ଶଂ ନୋ ଭଵ ହୃଦ ଆ ପୀତ ଇନ୍ଦୋ ପିତେଵ ସୋମ ସୂନଵେ ସୁଶେଵଃ । ସଖେଵ ସଖ୍ଯ ଉରୁଶଂସ ଧୀରଃ ପ୍ର ଣ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ ସୋମ ତାରୀଃ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ପିଇଲେ ହୃଦୟରୁ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ; ବାପା ଯେପରି ପୁଅ ପ୍ରତି ଦୟା କରେ, ସେପରି ଆମପ୍ରତି ଭଲ ହେଉ; ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ଇମେ ମା ପୀତା ଯଶସ ଉରୁଷ୍ଯଵୋ ରଥଂ ନ ଗାଵଃ ସମନାହ ପର୍ଵସୁ । ତେ ମା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଵିସ୍ରସଶ୍ଚରିତ୍ରାଦୁତ ମା ସ୍ରାମାଦ୍ଯଵଯନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ
ଏହି ମୋ ପାନକାରୀମାନେ, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣେ, ସେପରି ମୋତେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସୋମର ଫୋଟା ମୋତେ କ୍ଲାନ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ନ ମା ମଥିତଂ ସଂ ଦିଦୀପଃ ପ୍ର ଚକ୍ଷଯ କୃଣୁହି ଵସ୍ଯସୋ ନଃ । ଅଥା ହି ତେ ମଦ ଆ ସୋମ ମନ୍ଯେ ରେଵାଁ ଇଵ ପ୍ର ଚରା ପୁଷ୍ଟିମଚ୍ଛ
ଅଗ୍ନି ପରି ଆଲୋକିତ ହେଉ, ମୋ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅ; ଆମର ସମ୍ପଦ କମିଯିଓନାହିଁ; ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ହେ ସୋମ, ସମୃଦ୍ଧି ପରି ଲାଗେ—ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼।
ଇଷିରେଣ ତେ ମନସା ସୁତସ୍ଯ ଭକ୍ଷୀମହି ପିତ୍ର୍ଯସ୍ଯେଵ ରାଯଃ । ସୋମ ରାଜନ୍ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରୀରହାନୀଵ ସୂର୍ଯୋ ଵାସରାଣି
ଆମେ ଉତ୍ସାହର ସହିତ ତୁମର ପିସା ରସ ସେବନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଧନ ପରି; ହେ ସୋମ, ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଦିନକୁ ନେଇଯାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ସୋମ ରାଜନ୍ମୃଳଯା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତି ତଵ ସ୍ମସି ଵ୍ରତ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି । ଅଲର୍ତି ଦକ୍ଷ ଉତ ମନ୍ଯୁରିନ୍ଦୋ ମା ନୋ ଅର୍ଯୋ ଅନୁକାମଂ ପରା ଦାଃ
ହେ ସୋମ, ରାଜା, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନୁଛୁ—ଏହା ଜାଣ; ଦକ୍ଷତା ଓ ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନାହିଁ; ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଦୂରେ ନେଯିଅନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍ତନ୍ଵଃ ସୋମ ଗୋପା ଗାତ୍ରେଗାତ୍ରେ ନିଷସତ୍ଥା ନୃଚକ୍ଷାଃ । ଯତ୍ତେ ଵଯଂ ପ୍ରମିନାମ ଵ୍ରତାନି ସ ନୋ ମୃଳ ସୁଷଖା ଦେଵ ଵସ୍ଯଃ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛ; ସବୁ ଦେଖୁଛ; ଯଦି ଆମେ ତୁମର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିଛୁ, ଭଲ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଦୟା କର, ହେ ଦେବତା, ଆମ ଭଲ ପାଇଁ।
ଋଦୂଦରେଣ ସଖ୍ଯା ସଚେଯ ଯୋ ମା ନ ରିଷ୍ଯେଦ୍ଧର୍ଯଶ୍ଵ ପୀତଃ । ଅଯଂ ଯଃ ସୋମୋ ନ୍ଯଧାଯ୍ଯସ୍ମେ ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତିରମେମ୍ଯାଯୁଃ
ଉଦାର ହୃଦୟରେ ଆମେ ସେଠି ସେଇ ଲୋକଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ, ହେ ହରିତବର୍ଣ୍ଣ, ପିଇଲେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବେନାହିଁ; ଏହି ସୋମ ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ପିତାଯାଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅପ ତ୍ଯା ଅସ୍ଥୁରନିରା ଅମୀଵା ନିରତ୍ରସନ୍ତମିଷୀଚୀରଭୈଷୁଃ । ଆ ସୋମୋ ଅସ୍ମାଁ ଅରୁହଦ୍ଵିହାଯା ଅଗନ୍ମ ଯତ୍ର ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ରୋଗ ଦୂରେ ପଳାଉ; ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସ; ଆମେ ସେଠି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆୟୁଷ୍ୟ ପୁନଃ ମିଳେ।
