ଆଗନ୍ମ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମଗ୍ନିମାନଵମ୍ । ଯସ୍ଯ ଶ୍ରୁତର୍ଵା ବୃହନ୍ନାର୍କ୍ଷୋ ଅନୀକ ଏଧତେ
ଆମେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ; ଯାହାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶବ୍ଦ ଏବଂ ବିଶାଳ ଧ୍ୱନି ସମ୍ମୁଖରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।
ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ତିରସ୍ତମାଂସି ଦର୍ଶତମ୍ । ଘୃତାହଵନମୀଡ୍ଯମ୍
ଅମୃତ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଘୃତ ଦେଇ ଉପଚାର କରାଯିବା, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ସବାଧୋ ଯଂ ଜନା ଇମେଽଗ୍ନିଂ ହଵ୍ଯେଭିରୀଳତେ । ଜୁହ୍ଵାନାସୋ ଯତସ୍ରୁଚଃ
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକେ ବାଧା ବିନା ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମ୍ୟକ୍ ଶ୍ରୁଚିରେ ଆହୁତି ଦେଇ।
ଇଯଂ ତେ ନଵ୍ଯସୀ ମତିରଗ୍ନେ ଅଧାଯ୍ଯସ୍ମଦା । ମନ୍ଦ୍ର ସୁଜାତ ସୁକ୍ରତୋଽମୂର ଦସ୍ମାତିଥେ
ଏହି ନୂତନ ଭାବନା ଆମର, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ; ଆନନ୍ଦମୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଦକ୍ଷ, ଅବିନାଶୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅତିଥି।
ସା ତେ ଅଗ୍ନେ ଶଂତମା ଚନିଷ୍ଠା ଭଵତୁ ପ୍ରିଯା । ତଯା ଵର୍ଧସ୍ଵ ସୁଷ୍ଟୁତଃ
ଏହି ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରିୟ ଆହୁତି, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ମନୋହର ହେଉ; ଏହା ସହିତ, ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ସା ଦ୍ଯୁମ୍ନୈର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନିନୀ ବୃହଦୁପୋପ ଶ୍ରଵସି ଶ୍ରଵଃ । ଦଧୀତ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ସେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିପଦ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାରେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଆଣିଦିଅ।
ଅଶ୍ଵମିଦ୍ଗାଂ ରଥପ୍ରାଂ ତ୍ଵେଷମିନ୍ଦ୍ରଂ ନ ସତ୍ପତିମ୍ । ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵାଂସି ତୂର୍ଵଥ ପନ୍ଯମ୍ପନ୍ଯଂ ଚ କୃଷ୍ଟଯଃ
ଘୋଡା, ଗାଁ, ତୀବ୍ର ରଥ, କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ବିସ୍ତାରିତ, ଲୋକେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଯଂ ତ୍ଵା ଗୋପଵନୋ ଗିରା ଚନିଷ୍ଠଦଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିରଃ । ସ ପାଵକ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୋପବନ ଶବ୍ଦରେ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଅନୁସୂତି; ଶୁଧ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ଆମ ହବି ଶୁଣ।
ଯଂ ତ୍ଵା ଜନାସ ଈଳତେ ସବାଧୋ ଵାଜସାତଯେ । ସ ବୋଧି ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ବାଧା ବିନା ଶକ୍ତି ଲାଗି ପୂଜା କରନ୍ତି; ବିପଦ ଦୂର କରିବାକୁ ଜାଗିଉ।
ଅହଂ ହୁଵାନ ଆର୍କ୍ଷେ ଶ୍ରୁତର୍ଵଣି ମଦଚ୍ଯୁତି । ଶର୍ଧାଂସୀଵ ସ୍ତୁକାଵିନାଂ ମୃକ୍ଷା ଶୀର୍ଷା ଚତୁର୍ଣାମ୍
