ଅଵିପ୍ରୋ ଵା ଯଦଵିଧଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଵେନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଚଃ । ସ ପ୍ର ମମନ୍ଦତ୍ତ୍ଵାଯା ଶତକ୍ରତୋ ପ୍ରାଚାମନ୍ଯୋ ଅହଂସନ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝି କିମ୍ବା ନ ବୁଝି ତୁମ ପାଖରେ କିଛି କହନ୍ତି, ସେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରୁନ୍ତୁ । ଯିଏ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମନେ ରଖେ, ସେ ଆମକୁ କେବେ ବି କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ ।
ଉଗ୍ରବାହୁର୍ମ୍ରକ୍ଷକୃତ୍ଵା ପୁରଂଦରୋ ଯଦି ମେ ଶୃଣଵଦ୍ଧଵମ୍ । ଵସୂଯଵୋ ଵସୁପତିଂ ଶତକ୍ରତୁଂ ସ୍ତୋମୈରିନ୍ଦ୍ରଂ ହଵାମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଧାରୀ, ଦୁର୍ଗ ଧ୍ଵଂସକାରୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋର ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଆମେ ଧନର ମାଲିକ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମକୁ ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଡାଉଛୁ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ମାନେ ସହିତ ।
ନ ପାପାସୋ ମନାମହେ ନାରାଯାସୋ ନ ଜଳ୍ହଵଃ । ଯଦିନ୍ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ସଚା ସୁତେ ସଖାଯଂ କୃଣଵାମହୈ
ଆମେ ଦୁଷ୍ଟ, କ୍ଲାନ୍ତ, କିମ୍ବା ଅଳସ ଲୋକଙ୍କୁ ଚାହୁଁନାହିଁ । ଯଦି ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ରସରେ ଆମର ସାଥୀ କରିପାରିବା, ତେବେ ଆମେ ସେଉଁଠି ସଂଗୀ ହେବା ।
ଉଗ୍ରଂ ଯୁଯୁଜ୍ମ ପୃତନାସୁ ସାସହିମୃଣକାତିମଦାଭ୍ଯମ୍ । ଵେଦା ଭୃମଂ ଚିତ୍ସନିତା ରଥୀତମୋ ଵାଜିନଂ ଯମିଦୂ ନଶତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଭୟଙ୍କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁ ଧ୍ଵଂସକାରୀଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ପାନୀୟ ସହିତ ଯୋଗାଇଛୁ । ସେ ଭୟଭୀତକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ଜିତିବାରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହାକୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଯତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଯାମହେ ତତୋ ନୋ ଅଭଯଂ କୃଧି । ମଘଵଞ୍ଛଗ୍ଧି ତଵ ତନ୍ନ ଊତିଭିର୍ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାଠାରୁ ଆମେ ଭୟ କରୁଛୁ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ନିର୍ଭୟ କର । ହେ ଦାତା, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ସେ ଦିଅ—ଆମ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦ୍ୱେଷୀମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଆନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ହି ରାଧସ୍ପତେ ରାଧସୋ ମହଃ କ୍ଷଯସ୍ଯାସି ଵିଧତଃ । ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ ସୁତାଵନ୍ତୋ ହଵାମହେ
ହେ ଧନର ମାଲିକ, ତୁମେ ବଡ଼ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ବଣ୍ଟନକାରୀ । ହେ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଆମେ ସୋମ ଦାନ ସହିତ ତୁମକୁ ଡାଉଛୁ ।
ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ପଳୁତ ଵୃତ୍ରହା ପରସ୍ପା ନୋ ଵରେଣ୍ଯଃ । ସ ନୋ ରକ୍ଷିଷଚ୍ଚରମଂ ସ ମଧ୍ଯମଂ ସ ପଶ୍ଚାତ୍ପାତୁ ନଃ ପୁରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭୟହୀନ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବରଣୀୟ । ସେ ଆମକୁ ଶେଷରେ, ମଧ୍ୟରେ ଓ ପଛରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ସେ ଆଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ପଶ୍ଚାଦଧରାଦୁତ୍ତରାତ୍ପୁର ଇନ୍ଦ୍ର ନି ପାହି ଵିଶ୍ଵତଃ । ଆରେ ଅସ୍ମତ୍କୃଣୁହି ଦୈଵ୍ଯଂ ଭଯମାରେ ହେତୀରଦେଵୀଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପଛରୁ, ତଳରୁ, ଉପରୁ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର । ଦେବତାଙ୍କ ଭୟ ଓ ଅଧର୍ମୀମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ ।
ଅଦ୍ଯାଦ୍ଯା ଶ୍ଵଃଶ୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରାସ୍ଵ ପରେ ଚ ନଃ । ଵିଶ୍ଵା ଚ ନୋ ଜରିତୄନ୍ସତ୍ପତେ ଅହା ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଚ ରକ୍ଷିଷଃ
ଆଜି, କାଲି ଓ ପ୍ରତିଦିନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଓ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର । ହେ ଭଲମାନେର ସ୍ୱାମୀ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମ ସମସ୍ତ ଗାୟକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର ।