ଯୋ ନ ଇନ୍ଦୁଃ ପିତରୋ ହୃତ୍ସୁ ପୀତୋଽମର୍ତ୍ଯୋ ମର୍ତ୍ଯାଁ ଆଵିଵେଶ । ତସ୍ମୈ ସୋମାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ ମୃଳୀକେ ଅସ୍ଯ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଯେ ସୋମ ଫୋଟା, ଆମ ପିତୃମାନେ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିଲେ, ଅମର ମଣିଷମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ସେହି ସୋମ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନୋଽନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ତତନ୍ଥ । ତସ୍ମୈ ତ ଇନ୍ଦୋ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦିନ ଓ ମାଟିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ସେହି ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେବା।
ତ୍ରାତାରୋ ଦେଵା ଅଧି ଵୋଚତା ନୋ ମା ନୋ ନିଦ୍ରା ଈଶତ ମୋତ ଜଲ୍ପିଃ । ଵଯଂ ସୋମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵହ ପ୍ରିଯାସଃ ସୁଵୀରାସୋ ଵିଦଥମା ଵଦେମ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମର ରକ୍ଷକ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କର; ନିଦ୍ରା କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା ଆମପରେ ଅଧିକାର କରିନପାରନ୍ତୁ; ଆମେ ସଦା ସୋମଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବା।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତୋ ଵଯୋଧାସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦା ଵିଶା ନୃଚକ୍ଷାଃ । ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ ଊତିଭିଃ ସଜୋଷାଃ ପାହି ପଶ୍ଚାତାଦୁତ ଵା ପୁରସ୍ତାତ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଜୀବନ ଦିଅ; ତୁମେ ସବୁକୁ ଦେଖ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଆଣ; ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ସହାୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ପଛରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଭି ପ୍ର ଵଃ ସୁରାଧସମିନ୍ଦ୍ରମର୍ଚ ଯଥା ଵିଦେ । ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁଃ ସହସ୍ରେଣେଵ ଶିକ୍ଷତି
ଏହିପରି, ଆପଣମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ, ସେ ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶତାନୀକେଵ ପ୍ର ଜିଗାତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରାଣି ଦାଶୁଷେ । ଗିରେରିଵ ପ୍ର ରସା ଅସ୍ଯ ପିନ୍ଵିରେ ଦତ୍ରାଣି ପୁରୁଭୋଜସଃ
ଏକ ଶତାନୀକ ସେନାପତି ପରି, ସେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦାନ, ପର୍ବତରୁ ବହୁଥିବା ଝରଣା ପରି, ପ୍ରଚୁର ଓ ମଧୁର ଭାବେ ବହିଯାଏ।
ଆ ତ୍ଵା ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦା ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଆପୋ ନ ଵଜ୍ରିନ୍ନନ୍ଵୋକ୍ଯଂ ସରଃ ପୃଣନ୍ତି ଶୂର ରାଧସେ
ହେ ଗୀତିପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଝରିଆସେ; ହେ ବୀର, ଜଳ ଯେପରି ଝିଲିକୁ ପୂରଣ କରେ, ତେଣୁ ଆହୁତି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପୂରଣ କରେ।