ମୁଁ ହବି ଦେଇ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶବ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଗାଉଛି, ବିଜୟୀ ସେନାର ଉଚ୍ଚ ଚିତ୍କାର ଏବଂ ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡର ଗର୍ଜନ ପରି।
ମାଂ ଚତ୍ଵାର ଆଶଵଃ ଶଵିଷ୍ଠସ୍ଯ ଦ୍ରଵିତ୍ନଵଃ । ସୁରଥାସୋ ଅଭି ପ୍ରଯୋ ଵକ୍ଷନ୍ଵଯୋ ନ ତୁଗ୍ର୍ଯମ୍
ଚାରିଟି ତୀବ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଦେଇ, ମୋତେ ଗମ୍ୟସ୍ଥଳ ପାଇଁ ଏକ ପରିବାର ପରି ଆଗକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି।
ସତ୍ଯମିତ୍ତ୍ଵା ମହେନଦି ପରୁଷ୍ଣ୍ଯଵ ଦେଦିଶମ୍ । ନେମାପୋ ଅଶ୍ଵଦାତରଃ ଶଵିଷ୍ଠାଦସ୍ତି ମର୍ତ୍ଯଃ
ମୁଁ ଏହି ତଥ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେଖାଇଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପରୁଷ୍ଣୀ ନଦୀର ତୀର; ଏହି ଜଳ ଘୋଡା ଦେଇନାହିଁ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ନାହିଁ।
ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି ଦେଵହୂତମାଁ ଅଶ୍ଵାଁ ଅଗ୍ନେ ରଥୀରିଵ । ନି ହୋତା ପୂର୍ଵ୍ଯଃ ସଦଃ
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବା ଘୋଡାକୁ ଯୋଗ କର, ରଥୀ ଯେପରି; ସଭାରେ ପୁରୁଣା ହୋତା ହେଉ।
ଉତ ନୋ ଦେଵ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ଵୋଚୋ ଵିଦୁଷ୍ଟରଃ । ଶ୍ରଦ୍ଵିଶ୍ଵା ଵାର୍ଯା କୃଧି
ଦେବତା, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି କଥା କହନ୍ତୁ, ସବୁଠୁ ଜ୍ଞାନୀ; ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ହ ଯଦ୍ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ସହସଃ ସୂନଵାହୁତ । ଋତାଵା ଯଜ୍ଞିଯୋ ଭୁଵଃ
ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ କମ୍ ଜନ୍ମ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଡାକାଯାଇଛ; ତୁମେ ସତ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଯମଗ୍ନିଃ ସହସ୍ରିଣୋ ଵାଜସ୍ଯ ଶତିନସ୍ପତିଃ । ମୂର୍ଧା କଵୀ ରଯୀଣାମ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି ହଜାରର ମାଳିକ, ଶତର ଧନର ଅଧିପତି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧନର ମୁଣ୍ଡ।
ତଂ ନେମିମୃଭଵୋ ଯଥା ନମସ୍ଵ ସହୂତିଭିଃ । ନେଦୀଯୋ ଯଜ୍ଞମଙ୍ଗିରଃ
ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚକ୍ରର ଧାଡ଼ ପରି, ଦକ୍ଷ ଲୋକେ ଏକସাথে ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ଅଙ୍ଗିରସ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଖକୁ ନେଇଆଉ।
ତସ୍ମୈ ନୂନମଭିଦ୍ଯଵେ ଵାଚା ଵିରୂପ ନିତ୍ଯଯା । ଵୃଷ୍ଣେ ଚୋଦସ୍ଵ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ସେହି ସଦା ଯୁବକୁ, ଯିଏ ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରେ, ତୁମେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦରେ ଡାକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଭଲ ଗୀତରେ ପ୍ରେରିତ କର।
କମୁ ଷ୍ଵିଦସ୍ଯ ସେନଯାଗ୍ନେରପାକଚକ୍ଷସଃ । ପଣିଂ ଗୋଷୁ ସ୍ତରାମହେ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ସେନା ସହିତ, ଆମେ କେମିତି ଗୋମାନ୍ୟ ପାଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବୁ?
