜା, ଶତ୍ରୁ, ଦ୍ୱେଷୀ ଓ ଧୋଖାବାଜମାନେକୁ ଦୂର କର।