ଅନେହସଂ ପ୍ରତରଣଂ ଵିଵକ୍ଷଣଂ ମଧ୍ଵଃ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠମୀଂ ପିବ । ଆ ଯଥା ମନ୍ଦସାନଃ କିରାସି ନଃ ପ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ରେଵ ତ୍ମନା ଧୃଷତ୍
ପାପରହିତ, ମଧୁର ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ମଧୁ ପିଉ, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମେ ଯେପରି ଖୁସି ହେଉଛ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଛୋଟକୁ ଜିତିବା ଦୃଢ଼ତାରେ।
ଆ ନ ସ୍ତୋମମୁପ ଦ୍ରଵଦ୍ଧିଯାନୋ ଅଶ୍ଵୋ ନ ସୋତୃଭିଃ । ଯଂ ତେ ସ୍ଵଧାଵନ୍ସ୍ଵଦଯନ୍ତି ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ର କଣ୍ଵେଷୁ ରାତଯଃ
ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଯାଏ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ଚାଳକଙ୍କ ସହ ଦୌଡ଼େ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ କଣ୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ବିତରଣ ହୁଏ।
ଉଗ୍ରଂ ନ ଵୀରଂ ନମସୋପ ସେଦିମ ଵିଭୂତିମକ୍ଷିତାଵସୁମ୍ । ଉଦ୍ରୀଵ ଵଜ୍ରିନ୍ନଵତୋ ନ ସିଞ୍ଚତେ କ୍ଷରନ୍ତୀନ୍ଦ୍ର ଧୀତଯଃ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅଁ, ଅକ୍ଷୟ ଧନର ମାଲିକଙ୍କୁ; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଦେଉଁଥିବା ପାଣି ପରି ବହିଯାଏ।
ଯଦ୍ଧ ନୂନଂ ଯଦ୍ଵା ଯଜ୍ଞେ ଯଦ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାମଧି । ଅତୋ ନୋ ଯଜ୍ଞମାଶୁଭିର୍ମହେମତ ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରେଭିରା ଗହି
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଚରମାନେ ସହ ଆମର ଆହୁତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କର।
ଅଜିରାସୋ ହରଯୋ ଯେ ତ ଆଶଵୋ ଵାତା ଇଵ ପ୍ରସକ୍ଷିଣଃ । ଯେଭିରପତ୍ଯଂ ମନୁଷଃ ପରୀଯସେ ଯେଭିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ
ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବହୁତ ତେଜ, ବାୟୁ ପରି ଦୌଡ଼େ; ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଘେରିଅ, ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖ।
ଏତାଵତସ୍ତ ଈମହ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁମ୍ନସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଯଥା ପ୍ରାଵୋ ମଘଵନ୍ମେଧ୍ଯାତିଥିଂ ଯଥା ନୀପାତିଥିଂ ଧନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମର ଗୋଧନମୟ କୃପା ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ; ଯେପରି ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଅତିଥିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଯେପରି ଧନୀ ଅତିଥିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ।
ଯଥା କଣ୍ଵେ ମଘଵନ୍ତ୍ରସଦସ୍ଯଵି ଯଥା ପକ୍ଥେ ଦଶଵ୍ରଜେ । ଯଥା ଗୋଶର୍ଯେ ଅସନୋରୃଜିଶ୍ଵନୀନ୍ଦ୍ର ଗୋମଦ୍ଧିରଣ୍ଯଵତ୍
ଯେପରି ମଘବାନ, ତୁମେ ସଭାରେ କଣ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ, ଦଶବ୍ରଜ ପାଖରେ ପକ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ, ଗୋଶର୍ୟ ଓ ଅସନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଧନ ଓ ସୁନାର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲ।
ପ୍ର ସୁ ଶ୍ରୁତଂ ସୁରାଧସମର୍ଚା ଶକ୍ରମଭିଷ୍ଟଯେ । ଯଃ ସୁନ୍ଵତେ ସ୍ତୁଵତେ କାମ୍ଯଂ ଵସୁ ସହସ୍ରେଣେଵ ମଂହତେ
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦାନଶୀଳ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଗାନ କରନ୍ତୁ; ଯିଏ ଚାପିଥିବା ଓ ଗାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଏହି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ହଜାର ମାନ୍ୟତା ପାଏ।
ଶତାନୀକା ହେତଯୋ ଅସ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସମିଷୋ ମହୀଃ । ଗିରିର୍ନ ଭୁଜ୍ମା ମଘଵତ୍ସୁ ପିନ୍ଵତେ ଯଦୀଂ ସୁତା ଅମନ୍ଦିଷୁଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ଜିତିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିଶାଳ; ପର୍ବତ ପରି, ସେମାନଙ୍କର ଧନ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହିଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।
ଯଦୀଂ ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵୋଽଭି ପ୍ରିଯମମନ୍ଦିଷୁଃ । ଆପୋ ନ ଧାଯି ସଵନଂ ମ ଆ ଵସୋ ଦୁଘା ଇଵୋପ ଦାଶୁଷେ
ଯେତେବେଳେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ହେ ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳ ଯେପରି ଆହୁତି ସ୍ଥଳକୁ ପୂରଣ କରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ।
ଅନେହସଂ ଵୋ ହଵମାନମୂତଯେ ମଧ୍ଵଃ କ୍ଷରନ୍ତି ଧୀତଯଃ । ଆ ତ୍ଵା ଵସୋ ହଵମାନାସ ଇନ୍ଦଵ ଉପ ସ୍ତୋତ୍ରେଷୁ ଦଧିରେ
ପାପରହିତ ଓ ଆହୂତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ମଧୁ ପରି ବହିଯାଏ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆହୂତ ସୋମ ତୁମ ପାଖକୁ ବହିଯାଏ, ଏବଂ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖରେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
ଆ ନଃ ସୋମେ ସ୍ଵଧ୍ଵର ଇଯାନୋ ଅତ୍ଯୋ ନ ତୋଶତେ । ଯଂ ତେ ସ୍ଵଦାଵନ୍ସ୍ଵଦନ୍ତି ଗୂର୍ତଯଃ ପୌରେ ଛନ୍ଦଯସେ ହଵମ୍
ଯଥାଯଥ ଆଚାରରେ ସୋମ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ଚାଳକଙ୍କୁ ଖୁସି କରେପରି; ଯେ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମ ମନ ପସନ୍ଦ କରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହରରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଯେପରି ତୁମେ ଆହୂତିକୁ ଚୟନ କର।
ପ୍ର ଵୀରମୁଗ୍ରଂ ଵିଵିଚିଂ ଧନସ୍ପୃତଂ ଵିଭୂତିଂ ରାଧସୋ ମହଃ । ଉଦ୍ରୀଵ ଵଜ୍ରିନ୍ନଵତୋ ଵସୁତ୍ଵନା ସଦା ପୀପେଥ ଦାଶୁଷେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର, ବିବେକଶୀଳ, ଧନଦାତା, ମହାଦାନର ମହିମାକୁ ପ୍ରକାଶ କର; ବଜ୍ରଧାରୀ, ପାତ୍ରରୁ ଝରୁଥିବା ପାଣି ପରି, ତୁମେ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନରେ ପୂଷ୍ଟ କର।
ଯଦ୍ଧ ନୂନଂ ପରାଵତି ଯଦ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଦିଵି । ଯୁଜାନ ଇନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ମହେମତ ଋଷ୍ଵ ଋଷ୍ଵେଭିରା ଗହି
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କିମ୍ବା ଦୂରଦେଶରେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ, କିମ୍ବା ଦିବି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଯୋଗାଅ, ଉତ୍ତମ ସହଚରମାନେ ସହ ଶୀଘ୍ର ଆସ।
ରଥିରାସୋ ହରଯୋ ଯେ ତେ ଅସ୍ରିଧ ଓଜୋ ଵାତସ୍ଯ ପିପ୍ରତି । ଯେଭିର୍ନି ଦସ୍ଯୁଂ ମନୁଷୋ ନିଘୋଷଯୋ ଯେଭିଃ ସ୍ଵଃ ପରୀଯସେ
ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥ ଚଳାଉଥିବା, କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବାୟୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କର, ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଘେରିଅ।