ପନାଯ୍ଯଂ ତଦଶ୍ଵିନା କୃତଂ ଵାଂ ଵୃଷଭୋ ଦିଵୋ ରଜସଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ସହସ୍ରଂ ଶଂସା ଉତ ଯେ ଗଵିଷ୍ଟୌ ସର୍ଵାଁ ଇତ୍ତାଁ ଉପ ଯାତା ପିବଧ୍ଯୈ
ଯାହା ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ କରିଛ; ଦିଗନ୍ତର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତର। ହଜାର ପ୍ରଶଂସା, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗାଁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ପାନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅଯଂ ଵାଂ ଭାଗୋ ନିହିତୋ ଯଜତ୍ରେମା ଗିରୋ ନାସତ୍ଯୋପ ଯାତମ୍ । ପିବତଂ ସୋମଂ ମଧୁମନ୍ତମସ୍ମେ ପ୍ର ଦାଶ୍ଵାଂସମଵତଂ ଶଚୀଭିଃ
ଏହି ଅଂଶ ତୁମ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ପୂଜ୍ୟମାନେ; ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ, ହେ ନାସତ୍ୟ, ଆସ। ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର; ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅ।
ଯମୃତ୍ଵିଜୋ ବହୁଧା କଲ୍ପଯନ୍ତଃ ସଚେତସୋ ଯଜ୍ଞମିମଂ ଵହନ୍ତି । ଯୋ ଅନୂଚାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯୁକ୍ତ ଆସୀତ୍କା ସ୍ଵିତ୍ତତ୍ର ଯଜମାନସ୍ଯ ସଂଵିତ୍
ଯେଉଁ ଋତ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଅନେକ ଭାବରେ ତୟାରି କରନ୍ତି ଏବଂ ଚେତନା ସହିତ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ଯଜମାନଙ୍କର ଯାହା ଉଚିତ ତାହା ଜାଣନ୍ତି।
ଏକ ଏଵାଗ୍ନିର୍ବହୁଧା ସମିଦ୍ଧ ଏକଃ ସୂର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵମନୁ ପ୍ରଭୂତଃ । ଏକୈଵୋଷାଃ ସର୍ଵମିଦଂ ଵି ଭାତ୍ଯେକଂ ଵା ଇଦଂ ଵି ବଭୂଵ ସର୍ଵମ୍
ଅଗ୍ନି ଏକାକି ଅନେକ ଭାବରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାକି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ। ଉଷା ଏକାକି ସମସ୍ତ ଉପରେ ଚମକୁଛି; ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଏକାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମନ୍ତଂ କେତୁମନ୍ତଂ ତ୍ରିଚକ୍ରଂ ସୁଖଂ ରଥଂ ସୁଷଦଂ ଭୂରିଵାରମ୍ । ଚିତ୍ରାମଘା ଯସ୍ଯ ଯୋଗେଽଧିଜଜ୍ଞେ ତଂ ଵାଂ ହୁଵେ ଅତି ରିକ୍ତଂ ପିବଧ୍ଯୈ
ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପତାକା ଉଠାଇଥିବା, ତିନିଚକା ଓ ସୁବିଧାଜନକ ରଥ, ଯାହାକୁ ବହୁବାର ଡାକାଯାଏ, ଯାହାକୁ ଯୁଗଳ କରିବାରେ ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆସ, ଶୂନ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପାନ କରିବା ପାଇଁ।
ଇମାନି ଵାଂ ଭାଗଧେଯାନି ସିସ୍ରତ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ର ମହେ ସୁତେଷୁ ଵାମ୍ । ଯଜ୍ଞେଯଜ୍ଞେ ହ ସଵନା ଭୁରଣ୍ଯଥୋ ଯତ୍ସୁନ୍ଵତେ ଯଜମାନାଯ ଶିକ୍ଷଥଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ତୁମ୍ଭାଙ୍କର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଝରିଯାଉଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ୱରସ୍ତୁତିରେ, ତୁମେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଯଜମାନ ଚାହେଁ, ସେଠି ତୁମେ ଦେଉଛ।
ନିଷ୍ଷିଧ୍ଵରୀରୋଷଧୀରାପ ଆସ୍ତାମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମହିମାନମାଶତ । ଯା ସିସ୍ରତୂ ରଜସଃ ପାରେ ଅଧ୍ଵନୋ ଯଯୋଃ ଶତ୍ରୁର୍ନକିରାଦେଵ ଓହତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଔଷଧି ଓ ଜଳ ତୁମ୍ଭାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶର ସୀମାରେ, ପଥର ଶେଷରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ବା ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପରାଜିତ ରହନ୍ତି।
ସତ୍ଯଂ ତଦିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା କୃଶସ୍ଯ ଵାଂ ମଧ୍ଵ ଊର୍ମିଂ ଦୁହତେ ସପ୍ତ ଵାଣୀଃ । ତାଭିର୍ଦାଶ୍ଵାଂସମଵତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ ଯୋ ଵାମଦବ୍ଧୋ ଅଭି ପାତି ଚିତ୍ତିଭିଃ
