ଅସ୍ତାଵି ମନ୍ମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୋଚତ । ପୂର୍ଵୀରୃତସ୍ଯ ବୃହତୀରନୂଷତ ସ୍ତୋତୁର୍ମେଧା ଅସୃକ୍ଷତ
ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି ଗାଉଯାଇଛି; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କୁହାଯାଉ। ଅନେକ ବଡ଼ ବଡ଼ ସତ୍ୟର ସ୍ତୁତି ରଚିତ ହୋଇଛି; ଗାୟକଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଝରି ପଡ଼ିଛି।
ସମିନ୍ଦ୍ରୋ ରାଯୋ ବୃହତୀରଧୂନୁତ ସଂ କ୍ଷୋଣୀ ସମୁ ସୂର୍ଯମ୍ । ସଂ ଶୁକ୍ରାସଃ ଶୁଚଯଃ ସଂ ଗଵାଶିରଃ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରମମନ୍ଦିଷୁଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବହୁତ ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଁର ମୁଣ୍ଡ, ଓ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି।
ଉପମଂ ତ୍ଵା ମଘୋନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଚ ଵୃଷଭାଣାମ୍ । ପୂର୍ଭିତ୍ତମଂ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଗୋଵିଦମୀଶାନଂ ରାଯ ଈମହେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାଉଛୁ, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଭଲ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୋବିଦ୍, ଧନର ନାଥ।
ଯ ଆଯୁଂ କୁତ୍ସମତିଥିଗ୍ଵମର୍ଦଯୋ ଵାଵୃଧାନୋ ଦିଵେଦିଵେ । ତଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ହର୍ଯଶ୍ଵଂ ଶତକ୍ରତୁଂ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ
ତୁମେ କୁତ୍ସ, ଅତିଥିଗ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ାଇଛ; ଆମେ ତୁମକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱଦମନ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଜ ଗୀତରେ ଡାଉଛୁ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ରସଂ ମଧ୍ଵଃ ସିଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଦ୍ରଯଃ । ଯେ ପରାଵତି ସୁନ୍ଵିରେ ଜନେଷ୍ଵା ଯେ ଅର୍ଵାଵତୀନ୍ଦଵଃ
ସମସ୍ତ ଝରଣାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁରତାର ସାର ଢାଳନ୍ତୁ— ଦୂରେ ଥିବା ଓ ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମ ରସ।
ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ଜହି ଚାଵ ଚା କୃଧି ଵିଶ୍ଵେ ସନ୍ଵନ୍ତ୍ଵା ଵସୁ । ଶୀଷ୍ଟେଷୁ ଚିତ୍ତେ ମଦିରାସୋ ଅଂଶଵୋ ଯତ୍ରା ସୋମସ୍ଯ ତୃମ୍ପସି
ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଦୂରେ ହଟାଇଦେ; ସମସ୍ତ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଚୟିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁରା ଅଂଶ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।
ଇନ୍ଦ୍ର ନେଦୀଯ ଏଦିହି ମିତମେଧାଭିରୂତିଭିଃ । ଆ ଶଂତମ ଶଂତମାଭିରଭିଷ୍ଟିଭିରା ସ୍ଵାପେ ସ୍ଵାପିଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଉ ନିକଟକୁ ଆସ, ମିତ୍ରଭାବ ଓ ସହାୟତା ସହିତ ଆସ। ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ, ସବୁଠାରୁ ଉପକାରୀ, ସବୁଠାରୁ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଭାବରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଆଜିତୁରଂ ସତ୍ପତିଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିଂ କୃଧି ପ୍ରଜାସ୍ଵାଭଗମ୍ । ପ୍ର ସୂ ତିରା ଶଚୀଭିର୍ଯେ ତ ଉକ୍ଥିନଃ କ୍ରତୁଂ ପୁନତ ଆନୁଷକ୍
ଆମକୁ ବିଜୟୀ କର, ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ପିଲା ଓ ଧନ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତେ ସାଧିଷ୍ଠୋଽଵସେ ତେ ସ୍ଯାମ ଭରେଷୁ ତେ । ଵଯଂ ହୋତ୍ରାଭିରୁତ ଦେଵହୂତିଭିଃ ସସଵାଂସୋ ମନାମହେ
ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା, ତୁମର ଯୁଦ୍ଧରେ। ଆମର ଅର୍ପଣ ଓ ଦେବପୂଜା ସହିତ, ଆମେ ତୁମର କୃପା ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ଅହଂ ହି ତେ ହରିଵୋ ବ୍ରହ୍ମ ଵାଜଯୁରାଜିଂ ଯାମି ସଦୋତିଭିଃ । ତ୍ଵାମିଦେଵ ତମମେ ସମଶ୍ଵଯୁର୍ଗଵ୍ଯୁରଗ୍ରେ ମଥୀନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆମେ ସଦା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଉଛୁ। ହେ ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଅନ୍ଧକାର ଦମନକାରୀ, ଅଶ୍ୱଦମନ, ଉତ୍ସାହୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଭାବେ ଚାହାଁ।
ଏତତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀର୍ଯଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗୃଣନ୍ତି କାରଵଃ । ତେ ସ୍ତୋଭନ୍ତ ଊର୍ଜମାଵନ୍ଘୃତଶ୍ଚୁତଂ ପୌରାସୋ ନକ୍ଷନ୍ଧୀତିଭିଃ
ତୁମର ଏହି ବୀରତାମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କବିମାନେ ଗୀତରେ ଗାଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତୁମକୁ, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବାକୁ, ଘିଅ ଢାଳି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ପୁରୁଣା ଲୋକମାନେ ମନରେ ମନେ ଆଦର କରନ୍ତି।
ନକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରମଵସେ ସୁକୃତ୍ଯଯା ଯେଷାଂ ସୁତେଷୁ ମନ୍ଦସେ । ଯଥା ସଂଵର୍ତେ ଅମଦୋ ଯଥା କୃଶ ଏଵାସ୍ମେ ଇନ୍ଦ୍ର ମତ୍ସ୍ଵ
ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ସରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସହାୟତା ଓ ଭଲ କାମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; ଯେପରି ତୁମେ ସଂବରଣ ଓ କୃଶଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲ, ସେପରି ଆମରେ ମଧୁରତା ଦେଖାଅ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵେ ସଜୋଷସୋ ଦେଵାସୋ ଗନ୍ତନୋପ ନଃ । ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଅଵସେ ନ ଆ ଗମଞ୍ଛୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମରୁତୋ ହଵମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକଠି ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିକଟରେ ଆସନ୍ତୁ। ବସୁ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ ଆମ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ପୂଷା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହଵନଂ ମେ ସରସ୍ଵତ୍ଯଵନ୍ତୁ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧଵଃ । ଆପୋ ଵାତଃ ପର୍ଵତାସୋ ଵନସ୍ପତିଃ ଶୃଣୋତୁ ପୃଥିଵୀ ହଵମ୍
ପୂଷା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମୋର ହବନରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତୁ; ସାତ ନଦୀ, ଜଳ, ପବନ, ପାହାଡ଼, ବନସ୍ପତି ଓ ପୃଥିବୀ ମୋର ଡାକ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ରାଧୋ ଅସ୍ତି ତେ ମାଘୋନଂ ମଘଵତ୍ତମ । ତେନ ନୋ ବୋଧି ସଧମାଦ୍ଯୋ ଵୃଧେ ଭଗୋ ଦାନାଯ ଵୃତ୍ରହନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି, ସେଥିରୁ ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର; ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଧନ ଦ୍ୱାରା ସଭାରେ ଆମକୁ ମନେ ରଖ। ଭାଗ ଦାତା ଆମ ଅଂଶ ବଢ଼ାନ୍ତୁ, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ।
ଆଜିପତେ ନୃପତେ ତ୍ଵମିଦ୍ଧି ନୋ ଵାଜ ଆ ଵକ୍ଷି ସୁକ୍ରତୋ । ଵୀତୀ ହୋତ୍ରାଭିରୁତ ଦେଵଵୀତିଭିଃ ସସଵାଂସୋ ଵି ଶୃଣ୍ଵିରେ
ହେ ଯୁଦ୍ଧର ନାଥ, ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ପାଖକୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଆମର ଅର୍ପଣ ଓ ଦେବପୂଜା ସହିତ, ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଆମକୁ ଶୁଣାଯାଉ।
ସନ୍ତି ହ୍ଯର୍ଯ ଆଶିଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଯୁର୍ଜନାନାମ୍ । ଅସ୍ମାନ୍ନକ୍ଷସ୍ଵ ମଘଵନ୍ନୁପାଵସେ ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାନବମାନଙ୍କର ଜୀବନ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଛି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦଗୁଡିକୁ ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମ ପୂଜାର୍ଥୀଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଝରି ଦିଅ।
ଵଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵିଧେମ ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ଶତକ୍ରତୋ । ମହି ସ୍ଥୂରଂ ଶଶଯଂ ରାଧୋ ଅହ୍ରଯଂ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵାଯ ନି ତୋଶଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ; ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ତୁମେ ଆମର। ଆମକୁ ବଡ଼, ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଦିଅ; ପ୍ରସ୍କଣ୍ବକୁ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦିତ କର।
ଭୂରୀଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୀର୍ଯଂ ଵ୍ଯଖ୍ଯମଭ୍ଯାଯତି । ରାଧସ୍ତେ ଦସ୍ଯଵେ ଵୃକ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅନେକ ବୀରତାର କାହାଣୀ ଗାଯାଯାଉଛି ଏବଂ ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ହେ ବଘ, ତୁମର ଧନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ଶତଂ ଶ୍ଵେତାସ ଉକ୍ଷଣୋ ଦିଵି ତାରୋ ନ ରୋଚନ୍ତେ । ମହ୍ନା ଦିଵଂ ନ ତସ୍ତଭୁଃ
ଶତ ଶ୍ୱେତ ବଳଦ ଆକାଶରେ ତାରାମାନଙ୍କ ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ ଆକାଶ କେବେ ଦବି ଯାଇନାହିଁ।
ଶତଂ ଵେଣୂଞ୍ଛତଂ ଶୁନଃ ଶତଂ ଚର୍ମାଣି ମ୍ଲାତାନି । ଶତଂ ମେ ବଲ୍ବଜସ୍ତୁକା ଅରୁଷୀଣାଂ ଚତୁଃଶତମ୍
ଶତ ଗାଁଜ, ଶତ କୁକୁର, ଶତ ଝିଣ୍ଡା ଚାମଡ଼, ଶତ ଉଲ ତୁଳି, ଏବଂ ଚାରିଶ ଲାଲ ରଙ୍ଗର।
ସୁଦେଵା ସ୍ଥ କାଣ୍ଵାଯନା ଵଯୋଵଯୋ ଵିଚରନ୍ତଃ । ଅଶ୍ଵାସୋ ନ ଚଙ୍କ୍ରମତ
କାଣ୍ବବଂଶୀମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏଠୁ ଓଠୁ ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି। ଘୋଡ଼ାମାନେ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ।
ଆଦିତ୍ସାପ୍ତସ୍ଯ ଚର୍କିରନ୍ନାନୂନସ୍ଯ ମହି ଶ୍ରଵଃ । ଶ୍ଯାଵୀରତିଧ୍ଵସନ୍ପଥଶ୍ଚକ୍ଷୁଷା ଚନ ସଂନଶେ
ସାତ ଜଣେ ଅଧିକ ଧନୀଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଗାଇଲେ। କଳାମାନେ, ଧୂଳି ଲଗା ରାସ୍ତାରେ ଚଲିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟିରେ କେବେ ହରାଯାନ୍ତିନାହିଁ।
ପ୍ରତି ତେ ଦସ୍ଯଵେ ଵୃକ ରାଧୋ ଅଦର୍ଶ୍ଯହ୍ରଯମ୍ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ପ୍ରଥିନା ଶଵଃ
ହେ ବଘ, ତୁମର ଧନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, କେବେ କମିଲାନି। ଏହା ଆକାଶର ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ପରି।
ଦଶ ମହ୍ଯଂ ପୌତକ୍ରତଃ ସହସ୍ରା ଦସ୍ଯଵେ ଵୃକଃ । ନିତ୍ଯାଦ୍ରାଯୋ ଅମଂହତ
ହେ ପୂତକ୍ରତୁ, ମୋ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର; ହେ ବଘ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର। ଏହି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଧନ କେବେ କ୍ଷୟ ହୁଏନାହିଁ।
ଶତଂ ମେ ଗର୍ଦଭାନାଂ ଶତମୂର୍ଣାଵତୀନାମ୍ । ଶତଂ ଦାସାଁ ଅତି ସ୍ରଜଃ
ମୋର ଶତ ଗଧା, ଶତ ଉଲ ଥିବା, ଶତ ଦାସ, ଏବଂ ଅନେକ ମାଳା।
ତତ୍ରୋ ଅପି ପ୍ରାଣୀଯତ ପୂତକ୍ରତାଯୈ ଵ୍ଯକ୍ତା । ଅଶ୍ଵାନାମିନ୍ନ ଯୂଥ୍ଯାମ୍
ସେଠାରେ ପୂତକ୍ରତୁ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରାଣ ଚାଲିଲା। ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ।
ଅଚେତ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚିକିତୁର୍ହଵ୍ଯଵାଟ୍ ସ ସୁମଦ୍ରଥଃ । ଅଗ୍ନିଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା ବୃହତ୍ସୂରୋ ଅରୋଚତ ଦିଵି ସୂର୍ଯୋ ଅରୋଚତ
ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ତୀବ୍ର, ହବି ନେଇଯିବା, ଭଲ ଭାବେ ରଥକୁ ଯୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନି ଶୁଭ୍ର ଆଗୁନିରେ ଚମକିଲେ; ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ଚମକିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚମକିଲେ।
ଯୁଵଂ ଦେଵା କ୍ରତୁନା ପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଯୁକ୍ତା ରଥେନ ତଵିଷଂ ଯଜତ୍ରା । ଆଗଚ୍ଛତଂ ନାସତ୍ଯା ଶଚୀଭିରିଦଂ ତୃତୀଯଂ ସଵନଂ ପିବାଥଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ପୁରୁଣା ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ତୁମର ତୀବ୍ର ରଥରେ ଆସ। ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠାରେ ତୃତୀୟ ସବନରେ ପାନ କର।
ଯୁଵାଂ ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯ ଏକାଦଶାସଃ ସତ୍ଯାଃ ସତ୍ଯସ୍ଯ ଦଦୃଶେ ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଅସ୍ମାକଂ ଯଜ୍ଞଂ ସଵନଂ ଜୁଷାଣା ପାତଂ ସୋମମଶ୍ଵିନା ଦୀଦ୍ଯଗ୍ନୀ
ତୁମେ ଦେବତାମାନେ, ତିନି ଏବଂ ଏଗାର, ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟର ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲ। ଆମର ଯଜ୍ଞ ଓ ସବନ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ; ଶୁଭ୍ରମାନେ, ସୋମ ପାନ କର।