ନେହ ଭଦ୍ରଂ ରକ୍ଷସ୍ଵିନେ ନାଵଯୈ ନୋପଯା ଉତ । ଗଵେ ଚ ଭଦ୍ରଂ ଧେନଵେ ଵୀରାଯ ଚ ଶ୍ରଵସ୍ଯତେଽନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଏଠାରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରକାରୀ ପାଇଁ କେବେ ଭଲ କିଛି ମିଳେ ନାହିଁ, ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା କେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଓ ବୀର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଭଲ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଦାଵିର୍ଯଦପୀଚ୍ଯଂ ଦେଵାସୋ ଅସ୍ତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍ । ତ୍ରିତେ ତଦ୍ଵିଶ୍ଵମାପ୍ତ୍ଯ ଆରେ ଅସ୍ମଦ୍ଦଧାତନାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଲୁଚିଥିବା ଖରାପ କାମ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ସେସବୁକୁ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ଦେଇଦିଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ଯଚ୍ଚ ଗୋଷୁ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚାସ୍ମେ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତାଯ ତଦ୍ଵିଭାଵର୍ଯାପ୍ତ୍ଯାଯ ପରା ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଅଛି, କିମ୍ବା ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି, ସେସବୁକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ନିଷ୍କଂ ଵା ଘା କୃଣଵତେ ସ୍ରଜଂ ଵା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ତ୍ରିତେ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ପରି ଦଦ୍ମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଦିବସ୍ୱର ଝିଅ, ନିଷ୍କ କିମ୍ବା ମାଳା ଯେଉଁଠି ଥାଉ, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି, ସମସ୍ତକୁ ଆମେ ଟ୍ରିତା ପାଇଁ ଦେଇଦେଉଛୁ—ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମର ଉପକାର ଓ ଦୟା ଆମେ ପାଉ।
ତଦନ୍ନାଯ ତଦପସେ ତଂ ଭାଗମୁପସେଦୁଷେ । ତ୍ରିତାଯ ଚ ଦ୍ଵିତାଯ ଚୋଷୋ ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଵହାନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଖାଦ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଭାଗ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ପାଇଁ—ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଅପକାରକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏହି ଭଲ ଉପକାର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯଥା କଲାଂ ଯଥା ଶଫଂ ଯଥ ଋଣଂ ସଂନଯାମସି ।* ଏଵା ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ସର୍ଵମାପ୍ତ୍ଯେ ସଂ ନଯାମସ୍ଯନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଯେପରି ଆମେ ଏକ ଅଂଶକୁ, ଏକ ଚରଣକୁ କିମ୍ବା ଋଣକୁ ପୃଥକ କରିଦେଉଛୁ, ସେପରି ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଆମେ ଦୂରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏହି ଉପକାର ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଅଜୈଷ୍ମାଦ୍ଯାସନାମ ଚାଭୂମାନାଗସୋ ଵଯମ୍ । ଉଷୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦଭୈଷ୍ମାପ ତଦୁଚ୍ଛତ୍ଵନେହସୋ ଵ ଊତଯଃ ସୁଊତଯୋ ଵ ଊତଯଃ
ଆମେ ଜିତିଛୁ, ବସିଛୁ, ଦୋଷରହିତ ହେଇଛୁ; ହେ ଉଷା, ଯେଉଁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନରୁ ଆମେ ଡରୁଥିଲୁ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମର ଭଲ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଅପକାର ଦୂରେ ଯାଉ।
ସ୍ଵାଦୋରଭକ୍ଷି ଵଯସଃ ସୁମେଧାଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵରିଵୋଵିତ୍ତରସ୍ଯ । ଵିଶ୍ଵେ ଯଂ ଦେଵା ଉତ ମର୍ତ୍ଯାସୋ ମଧୁ ବ୍ରୁଵନ୍ତୋ ଅଭି ସଂଚରନ୍ତି
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକ ଜୀବନର ମଧୁରତା ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧିର ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମଣିଷ, ମଧୁରତାର କଥା କହି, ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଆସନ୍ତି।
ଅନ୍ତଶ୍ଚ ପ୍ରାଗା ଅଦିତିର୍ଭଵାସ୍ଯଵଯାତା ହରସୋ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ । ଇନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣଃ ଶ୍ରୌଷ୍ଟୀଵ ଧୁରମନୁ ରାଯ ଋଧ୍ଯାଃ
ତୁମ ଭିତରେ, ହେ ସୋମ, ଅଦିତି ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅସୀମ ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଗ୍ରହଣ କରି, ତୁମେ ଦୂତ ଭଳି ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ଆଣ।
ଅପାମ ସୋମମମୃତା ଅଭୂମାଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରଵିଦାମ ଦେଵାନ୍ । କିଂ ନୂନମସ୍ମାନ୍କୃଣଵଦରାତିଃ କିମୁ ଧୂର୍ତିରମୃତ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ
ସୋମ ପିଇ ଆମେ ଅମର ହୋଇଛୁ, ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଦେବତାମାନେ ମିଳିଛନ୍ତି; ଏବେ ଆମକୁ କ'ଣ ଶତ୍ରୁତା କରିପାରିବ? ହେ ଅମର, ଏହି ମଣିଷର ଦ୍ୱେଷ କ'ଣ କରିପାରିବ?