ଏହା ସତ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାଇଁ ସାତଟି ସ୍ୱର ମଧୁର ରସ ଧାରା କୁ ଦୋହନ କରେ। ଏହି ସ୍ୱରମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶୋଭାର ନାଥ, ଯିଏ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷତ ଓ ରକ୍ଷିତ।
ଘୃତପ୍ରୁଷଃ ସୌମ୍ଯା ଜୀରଦାନଵଃ ସପ୍ତ ସ୍ଵସାରଃ ସଦନ ଋତସ୍ଯ । ଯା ହ ଵାମିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତଶ୍ଚୁତସ୍ତାଭିର୍ଧତ୍ତଂ ଯଜମାନାଯ ଶିକ୍ଷତମ୍
ଘୃତ ଝରାଉଥିବା, ମୃଦୁ, ଯୁବତୀ, ଏହି ସାତଟି ଭଉଣୀ ହେଉଛନ୍ତି ତୃତ୍ୟତାର ଆଶ୍ରୟ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏମାନେ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାଇଁ ଘୃତ ଝରାଉଛନ୍ତି। ଏମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯଜମାନଙ୍କୁ ଦିଅ, ସେଠି ପ୍ରତିପାଳନ କର।
ଅଵୋଚାମ ମହତେ ସୌଭଗାଯ ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵେଷାଭ୍ଯାଂ ମହିମାନମିନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ । ଅସ୍ମାନ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତଶ୍ଚୁତସ୍ତ୍ରିଭିଃ ସାପ୍ତେଭିରଵତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ
ଆମେ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ସତ୍ୟ କହିଛୁ, ତୁମ୍ଭାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ବିଷୟରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତିନି ଓ ସାତ ଘୃତ ଝରାଉଥିବାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶୋଭାର ନାଥ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଯଦୃଷିଭ୍ଯୋ ମନୀଷାଂ ଵାଚୋ ମତିଂ ଶ୍ରୁତମଦତ୍ତମଗ୍ରେ । ଯାନି ସ୍ଥାନାନ୍ଯସୃଜନ୍ତ ଧୀରା ଯଜ୍ଞଂ ତନ୍ଵାନାସ୍ତପସାଭ୍ଯପଶ୍ଯମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯେବେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମେ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି, ବାଣୀ, ମତି ଓ ଶ୍ରବଣ ଦେଇଥିଲ, ସେହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯଜ୍ଞ କରି ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ତିଆରି କଲେ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେଖିଥିଲି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ସୌମନସମଦୃପ୍ତଂ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଯଜମାନେଷୁ ଧତ୍ତମ୍ । ପ୍ରଜାଂ ପୁଷ୍ଟିଂ ଭୂତିମସ୍ମାସୁ ଧତ୍ତଂ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ପ୍ର ତିରତଂ ନ ଆଯୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯଜମାନମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଚଳ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ, ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘ କର।
ଅଗ୍ନ ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନିଭିର୍ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ । ଆ ତ୍ଵାମନକ୍ତୁ ପ୍ରଯତା ହଵିଷ୍ମତୀ ଯଜିଷ୍ଠଂ ବର୍ହିରାସଦେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆସ। ହୋତା ଭାବେ ଆମେ ତୁମକୁ ବାଛିଛୁ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ଡାକିଛି, ସେଠି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ତୁମେ କୁଶା ଉପରେ ବସ।