ପ୍ରଭଙ୍ଗୀ ଶୂରୋ ମଘଵା ତୁଵୀମଘଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ଵୀର୍ଯାଯ କମ୍ । ଉଭା ତେ ବାହୂ ଵୃଷଣା ଶତକ୍ରତୋ ନି ଯା ଵଜ୍ରଂ ମିମିକ୍ଷତୁଃ
ଦାତା ବୀର, ଶକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା, ପ୍ରଭାବ ପାଇବାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଛି ।
ପ୍ରୋ ଅସ୍ମା ଉପସ୍ତୁତିଂ ଭରତା ଯଜ୍ଜୁଜୋଷତି । ଉକ୍ଥୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମାହିନଂ ଵଯୋ ଵର୍ଧନ୍ତି ସୋମିନୋ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଚଳ, ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଦେବା, ଯାହା ସେ ସହର୍ଷରେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ । ସୋମ ଦେଇଥିବା ମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଅଯୁଜୋ ଅସମୋ ନୃଭିରେକଃ କୃଷ୍ଟୀରଯାସ୍ଯଃ । ପୂର୍ଵୀରତି ପ୍ର ଵାଵୃଧେ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନ୍ଯୋଜସା ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଅଯୁକ୍ତ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅପୂର୍ବ, ସେ ଏକାକି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବହୁତଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଅହିତେନ ଚିଦର୍ଵତା ଜୀରଦାନୁଃ ସିଷାସତି । ପ୍ରଵାଚ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ତତ୍ତଵ ଵୀର୍ଯାଣି କରିଷ୍ଯତୋ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଅଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୀରତା ଆଲୋଚନା ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଆ ଯାହି କୃଣଵାମ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵର୍ଧନା । ଯେଭିଃ ଶଵିଷ୍ଠ ଚାକନୋ ଭଦ୍ରମିହ ଶ୍ରଵସ୍ଯତେ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ବଢ଼ିବା ଗୀତ ଗାଇବା । ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ନିଅ; ଏଠାରେ ଭଲ ଖ୍ୟାତି ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଧୃଷତଶ୍ଚିଦ୍ଧୃଷନ୍ମନଃ କୃଣୋଷୀନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ତ୍ଵମ୍ । ତୀଵ୍ରୈଃ ସୋମୈଃ ସପର୍ଯତୋ ନମୋଭିଃ ପ୍ରତିଭୂଷତୋ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ ସହିତ ମଧ୍ୟ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର । ତୀବ୍ର ସୋମ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ପୂଜିତ ହେଲେ ତୁମେ ଶୋଭିତ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଅଵ ଚଷ୍ଟ ଋଚୀଷମୋଽଵତାଁ ଇଵ ମାନୁଷଃ । ଜୁଷ୍ଟ୍ଵୀ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ସୋମିନଃ ସଖାଯଂ କୃଣୁତେ ଯୁଜଂ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ସେ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଉପରୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ମାନବଙ୍କ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭଳି । ସୋମ ପିଇଥିବା ଦକ୍ଷତାକୁ ଭଲପାଇ, ସେ ଏକ ସାଥୀକୁ ନିଜ ସଂଗୀ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଵିଶ୍ଵେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀର୍ଯଂ ଦେଵା ଅନୁ କ୍ରତୁଂ ଦଦୁଃ । ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଗୋପତିଃ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି । ହେ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱାମୀ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ଗୃଣେ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵ ଉପମଂ ଦେଵତାତଯେ । ଯଦ୍ଧଂସି ଵୃତ୍ରମୋଜସା ଶଚୀପତେ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ମୁଁ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ । ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ବୃତ୍ରକୁ ନାଶ କରିଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ଦାନ ବଢ଼ିଯାଉଛି ।
ସମନେଵ ଵପୁଷ୍ଯତଃ କୃଣଵନ୍ମାନୁଷା ଯୁଗା । ଵିଦେ ତଦିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚେତନମଧ ଶ୍ରୁତୋ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପିଢିଗୁଡିକୁ ଏକରୂପ ଭାବେ ତିଆରି କରିଥିବା, ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଣନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦାନଗୁଡିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶୁଭ।