ଶଂ ନୋ ଭଵ ହୃଦ ଆ ପୀତ ଇନ୍ଦୋ ପିତେଵ ସୋମ ସୂନଵେ ସୁଶେଵଃ । ସଖେଵ ସଖ୍ଯ ଉରୁଶଂସ ଧୀରଃ ପ୍ର ଣ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ ସୋମ ତାରୀଃ
ହେ ସୋମ, ଆମେ ପିଇଲେ ହୃଦୟରୁ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ; ବାପା ଯେପରି ପୁଅ ପ୍ରତି ଦୟା କରେ, ସେପରି ଆମପ୍ରତି ଭଲ ହେଉ; ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ଇମେ ମା ପୀତା ଯଶସ ଉରୁଷ୍ଯଵୋ ରଥଂ ନ ଗାଵଃ ସମନାହ ପର୍ଵସୁ । ତେ ମା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ଵିସ୍ରସଶ୍ଚରିତ୍ରାଦୁତ ମା ସ୍ରାମାଦ୍ଯଵଯନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ
ଏହି ମୋ ପାନକାରୀମାନେ, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣେ, ସେପରି ମୋତେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସୋମର ଫୋଟା ମୋତେ କ୍ଲାନ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ନ ମା ମଥିତଂ ସଂ ଦିଦୀପଃ ପ୍ର ଚକ୍ଷଯ କୃଣୁହି ଵସ୍ଯସୋ ନଃ । ଅଥା ହି ତେ ମଦ ଆ ସୋମ ମନ୍ଯେ ରେଵାଁ ଇଵ ପ୍ର ଚରା ପୁଷ୍ଟିମଚ୍ଛ
ଅଗ୍ନି ପରି ଆଲୋକିତ ହେଉ, ମୋ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅ; ଆମର ସମ୍ପଦ କମିଯିଓନାହିଁ; ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ହେ ସୋମ, ସମୃଦ୍ଧି ପରି ଲାଗେ—ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼।
ଇଷିରେଣ ତେ ମନସା ସୁତସ୍ଯ ଭକ୍ଷୀମହି ପିତ୍ର୍ଯସ୍ଯେଵ ରାଯଃ । ସୋମ ରାଜନ୍ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରୀରହାନୀଵ ସୂର୍ଯୋ ଵାସରାଣି
ଆମେ ଉତ୍ସାହର ସହିତ ତୁମର ପିସା ରସ ସେବନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଧନ ପରି; ହେ ସୋମ, ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଦିନକୁ ନେଇଯାଏ, ସେପରି ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନେଇଯାଅ।
ସୋମ ରାଜନ୍ମୃଳଯା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତି ତଵ ସ୍ମସି ଵ୍ରତ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଧି । ଅଲର୍ତି ଦକ୍ଷ ଉତ ମନ୍ଯୁରିନ୍ଦୋ ମା ନୋ ଅର୍ଯୋ ଅନୁକାମଂ ପରା ଦାଃ
ହେ ସୋମ, ରାଜା, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଆମେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନୁଛୁ—ଏହା ଜାଣ; ଦକ୍ଷତା ଓ ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନାହିଁ; ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଦୂରେ ନେଯିଅନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍ତନ୍ଵଃ ସୋମ ଗୋପା ଗାତ୍ରେଗାତ୍ରେ ନିଷସତ୍ଥା ନୃଚକ୍ଷାଃ । ଯତ୍ତେ ଵଯଂ ପ୍ରମିନାମ ଵ୍ରତାନି ସ ନୋ ମୃଳ ସୁଷଖା ଦେଵ ଵସ୍ଯଃ
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ବସିଛ; ସବୁ ଦେଖୁଛ; ଯଦି ଆମେ ତୁମର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିଛୁ, ଭଲ ବନ୍ଧୁ ଭଳି, ଦୟା କର, ହେ ଦେବତା, ଆମ ଭଲ ପାଇଁ।
ଋଦୂଦରେଣ ସଖ୍ଯା ସଚେଯ ଯୋ ମା ନ ରିଷ୍ଯେଦ୍ଧର୍ଯଶ୍ଵ ପୀତଃ । ଅଯଂ ଯଃ ସୋମୋ ନ୍ଯଧାଯ୍ଯସ୍ମେ ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରତିରମେମ୍ଯାଯୁଃ