ମା ନୋ ଦେଵାନାଂ ଵିଶଃ ପ୍ରସ୍ନାତୀରିଵୋସ୍ରାଃ । କୃଶଂ ନ ହାସୁରଘ୍ନ୍ଯାଃ
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଗୋଷ୍ଠୀ ଆମକୁ ଦୁଧ ଦେଇବା ଗାଉଁ ପରି ଛାଡ଼ି ଦେଉନି; ଅବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଉଁର ଦୁଃଖୀ ପରି ଆମେ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଦିଅନି।
ମା ନଃ ସମସ୍ଯ ଦୂଢ୍ଯଃ ପରିଦ୍ଵେଷସୋ ଅଂହତିଃ । ଊର୍ମିର୍ନ ନାଵମା ଵଧୀତ୍
ସମସ୍ତ ସଭାର ଶତ୍ରୁତା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦୁଃଖ ଆମକୁ ତରଙ୍ଗରେ ନାଉଁ ଡୁବିଯିବା ପରି ଆବୃତ କରି ଦିଅନି।
ନମସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଓଜସେ ଗୃଣନ୍ତି ଦେଵ କୃଷ୍ଟଯଃ । ଅମୈରମିତ୍ରମର୍ଦଯ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଦେବତା, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର।
କୁଵିତ୍ସୁ ନୋ ଗଵିଷ୍ଟଯେଽଗ୍ନେ ସଂଵେଷିଷୋ ରଯିମ୍ । ଉରୁକୃଦୁରୁ ଣସ୍କୃଧି
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଧନ ଚାହିଁଥିବା ସହଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେହିଁଠୁ ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ; ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
ମା ନୋ ଅସ୍ମିନ୍ମହାଧନେ ପରା ଵର୍ଗ୍ଭାରଭୃଦ୍ଯଥା । ସଂଵର୍ଗଂ ସଂ ରଯିଂ ଜଯ
ଏହି ବଡ଼ ଧନରେ ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭାର ବହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବା ଦିଅନି; ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଏକସাথে ଜିତି ଦେଉ।
ଅନ୍ଯମସ୍ମଦ୍ଭିଯା ଇଯମଗ୍ନେ ସିଷକ୍ତୁ ଦୁଚ୍ଛୁନା । ଵର୍ଧା ନୋ ଅମଵଚ୍ଛଵଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା ଆମ ପରି ନ ପଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ଉପରେ ପଡ଼; ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ବଢ଼ାଇ ଦେଉ।
ଯସ୍ଯାଜୁଷନ୍ନମସ୍ଵିନଃ ଶମୀମଦୁର୍ମଖସ୍ଯ ଵା । ତଂ ଘେଦଗ୍ନିର୍ଵୃଧାଵତି
ଯାହାକୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଚୟନ କରିଥାଏ, ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟରେ ସେହି ଲୋକଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।
ପରସ୍ଯା ଅଧି ସଂଵତୋଽଵରାଁ ଅଭ୍ଯା ତର । ଯତ୍ରାହମସ୍ମି ତାଁ ଅଵ
ଦୂର ତଟରୁ ନିକଟ ତଟକୁ ଆମକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କର; ଯେଉଁଠି ଆମେ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ନେଇଯାଉ।
ଵିଦ୍ମା ହି ତେ ପୁରା ଵଯମଗ୍ନେ ପିତୁର୍ଯଥାଵସଃ । ଅଧା ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ ଜାଣିଛୁ, ଆମ ପିତାଙ୍କର କୃପା ଅନୁସାରେ; ଏବେ ଆମେ ତୁମର ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଚାହୁଛୁ।
ଇମଂ ନୁ ମାଯିନଂ ହୁଵ ଇନ୍ଦ୍ରମୀଶାନମୋଜସା । ମରୁତ୍ଵନ୍ତଂ ନ ଵୃଞ୍ଜସେ
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ; କାରଣ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉନାହିଁ।
ଅଯମିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତ୍ସଖା ଵି ଵୃତ୍ରସ୍ଯାଭିନଚ୍ଛିରଃ । ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେଙ୍କର ମିତ୍ର, ଶତ ଯୋଗା ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇଥିଲେ।