ଵାଵୃଧାନୋ ମରୁତ୍ସଖେନ୍ଦ୍ରୋ ଵି ଵୃତ୍ରମୈରଯତ୍ । ସୃଜନ୍ସମୁଦ୍ରିଯା ଅପଃ
ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ମିତ୍ର କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କରି, ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅଯଂ ହ ଯେନ ଵା ଇଦଂ ସ୍ଵର୍ମରୁତ୍ଵତା ଜିତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସୋମପୀତଯେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଲୋକ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଥିଲେ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ମରୁତ୍ଵନ୍ତମୃଜୀଷିଣମୋଜସ୍ଵନ୍ତଂ ଵିରପ୍ଶିନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ହଵାମହେ
ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତରେ ଡାକୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତ୍ନେନ ମନ୍ମନା ମରୁତ୍ଵନ୍ତଂ ହଵାମହେ । ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ପୁରାତନ ଚିନ୍ତାରେ, ଆମେ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଏହି ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ମରୁତ୍ଵାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ମୀଢ୍ଵଃ ପିବା ସୋମଂ ଶତକ୍ରତୋ । ଅସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ
ମରୁତଙ୍କ ସହିତ, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ସୋମରସ ପିଉ।
ତୁଭ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ର ମରୁତ୍ଵତେ ସୁତାଃ ସୋମାସୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ହୃଦା ହୂଯନ୍ତ ଉକ୍ଥିନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତଙ୍କ ସହିତ, ତୁମ ପାଇଁ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ପାହାଡ଼ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗାୟକମାନେ ହୃଦୟରୁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ପିବେଦିନ୍ଦ୍ର ମରୁତ୍ସଖା ସୁତଂ ସୋମଂ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଵଜ୍ରଂ ଶିଶାନ ଓଜସା
ମରୁତଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉପହାର ମଧ୍ୟରେ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କର।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ନୋଜସା ସହ ପୀତ୍ଵୀ ଶିପ୍ରେ ଅଵେପଯଃ । ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଚମୂ ସୁତମ୍
ଶକ୍ତି ସହିତ ଉଠି, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ପିଇବା ପରେ, ତୁମେ ଦାଡ଼ି ହଲାଇଲା; ଇନ୍ଦ୍ର, ଚମୂର ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ପିଲା।
ଅନୁ ତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଉଭେ କ୍ରକ୍ଷମାଣମକୃପେତାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଯଦ୍ଦସ୍ଯୁହାଭଵଃ
ଉଭୟ ଦିନିଆଁ ଏବଂ ପୃଥିବୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ହେବାବେଳେ, ତୁମ ପଛରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଵାଚମଷ୍ଟାପଦୀମହଂ ନଵସ୍ରକ୍ତିମୃତସ୍ପୃଶମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାତ୍ପରି ତନ୍ଵଂ ମମେ
ଆଠ ପାଦ ଥିବା, ନୂତନ ରଙ୍ଗର, ସତ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ବାଣୀ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ ଆଣିଛି।
ଜଜ୍ଞାନୋ ନୁ ଶତକ୍ରତୁର୍ଵି ପୃଚ୍ଛଦିତି ମାତରମ୍ । କ ଉଗ୍ରାଃ କେ ହ ଶୃଣ୍ଵିରେ
ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କ ମାତାକୁ ପଚାରିଲେ: କେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ? କେଉଁଠି ଶୁଣାଯାଉଛନ୍ତି?
ଆଦୀଂ ଶଵସ୍ଯବ୍ରଵୀଦୌର୍ଣଵାଭମହୀଶୁଵମ୍ । ତେ ପୁତ୍ର ସନ୍ତୁ ନିଷ୍ଟୁରଃ
ତାଙ୍କ ମାତା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ତରଙ୍ଗ ଭଳି, ବଡ଼ ତୀର ଭଳି ବର୍ଣ୍ନନା କଲେ: ପୁଅ, ସେମାନେ ତୁମ ପୁଅ ହେଉ, କଠୋର ହେଉ।
ସମିତ୍ତାନ୍ଵୃତ୍ରହାଖିଦତ୍ଖେ ଅରାଁ ଇଵ ଖେଦଯା । ପ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ଦସ୍ଯୁହାଭଵତ୍
ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ, ଚକ୍ରର ତୀର ଭଳି ଶକ୍ତିରେ ମାରିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁଘାତୀ ହେଲେ।
ଏକଯା ପ୍ରତିଧାପିବତ୍ସାକଂ ସରାଂସି ତ୍ରିଂଶତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୋମସ୍ଯ କାଣୁକା
ଏକ ଘୁଂଟେରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସର ତିରିଶି ଝିଲିକ ଏକାସାଥିରେ ପିଲେ।
ଅଭି ଗନ୍ଧର୍ଵମତୃଣଦବୁଧ୍ନେଷୁ ରଜସ୍ସ୍ଵା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଭ୍ଯ ଇଦ୍ଵୃଧେ
ସେ ଅନ୍ତହୀନ ଆକାଶରେ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ବେଦଗାନ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ନିରାଵିଧ୍ଯଦ୍ଗିରିଭ୍ଯ ଆ ଧାରଯତ୍ପକ୍ଵମୋଦନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବୁନ୍ଦଂ ସ୍ଵାତତମ୍
ପାହାଡ଼ରୁ ଭେଦ କରି, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଲେ; ବଡ଼ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତୃତ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଶତବ୍ରଧ୍ନ ଇଷୁସ୍ତଵ ସହସ୍ରପର୍ଣ ଏକ ଇତ୍ । ଯମିନ୍ଦ୍ର ଚକୃଷେ ଯୁଜମ୍
ତୁମ ଧନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ ରେଖା, ହଜାର ପର୍ଣ୍ଣ, ଏକା, ଯାହାକୁ ତୁମେ ନିଜ ସାଥୀ କରିଛ।
ତେନ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର ନୃଭ୍ଯୋ ନାରିଭ୍ଯୋ ଅତ୍ତଵେ । ସଦ୍ଯୋ ଜାତ ଋଭୁଷ୍ଠିର
ଏହା ସହିତ, ଗାୟକ, ପୁରୁଷ, ନାରୀମାନେ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଣ; ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଋଭୁଙ୍କ ସହିତ ଦୃଢ଼।
ଏତା ଚ୍ଯୌତ୍ନାନି ତେ କୃତା ଵର୍ଷିଷ୍ଠାନି ପରୀଣସା । ହୃଦା ଵୀଡ୍ଵଧାରଯଃ
ତୁମେ କରିଥିବା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧିମତ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛ।
ଵିଶ୍ଵେତ୍ତା ଵିଷ୍ଣୁରାଭରଦୁରୁକ୍ରମସ୍ତ୍ଵେଷିତଃ । ଶତଂ ମହିଷାନ୍କ୍ଷୀରପାକମୋଦନଂ ଵରାହମିନ୍ଦ୍ର ଏମୁଷମ୍
ବିଶ୍ନୁ, ବିସ୍ତୃତ ପଦ ଦେଇ, ସବୁ ଆଣିଲେ; ଏକ ଶତ ମହିଷ, ଦୁଧରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଏକ ଶୁଆ, ଉତ୍ସୁକ ଇନ୍ଦ୍ର।
ତୁଵିକ୍ଷଂ ତେ ସୁକୃତଂ ସୂମଯଂ ଧନୁଃ ସାଧୁର୍ବୁନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଯଃ । ଉଭା ତେ ବାହୂ ରଣ୍ଯା ସୁସଂସ୍କୃତ ଋଦୂପେ ଚିଦୃଦୂଵୃଧା
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ତିଆରି, ସୋମରସରେ ଭିଜିଥିବା ଧନୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତୃତ; ତୁମ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି, ସଦା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି।
ପୁରୋଳାଶଂ ନୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ର ସହସ୍ରମା ଭର । ଶତା ଚ ଶୂର ଗୋନାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଖଣ୍ଡ ପୋଷଣ ଆଣ, ଏବଂ ଶତ ଶତ ଗାଁ ଆଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଆ ନୋ ଭର ଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଗାମଶ୍ଵମଭ୍ଯଞ୍ଜନମ୍ । ସଚା ମନା ହିରଣ୍ଯଯା
ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧନ-ଦୌଲତ ଆଣିଦିଅ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଅନ୍ନତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ମନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଅ।
ଉତ ନଃ କର୍ଣଶୋଭନା ପୁରୂଣି ଧୃଷ୍ଣଵା ଭର । ତ୍ଵଂ ହି ଶୃଣ୍ଵିଷେ ଵସୋ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ମନମୋହା ଶବ୍ଦ ଆଣିଦିଅ। ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବସୁ।
ନକୀଂ ଵୃଧୀକ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ସୁଷା ନ ସୁଦା ଉତ । ନାନ୍ଯସ୍ତ୍ଵଚ୍ଛୂର ଵାଘତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ଦେବାରେ ଅପରାଧ କରନାହାଁ, ନ ଅଳସ ହୁଅ, ନ ମନ୍ଦ ହୁଅ। ଅନ୍ୟ କେହି ମହାବୀର ତୁମେ ପରି ଦାନଶୀଳ ନୁହେଁ।
ନକୀମିନ୍ଦ୍ରୋ ନିକର୍ତଵେ ନ ଶକ୍ରଃ ପରିଶକ୍ତଵେ । ଵିଶ୍ଵଂ ଶୃଣୋତି ପଶ୍ଯତି
ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ପଛକୁ ହଟନାହାଁ, ଶକ୍ର କେବେ ଦୂରେ ଯାନାହାଁ। ସେ ସବୁକିଛି ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବା।
ସ ମନ୍ଯୁଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମଦବ୍ଧୋ ନି ଚିକୀଷତେ । ପୁରା ନିଦଶ୍ଚିକୀଷତେ
ସେ, ଅଜୟ ଥିବା, ମାନବମାନଙ୍କୁ ରୋଷ କରେ। ଆରମ୍ଭରୁ ସେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
କ୍ରତ୍ଵ ଇତ୍ପୂର୍ଣମୁଦରଂ ତୁରସ୍ଯାସ୍ତି ଵିଧତଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନଃ ସୋମପାଵ୍ନଃ
ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ ତାଙ୍କ ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ତ୍ୱରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ବୃତ୍ର ହନନ କରେ, ସୋମ ପାନ କରେ।
ତ୍ଵେ ଵସୂନି ସଂଗତା ଵିଶ୍ଵା ଚ ସୋମ ସୌଭଗା । ସୁଦାତ୍ଵପରିହ୍ଵୃତା
ତୁମେ, ସୋମ, ସବୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଭାଗ୍ୟ ଏକତ୍ର କରିଛ। ଦାନ କେବେ ରୋକାଯାଇନାହିଁ।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଯଵଯୁର୍ମମ କାମୋ ଗଵ୍ଯୁର୍ହିରଣ୍ଯଯୁଃ । ତ୍ଵାମଶ୍ଵଯୁରେଷତେ
ମୋ ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଗାଁ ଓ ସୁନା ପାଇଁ। ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।