ଉଦାର ହୃଦୟରେ ଆମେ ସେଠି ସେଇ ଲୋକଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ, ହେ ହରିତବର୍ଣ୍ଣ, ପିଇଲେ ମୋତେ କ୍ଷତି କରିବେନାହିଁ; ଏହି ସୋମ ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ପିତାଯାଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅପ ତ୍ଯା ଅସ୍ଥୁରନିରା ଅମୀଵା ନିରତ୍ରସନ୍ତମିଷୀଚୀରଭୈଷୁଃ । ଆ ସୋମୋ ଅସ୍ମାଁ ଅରୁହଦ୍ଵିହାଯା ଅଗନ୍ମ ଯତ୍ର ପ୍ରତିରନ୍ତ ଆଯୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ; ରୋଗ ଦୂରେ ପଳାଉ; ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସ; ଆମେ ସେଠି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆୟୁଷ୍ୟ ପୁନଃ ମିଳେ।
ଯୋ ନ ଇନ୍ଦୁଃ ପିତରୋ ହୃତ୍ସୁ ପୀତୋଽମର୍ତ୍ଯୋ ମର୍ତ୍ଯାଁ ଆଵିଵେଶ । ତସ୍ମୈ ସୋମାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ ମୃଳୀକେ ଅସ୍ଯ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଯେ ସୋମ ଫୋଟା, ଆମ ପିତୃମାନେ ହୃଦୟରେ ପିଇଥିଲେ, ଅମର ମଣିଷମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ସେହି ସୋମ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ତ୍ଵଂ ସୋମ ପିତୃଭିଃ ସଂଵିଦାନୋଽନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ତତନ୍ଥ । ତସ୍ମୈ ତ ଇନ୍ଦୋ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଵଯଂ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣାମ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦିନ ଓ ମାଟିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ସେହି ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ—ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେବା।
ତ୍ରାତାରୋ ଦେଵା ଅଧି ଵୋଚତା ନୋ ମା ନୋ ନିଦ୍ରା ଈଶତ ମୋତ ଜଲ୍ପିଃ । ଵଯଂ ସୋମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵହ ପ୍ରିଯାସଃ ସୁଵୀରାସୋ ଵିଦଥମା ଵଦେମ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମର ରକ୍ଷକ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କର; ନିଦ୍ରା କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା ଆମପରେ ଅଧିକାର କରିନପାରନ୍ତୁ; ଆମେ ସଦା ସୋମଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବା।
ତ୍ଵଂ ନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତୋ ଵଯୋଧାସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦା ଵିଶା ନୃଚକ୍ଷାଃ । ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ ଊତିଭିଃ ସଜୋଷାଃ ପାହି ପଶ୍ଚାତାଦୁତ ଵା ପୁରସ୍ତାତ୍
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଜୀବନ ଦିଅ; ତୁମେ ସବୁକୁ ଦେଖ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଆଣ; ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ସହାୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ପଛରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଭି ପ୍ର ଵଃ ସୁରାଧସମିନ୍ଦ୍ରମର୍ଚ ଯଥା ଵିଦେ । ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁଃ ସହସ୍ରେଣେଵ ଶିକ୍ଷତି