ଅଚ୍ଛା ହି ତ୍ଵା ସହସଃ ସୂନୋ ଅଙ୍ଗିରଃ ସ୍ରୁଚଶ୍ଚରନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ଘୃତକେଶମୀମହେଽଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ହେ ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଅଙ୍ଗିରସ, ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଚମଚମାନେ ଚଳିଥାଏ। ଆମେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କେଶ ଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଗ୍ନିକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ଅଗ୍ନେ କଵିର୍ଵେଧା ଅସି ହୋତା ପାଵକ ଯକ୍ଷ୍ଯଃ । ମନ୍ଦ୍ରୋ ଯଜିଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଵରେଷ୍ଵୀଡ୍ଯୋ ଵିପ୍ରେଭିଃ ଶୁକ୍ର ମନ୍ମଭିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହୋତା, ପବିତ୍ର ଓ ପୂଜ୍ୟ। ମଧୁର, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅଦ୍ରୋଘମା ଵହୋଶତୋ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଦେଵାଁ ଅଜସ୍ର ଵୀତଯେ । ଅଭି ପ୍ରଯାଂସି ସୁଧିତା ଵସୋ ଗହି ମନ୍ଦସ୍ଵ ଧୀତିଭିର୍ହିତଃ
ହେ ସବୁଠୁ କନିଷ୍ଠ ଓ ତ୍ୱରିତ ଦେବତା, ଆମ ପାଇଁ ଅଚଳ ଓ ଅବିରତ ଧନ ଆଣ। ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଧନଦାତା, ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ତ୍ଵମିତ୍ସପ୍ରଥା ଅସ୍ଯଗ୍ନେ ତ୍ରାତରୃତସ୍କଵିଃ । ତ୍ଵାଂ ଵିପ୍ରାସଃ ସମିଧାନ ଦୀଦିଵ ଆ ଵିଵାସନ୍ତି ଵେଧସଃ
ଏଠାରେ କେବଳ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସଂରକ୍ଷକ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛ। ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତୁମକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ, ଜଳାଇ ଡାକନ୍ତି, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
ଶୋଚା ଶୋଚିଷ୍ଠ ଦୀଦିହି ଵିଶେ ମଯୋ ରାସ୍ଵ ସ୍ତୋତ୍ରେ ମହାଁ ଅସି । ଦେଵାନାଂ ଶର୍ମନ୍ମମ ସନ୍ତୁ ସୂରଯଃ ଶତ୍ରୂଷାହଃ ସ୍ଵଗ୍ନଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜ୍ୱଳନ୍ତୁ, ଜ୍ୱଳିଉ। ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ବଡ଼। ଦେବମାନେର ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋର ହେଉ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମୋର ଅଗ୍ନି ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଥା ଚିଦ୍ଵୃଦ୍ଧମତସମଗ୍ନେ ସଂଜୂର୍ଵସି କ୍ଷମି । ଏଵା ଦହ ମିତ୍ରମହୋ ଯୋ ଅସ୍ମଧ୍ରୁଗ୍ଦୁର୍ମନ୍ମା କଶ୍ଚ ଵେନତି
ଯେପରି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଅଶକ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଉଛ, ସେପରି, ହେ ମିତ୍ରଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଶତ୍ରୁ, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ମନସ୍କାମନା କରେ, ସେମାନେକୁ ଦହିଦିଅ।
ମା ନୋ ମର୍ତାଯ ରିପଵେ ରକ୍ଷସ୍ଵିନେ ମାଘଶଂସାଯ ରୀରଧଃ । ଅସ୍ରେଧଦ୍ଭିସ୍ତରଣିଭିର୍ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଶିଵେଭିଃ ପାହି ପାଯୁଭିଃ
ଆମକୁ ମାନବ ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟ, ବଦନାମ କରୁଥିବାଙ୍କ ହାତରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହଁ। ହେ ସବୁଠୁ କନିଷ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତ, ତ୍ୱରିତ ଓ ଶୁଭ ରକ୍ଷାକାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନ ଏକଯା ପାହ୍ଯୁତ ଦ୍ଵିତୀଯଯା । ପାହି ଗୀର୍ଭିସ୍ତିସୃଭିରୂର୍ଜାଂ ପତେ ପାହି ଚତସୃଭିର୍ଵସୋ
ଏକଟି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର। ତିନିଟି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର, ହେ ଧନଦାତା।
ପାହି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷସୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ପ୍ର ସ୍ମ ଵାଜେଷୁ ନୋଽଵ । ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ନେଦିଷ୍ଠଂ ଦେଵତାତଯ ଆପିଂ ନକ୍ଷାମହେ ଵୃଧେ
ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ନିକଟ ଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵଯୋଵୃଧଂ ରଯିଂ ପାଵକ ଶଂସ୍ଯମ୍ । ରାସ୍ଵା ଚ ନ ଉପମାତେ ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ସୁନୀତୀ ସ୍ଵଯଶସ୍ତରମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଜୀବନ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଧନ ଦିଅ, ହେ ପବିତ୍ର, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ହେ ଅତି ଦାନଶୀଳ, ଆମକୁ ଅନେକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ନେତୃତ୍ୱ କରି, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇ।
ଯେନ ଵଂସାମ ପୃତନାସୁ ଶର୍ଧତସ୍ତରନ୍ତୋ ଅର୍ଯ ଆଦିଶଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵର୍ଧ ପ୍ରଯସା ଶଚୀଵସୋ ଜିନ୍ଵା ଧିଯୋ ଵସୁଵିଦଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନେତା, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମର ଦୟାରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର, ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରିତ କର, ହେ ଧନର ଜ୍ଞାତା, ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଶିଶାନୋ ଵୃଷଭୋ ଯଥାଗ୍ନିଃ ଶୃଙ୍ଗେ ଦଵିଧ୍ଵତ୍ । ତିଗ୍ମା ଅସ୍ଯ ହନଵୋ ନ ପ୍ରତିଧୃଷେ ସୁଜମ୍ଭଃ ସହସୋ ଯହୁଃ
ଏକ ଶଣ୍ଡ ଦଣ୍ଡର ନିମନ୍ତେ ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଗର୍ଜନ କରେ, ତେଣୁ ତୁମେ ତାଳ ଉଠାଉଛ। ତାଙ୍କର ଜିହ୍ବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅପାର, ଶକ୍ତିର ଅଭାବ ନାହିଁ।
ନହି ତେ ଅଗ୍ନେ ଵୃଷଭ ପ୍ରତିଧୃଷେ ଜମ୍ଭାସୋ ଯଦ୍ଵିତିଷ୍ଠସେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ହୋତଃ ସୁହୁତଂ ହଵିଷ୍କୃଧି ଵଂସ୍ଵା ନୋ ଵାର୍ଯା ପୁରୁ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶଣ୍ଡ, ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ ଉଠିଯାଉଛ। ଏହିପରି, ଆମ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଆମର ଅର୍ପଣ ସ୍ୱୀକୃତ କର, ଆମକୁ ଅନେକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦିଅ।
ଶେଷେ ଵନେଷୁ ମାତ୍ରୋଃ ସଂ ତ୍ଵା ମର୍ତାସ ଇନ୍ଧତେ । ଅତନ୍ଦ୍ରୋ ହଵ୍ଯା ଵହସି ହଵିଷ୍କୃତ ଆଦିଦ୍ଦେଵେଷୁ ରାଜସି
ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲରେ ତୁମ ମାଆଙ୍କ ଶିଶୁ ଭାବେ ଶୟନ କର, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଜଳାନ୍ତି। ଅଲସ ନହୋଇ, ତୁମେ ଅର୍ପିତ ବଳି ଉଠାଉଛ, ଆରମ୍ଭରୁ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜ କରୁଛ।
ସପ୍ତ ହୋତାରସ୍ତମିଦୀଳତେ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ସୁତ୍ଯଜମହ୍ରଯମ୍ । ଭିନତ୍ସ୍ଯଦ୍ରିଂ ତପସା ଵି ଶୋଚିଷା ପ୍ରାଗ୍ନେ ତିଷ୍ଠ ଜନାଁ ଅତି
ସାତିଜଣ ପୂଜାରୀ ତୁମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦାନଶୀଳ ଓ ଅକ୍ଷୟ, ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ତୁମେ ତୁମ ତାପ ଓ ଆଲୋକରେ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଭୟ ହୁଅ।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ଵୋ ଅଧ୍ରିଗୁଂ ହୁଵେମ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଅଗ୍ନିଂ ହିତପ୍ରଯସଃ ଶଶ୍ଵତୀଷ୍ଵା ହୋତାରଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟାୟରହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଭଲଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପିତ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପୂଜାରୀ।
କେତେନ ଶର୍ମନ୍ସଚତେ ସୁଷାମଣ୍ଯଗ୍ନେ ତୁଭ୍ଯଂ ଚିକିତ୍ଵନା । ଇଷଣ୍ଯଯା ନଃ ପୁରୁରୂପମା ଭର ଵାଜଂ ନେଦିଷ୍ଠମୂତଯେ
ତୁମର ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ, ତୁମକୁ ଭଲଭାବରେ ଜାଣି। ତୁମର ପୋଷଣାରେ, ଆମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଶକ୍ତି ଦିଅ, ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ଉପକାର ପାଇଁ।