ଉଜ୍ଜାତମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵ ଉତ୍ତ୍ଵାମୁତ୍ତଵ କ୍ରତୁମ୍ । ଭୂରିଗୋ ଭୂରି ଵାଵୃଧୁର୍ମଘଵନ୍ତଵ ଶର୍ମଣି ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ ଅନେକ ଲୋକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି, ହେ ଦାନଶୀଳ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦାନଗୁଡିକ ଶୁଭ।
ଅହଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ସଂ ଯୁଜ୍ଯାଵ ସନିଭ୍ଯ ଆ । ଅରାତୀଵା ଚିଦଦ୍ରିଵୋଽନୁ ନୌ ଶୂର ମଂସତେ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ହେ ବିପଦ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଦୁହେଁ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଛୁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇବା ଶୂର, ନାୟକ ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦାନଗୁଡିକ ଶୁଭ।
ସତ୍ଯମିଦ୍ଵା ଉ ତଂ ଵଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ନାନୃତମ୍ । ମହାଁ ଅସୁନ୍ଵତୋ ଵଧୋ ଭୂରି ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ସୁନ୍ଵତୋ ଭଦ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସତ୍ୟ ସହିତ ସ୍ତୁତି କରୁ, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ନାହିଁ, ସେଠି ତାଙ୍କର ବିନାଶ ବଡ଼; ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ଅଛି, ସେଠି ଅନେକ ଆଲୋକ ମିଳେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦାନଗୁଡିକ ଶୁଭ।
ସ ପୂର୍ଵ୍ଯୋ ମହାନାଂ ଵେନଃ କ୍ରତୁଭିରାନଜେ । ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ପିତା ଦେଵେଷୁ ଧିଯ ଆନଜେ
ଯିଏ ପୁରୁଣା କବିମାନଙ୍କର ଗାୟକ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଦା ନୂତନ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୁଙ୍କ ପିତା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଆଣିଥିଲେ।
ଦିଵୋ ମାନଂ ନୋତ୍ସଦନ୍ସୋମପୃଷ୍ଠାସୋ ଅଦ୍ରଯଃ । ଉକ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମ ଚ ଶଂସ୍ଯା
ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଯାଇଥିବା ପାହାଡ଼ମାନେ ଆକାଶର ସୀମା ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତିନାହିଁ; ସ୍ତୁତି ଓ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣଗୁଡିକ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ସ ଵିଦ୍ଵାଁ ଅଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଗା ଅଵୃଣୋଦପ । ସ୍ତୁଷେ ତଦସ୍ଯ ପୌଂସ୍ଯମ୍
ଯିଏ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ବାଛିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ସେଇ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
ସ ପ୍ରତ୍ନଥା କଵିଵୃଧ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାକସ୍ଯ ଵକ୍ଷଣିଃ । ଶିଵୋ ଅର୍କସ୍ଯ ହୋମନ୍ଯସ୍ମତ୍ରା ଗନ୍ତ୍ଵଵସେ
ଯିଏ ପୁରାତନ, ଋଷିମାନେ ଯାହାକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଚ ଭାଷାର ଧନ; ସ୍ତୁତିର ହୋମକୁ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି, ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଆଦୂ ନୁ ତେ ଅନୁ କ୍ରତୁଂ ସ୍ଵାହା ଵରସ୍ଯ ଯଜ୍ଯଵଃ । ଶ୍ଵାତ୍ରମର୍କା ଅନୂଷତେନ୍ଦ୍ର ଗୋତ୍ରସ୍ଯ ଦାଵନେ
ଏବେ ତୁମ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ, ସ୍ୱାହା ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ଗୋତ୍ରର ଜୟ ପାଇଁ ତୁମର ରକ୍ଷା ଚାହିଁଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵୀର୍ଯା କୃତାନି କର୍ତ୍ଵାନି ଚ । ଯମର୍କା ଅଧ୍ଵରଂ ଵିଦୁଃ
ସମସ୍ତ ବୀରତା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି; ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତିମାନେ ଯଜ୍ଞର ନାୟକ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
ଯତ୍ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯଯା ଵିଶେନ୍ଦ୍ରେ ଘୋଷା ଅସୃକ୍ଷତ । ଅସ୍ତୃଣାଦ୍ବର୍ହଣା ଵିପୋଽର୍ଯୋ ମାନସ୍ଯ ସ କ୍ଷଯଃ
ପଞ୍ଚଜନମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଜୟଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା; ସେ ଆର୍ୟମାନେ ପାଇଁ ନଦୀମାନେ ଓ ଆସନଗୁଡିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ଏହା ମନର ବାସସ୍ଥାନ।
ଇଯମୁ ତେ ଅନୁଷ୍ଟୁତିଶ୍ଚକୃଷେ ତାନି ପୌଂସ୍ଯା । ପ୍ରାଵଶ୍ଚକ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ତନିମ୍
ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ତିଆରି ହୋଇଛି; ତୁମେ ଚକ୍ରର ପଥ ଖୋଲିଛ।