ଏହିପରି, ଆପଣମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ, ସେ ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶତାନୀକେଵ ପ୍ର ଜିଗାତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରାଣି ଦାଶୁଷେ । ଗିରେରିଵ ପ୍ର ରସା ଅସ୍ଯ ପିନ୍ଵିରେ ଦତ୍ରାଣି ପୁରୁଭୋଜସଃ
ଏକ ଶତାନୀକ ସେନାପତି ପରି, ସେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦାନ, ପର୍ବତରୁ ବହୁଥିବା ଝରଣା ପରି, ପ୍ରଚୁର ଓ ମଧୁର ଭାବେ ବହିଯାଏ।
ଆ ତ୍ଵା ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦା ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଆପୋ ନ ଵଜ୍ରିନ୍ନନ୍ଵୋକ୍ଯଂ ସରଃ ପୃଣନ୍ତି ଶୂର ରାଧସେ
ହେ ଗୀତିପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଝରିଆସେ; ହେ ବୀର, ଜଳ ଯେପରି ଝିଲିକୁ ପୂରଣ କରେ, ତେଣୁ ଆହୁତି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପୂରଣ କରେ।
ଅନେହସଂ ପ୍ରତରଣଂ ଵିଵକ୍ଷଣଂ ମଧ୍ଵଃ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠମୀଂ ପିବ । ଆ ଯଥା ମନ୍ଦସାନଃ କିରାସି ନଃ ପ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ରେଵ ତ୍ମନା ଧୃଷତ୍
ପାପରହିତ, ମଧୁର ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ମଧୁ ପିଉ, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମେ ଯେପରି ଖୁସି ହେଉଛ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଛୋଟକୁ ଜିତିବା ଦୃଢ଼ତାରେ।
ଆ ନ ସ୍ତୋମମୁପ ଦ୍ରଵଦ୍ଧିଯାନୋ ଅଶ୍ଵୋ ନ ସୋତୃଭିଃ । ଯଂ ତେ ସ୍ଵଧାଵନ୍ସ୍ଵଦଯନ୍ତି ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ର କଣ୍ଵେଷୁ ରାତଯଃ
ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଯାଏ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କ ଚାଳକଙ୍କ ସହ ଦୌଡ଼େ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ, ସେଗୁଡ଼ିକ କଣ୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି ବିତରଣ ହୁଏ।
ଉଗ୍ରଂ ନ ଵୀରଂ ନମସୋପ ସେଦିମ ଵିଭୂତିମକ୍ଷିତାଵସୁମ୍ । ଉଦ୍ରୀଵ ଵଜ୍ରିନ୍ନଵତୋ ନ ସିଞ୍ଚତେ କ୍ଷରନ୍ତୀନ୍ଦ୍ର ଧୀତଯଃ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅଁ, ଅକ୍ଷୟ ଧନର ମାଲିକଙ୍କୁ; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଦେଉଁଥିବା ପାଣି ପରି ବହିଯାଏ।
ଯଦ୍ଧ ନୂନଂ ଯଦ୍ଵା ଯଜ୍ଞେ ଯଦ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାମଧି । ଅତୋ ନୋ ଯଜ୍ଞମାଶୁଭିର୍ମହେମତ ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରେଭିରା ଗହି
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଚରମାନେ ସହ ଆମର ଆହୁତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କର।
ଅଜିରାସୋ ହରଯୋ ଯେ ତ ଆଶଵୋ ଵାତା ଇଵ ପ୍ରସକ୍ଷିଣଃ । ଯେଭିରପତ୍ଯଂ ମନୁଷଃ ପରୀଯସେ ଯେଭିର୍ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ
ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ବହୁତ ତେଜ, ବାୟୁ ପରି ଦୌଡ଼େ; ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଘେରିଅ, ସେମାନେ ସହ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖ।